Słów kilka o... wolności

[Mistrz]

Cóż, a ja patrzę na ową historię jeszcze inaczej, dlatego zdziwił mnie Wasz punkt postrzegania. Otóż to nie jest opowiadanie, a coś w rodzaju krótkiej refleksji, gdzie historia chłopca jest jedynie obrazem wspomagającym, dlatego wydało mi się nieistotne rozwijanie jej poza sfery dotykane poprzez temat wolności.

Jednak, wracając do Waszych komentarzy... Otóż nie zawsze to, co mówisz Ismeno jest konieczne. Ilu na świecie istnieje ludzi, tyle znajdziemy odmian życia. A wszystko dlatego, że jest to jedynie kwestią postrzegania. Ty postrzegasz to w ten sposób, doszukujesz nieścisłości, patrzysz na praktyczną stronę historii. Tygrys zaś dostrzegł część emocjonalną, która jest równie ważna. Wiecie co jest w istocie najważniejsze? To, że każdy z was ma swoje zdanie, ale i to czy umiecie z krótkiego tekstu wyciągnąć uniwersalną radę dla siebie. Jestem zdania, ba, nawet praktykuję taki zwyczaj, że z najgorszych wypocin można wyciągnąć wniosek. Choćby taki, że nie należy tak konstruować zdań! Więc interpretacja należy do Was, oczywiście.

Ja osobiście interpretuję tą historię tak... Każdemu z bohaterów zabrakło równowagi między materialnością, emocjami i duchowością. Zabrakło im otwartych oczu. I to jest przestroga dla każdego, również dla mnie, by w chaosie i zabieganiu potrafić się zatrzymać i zrównoważyć, ponieważ można przesadzić w każdą stronę. A równowaga jest bezcenna.