Magiczne Symbole Słowiańskie

[Nikodem]

Poniżej przedstawiam pokrótce najczęściej spotykane i co za tym idzie najważniejsze ze Słowiańskich Symboli magicznych, używanych w naszych czasach.

Muszę otwarcie powiedzieć, że jest to interpretacja symboli z którą zgodzi się wielu słowianowierców, ale równie wielu się nie zgodzi - nie jest to materia, w której da się ustanowić coś jednoznacznie obiektywnego.
Więc, jeśli inaczej postrzegacie któryś z symboli - zapraszam do dyskusji, a może dojdziemy do jakichś słusznych wniosków popartych właściwą praktyką magiczną.



Magiczne Symbole Słowiańskie




Kołowrót/Swarga – jeden najbardziej znanych symboli kojarzonych ze współczesnym rodzimowierstwem.
Jest to znak solarny, który wiąże się ze Słońcem i Ogniem, oraz Bóstwami Ognistymi: najważniejszym Swarogiem odpowiedzialnym za boski aspekt Ognia;
oraz z bogami uznawanymi za jego synów: Swarożycem odpowiedzialnym za Ogień Domowy/Obrzędowy/Ziemski i Dadźbogiem utożsamianym ze Słońcem).

Jego kolistość i skierowane w jedną stronę ramiona sprawiają, że symbolizuje również cykliczność życia/natury/świata i może być używany, by nadawać odpowiedni bieg zdarzeniom, oraz napawać kreatywnością, chęcią tworzenia i rozwoju.
W chwilach marazmu pomaga ruszyć z miejsca i działać, wskrzesza iskrę zapału, która odpowiednio podsycona pozwoli zrealizować to, co pozostawało w sferze planów.


Kontekst historyczny:

Kołowrót/Swarzyca/Swarga - jest to odmiana swastyki; towarzyszyła wielu dawnym kulturom. Od Azji, przez Europę, po Amerykę.
Ciężko jednoznacznie powiedzieć, że u nas pojawiła się w konkretnym momencie.

Możemy domniemywać, że towarzyszy Słowianom od początku (wg oficjalnej historii od V-VIw n.e.), bo wcześniej znały ją ludy uznawane za Prasłowian, które wywodzą się z ludów indoeuropejskich z czasów pierwszej migracji w ok. 4 tysiącleciu p.n.e., a zasiedlały obszary słowiańszczyzny; lub został zapożyczony od innych ludów, z którymi Prasłowianie/Słowianie mieli styczność.



_________________________________________________________





Rozeta – znak Peruna. Symbol solarny nawiązujący do "perunowego ognia", który przejawia się na niebie w postaci błyskawic, a na ziemi w postaci podpalonych piorunem szczątków tego, co właśnie płonie. ;P

Reprezentuje męską siłę i płodność, wolę walki, ale także honor i dumę wojownika.
Prócz siły rozumianej w kontekście fizycznym odpowiada też za siłę woli i hart ducha.

Heroiczne natchnienie, któremu patronuje nie musi nieść jedynie siły destrukcyjnej i służyć wyłącznie walce.
Może być doskonałym "motywatorem" do radykalnych zmian, których potrzeba wyciszana była przez strach, obawy, czy po prostu nieśmiałość.


Kontekst historyczny:

Rozeta - ciężko ustalić jej dokładne pochodzenie i czas.
Jednak sam symbol jest głęboko zakorzeniony w kulturze ludowej i był/jest popularny w Karpatach (w Polsce na Podhalu) i na Bałkanach.
Chrześcijanie próbowali zaadaptować go na symbol Jezusa, ale ostatecznie nie za bardzo to wyszło.

________________________________________________________





Lunula – przypominający sierp Księżyca symbol kobiecości wiązany co ciekawe, nie z Księżycem (za który u Słowian odpowiada męski bóg Chors), a z Mokoszą, lub innymi Bóstwami żeńskimi.

Jest silnie związana z płodnością, urodzajem, odradzaniem, kreatywnością, samorealizacją i siłą życiową.
Ponadto Słowianki wykorzystują go dla pobudzenia swojej wewnętrznej siły i dla uzewnętrznienia kobiecości.

Lunulę z powodzeniem można wykorzystywać w praktykach mających zapewnić przychylność w sferze miłosnej i rodzinnej, pomoże budować poczucie bezpieczeństwa i stabilności w gronie najbliższych.
Sprawdzi się również w czarach zapewniających zdrowie.

Amulety w kształcie lunuli najczęściej wykonywane są i były ze srebra, ponieważ metal ten nawiązuje do nocnych rytuałów magicznych odprawianych przy świetle księżyca w pełni, w ramach których kobiety dbały o płodność swoją i Matki Ziemi.


Kontekst historyczny:

Lunula - wiemy o niej, ponieważ licznie występowała w pochówkach kobiet z czasów przedchrześcijańskich.
Czy jej pierwotna symbolika była taka, jak dziś to widzimy?
Nie wiem.
Ale na pewno, przyjęła się jako symbol żeńskiej boskości, kobiecości i płodności.

_____________________________________________________________________





Ręce Boga – symbol oddający istotę Absolutu, w kontekście słowiańskim.
Jego cztery ramiona/ręce symbolizują Wszechświat, a w nim 4 Strony Świata, oraz panującą w nim Równowagę.

Ręce Boga korespondują z makrokosmosem i spajają wszystkie aspekty istnienia w jednym punkcie pokazując, że wszystkie elementy świata (i w Prawii, i w Jawii, i w Nawii) stanowią nierozerwalną jedność i tylko razem są w pełni wartościowe.

Za ich pośrednictwem można więc skorzystać z dobrodziejstw Absolutu, odnaleźć harmonię i swoje miejsce w świecie.
Możemy wykorzystać je do pracy z co bardziej krnąbrnymi duchami, które niechętnie poddają się cudzej woli.


Kontekst historyczny:

Ręce Boga - symbol pochodzi z popielnicy wydobytej przez archeologów w Białej (woj. łódzkie), która datowana jest na III-IV wiek n. e. - czyli czasy kultury przeworskiej (czyli jeszcze przed Słowianami).

Nie wykluczone, że sam symbol przetrwał do czasów późniejszych.
Dzisiejsze znaczenie nadał mu Rodzimy Kościół Polski, a w związku tym, że jest symbolicznie spójne i wpasowuje się w to, co o Słowianach wiemy - nie ma przeciwwskazań, by tego nie przyjąć. ;]

______________________________________________________________________





Symbol Welesa – jedyny (tak dobrze przyjęty) symbol słowiański opracowany w czasach nowożytnych.

Doskonale dopracowany pod względem symbolicznym wyśmienicie koresponduje ze słowiańskim Władcą Podziemnego Świata, Nawii – z Welesem.

Przedstawia w uproszczeniu głowę tura (najbardziej charakterystycznego zwierzęcia), z którym Weles był utożsamiany.
W związku z tym sprawdza się w czarach mających zapewnić dobrobyt i poprawić jakość życia w kontekście materialnym.

Stosowany świadomie jest nieoceniony jako znak ochronny mający zapewnić bezpieczeństwo ze strony nieprzychylnych "demonów słowiańskich" i innych parszywców.
Sprawdza się w kontaktach i pracy z tego typu istotami.

Zagrożeniem z nim związanym może być to, że osoba nieprzygotowana może za jego pośrednictwem ściągnąć na siebie uwagę mroczniejszych duchów znanych z bogatej demonologii słowiańskiej.

Odpowiednio używany uchyla nam wrota Nawii i zapewnia opiekę Przodków ułatwiając otwarcie się na ich mądrość.


Kontekst historyczny:

Symbol Welesa - jak pisałem wyżej, ów znak powstał w czasach nowożytnych.
Nie natknąłem się na informacje, kto pierwszy go wylansował - jeśli traficie gdzieś na takie informacje - będę wdzięczny.

Jest popularny wśród słowianowierców za naszą wschodnią granicą - w Rosji, na Ukrainie, ale i w południowych krajach słowiańskich.

______________________________________________________________________





Triskel - trójramienna swastyka uważana za jeden z symboli Welesa.

W związku z tym, że bóg ten utożsamiany jest z Tryglawem, jego ramiona miały symbolizować trzy głowy, mające wgląd we wszystkie trzy światy:
- Prawia (Świat Bogów, do którego Weles ma wstęp, ze względu na swoją boską naturę);
- Jawia (jest obecny w życiu ludzi i w ich przyziemnych sprawach);
- Nawia (Kraina Przodków, do której został strącony i w którą objął w panowanie).

W praktyce magicznej może być pomocny w podróżach między Prawią, Jawią i Nawią.
Wspiera też w pracy z pozostałymi aspektami, którym patronuje Weles.


Kontekst historyczny:

Triskelion - występuje w zdobnictwie różnych kultur (wszędzie gdzie popularne były znaki solarne), możliwe, że u Słowian jest pozostałością po migracjach ludów celtyckich.
Obecnie używa go rodzimowierczy związek wyznaniowy Rodzima Wiara.


______________________________________________________________________

[Kamlost]

Slava!

Kolejny świetny post! Drogi Nikodemie, czyżbyś planował jakiś cykl? Może potrzebna Ci w czymś pomoc? Chętnie się przyczynię

Co do dyskusji, chyba nie mam wiele do dodania, to bardzo zwięzłe informacje i pozwolę sobie zauważyć, że dość praktyczne.
Wydaje mi się warto wspomnieć, że koło samo w sobie też było dla Słowian dość ważne, pojawia się często w rytuałach.
Jestem też ciekawy co myślisz w kwestii zwrotu ramion swarzycy, wiesz, prawo czy lewo, czy ma to jakieś znaczenie, czy jest to może późniejsze rozróżnienie... Wiele opinii się spotyka.
A jak już mowa o czasie, to wiesz coś może na temat powstawania tych symboli? Wiesz, wpływy chrześcijaństwa były dość silne, może niektóre symbole zostały zainfekowane jakimiś ideami.Na przykład Ręce Boga wydawałyby mi się podejrzane, wiesz, nie że już chrześcijańskie, wciąż słowiańskie, tylko trochę mniej.

No i pozwolę sobie zasugerować, że generalnie, to fajnie byłoby mieć symbole, które odsyłałyby nas do konkretnych żywiołów (powiedzmy, że mamy teraz dwa, do ognia i ziemi, przez bogów, ale chyba wystarczy) ale również do bóstw, a nawet do kontaktu ze zwykłymi demonami, czy w zasadzie nawet do konkretnych działań magicznych. Rzecz jasna nie mamy tego w źródłach, ale wydaje mi się dobrym pomysłem rozwijanie symboli słowiańskich. W końcu jeśli jeden bóg ma symbol, to reszcie też możemy zrobić. Na pewno działa to w praktyce indywidualnej, ale miło byłoby ustalić wspólną terminologię, społeczność by na tym zyskała. Może sam masz już jakieś "prywatne" symbole?

[Nikodem]

Po kolei. ;]
Kontekst historyczny symboli:

PRZENIESIONE DO PIERWSZEGO POSTU - uzupełnione opisy

_______________________________________________________________________

No i pozwolę sobie zasugerować, że generalnie, to fajnie byłoby mieć symbole, które odsyłałyby nas do konkretnych żywiołów (powiedzmy, że mamy teraz dwa, do ognia i ziemi, przez bogów, ale chyba wystarczy)

Warto zwrócić uwagę na odmienną interpretacje Żywiołów w słowiańskiej symbolice i mistycyzmie.

By miejsce dla Słowian mogło być Święte (np. na Święty Gaj/Kącinę) musiało spełnić 3 warunki:
- musi być Głaz/skała;
- musi być Drzewo;
- musi być Źródło/rzeka/dostęp do wody.
(pisze o tym Szyjewski)

Ogień Swarorzycowy (obrzędowy) można rozpalić wszędzie.
Słońce - jako ognisty aspekt boskości również świeci prawie wszędzie.

To podział o tyle ciekawy, że pokazuje, iż Słowianie nie mieli znanego nam z innych kultur kultu 4 Żywiołów (Ognia, Powietrza, Wody i Ziemi).
(boli, no nie? ;P ciężko to zaakceptować i przestawić swój sposób postrzegania xP )

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Natomiast, jeśli musisz już dzielić Symbole, na 4 Żywioły, można posłużyć się domenami Bogów, których reprezentują, np.:
- Ziemia -> Mokosz;
- Woda -> Weles (w micie kosmogonicznym jest Władcą Głębin Praoceanu);
- Powietrze -> Perun (jako Pan Burzy), lub Strzybóg - chociaż nie kojarzę jego symbolu (jeśli znacie - podzielcie się! ;] );
- Ogień -> Swaróg/Swarożyc/Dadźbóg.


__________________________________________________________

Jestem też ciekawy co myślisz w kwestii zwrotu ramion swarzycy, wiesz, prawo czy lewo, czy ma to jakieś znaczenie, czy jest to może późniejsze rozróżnienie... Wiele opinii się spotyka.

Wg mnie, kierunek ramiona swarzycy nie ma znaczenia.
Tak jak nie ma znaczenia w którą stronę i od którego ramienia zaczynamy kreślić pentagram.
Są różne szkoły dzielące pentagramy na odpędzające i przyciągające - i ich opinie wykluczają się wzajemnie.
A jednak wszystkim działa - jak to jest? ;P

Uważam, że ze swargą jest tak samo. ;]


_______________________________________________________________

Wydaje mi się warto wspomnieć, że koło samo w sobie też było dla Słowian dość ważne, pojawia się często w rytuałach.

Koło to taki najbardziej pierwotny znak solarny i w zasadzie zawsze symbolizuje to samo - cykliczność, ciągłość, doskonałość (również boską), czy po prostu słońce.
U Słowian podobnie.


___________________________________________________________

Rzecz jasna nie mamy tego w źródłach, ale wydaje mi się dobrym pomysłem rozwijanie symboli słowiańskich. W końcu jeśli jeden bóg ma symbol, to reszcie też możemy zrobić. Na pewno działa to w praktyce indywidualnej, ale miło byłoby ustalić wspólną terminologię, społeczność by na tym zyskała. Może sam masz już jakieś "prywatne" symbole?

Pewnie, że opracowywanie symboli ma sens - tak jak w przypadku Symbolu Welesa.
Jednak by się za to zabrać potrzebna jest praktyka i pełne zrozumienie Bóstwa, którego symbol chce się opracować. To nie takie hop-siup.

- - - - - - - - - - - - - - -
Sam nie opracowywałem nowych symboli.
Wystarczają mi te, które mamy obecnie. ;]


_________________________________________________________