Elphias Levi

[~Viktor]

Eliphas Lévi, urodził się jako Alphonse Louis Constant, 08 lutego 1810 roku w Paryżu. W młodości chciał zostać księdzem i nawet wstąpił do seminarium Saint Nichols du Chardonnet, a później kształcił się w Saint Sulpice . Był autorem kilku traktatów religijnych, w tym: „O moralności i doktrynach racjonalistycznych we Francji („Des Moeurs et des Doctrines du Rationalisme en France” 1839) oraz „Matka Boska” („La Mère de Dieu” 1844). Atakował w nich myśl oświeceniową, nawiązując do dorobku niemieckiego romantyzmu. Obydwie prace nie zyskały większego rozgłosu. Zresztą młodego Alphonse Louisa bardziej interesował okultyzm, niż wiara katolicka. Podobno na początku lat trzydziestych dziewiętnastego wieku poznał on małżeństwo Ganneau, które parało się czarownictwem. Ich praktyki zrobiły na nim ogromne wrażenie. Ostatecznie Constant opuścił seminarium, nie uzyskawszy święceń. Został też ekskomunikowany. Bynajmniej nie za swoje zainteresowanie magia, lecz za lewicowe poglądy. Jego publikacje takie jak „Ewangelia ludu” (“L’Evangile du Peuple” 1840) i „Testament wolności” („Le Testament de la Liberté”1948) miały coraz bardziej radykalny wydźwięk. Za głoszenie swoich poglądów trzykrotnie trafił do więzienia.Niewiele wiadomo o pierwszej żonie Alphonsa Louisa Constanta. Mając 36 lat, w 1846 roku, ożenił się z młodszą o osiemnaście lat rzeźbiarką i pisarką Marie-Noémi Cadiot. Mieli córke Marie, która zmarła w wieku siedmiu lat. Małżeństwo rozpadło się niedługo po jej śmierci.
W 1854 roku francuski mag odwiedził Wielką Brytanię. Nawiązał tam wiele interesujących znajomości, między innymi z szanowanym pisarzem i okultystą baronem Edward Georgem Earle Bulwer-Lyttonem. Podobno to właśnie on namówił go do napisania książki na temat magii. Dzięki zachęcie z jego strony Constant jeszcze w tym samym roku opublikował swój pierwszy traktat o magii zatytułowany „Magia transcendentalna w teorii i w praktyce” („Dogme et Rituel de la Haute Magie”). Książka odniosła ogromny sukces. Na język angielski przetłumaczył ją później prominentny członek Hermetycznego Zakonu Złotego Brzasku Arthur Edward Waite. Swoją pracę Alphonse Louis Constant publikował pod pseudonimem Eliphas Lévi, który był tłumaczeniem jego imion na hebrajski.
]Podczas pobytu w Anglii mag zaczął prać się nekromancją. Próbował przywołać ducha słynnego starożytnego maga Apoloniusza z Tyany. Rytuał był udany, niemniej jednak miał bardzo dramatyczny przebieg. Podczas jego odprawiania Lévi stracił na pewien czas władzę w jednej ręce.
W sierpniu 1954 Lévi wrócił do Francji, gdzie zaczął udzielać prywatnych lekcji kabały.]Siedem lat później Lévi powrócił do Anglii wraz ze swoim uczniem hrabią Aleksandrem Branickim. Gościł ich baron Bulwer-Lytton w swojej posiadłości w Knebworth. Lévi poznał wtedy słynnego masona i różokrzyżowca Kennetha R.H. Mackenzie. Po powrocie z Anglii Lévi opublikował swoją kolejną książkę zatytułowaną „Klucz do wielkich misteriów” („La Clef des Grands Mystère”). Późniejsze jego książki to „Historie i obrazy” („Fables et Symboles” 1862), „Nauka o duchach”(„La Science des Esprit” 1865) i „Wielki sekret, czyli okultyzm odsłonięty” („Le Grand Arcane, ou l’Occultisme Dévoilé” 1868).
Współczesny okultyzm wiele zawdzięcza tym publikacjom. To właśnie Lévi stworzył termin „czarna magia”, którą mieli posługiwać się mieszkańcy „czarnego kontynentu”, Afryki. Magia ta, według niego, miała być mniej wartościowa, niż „biała magia” praktykowana przez Europejczyków. To Lévi uznał, że odwrócony pentagram jest symbolem zła. Jest on również autorem słynnego wizerunku przedstawiającego androgenicznego Bafometa. Przede wszystkim jednak rozpropagował wykorzystywanie tarota podczas praktyk magicznych.
Eliphas Lévi uważał, że człowiek sam w sobie jest mikrokosmosem i zmieniając siebie potrafi zmienić też otaczający go wszechświat. Pisał, że nic nie jest w stanie przeciwstawić się prawdziwej woli człowieka. Poznawszy ją można było, według niego, osiągać rzeczy z pozoru niemożliwe
Filozofia Eliphasa Lévi’ego miała ogromny wpływ na przyszłe pokolenia okultystów. Do jego wielbicieli należał chociażby Aleister Crowley, który zresztą uważał się za jego inkarnację. Crowley urodził się w 12 października 1875 roku, niedługo po śmierci francuskiego okultysty 31 maja tegoż roku