Rozwoj duchowy - magia i uczucia

[Oth]

Amber, napisałem już, że równie dobrze możesz czepiać się stolarzy. Każdy człowiek jest inny. Poza tym, myślę, że nadużywasz - jak zresztą wiele osób na tym forum - określenia "mag".

"Wiele sekt, religii i tym podobnych, tak samo jak i wiele szkół myśli filozoficznej, przez
słowo „magia” rozumie nic więcej niż tylko czarnoksięstwo i konspirację z mrocznymi
siłami. Nie jest zaskakujące, że wielu ludzi obawia się nieco na samo wspomnienie tego
słowa. Prestydygitatorzy, iluzjoniści, szarlatani, tzw. magicy scenowi i inni, często
nadużywają koncepcji magii, co powoduje, iż do magicznej wiedzy zawsze odnoszono się z
pewnym lekceważeniem.

Od niepamiętnych czasów Magi byli zawsze uważani za najwyższych wtajemniczonych -
słowo „magia” wywodzi się od nich. Tak zwani czarodzieje nie są wtajemniczonymi - są oni
jedynie imitatorami Tajemnic, którzy wykorzystują niewiedzę i łatwowierność osoby jak i
całego społeczeństwa, aby osiągnąć swoje egoistyczne cele poprzez oszustwo i nieszczerość.
Prawdziwy mag gardzi takimi działaniami." - Franz Bardon "Wtajemniczenie do Hermetyzmu"

"Magia jest zazwyczaj mylona z czarodziejstwem czy czarownictwem. Chcę zatem krótko wytłumaczyć różnicę pomiędzy magią, a czarodziejstwem. Prawdziwy mag zawsze stosuje się do uniwersalnych praw, zna ich przyczyny i skutki i celowo używa tych mocy, podczas gdy czarownik używa mocy, których źródła nie zna, chociaż jest w pełni świadomy konsekwencji tworzonych przez używanie tych mocy. Nie ma on jednak pojęcia o ich właściwym połączeniu, gdyż nie ma wiedzy o uniwersalnych prawach. Może znać jedno czy dwa prawa, czy też posiadać o nich częściową wiedzę, lecz nie widzi prawdziwego połączenia pomiędzy działaniem, rozwijaniem i funkcjonowaniem tych uniwersalnych praw, gdyż nie osiągnął koniecznej do tego dojrzałości.
Z drugiej strony, prawdziwy mag, nie chcąc być uważanym za czarownika, nigdy nie zrobi niczego nie mając pełnej wiedzy o tym, co wykonuje. Czarownik również może użyć jakiejś części swojej wiedzy o magii z dobrymi czy złymi intencjami, niezależnie od tego, czy używa pozytywnych czy negatywnych mocy. Lecz nie ma prawa nazywać się magiem." - Franz Bardon "Praktyka magicznej ewokacji"

Mag jest już osobą rozwiniętą. Nie znam prawdziwego maga, który boi się miłości. Mag pojmuje, że jest to piękne uczucie. Ale po co tracić czas na miłość do niewłaściwej osoby?

Odnośnie powyższych lektur, uważam, że każdy adept powinien je przeczytać. Pozostałe, autorstwa Bardona również.