Principia Chaotica

[Kamoa]

Nom.

Ale nurtuje mnie nazwa magii chaosu, gdyż tylko na pewnej płaszczyźnie wydaje się to być chaosem, ale to jest po prostu szersza rzeczywistość. Może się wydawać chaotyczna z punktu widzenia kogoś, kto uparcie wierzył w swoją konstrukcję myślową, nie widząc samego procesu konstrukcji, jak on działa, ani punktów odniesienia w alternatywnych formach.
Ale dla obeznanego jest to przestrzeń czystego potencjału, kreacji, która rządzi się także swoimi prawami, co przeczy definicji chaosu. Taki obeznany mag tak jakby wszedł na wyższy szczebel drabiny fraktalnej rzeczywistości. I chociaż nic co robi nie jest prawdziwe w tradycyjnym rozumieniu tego słowa, gdyż nie jest bezwzględnym punktem odniesienia, jak ktoś inny mógłby oczekiwać, ale zarazem podlega to zbiorowi praw ponad tym, tych, które w poprzednim poście nazwałem meta-magicznymi i to nie ma już nic wspólnego z chaosem a raczej z porządkiem nad porządkami.

Tak jakby następujące warstwy się przeplatały: obiektywna (znana nam materia), z subiektywną (jaźń), i znów obiektywna (obiektywna prawa rządzące jaźnią) i pewnie można się domyśleć, że znów subiektywna (zakładam, że to już myśli stwórcy wszystkiego, który stworzył warstwę obiektywizmu pod nim, i niezależnie czy się w niego wierzy czy nie, on/ona istnieje).