Wartość piękna.

[Siri]

Porozmawiajmy o estetyce.

Czym jest dla was piękno?
Jak pojmujecie piękno?
Czy waszym zdaniem piękno w obiektywnym sensie istnieje?
Czy można stopniować piękno?
Czy brzydota istnieje?
Czy można być bardziej lub mniej wrażliwym na piękno?
Czy istnieje w ogóle coś takiego jak wrażliwość na piękno?
Czy wrażliwość na piękno jest wrodzona? Czy można się jej nauczyć?


Niektóre pytania mogą się wydawać dość banalne, ale są po to, żeby rozruszać temat.

Zapraszam do dyskusji.

Aleksy fajny pomysł na dyskusję



Dla mnie piękno (prawdziwe, naturalne) kojarzy mi się z pięknem przyrody. Jest to piękno nie do oddania, bo nawet najlepsze zdjęcie czy obraz nie oddaje naturalnego piękna dębu czy brzozy, układu gałęzi, kształtu liści, sposobu w jaki przechodzi przez nie światło, tej całej palety barw.
Dla mnie piękno w obiektywnym sensie to właśnie piękno otaczającej nas przyrody

Piękno stopniują tylko ludzi. Wynika to z naszej konieczności oceniania i porównywania się. Sorry takie mamy mózgi że stale opisujemy i przez to oceniamy nasz świat.
To wykorzystuje przemysł, głównie rynek kosmetyczny i mody i tworzy nowe kanony piękna, a ludzie się uzależniają i starają się dopasować, często kosztem swojego zdrowia (głodówki, dziwne diety, ekstremalne operacje plastyczne) i tak osiągnąć ludzkie rozumienie piękna.

W przyrodzie nie ma brzydoty, wszystko jest po coś, ma być praktyczne. Tylko w świecie ludzi istnieje brzydota.
Najczęściej brzydota kojarzona jest z chorobą, ułomnością, defektami ciała. I znowu wynika to z funkcji naszego mózgu, programu że człowiek ułomny, chory kiedyś stanowił ciężar dla swojej wspólnoty, więc od razu go eliminowano bo wiadomo było że w polu nie da rady pracować a na polowania nie pójdzie. To w XX wieku rozpoczęło się przekonywanie że ludzie niepełnosprawni też mają prawo funkcjonować w społeczeństwie, z drugiej strony wiek XX to początek tworzenia nierealnego (obowiązkowo stosując Photoshop) wiecznie młodego wizerunku piękna i narzucenie tego jako normalnego wyglądu. Także odrzucenia starości właśnie jako brzydkiej! Obecnie istnieje przekonanie że starość jest brzydka.

Wrażliwość na piękno jest i wrodzona i wyrobiona. Wyrobiona poprzez oglądanie i otaczanie się pięknymi przedmiotami, przez co człowiek przyzwyczaja się do określonego poziomu. Wyrabia sobie dobry gust. Dobry gust wiąże się z umiarem i równowagą w doborze dodatków np. biżuterii, żeby nie świecić się jak choinka
Uważam że ludzie z dobrym gustem są bardziej wrażliwi na piękno.

Myślę że z pięknem w naszym życiu jest tak jak w tym cytacie "Choćbyśmy cały świat przemierzyli w poszukiwaniu piękna, nie znajdziemy go nigdzie jeżeli nie nosimy go w sobie... " Ralph Waldo Emerson