Psychokineza (typy)

[~Ismena]

PSYCHOKINEZA

Anomalna perturbacja (ang.: anomalous perturbation) (psychokineza, PK (od ang. „psychokinesis”), AP (od ang. „anomalus perturbation”), TK(od ang. „telekinesis”), BMI (od niem. „Bewustsein-Materie-Interaktion” – „interakcja świadomości i materii”), dawniej: telekineza, ale wśród fachowych pojęć parapsychologicznych jest już archaizmem) – określenie używane w parapsychologii do opisu rzekomego wpływu na fizyczne otoczenie z odległości wywołanego za pomocą mocy psychicznych, bez fizycznej ingerencji. W szerszym znaczeniu oznacza właściwość psi, która pozwala wpływać na zachowanie materii. Od roku 2004 ezoterycy określają tym terminem różne typy anomalnej perturbacji, także i poruszanie ciałem stałym, płynnym lub gazowym na odległość za pomocą myśli i koncentracji, za pomocą kontaktu wzrokowego bezpośrednio z przedmiotem. Jest to tzw. myślenie astralne czyli wyobrażanie sobie czegoś co za pośrednictwem „czynnika PSI” ma zrobić tę czynność w czasie rzeczywistym.

Nazwa dotyczy zarówno zdolności ludzi do wykonywania anomalnej perturbacji, jak też poruszania się przedmiotów w czasie zjawisk spirytystycznych, na przykład typu poltergeist. Anomalna perturbacja pojawia się w twórczości science-fiction.

Ewolucja nazwy

Początkowo nazwą tej zdolności było słowo telekineza. W miarę rozwoju parapsychologii słowo to zostało wyparte przez psychokineza i stało się archaizmem. Najnowsza literatura przedmiotu wskazuje na wyraźny trend spychania słowa psychokineza na dalszy tor i promowanie coraz częściej pojawiającego się zwrotu anomalna perturbacja. Współczesna parapsychologia dąży do ograniczenia dotychczasowego szczegółowego podziału zjawisk parapsychicznych i zawężenia do anomalnej kognicji (obejmującej zjawiska jasnowidzenia, telepatii i prekognicji) (w literaturze anglojęzycznej wypierane przez Remote Viewing) oraz anomalnej perturbacji (do niedawna nazywanejpsychokinezą).

Skala oddziaływania

W parapsychologii rozróżnia się:

Makro-PK (macroscopic PK) – (efekty o ogromnej potencji, dające się zauważyć gołym okiem),
Mikro-PK (microscopic PK) – (efekty na małą skalę dostrzegalne jedynie przy pomocy specjalnych pomiarów i ścisłej analizy statystyk).

Obecnie przeprowadza się eksperymenty i badania obu przypadków PK, ze szczególnym uwzględnieniem i zainteresowaniem fenomenami mikroskopijnymi. Jednymi z najbardziej znanych badań doświadczalnych tego typu są prace z Generatorami Zdarzeń Losowych (REG) w laboratorium Princeton Engineering Anomalies Research, czy doświadczenia mistrzów Qigong w Laboratorium Bioemisji w Chiba.

Podobnie jak inne zjawiska parapsychologiczne, anomalna perturbacja oraz badania i eksperymenty psychokinetyczne nie są, generalnie rzecz biorąc, uznawane przez naukę głównego nurtu. Według opinii przedstawicieli tej ostatniej nie istnieje ani jeden rzetelny dowód na ich istnienie, oprócz zeznań przypadkowych świadków, co czyni omawiane zjawisko tematem polemiki – również w kręgach akademickich, albowiem ma ono w nich swoich zwolenników[potrzebne źródło].

Według różnych źródeł naukowych i pozanaukowych eksperymenty nad zjawiskami psychokinetycznymi były szeroko zakrojone w Rosji (szczególnie w okresie „zimnej wojny”), w ramach badań o charakterze cywilnym i wojskowym. Istnieją również spekulacje wokół kwestii wykonywania badań naukowych nad anomalną perturbacją i stosowaniem ich wyników przez instytucje i organizacje w Stanach Zjednoczonych, rzekomo do celów wywiadowczych i wojskowych.

Parapsycholodzy wyróżniają następujące typy psychokinezy:

telekineza – zdolność przesuwania przedmiotów siłą umysłu
lewitacja- umiejętność unoszenia przedmiotów lub osób (czasami jest traktowana jak telekineza, jednak wektor przesunięcia jest nie poziomy a pionowy);
teleportacja – przenoszenie przedmiotów, ściąganie przedmiotów i to nawet z bardzo odległych miejsc bez strat czasowych, zjawisko występujące na seansach mediumistycznych;
pirokineza – psychokinetyczne działanie mikro polegające na zwiększaniu temperatury obiektu, prowadzącego do jego zapalenia (samozapłonu). Poprzez zwiększenie częstotliwości drgań cząsteczek, zwiększa się temperatura obiektu;
kriokineza – psychokinetyczne działanie mikro polegające na zmniejszeniu temperatury obiektu. Poprzez zmniejszenie częstotliwości drgań cząsteczek, zmniejsza się temperatura obiektu;
elektrokineza – psychokinetyczna zdolność powodująca „ocieranie” się o siebie molekuł i poprzez to tworzenie błyskawic;
hydrokineza – określenie oznaczające umiejętność tworzenia lub zwiększania ilości wody w stanie ciekłym używając psychokinezy do powielenia cząsteczek w niej zawartych. Polega także na umiejętność manipulacji wodą.
biokineza
- modyfikowanie kodu DNA za pomocą psychokinezy.
aerokineza – nazwa określająca psychokinetyczną kontrolę nad powietrzem na poziomie cząsteczkowym za pomocą manipulacji energią.
geokineza – kontrola nad ziemią, przewidywanie i powodowanie trzęsień ziemi
magnetokineza – umiejętność kontroli nad siłami magnetyzmu i metalami
atmokineza – umiejętność kontroli pogody
gyrokineza – umiejętność kontroli grawitacji na danym obszarze
witakineza – jest to umiejętność samoleczenia i sterowania własnym zdrowiem oraz szybkością starzenia się
chronokineza – kontrola nad przepływem czasu, zatrzymywanie go
audiokineza – umiejętność manipulowania falami dźwięku
inokineza – umiejętność kontrolowania przestrzeni, zakrzywiania jej i tworzenia obiektów.


Oto najważniejsze informacje na temat psychokinezy (lub telekinezy) – co to jest, niezwykłe historie ludzi obdarzonych zdolnościami telekinetycznymi, jak to działa… oraz jak możesz sprawdzić i rozwijać swoje zdolności.

Ktokolwiek wierzy w psychokinezę, niech podniesie moją rękę.

Psychokineza (PK) – czasami nazywana telekinezą lub nadzwyczajną sprawnością umysłu – to zdolność do przemieszczania lub innego oddziaływania na przedmioty potęgą umysłu. Z paranormalnych umiejętności, prawdziwa psychokineza należy do najrzadszych. Niewielu mogło zaprezentować tę umiejętność publicznie, a często nawet i takie demontracje są kwestionowane przez sceptyków.

Czy ludzie posiadają zdolności psychokinetyczne? A ty? Czy istnieje droga, którą możesz sprawdzić i rozwijać swoje umiejętności?

Badanie przypadków

Poniżej zamieszczam szkice kilku osób, które demonstrowały swoje psychokinetyczne umiejętności:

Stanisława Tomczyk. Urodzona w Polsce, Tomczyk zwróciła na siebie uwagę badaczy, gdy poinformowano o zaskakujących, podobnych do poltergeista spontanicznych zjawiskach mających miejsce wokół niej. Mogła opanować pewne zdolności kinetyczne, jednakże tylko pod hipnozą. W tym hipnotycznym stanie, Tomczyk przyjmowała osobowość, która nazywała siebie „Małą Stasią”, która mogła unosić siłą woli małe przedmioty, na których Tomczyk położywa swoje ręce. Na początku XX wieku, jeden z badaczy, Julian Ochorowicz, przyjrzał się tym lewitacjom z bliskiej odległości i zaobserwował cos w rodzaju cienkich nitek emanujących z jej dłoni i palców, pomimo tego, że została dokładnie zbadana przed eksperymentem. Nie wydawało się, aby był to podstęp. Jak zauważył Ochorowicz, Gdy medium rozdziela swoje ręce, nić staje się coraz węższa i znika, podobnie jak pajęczyna. Jeśli zostanie ona pocięta nożycami, jej ciągłość natychmiast powraca. W roku 1900 Tomczyk została zbadana przez grupę naukowców w Laboratorium Fizycznym w Warszawie, gdzie w dokładnie przygotowanych warunkach ukazała nadzwyczajne zjawiska fizyczne.

Nina Kułagina. Jedną z najsłynniejszych i najbardziej obserwowanych osób mających zdolności parapsychologiczne zapewniające umiejętności psychokinetyczne była Nina Kułagina, Rosjanka, która odkryła u siebie te zdolności, próbując rozwinąć inne paranormalne właściwości. Podobno wykazała się swoimi możliwościami, przemieszczając wiele niemagnetycznych przedmiotów, takich jak zapałki, chleb, duże kryształowe misy, wahadła zegarów, cygara i solniczki. Wiele z tych demonstracji zostało sfilmowanych. Sceptycy, co oczywiste, twierdzą, że jej zdolności nie przetrwałyby naukowych testów i że nie jest ona nikim innym, jak zwykłym magikiem.

Uri Geller. Geller jest jednym z najsłynniejszych „ludzi o zdolnościach parapsychologicznych”, który publicznie prezentuje swoje wyczyny psychokinetyczne: zginane łyżki i klucze stały się niemalże synonimiczne z nazwiskiem Gellera. Pomimo tego, iż wielu sceptyków i magików uznaje jego przedstawienia ze zginaniem metalowych przedmiotów jedynie za zręczne operowanie rękami, Geller rzekomo pokazał, że może wywoływać skutki na dużych odległościach i w wielu miejscach. Podczas brytyjskiego radiowego show w 1973 roku, po zaprezentowaniu, ku zdziwieniu gospodarza, zginania klucza, Geller zaprosił słuchaczy do udziału w audycji. Kilka minut później podczas rozmów telefonicznych słuchacze donosili o tym, że ich noże, widelce, łyżki, klucze i paznokcie zaczęły się wyginać i spontanicznie wykręcać. Zegarki i zegary, nie tykające od lat, zaczęły działać. Było to wydarzenie, którego sukces zaskoczył samego Gellera, ściągając nań światła reflektorów.

Niektórzy magicy są w stanie podwajać niektóre efekty, może to być jednak uzasadnienie dla zjawisk telekinetycznych. W kwietniu 2001 roku profesor psychologii Uniwersytetu w Arizonie, Gary Schwartz, zorganizował „zabawę w zginanie łyżek”, w której wzięło udział około 60 studentów, którzy próbowali zginać łyżki i widelce, ze zmiennym szczęściem, pozornie siłą umysłu.

Działalność poltergeistów

Niektórzy naukowcy twierdzą, że zwykła forma psychokinezy jest jedyną, która nie jest świadomym działaniem. Działalność złośliwego ducha, jak sugerują, może być spowodowana przez podświadomość ludzi żyjących w stresie, przeżywających emocjonalne zamieszanie lub nawet szczyt hormonalny. Bez świadomego wysiłku ci ludzie powodują spadanie z półek porcelany, pękanie przedmiotów lub głośne pukanie wydobywające się z ich domów lub ścian, a także inne efekty.

W ten sam sposób, psychokinetyka może być również odpowiedzialna za zjawiska zachodzące podczas seansów. Przechylanie się stołu, pukanie i lewitacja mogą być spowodowane nie przez kontakt z duchami, lecz przez umysły uczestników seansów. I tak przez lata zorganizowano wiele seansów, jeśli jednak myślisz, że paraormalne zjawiska, które w czasie tych seansów zachodzą, w rzeczywistości nie istnieją.

Jak to działa?

Jak naprawdę działa psychokineza, nie wiemy, jednak wielu parapsychologów twierdzi, że jest to demonstracja fizycznego wpływu mózgu ludzkiego na świat fizyczny.

Robert L. Shacklett w Spekulacjach na temat psychokinezy mówi, że badania laboratoryjne wykazują, że uwolnienie stosunkowo dużej energii fizycznej może być spowodowane mocą myśli. W gruncie rzeczy, prąd ten może się poruszać lub wpływać na przedmioty, ponieważ jesteśmy kosmologicznie połączeni ze wszystkim. „Myśl” ma miejsce na innym poziomie, niż poziom fizyczny (który nazywamy „umysłem”), nawiązuje jednak kontakty fizyczne przez słabe połączenie między energią fizyczną a subtelniejszą formą energii, twierdzi Shacklett. Poziom fizyczny oddziałuje z myślą według naturalnego prawa, tyle że w chwili, gdy myśl nawiązuje z nim kontakt.

Powstała łamigłówka. Istnieją jednak teorie:

* Niektórzy naukowcy podejrzewają, że może tutaj istnieć związek kwantowy. Nieprzewidywalne, często dziwne efekty udokumentowane zostały w świecie cząstek subatomowych, rządzonym przez kłopotliwe prawa mechaniki kwantowej. Czy nasze umysły są zdolne w wyniku działania zjawisk psychokinetycznych do kierowania cząstkami subatomowymi i energiami?

* Jedna z teorii głosi, że psychokineza jest pewnego rodzaju manipulacją ludzkiego „pola magnetycznego” wokół ciała, które być może skoncentrowało się w jednym miejscu. Dlatego, jak mówią, aby pracować, musisz się całkowicie odprężyć i skupić swoją uwagę bez jej rozpraszania.

* Według innych spekulacji, media lub uczestnicy seansów mogą łączyć fale dźwiękowe lub cieplne w pomieszczeniu do formy spójnej energii, która może być następnie skierowana w stronę przedmiotu, na przykład stołu, i wywołać jego ruch.

Pomimo tego, iż „przyczyna” działania psychokinezy pozostaje nieznana, badania i doświadczenia przy tym pasjonującym zjawisku kontynuowane są w szanowanych laboratoriach na całym świecie.

ROZWIJANIE I SPRAWDZANIE WŁASNYCH ZDOLNOŚCI PSYCHOKINETYCZNYCH

Czy wszyscy posiadają zdolności psychokinetyczne?

Każdy z nas może posiadać umiejętności psychokinetyczne, powiedziała na ten temat Deja Allison w wypowiedzi dla serwisu Crystalinks. Telekineza powstaje na wyższym poziomie świadomości. Nie może powstać „na życzenie” na poziomie fizycznym. Energia poruszająca lub zginająca przedmiot jest tworzona przez myśli osoby powstałe w podświadomym umyśle.

Kilka stron internetowych podsuwa sposoby, dzięki którym możesz rozwinąć lub wzmocnić swoją psychokinetyczną moc. Korzystanie z Psychologicznej Telekinezy oznacza medytację i pewien rodzaj intonacji, które mogą pomóc wyszkolić twój umysł do wykonania zadania, chociaż nie istnieje żaden dowód na to, że to naprawdę działa.

Doktor Mario Varvoglis, autor programu „PSI Explorer”, sugeruje, że najlepszą metodą wypróbowania swoich mocy psychokinetycznych nie jest próba przeniesienia stołu ani nawet małej książeczki. Dużo lepiej można zobaczyć, czy można wpływać na ruch na poziomie mikroskopijnym – micro-PK (mikropsychokineza). Micro-PK było testowane przez lata przy pomocy takich urządzeń, jak generator licz losowych, gdzie osoba poddana badaniom próbuje wpłynąć na przypadkowy wynik działania maszyny w taki sposób, że są znacznie większe szanse na trafienie. Jedne z najbardziej interesujących testów tego rodzaju przeprowadzane są w Princeton Engineering Anomalies Laboratory (PEAR) w Princeton University w USA – ich wyniki pokazują, że niektórzy ludzie naprawdę mogą wpływać na skomputeryzowane generatory liczb losowych mocą swoich umysłów. Varvoglis dostarcza podobny test na płycie z programem „PSI Explorer”.

Serwis Spirit Online proponuje inną, siedmiostopniową metodę rozwijania zdolności psychokinetycznych:

1. Medytuj codziennie po pół godziny, lub 15 minut jeśli masz napięty plan zajęć.
2. Próbuj psychokinezy przynajmniej raz lub dwa razy dziennie, jeśli to możliwe. Daj sobie 30-60 minut na jedną próbę.
3. Skup się na jednej metodzie przynajmniej przez tydzień, jeśli nie osiągniesz żadnych rezultatów, zmień metodę.
4. Bądź wypoczęty, zamiast brać to na poważnie, pomyśl o tym jak o eksperymencie lub grze. Jeśli będziesz próbował zbyt mocno, zaczniesz się irytować i nigdzie w ten sposób nie zajdziesz.
5. Nie poddawaj się.
6. Nie wmawiaj sobie, że nie możesz tego zrobić, ponieważ możesz.
7. UWIERZ!

W Internecie istnieje kilka stron oferujących różnego typu testy psychokinetyczne i nie tylko.
Online Psychokinesis Experiment oferuje trzy różne testy, w których możesz spróbować poruszyć czerwoną linię na kolorowym łuku dzwonu, spróbować wpłynąć na pojawienie się przypadkowo wygenerowanego kształtu lub wpłynąć na pozycję niebieskiego okręgu, pojawiającego się na ekranie.
RetroPsychoKinesis Experiments Online również oferuje trzy testy: ta sama, jak powyżej, próba łuku dzwonu, a także tarczę zegara, na której możesz spbóbować przestawić wskazówki i wahadło, które możesz rozhuśtać.

Oryginał na www.paranormal.about.com
Tłumaczenie: Ivellios

/źródło:paranormalium.pl/

PSYCHOKINEZA

Psychokineza to zjawisko paranormalne, polegające na przesuwaniu przedmiotów na odległość za pomocą siły woli.

Termin psychokineza w parapsychologii obejmuje również zjawiska zachodzące podczas seansów spirytystycznych, tzw. poltergeist. Spadające z półek talerze, pukanie w ściany, zawodzenie na strychu, przechylanie się stołu oraz lewitacja przedmiotów – to zjawiska, które według parapsychologów wywoływane się przez umysły ludzi nieświadomie, pod wpływem dużego stresu lub emocji. Terminem psychokinezy określa się również zdolności ludzi do rzekomego wpływania na otaczającą ich materię (ciało stałe, płynne lub gazowe) za pomocą sił psychicznych.

Zalicza się do nich również gięcie łyżek i kluczy siłą woli, z których to zdolności zasłynęło w swoim czasie parę osób. Podobne zdolności prezentują czasem magicy na deskach scenicznych. Niektórzy twierdzą, że swoje zdolności telekinetyczne najlepiej wypróbować na poziomie mikroskopijnym – nie podczas przenoszenia stołu, ale np. gier losowych, gdyż wierzą w możliwość wpływu psychicznego na skomputeryzowane wnętrze maszyny do gry.

Klasyfikacja

Parapsychologia wyróżnia kilka typów psychokinezy: telekinezę, lewitację (zdolność unoszenia przedmiotów lub osób za pomocą sił psychicznych), teleportację (możliwość przemieszczania przedmiotów lub osób w przestrzeni bez strat czasowych, pojawianie się nagle w innym miejscu), pirokinezę (zdolność psychokinetyczna polegająca na podnoszeniu temperatury obiektu za pomocą siły woli, aż do spowodowania jego samozapłonu), kriokinezę (efekt odwrotny niż przy pirokinezie – wychładzanie obiektu) oraz elektrokinezę (zdolność wytwarzania błyskawic).

Weryfikacja

Psychokineza jako zjawisko jest częścią tzw. pseudonauki. Nie ma żadnych naukowych dowodów, które potwierdzałyby istnienie tego zjawiska. Parapsycholodzy posiłkują się niepełnymi i wątpliwymi wyjaśnieniami typu: „pole magnetyczne ciała”, „kosmologiczne połączenie ze światem” lub nawet otwarcie przyznają, że przyczyny istnienia tego zjawiska pozostają nieznane. „Operują teorią i terminologią nie poddającym się weryfikacji. Oficjalna nauka potępia „naukę popularną” jako opartą na fałszywych przesłankach, zniekształcającą za pomocą mediów obraz rzeczywistości a tym samym społecznie szkodliwą.

/autor:Agnieszka Miszczak

źródło:wieszjak.pl/

PSYCHOKINEZA

Psychokineza – telekineza, (PK, TK) określenie używane w parapsychologii czy bardziej naukowo mówiąc w psychotronice albo psionice do opisu zjawisk, które w przeszłości były określane mianem telekinezy – czyli ruchu na odległość wywołanego za pomocą mocy psychicznych. Psychokineza dosłownie oznacza ruch wytwarzany siłami duszy, siłami psychiki, psycho-poruszenie. Telekineza to dosłownie poruszanie zdalne, na odległość, które wyraźnie jest pojęciem szerszym, gdyż obejmuje techniczne i fizyczne zjawiska zdalnego sterowania ruchem, jak telekineza magnetyczna. W szerszym znaczeniu oznacza właściwość PSI, która pozwala wpływać na zachowanie materii. Od roku 2004 ezoterycy określają tym terminem różne typy psychokinezy, także i poruszanie ciałem stałym, płynnym lub gazowym na odległość za pomocą myśli i koncentracji. Nazwa dotyczy zarówno zdolności ludzi do wykonywania psychokinezy, jak też poruszania się przedmiotów w czasie zjawisk spirytystycznych, na przykład typu poltergeist. Najbardziej znani na świecie psychokinetycy to: Sathya Sai Baba, Swami Premananda, Mikołaj Roerich, Alice Bailey, Uri Geller, Borys Jermołajew, Nina Kułagina i Marek Bąk. Psychokineza jako zjawisko pojawia się często w twórczości typu science fiction. W parapsychologii czy psychotronice rozróżnia się:
PK-Makro (macroscopic PK) – efekty o ogromnej potencji, dające się wyraźnie zauważyć gołym okiem oraz PK-Mikro (microscopic PK) – efekty na małą skalę dostrzegalne jedynie przy pomocy specjalnych pomiarów i ścisłej analizy statystyk. Obecnie przeprowadza się eksperymenty i badania obu przypadków PK, ze szczególnym uwzględnieniem i zainteresowaniem fenomenami mikroskopijnymi. Podobnie jak inne zjawiska parapsychologiczne, psychokineza i eksperymenty psychokinetyczne nie są uznawane przez akademicką pseudo-naukę, gdyż rzekomo nie istnieje ani jeden powtarzalny dowód na ich istnienie, oprócz zeznań przypadkowych świadków. Faktycznie jednak wiele eksperymentów ma cechę powtarzalności, jeśli rzecz jasna wykonywać je w odpowiednich warunkach, zgodnie z wymogami zjawiska, co jest oczywiste. Parapsycholodzy wyróżniają następujące typy psychokinezy:

- lewitacja – umiejętność unoszenia osób lub osób z przedmiotami zwykle jest traktowana jako telekineza, jednak wektor przesunięcia jest nie poziomy a pionowy, chociaż istnieją bardziej zaawansowane lewitacje zwane podróżami duchowymi. Lewitacja może być nazwana telekinezą żywych organizmów. Lewitacja to zjawisko unoszenia spowodowane lokalnym zniesieniem sił pola grawitacyjnego i w jodze wiązane z obudzeniem Kundalini.

- teleportacja – przenoszenie przedmiotów, ściąganie przedmiotów i to nawet z bardzo odległych miejsc; zjawisko występujące na seansach mediumistycznych. Teleportacje drobnych przedmiotów to bardzo popularna zdolność, siddhi manifestowane przez znanych joginów z Indii, Bangladeszu i Tybetu, rzadkie u ludzi na Zachdzie.

- pirokineza – wywoływanie ognia, powodowanie pożarów siłą woli; psychokinetyczne działanie mikro polegające na zwiększaniu temperatury obiektu, prowadzącego do jego zapalenia (samozapłonu). Poprzez zwiększenie częstotliwości drgań cząsteczek, zwiększa się temperatura obiektu.

- kriokineza – zamrażanie, gaszenie ognia, usuwanie ciepła, wytwarzanie chłodu lub zimnego powiewu; psychokinetyczne działanie mikro polegające na zmniejszeniu temperatury obiektu. Poprzez zmniejszenie częstotliwości drgań cząsteczek, zmniejsza się temperatura obiektu.

- hydrokineza – psychokinetyczne tworzenie wody; powodowanie skraplania cieczy; także wywoływanie deszczów i powodzi. Wywołanie powodzi przez dobrze znanego polskiego szamana obserwowała w 1997 roku w lipcu grupa polskich tantryków w Złotym Potoku w Sudetach. Wywoływanie potężnych deszczów dla obmycia Polski z brudu zakończyło się potężną powodzią stulecia. Udział brało ponad 30 osób uczniów sztuk tantrycznych.

Telekineza czy psychokineza to w szerszym ujęciu wywieranie wpływu na bieg zdarzeń fizycznych samą myślą, pragnieniem, bez faktycznego, rzeczywistego oddziaływania, przykładowo poruszanie przedmiotów materialnych na odległość siłą woli. Telekineza to bezdotykowe oddziaływanie na przedmioty materialne, powodujące ich poruszanie lub przemieszczanie się. Telekineza jest to umiejętność przesuwania bądź wprawiania w ruch różnych przedmiotów siłą woli. Tą zdolność można w sobie wyćwiczyć – potrzeba na to jednak sporo czasu. Telekineza nie jest łatwa dla wszystkich. Nauczą jej się tylko te osoby, które mocno wierzą, że ona jest możliwa, że zjawisko naprawdę istnieje i jest naturalne.

Telekineza zwana także Psychokinezą jest to pewna zdolność do zdalnego kontrolowania materii. Kontrola materii to przykładowo wyginanie łyżki lub przesuwanie długopisu – posługując się siłami psychicznymi, siłą woli czy koncentracji. Zjawisko to jest coraz częściej spotykane, a prawdziwa nauka bada jakie energie czy fale są wytwarzane przez skupiony mózg, skoro człowiek potrafi takie cuda. Telekineza wedle naukowych wyjaśnień na polega skierowaniu w stronę obiektu pola elektromagnetycznego o określonej sile. Pole elektromagnetyczne jest wytwarzane przez mózg człowieka. Naukowcy przypuszczają, iż między innymi za zjawisko telekinezy i telepatii odpowiada część mózgu o nazwie szyszynka. Szyszynka jest to niewielki gruczoł dokrewny związany z międzymózgowiem wydzielający hormon – melatoninę oraz mnóstwo innych. Wielu ludzi na Zachodzie przekonała się, że zjawisko telekinezy jest prawdą dopiero po programie Uri Gellera, który podczas programu telewizyjnego publicznie wyginał metalowe przedmioty na odległość. Jeszcze więcej ludzi, także z zachodu przekonało się do psychokinezy oglądając na własne oczy cudowne zjawiska demonstrowane publicznie przez Sathya Sai Baba w Bangalore w Indii. Dla ludzi Wschodu podobnie jak dla dawnych Celtów istnienie zjawiska było i od zawsze jest namacalną oczywistością.

Telekineza czy psychokineza to umiejętność skutecznego, pozafizycznego wydawania rozkazów materii z pomocą sił psychicznych, z pomocą umysłu i woli. Ćwiczenia dla rozwoju zdolności należy wykonywać przez dłuższy okres czasu. W wielu przypadkach pierwsze efekty można zobaczyć dopiero po kilku miesiącach, chyba, że ma się jakieś wrodzone zdolności. Przystępując do tych ćwiczeń podobnie jak przed każdym innym działaniem wymagającym skupienia, należy się wyciszyć, uspokoić, pomedytować. Podczas ćwiczenia musimy usunąć z umysłu wszelkie niepotrzebne myśli po czym mocno skupić się na przedmiocie i zacząć wizualizować jego poruszanie myśląc przy tym intensywnie, jakbyśmy usiłowali sobie wmówić że przedmiot ten się porusza.

Telekineza jest to oddziaływanie na różne przedmioty lub na żywe istoty, powodujące ich odkształcenie, powiększenie, pomniejszenie bądź przemieszczenie bez dotykania ich. Sathya Sai Baba znany jest z wielokrotnego psychokinetycznego zmniejszania i powiększania pierścieni oraz sygnetów, aż będą doskonale pasować do palca właściciela. Istnieje wśród zdolności umysłu psychokineza, która w węższym znaczeniu jest poruszaniem przedmiotów wyłącznie siłą umysłu. Nazwa ta jest używana w parapsychologii jako określenie procesu psychicznego zakończonego efektem fizycznym. Naukowcy od lat badają zjawisko telekinezy. Twierdzą, że zdolności psychokinetyczne najczęściej mogą się ujawniać w okresie dojrzewania lub w stanie silnego napięcia emocjonalnego. Dzieje się tak dlatego, że człowiek ma wtedy większy kontakt ze swoją podświadomością.

Ruch telekinetyczny, który jest indukowany poprzez zjawiska jakie mają miejsce w bezpośrednio wyższym, eterycznym świecie, jest całkowicie odmienny od ruchu fizycznego indukowanego w ludzkim świecie fizycznym. Niektóre różnice pomiędzy tymi dwoma ruchami mogą być wykorzystane dla odróżnienia pomiędzy ruchem telekinetycznym – ciągle nieznanym ludzkości – a ruchem fizycznym już doskonale przez ludzi poznanym i dobrze przebadanym. najbardziej znamienna różnicą pomiędzy telekinezą a zwykłym ruchem fizycznym jest wydzielanie specyficznego białego światła nazywanego w fizyce „jarzeniem pochłaniania”. Osoby kształcące się w dziedzinie zjawisk psychokinetycznych powinny nauczyć się wielu praktycznych medytacji z białym światłem. W dawnych czasach owo szybko migocące światło było nazywane czasem „nadprzyrodzonym”, ponieważ wytwarzały je wszelkiego rodzaju nadprzyrodzone istoty skrycie działające na Ziemi bez dawania się ludziom zobaczyć czyli dawne odpowiedniki także dla dzisiejszych aniołów, demonów czy UFOnautów, a także zaawansowane telekinetyczne wehikuły tychże istot i stworów. Jarzenie telekinetyczne jest powodowane przez spadek elektronów na niższe orbity podczas wszelkiego ruchu telekinetycznego. Ze zjawiskiem telekinezy związany jest szereg tak zwanych manifestacji parapsychicznych, spośród których najczęściej spotykanymi jest lewitacja, czy materializacja. *** Ważnym aspektem fenomenu psychokinezy jest umiejętność jego kontrolowania – między innymi ze względów bezpieczeństwa. Przy stwierdzeniu zaistnienia zjawiska telekinezy najistotniejszym elementem postępowania jest utożsamienie tego fenomenu z konkretną osobą – najczęściej będzie nią najprawdopodobniej „sfrustrowany nastolatek” lub osoba o silnej, dynamicznej osobowości, czasem siddha lub fakir w początku swej kolejnej inkarnacji. Wewnętrzna energia takich młodych osób często nie znajduje właściwego ujścia i manifestuje się właśnie za sprawą psychokinezy. Niewykluczonym jednak pozostaje powiązanie zjawiska telekinezy z fenomenem poltergeista – czyli tak zwanego hałaśliwego ducha. Na pozór fenomeny te mogą się wydawać odrębne, nie należy jednak zapominać, że każdy człowiek jest również istotą duchową, a więc posiada ten aspekt istnienia, który w zintensyfikowany sposób mogą przejawiać również duchy. Zjawisko psychokinezy i poltergeista zazwyczaj „uaktywnia” się w obecności jednej osoby jak na przykład członka rodziny – dziecka lub nastolatka – najczęściej dziewczynki. Siddha czy fakir bardziej kontrolują swój umysł i manifestują zabawnie jak Swami Premananda z Tamil Nadu w Indii, który w dzieciństwie stwarzał cukierki szkolnym kolegom!

Proste Ćwiczenia Telekinezy

Ćwiczenie 1

Usiądź przy stole. Zaznacz na nim prostą pionową kreskę, która będzie informować cię o tym czy udało ci się przesunąć dany przedmiot. Weź długopis lub ołówek i połóż równo z pionową linią którą narysowałeś. Teraz wygodnie usiądź i zastanów się co chcesz zrobić z tym długopisem/ ołówkiem. Może chciałbyś go podnieść, obrócić, wygiąć a może po prostu przesunąć. Dla początkującego najlepiej zaczynać jest od odsunięcia lub przyciągnięcia danego przedmiotu. Gdy już zastanowisz się co chcesz zrobić z daną rzeczą zacznij to sobie wyobrażać i zarówno patrz się na dany przedmiot. Musisz być spokojny, wyciszony i kontrolować swoje myśli. Koncentruj się tylko na tym co chcesz zrobić z danym przedmiotem. Poczuj przepływającą przez twoje ciało energię. Rób tak około pół godziny, a co najmniej 15 minut. Jeśli nic się nie dzieje przerwij technikę i sprawdź z linią czy papierek się przesunął, jeśli nie próbuj to codziennie przez 15 – 30 min. Po jakimś czasie powinno ci się udać. Gdy opanujesz już to dobrze zmień przedmiot na jakiś większy i zacznij z nim robić co innego np. podnosić, a wyginanie zostaw na koniec. Fakirzy jak i siddhowie jogi ćwiczą na początek około połowy muhurty, czyli 24 minuty. Jest to czas aktywności jednej tattwy – jednego żywiołu i precyzyjnie ćwiczy się dokładnie przez tattwę jednego żywiołu, zależnie od zadania jakie się wykonuje. Jest to zagadnienie dobre do uwzględnienia w ćwiczeniach.

Ćwiczenie 2

Kwadratowy kawałek papieru* należy pozginać według linii krzyżowych tak aby wyszedł kapelusik, kapturek do położenia na ostrzu szpilki czy igły, następnie należy wbić cienką igłę w na przykład kwadratową gumkę jako podstawkę lub w korek dokładnie w środek, łebkiem do dołu. Powstały z papieru daszek czy kapturek kładziemy na ostrzu igły. Takie urządzenie ma tą zaletę, że jest bardzo czułe. Żeby nie fałszować wyników można je przykryć jeszcze przezroczystą miską, lub słoikiem. Teraz próbujemy ręką zmusić daszek do obracanie się, oczywiście nie fizycznie, przykładamy rękę w jego okolice i mocno się skupiamy na nim. Za pierwszym razem pewnie nie będzie efektów. Nie przejmuj się, gdyż efekty przychodzą wraz ze wzrostem wiary, siły woli i mocy koncentracji umysłu! Ludzie o słabej koncentracji i rozproszonym umyśle muszą dużo ćwiczyć, budzić zdolności umysłu chociażby z pomocą magicznej laja jogi.

*Uwaga: na początek zamiast papieru można użyć folii aluminiowej; po pierwszych wstępnych eksperymentach zauważono, że łatwiej jest ją poruszyć.

Ćwiczenie 3

Potrzebne przedmioty: -kości do gry

Sposób wykonywania: Bierzemy kości do ręki po czym rzucamy je na plansze myśląc przy tym intensywnie „ma wypaść 6″. Zamiast 6 możemy naturalnie wybrać inną liczbę dostępną w zakresie kości, przy dwóch kościach od 2 do 12, przy trzech od 3 do 18 itd. Bywa w takich sporo ćwiczeń oczyszczających psychikę. Jeśli ktoś kojarzy grę w kości jako hazard moralnie naganny, to jego wysiłki będą blokowane przez jego awersje i poczucia winy w stosunku do samych kości i ich użytkowania. Podobnie, jak ktoś dużo przegrywał w kości, wstydził się, że przegrał i jest kompleksami obciążony. Trening zdolności parapsychicznych, siddhi jest też pracą usuwania takich przeszkód umysłowych i emocjonalnych, czasem bardzo głęboko zakorzenionych lub ukrytych. Znamy wiele młodych osób, które miały całkiem dobre wyniki, ale zostały one popsute przez silną presję psychiczną głupkowatego otoczenia, które wykpiwało czy ironicznie wyśmiewało zainteresowanie rozwojem sił psychicznych i potęgi woli.

Ćwiczenie 4

Potrzebne przedmioty to: -plastelina, -igła lub szpilka, -ołówek.

Sposób wykonywania: Formujemy z plasteliny stojaczek najlepiej w formie stożka po czym wkładamy w niego igłę tępym końcem. Na igle mocujemy ołówek bo redukuje to tarcie tak aby nie spadał ani nie był przytwierdzony nieruchomo tak aby przy delikatnym dotknięciu zaczął wykonywać ruchy wahadłowe. Następnie skupiamy się i korzystając z rad na początku opisu ćwiczeń próbujemy wprawić go w ruch.

Ćwiczenie 5

Zginanie łyżki: Znajdź łyżkę lub widelec. Trzymaj przedmiot w jednej ręce lub obu, jak jest ci wygodniej. Siedź wygodnie, oddychaj spokojnie, zrelaksuj się. Oczyść umysł z wszelkich myśli i niepokoju, skup się. Z zamkniętymi oczami powoli pocieraj palcami powierzchnię. Poczuj, nie myśl o niej, po prostu poczuj powierzchnię łyżki, poczuj poszczególne molekuły, atomy, energię. To może potrwać zanim poczujesz energię. Kiedy poczujesz jej prawdziwą eksplozję, kiedy poczujesz że obiekt jest energią, siłą woli zegnij go! Jeśli zrobiłeś to dobrze zauważysz zmiany, zgięcie przedmiotu, tutaj łyżki. Pamiętaj żeby nigdy nie używać fizycznej siły! Nie masz jej zgiąć fizycznie, użyj do tego swojego umysłu. Nie denerwuj się i nie stresuj, jeśli początkowo nic ci nie wychodzi, zbyt duże ambicje bez wiary są później powodem do złości co jeszcze bardziej pogarsza twój stan duchowy. Nie miej na tym punkcie obsesji, zrelaksuj się, to nie jest żaden wyścig szczurów ani ‚test randiego’, z założenia w warunkach niewykonalnych przeprowadzany.
autor:kaivalin *** Calosc materialu na https://hipokrates2012.wordpress.com/201...chokineza/