Mitologia chrześcijańska/neojudaistyczna

[Opiuek]

JEZUS CHRYSTUS - był synem dziewicy Maryi urodzonym 25 grudnia w Betlejem.

Jego narodziny zapowiedziała gwiazda na wschodzie, za którą podążali trzej królowie/magowie
by uczcić nowego zbawcę. Nauczał jako dwunastoletnie dziecko.
W wieku 30 lat przyjął chrzest i tak zaczął się jego stan duchowny.
Jezus miał 12 uczniów, z którymi podróżował i czynił cuda - jak uzdrawianie chorych, chodzenie po wodzie,
wskrzeszanie zmarłych; był znany jako "Król Królów", "Syn Boży", "Światło świata", "Alfa i Omega",
"Baranek Boży" (kozioł ofiarny z judaizmu-przyp Opi) i wiele, wiele innych.

Gdy został zdradzony przez swego ucznia Judasza, sprzedany za 30 srebrników, został ukrzyżowany złożony w grobowcu i po 3 dniach zmartwychwstał i wstąpił do nieba.


Przede wszystkim sekwencja narodzin jest czysto astrologiczna.
Gwiazda na wschodzie to Syriusz, najjaśniejsza gwiazda na niebie,
która 25 grudnia leży w jednej linii z trzema jasnymi gwiazdami z Pasa Oriona.
Te 3 gwiazdy nazywane są dziś, tak jak w starożytności: TRZEJ KRÓLOWIE.
Trzej Królowie i najjaśniejsza gwiazda - Syriusz wskazują miejsce wschodu Słońca 25 grudnia.
Oto, dlaczego Trzej Królowie podążają za gwiazdą na wschodzie, aby odnaleźć miejsce wschodu - narodzin Słońca.

Dziewica Maria, jest konstelacją Panny, znaną także jako Dziewica Panna.
"Virgo" (Panna) po łacinie znaczy "Dziewica". Starożytny symbol Panny to przerobione "M".
Oto, dlaczego Maria, i inne matki dziewice jak matka Adonisa - Myrra, albo matka Buddy - Maya zaczynają się na "M".

Panna odnosiła się także do "Domu Chleba" gdyż reprezentacją Panny jest dziewica trzymająca kłos pszenicy.
Dom Chleba to symboliczny kłos pszenicy, który oznacza sierpień i wrzesień - czas żniw.
Słowo "BETLEJEM" w istocie z hebrajskiego `BET LEHEM' tłumaczy się "DOM CHLEBA".
"BETLEJEM" odnosi się, więc do konstelacji Panny, miejsca na niebie, nie na ziemi.
Jest też inne ciekawe zjawisko zachodzące 25 grudnia, w dniu przesilenia zimowego.
Od przesilenia letniego do zimowego, dni stają się krótsze i chłodniejsze.
Z perspektywy północnej półkuli Słońce wędruje na południe, staje się mniejsze i wydaje się oddalać.
Skracanie się dni, dojrzewanie zbóż, gdy zbliża się zimowe przesilenie symbolizował dla starożytnych proces śmierci.
To była śmierć Słońca. Do 22 grudnia proces umierania Słońca się dopełniał.


Słońce poruszając się na południe przez 6 miesięcy, osiąga najniższy punkt na niebie.
I tu ciekawostka - Słońce wstrzymuje swą wędrówkę na 3 dni.
Przez te 3 dni (22,23,24) pauzy Słońce przebywa w sąsiedztwie konstelacji Południowego Krzyża (Crux).
Po tym czasie, 25 grudnia, Słońce podnosi się o 1 stopień, tym razem na północ, zapowiadając dłuższe dni, ciepło i wiosnę.
I dlatego się mówi: Syn (Słońce) umarł na krzyżu, był martwy 3 dni po to by zmartwychwstać i wstąpić do nieba.


Oto, dlaczego Jezus i inne Solarne bóstwa łączy koncepcja ukrzyżowania, i zmartwychwstania po 3 dniach.
Jest to okres zmiany kierunku poruszania się Słońca do kierunku północnej półkuli, co przynosi wiosnę i zbawienie.
Ale nie czczono zmartwychwstania Słońca aż do wiosennej równonocy lub Wielkanocy.
A to, dlatego, że z wiosenną równonocą, Słońce przezwycięża ciemność, dzień staje się dłuższy niż noc,
i zaczyna się wiosenny rozkwit.
Chyba najbardziej oczywistym ze wszystkich astrologicznych symboli dotyczących Jezusa jest 12 apostołów.

Są zwyczajnie 12 znakami Zodiaku, z Jezusem - jako Słońcem, który porusza się między nimi.
Liczba 12 powtarza się ciągle w Biblii. Ten tekst ma więcej wspólnego z astrologią niż z czymkolwiek innym.
Wracając do krzyża Zodiakalanego, ukazującego życie Słońca.

Nie jest to tylko artystyczna koncepcja, czy narzędzie śledzenia ścieżki Słońca. 
Był to także symbol Pogański.
A więc krzyż nie jest symbol Chrześcijaństwa. 
Poza tym prawie wszystkie insygnia chrześcijańskie
zostały wzięte z pogańskich kultur: ornat, tiarę, stułę i wiele innych.
Układ gwiazdozbiorów, jeszcze z czasów poprzedzających nastanie wielkich cywilizacji Egiptu i Sumeru,
to Pogańska adaptacja Krzyża Zodiakalnego. 
Oto, dlaczego Jezus we wczesnych malowidłach zawsze ma głowę na tle krzyża w kole.

Bo Jezus jest Słońcem. `Synem Bożym', `Światłem Świata', `Zmartwychwstałym Zbawcą',
który "przyjdzie ponownie", jak to robi każdego ranka, `Chwała Boga',
który przeciwstawia się `Ciemności' (nocy), jako iż "Rodzi się ponownie", każdego ranka.
I może być widziany jak `Chodzi pomiędzy chmurami', "Wysoko w Niebie", w `Koronie Cierniowej' albo...
W koronie z promieni Słońca.


Pośród wielu astronomicznych i astrologicznych metafor w Biblii, jedna z najistotniejszych dotyczy Wieków (Er).
W całym tekście jest wiele odniesień do "Wieku" (Ery).
Aby to zrozumieć, musimy zaznajomić się ze zjawiskiem zwanym ruchem precesyjnym Ziemi.
Starożytni Egipcjanie oraz wcześniejsze kultury odkryły, że co około 2150 lat
wschód słońca o poranku w dniu przesilenia wiosennego występuje w innym miejscu w Zodiaku.
Wynika to z powolnej zmiany kąta nachylenia Ziemi względem własnej osi.
Zwie się to ruchem precesyjnym, bo obserwowane konstelacje cofają się w stosunku do ich normalnego cyklu rocznego.

Czas potrzebny na precesyjne przejście poprzez wszystkie 12 znaków wynosi 25.765 lat.
Jest to tak zwany "Wielki Rok", a starożytni byli go bardzo świadomi.
Każdy okres 2150 lat zwali "Erą". Od 4300 przed naszą erą do 2150 przed naszą erą trwała Era Byka.

Od 2150 przed naszą erą do 1 n.e. Era Barana. I od 1 n.e. do 2150 n.e. do dziś trwająca Era Ryb.
W roku 2150 wkroczymy w nową Erę. Erę Wodnika.
Biblia generalnie odzwierciedla symboliczną wędrówkę poprzez 3 Ery zapowiadając czwartą.
W Starym Testamencie, kiedy Mojżesz schodzi z Góry Synaj z 10 przykazaniami jest bardzo zły
widząc ludzi oddających cześć Złotemu Cielcowi.


Rozbija, więc kamienne tablice i nakazuje swojemu ludowi wzajemnie się pozabijać - by się oczyścić.
Większość badaczy biblijnych łączy ten gniew z faktem uwielbienia przez Izraelitów fałszywego bożka.
W rzeczywistości złoty byk jest astrologicznym Bykiem, a Mojżesz reprezentuje nową Erę - Barana.
Dlatego Żydzi do dziś nadal trąbią w barani róg. Mojżesz reprezentuje nową Erę Barana,
a w tej erze każdy musi porzucić poprzednią.

Inne Bóstwa także wskazują to przejście np. Mithra, przedchrześcijański Bóg,
który zabił byka w tej samej symbolice. Jezus jest postacią przewodnią następnej po Baranie ery.
Ery Ryb. Symbolika Ryb pojawia się bardzo często w Nowym Testamencie.
Jezus nakarmił 5000 osób chlebem i dwiema rybami. Kiedy rozpoczął nauczanie w Galilei, spotkał 2 rybaków,
którzy za nim poszli. I myślę, że wszyscy widzieli znak ryby Jezusa, nie wiedząc, co tak naprawdę znaczy.

To pogański symbol astrologiczny Solarnego Królestwa Ery Ryb. Poza tym dzień narodzin Jezusa stał się początkiem tej Ery.
Św. Łukasz: 22:10 - gdy uczniowie spytali Jezusa gdzie będzie następna pascha, gdy jego już nie będzie. 
Odparł:
"Kiedy wejdziecie do miasta, ujrzycie człowieka niosącego dzban z wodą. 
Idźcie za nim do Domu, do którego wejdzie".

Ten fragment jest jednym z najlepiej odkrywających wszystkie astrologiczne konotacje.
Człowiek niosący dzban z wodą to Wodnik. Zawsze przedstawiany jako człowiek niosący wodę.
Reprezentuje Erę nastającą po Erze Ryb i kiedy Słońce (Syn Boży) opuszcza Erę Ryb (Jezus), 
wejdzie do Domu Wodnika.
Jako że Wodnik następuje po Rybach w ruchu precesyjnym. 
Jezus mówi, więc, że po Erze Ryb nastąpi Era Wodnika.

Słyszeliśmy już o czasach ostatecznych i końcu świata. W oderwaniu od obrazków z Księgi Objawienia,
główne źródło tej idei pochodzi z Ks. Mateusza 28:20, gdzie Jezus mówi: "Będę z wami nawet do końca świata".
W wersji Biblii "Króla Jamesa", "świat" jest złym tłumaczeniem, wśród wielu innych.
Właściwym słowem powinno być, `AEON' co znaczy "ERA".
"Będę z wami nawet do końca Ery', co jest prawdą, bo Jezus - Solarne uosobienie Ery Ryb skończy się,
gdy Słońce wejdzie w Erę Wodnika. Cały pomysł końca świata jest złym rozumieniem astrologicznych alegorii.
W istocie podobieństwa pomiędzy Chrześcijaństwem a astrologią i wcześniejszymi mitami różnych kultur są uderzające.
Dla przykładu, malowidła sprzed 3500 lat na ścianach Świątyni Luxoru w Egipcie to obrazy wprowadzające koncepcję niepokalanego poczęcia, narodzin i uwielbienie Horusa. Obrazy zaczynają się od TOTa zwiastującego dziewicy, że powije Horusa potem NEF - Duch Święty zapładnia dziewicę, która rodzi uwielbianego. To jest dokładna historia cudu narodzin Jezusa.



Prawda jest taka, że religia Chrześcijańska jest kopią kultu Solarnego,
w której podstawiono osobę Chrystusa w miejsce Słońca i oddaje się mu cześć pierwotnie oddawaną Słońcu.
Chrześcijaństwo nie opiera się na prawdzie. Chrześcijaństwo jest jedynie Rzymską historią rozkręconą politycznie.


To było polityczne zagranie, by uosobić i uhistoryzować Słońce i połączyć oficjalną religię Rzymu,
czyli 'Kult Słońca' z wyznawcami Chystusa - nauczyciela, jakich wielu w tamtych czasie,
o którego prawdziwym życiu nie wiemy praktycznie nic. W 325 r.n.e. Cesarz Rzymu Konstantyn zwołał Radę Nicei,
gdzie debatowano i rozstrzygano w drodze GŁOSOWANIA wiele elementów nowej religii- hybrydy.
Podczas tego spotkania USTANOWIENIE JEZUSA `SYNEM BOŻYM' I JEGO `BOSKOŚĆ' OFICJALNIE ZAPROPONOWANO I PRZEGŁOSOWANO!

Kościół dosłownie `ukradł' Jezusa jego wcześniejszym wyznawcom, ogłaszając go `Bogiem'
i wykorzystując do rozszerzenia swojej władzy. Od teraz każdy, kto chciał uzyskać `zbawienie',
musiał to zrobić przez oficjalnie ustanowiony Kościół Rzymski...
W konsekwencji było możliwe wprowadzeniem dyktatury i kary śmierci dla heretyków w Cesarstwie Rzymskim,
kiedy w 392 Teodozjusz zakazał praktykowania kultów pogańskich...
I tak zaczęła się długa historia Chrześcijaństwa, przesiąknięta krwią i duchowymi kłamstwami.
A przez następne 1600 lat Watykan trzymał polityczną władzę nad całą Europą.
Doprowadzając do okresów zwanych "Ciemnymi Wiekami", podczas których zaistniały Krucjaty czy Inkwizycja...

https://justpaste.it/czy-plagiat-chrzesc...z1hdVbFjrM