Spis praw i zasad magicznych

[~Ismena]

Wszystkie zasady opisane przez Olimpie w pierwszym poście są prawdziwe. Stwierdzam miarą moich doświadczeń, większość odczułam na własnej skórze. Każdy z was ma ciekawe przemyślenia, różnią się one jedynie punktem odniesienia związanym być może w wiekiem, doświadczeniem i sposobem wyobrażeń. LightMidnight ma podejście idealistyczne i pozytywne nastawienie do życia, to dobrze. Evander to najwyraźniej doświadczona osoba, realista twardo stąpający po ziemi z dużą wiedzą, jednak niepozbawiony wyobraźni i perspektywicznego myślenia, też dobrze. Stąd różnice w postrzeganiu. Czytając nasunęła mi się taka myśl - żeby poznać Wszechświat, to trzeba najpierw poznać samego siebie. Czy ktoś z was jest w stanie powiedzieć, że jest na 100% "dobry" lub "zły"? Czy na 100% zna siebie i wie jak zachowałby się w danej sytuacji? Obawiam się, że nie. Ja nie powiem tego o sobie. Wszechświat miarą ludzkiego rozumowania bywa nieobliczalny, ale to nie znaczy, że nie jest idealny miarą samego wszechświata. Dobro i zło, ciemność i światło przeplatają się. Tak jak pory roku, pory dnia, noc ustępuje światłu dnia i na odwrót. Ale pamiętajmy, że jest jeszcze czas przejścia, wtedy kiedy wstaje świt i zapada powoli zmierzch. Nic nie jest jednoznaczne. Dla człowieka ważna jest świadomość siebie, to my pozwalamy, żeby zagościło w nas światło lub mrok. Uważam, że ludzki umysł jest niezbadany i możliwe, że równie potężny jak siły Wszechświata. W końcu jesteśmy jego częścią, wcale niemało istotną. Ktoś tu wspomniał,że "miłość to emocja". Nie. Miłość lub nienawiść to nie tylko kwestia emocji, to silna energia i trzeba sobie z tego zdawać sprawę, żeby nie zrobić krzywdy komuś lub sobie. Skoro ktoś chce panować i rządzić magicznie, to najpierw powinien zapanować nad sobą i swoimi emocjami. Ktoś, kto mocno stoi obiema nogami na ziemi, jest dobrze osadzony w realnym świecie, ma wszelkie podstawy, żeby odnosić sukcesy w magii. Nie tylko w magii, również w życiu. Sfera postrzegania materialna (realna) i mentalna są ze sobą ściśle powiązane. Zastanowiło mnie rozważanie Otha - "kapryśność natury." I znów kwestia postrzegania przydatności. Załóżmy, że wspomnianego Kowalskiego nie stać na utrzymanie auta, ale dzięki temu pojazdowi będzie on mógł dojechać dalej do pracy a tzn. że powiększy swój dochód. Poza tym, zgodzę się z twierdzeniem, że "natura nie znosi próżni." Taki przykład - dwa małżeństwa, jedno bardzo zamożne i mimo wszelkich starań nie mają dziecka. Drugie małżeństwo wręcz patologiczna bieda i nałogi, co dwa lata rodzi się dziecko zdrowe jak rydz, mimo że wcale nie chcą maja już 5 dzieci. I gdzie tu równowaga Oth? Ktoś może uznać, że bogata rodzina bezdzietna może adoptować jedno z dzieci rodziny wielodzietnej. Owszem może. Przytoczę słowa Katharsis- "Dlatego należy mieć otwarty i chłonny umysł, akceptować zmiany, umieć przeciwdziałać tym "niszczycielskim" zmianom, postępować godnie oraz z umiarem." Bardzo trafne, z naciskiem na "godnie oraz z umiarem." Może to jest sedno. Jeśli coś napisałam zawile albo niemagicznym językiem, to z góry przepraszam.