Wierszyk taki tam

[Absinth]

Posklejałem fragmenty Faust'a tak, że powstał wierszyk. Podzielę się nim z wami.



Jam częścią tej siły,
która wiecznie zła pragnąc,
wiecznie dobro czyni.
Na cóż tworzenie wieczne,
na cóż uganianie,
jeśli stworzone pada
w nicości otchłanie?!
Co minęło – właściwie nigdy nie istniało,
jeno tą złudą bytu kręciło się w kole!
Już ja wieczystą pustkę w zamian tego wolę.
I wtedy mógłbym rzec: trwaj chwilo,
o chwilo, jesteś piękną!
W przeczuciu szczęścia, w radosnym zachwycie,
stanąłem oto już na życia szczycie!
I oto stoję!
Jak głupiec u wrót mądrości,
wiedząc tyle, co przedtem
wiedziałem-Zwą go rozumem i ja mu nie wierzę,
by się zwierzęciem gorszym nie stać niż zwierzę.

[Sh3]

Ab poeta, ciekawe.

[Animal]

Dawaj tu takie teksty częściej Ab.

[Arkana]

Bardzo piękne. Widać,że słowa należą do wielkiego poety

Absinth, znasz się na astrologii? Goethe miał saturna na asc... był udręczoną duszą... stąd jego poszukiwania prawdy, mądrości

[Jiruka]

Czytałam Fausta, więc od razu dało się poczuć ten klimat. Ab, świetna robota, super dobrane. A propos Goethe'ego to nawiązując dorzucę tu jeden z moich ulubionych cytatów:
Człowiek mały bóg świata!
Ode dnia stworzenia
W dziwactwie swym bynajmniej się nie zmienia.
Żyłoby mu się trochę prościej,
jakbyś mu nie dał pozorów światłości,
Których on użył pod mianem rozumu,
Żeby większym bydlakiem być
Od bydląt tłumu.

[Arkana]

Hmm... czyje to tłumaczenie?

[Jiruka]

Pomorskiego z okazji 250. rocznicy urodzin Goethe'ego.

[Siri]

Hmm... Goethe i jego ballada "Król elfów" (Der Erlkonig), znana też jako "Król Olch", dla jednych piękna, dla innych straszna, ale jedno trzeba przyznać, sprawdza się.
Świetne dzieło.