Opowieści starszych ludzi

[ApatiA]

Ja od mojej babci też nasłuchałam się paru opowiadań! Wszystkie były ciekawe, ale najciekawsze wydawały mi się właśnie te o "duchach". Mieszkamy w "poniemieckim" domu, w małej wsi. Babcia przybyła tutaj tuż po wojnie. Podobno w naszym domu mieszkał kiedyś żołnierz(?) SS... Mniejsza z tym. W jednym z opowiadań babcia wspominała o pewnym żołnierzu, którego widziała chowającego się w sianie (albo słomie? dokładnie nie pamiętam). Mój pradziadek poszedł sprawdzić, ale niczego tam nie było.
Innym razem widziała kobietę ubraną na biało, która szła od strony bramy wjazdowej na podwórko, w stronę domu. Babcia wtedy zamknęła się w domu i uciekła do pokoju rodziców.
A kiedy indziej zobaczyła swojego przyjaciela, który zmarł. Stał na ramie łóżka, tuż nad jej głową, pochylając się w jej stronę. A, że babcia była młoda, schowała się pod kołdrę. Później już go nie widziała.
Innym razem przydarzyło jej się całkiem niedawno, że coś zadrapało ją w kolano. Mówiła, że to mój ojciec (nie żyje od paru ładnych lat), bo kiedy kazała mu przestać, to owe "coś" przestało ją niepokoić. Ślad na kolanie jednak został widoczny do następnego dnia!

Może to trochę chaotycznie opisane, ale mam nadzieję, że to nie wadzi za bardzo. (: