Anton Szandor LaVey

[Oth]

Lavey to zwykły naciągacz. Nie mogę mu zarzucić niskiej inteligencji, bo w końcu świetnie posłużył się nią tworząc tak wielkie gówno i jednocześnie zbierając za to profity. Jednak zmieszał ze sobą wszystko, co tylko możliwe, w tym nawet język (uwaga) enochiański. Nazwa tego języka pochodzi od Enocha, którego imię w hebrajskim pisze się jako "Chanok", skąd zapisuje się je czasem jako "Henoch". Henochiański i enochiański są zatem jednym i tym samym. Przynajmniej w teorii, bo w praktyce to zewy Laveya nie mają wiele wspólnego z prawdziwymi zewami, które otrzymał Dee. Już samo wzorowanie się na systemie magicznym, otrzymanym od tak wielce pogardzanych przez niego aniołów, pokazuje jak wielki akt desperacji musiał wykazać. Doprawdy dobija mnie już sama przedmowa tej księgi, która jest idealnym przedstawieniem tego, co się w niej znajduje. Aż zacytuję i wytłuszczę.

Książka ta powstała, ponieważ - oprócz kilku wyjątków - każda rozprawa, praca naukowa lub "tajemniczy" grimo-ire, wszystkie "wielkie dzieła" na temat magii, to nic innego jak obłudne kłamstwa tworzone przez kierowanych poczuciem winy włóczęgów i ezoteryczny bełkot kronikarzy magicznej wiedzy, niezdolnych do obiektywnego przedstawienia tematu lub temu niechętnych. Kolejni pisarze w swoich wysiłkach zebrania zasad "białej i czarnej" magii zaciemniali obraz całego zagadnienia do tego stopnia, że niedoszły badacz czarów kończy wszystko głupio - wyciąga planszę z literami, mającą ułatwić kontakt z "tamta stroną", stoi w obrębie pentagramu i czekając na pojawienie się demona, podrzuca lekko źdźbła krwawnika (co praktykuje się w I-Ching) niczym czerstwe precle na stolnicy, aby przepowiedzieć przyszłość, która straciła jakiekolwiek znaczenie, uczęszcza na seminaria gwarantujące stłamszenie jego ego - a to samo czynią z jego portfelem - i w ogóle robi z siebie skończonego durnia w oczach tych, którzy wiedzą!

Pominę już ten śmieszny fragment przedmowy, w którym mówi o magii w ogóle, bo przez ilość wulgaryzmów, jakie koniecznie musiałbym zastosować komentując to, jeszcze ktoś mógłby pomyśleć, że chcę tu kogoś obrazić. Sama filozofia satanistyczna, choć strasznie prymitywna, nie jest taka zła i z pewnością lepsza będzie dla tych ludzi, którzy nie rozumieją Chrześcijaństwa, co jest oczywiście zrozumiałe, bo przez tych nierozumnych debilnych wyznawców mamy jeszcze inne gówno. Z dwojga złego, lepiej w stronę Satanizmu, aczkolwiek dużo lepiej będzie, jeśli zasady tej filozofii pozna się w jakikolwiek inny sposób, niż poprzez czytanie Biblii Szatana.