Zdolności ezoteryczne w Tarocie

[Nana]

Avi.

Źródło własne doświadczenia i doświadczenia znajomych tarocistów. Tarota nie nauczysz się z książek, nigdy. Tarota poznajesz cały czas, dopóki wróżysz. Rozkładasz, interpretujesz, weryfikujesz. Medytujesz z kartą. W książkach możesz co najwyżej poczytać sobie o ogólnym znaczeniu kart.

Hm, no to tak jak chyba ze wszystkim w świecie. Matematyki też się nie nauczysz z książek. Nigdy. W książkach są co najwyżej wzory, regułki, przykłady, wytłumaczenia... Ale matematyki uczysz się i poznajesz cały czas, dopóki praktykujesz, liczysz, analizujesz, sprawdzasz.
Niemniej jednak dość problematycznie jest zacząć praktykę nie wiedząc co oznaczają poszczególne symbole... chociaż czasami idzie wyłapać z kontekstu, ale to dodawanie sobie roboty i zwiększanie ilości błędów, jakie można popełnić i ich nie zauważyć.

Gdyby było jak mówisz - nie byłoby miejsca na pomyłki, dylematy przy rozkładach i po karty z łatwością sięgałby każdy przeciętny zjadacz chleba, zupełnie bez wysiłku.

Ale przecież właśnie tak jest. Po pierwsze - nie ma miejsca na pomyłki, dylematy przy rozkładach... Albo potrafisz się posługiwać Tarotem, albo nie i czeka Cię jeszcze dużo pracy, by go opanować. Tak samo nie ma miejsca na pomyłki i dylematy przy praktyce magicznej w ogóle. Jeżeli nie masz efektów - robisz coś źle. Jeżeli mylisz się przy rozkładach - brakuje Ci wiedzy na temat kart. Nie mistycznego, eterycznego czucia, nie kosmicznej energii, ktora nie napłynęła do Ciebie wystarczająco danego dnia - ale zwyczajnie i po ludzku wiedzy i umiejętności. I po drugie - po karty z łatwością sięga każdy początkujący zjadacz chleba, co druga osoba na forach wróży i co czwarta się uważa za specjalistę. A jeszcze tak jak w magii, początkowymi rezultatami idzie się zachłysnąć, bo nagle się okazuje, że karty pokazują rzeczywistość, że to działa, że nie są sobie losowe i niezwiązane ze sobą obrazeczki, tylko po zgłębieniu symboliki to wszystko nie dośc, że ma sens, to jeszcze pokrywa się z realną sytuacją. Więc Tarotem posługują się i starsze panie i 14letnie dziewczynki.
Ale tak jak Rasphul zauważył - narzędzie dywinacyjne to jest w najmniejszym stopniu. Tarot jest przede wszystkim magiczną księgą, ma bardzo bogatą i rozbudowaną symbolikę i masz racje, że nie wystarczy przeczytać książki. Trzeba tych książek przeczytać dużo i jeszcze więcej praktykować, by nauczyć się w miarę swobodnie poruszać między tymi symbolami i umieć właściwie odczytać to, co w kartach zawarte.

Magician7.

W dywinacji symbolika ma małe znaczenie? Bawimy się w nowoczesny mediumizm, czy jak? Zapal świece, odpal kadzidło, powtórz trzy razy OM, odlicz od 10 do 0, wpadnij w trans i głos w głowie opowie Ci o przyszłości? Tak to widzisz?
Jeżeli wyznajesz teorię o "mocy ukrytej we wróżbicie", a załóżmy, że docelowo mówisz o jasnowidzeniu, no to faktycznie karty Tarota nie dość, że nie są potrzebne, to jeszcze nie powinny być przez taką osobę używane... Bo ona ma swoje narzędzia i po co ma profanować przedmiot nie ze swojego systemu?
A ludzie wróżą z wosku, jaj, porąbanej kłody (chyba bardziej rzuconych kijków?), ognia i dymu, bo KTOŚ ICH TEGO NAUCZYŁ, bo to też ma swoją konkretną symbolikę, konkretny sposób odprawiania takich wróżb... inaczej się będziemy bawić w andrzejki i równie dobrze można sobie buty postawiać i o, czyj but przy drzwiach, ta pierwsza zamążpójście. Ale chyba mówimy o dywinacji, a nie wróżebkach? To nie jest tak, że biorę jajko, rozbijam, wywalam to na stoł i ommm, widzę żółtą plamę, ommm, moja interpretacja płynąca z podświadomości, mówi, że... Tu też trzeba posiadać specjalistyczną wiedzą oraz praktykę, inaczej nie wychodzimy poza definicję szarlatana.

Mógłbyś się tutaj za to przyczepić o bezczeszczenie kultury i tradycji z nim związanej, gdyby Tarot był stworzony od początku w celach ceremonialnych. A niestety nie został. A wszystko co jest adaptowane pod czyjąś kulturę, a pochodzi z innej, przestaje mieć znaczenie pod względem tradycji.

O czym Ty piszesz?


A teraz bezpośrednio do tematu... Zapytałam o źródło takich informacji, gdyż wątek ma dwa podstawowe błędy już u podstaw, które burzą jakąkolwiek spójność... Pierwsze - niezdefiniowanie pojęcia talentu. I drugie - podział magii wyglądający jak wypisanie w jednym miejscu wszystkich nazw, jakie się w życiu autora kiedykolwiek przewinęły.
Czy pani z biedronki ma talent do bycia kulturystką? Na dobrą sprawę każdy ma do tego "talent", bo jest to kwestia ściśle określonej diety, ściśle określonego treningu, samoopalacza, procesu odwodnienia przed zawodami i nauki właściwych poz, co jest do osiągnięcia dla absolutnie każdego człowieka... a jak wskazują pojawiające się kategorie zawodów - także dla osób niepełnosprawnych. Talentem można by nazwać umiejętności wrodzone, absolutnie nieosiągalne dla przeciętnego człowieka... czyli np. talent matematyczny u niektórych dzieci z autyzmem, umiejętność radzenia sobie z matematyką na poziomie studiów w wieku kilku lat. Słuch absolutny, pamięć absolutna, pamięć fotograficzna, synestezja... i nie mam na myśli pół środków, czyli że ktoś tam ma bardzo dobry słuch muzyczny, ktoś dużo pamięta, ktoś zapamiętuje obrazy, ktoś sobie wmawia, że widzi litery na różne kolory, a muzykę fraktalami... mówię o prawdziwych "talentach", gdzie z dokładnością co do piksela chłopak potrafi odtworzyć obraz miasta widziany z lotu helikopterem. A wszelkie predyspozycje do zawodów, pasji, podejmowanych działań, to jest poświęcenie, pasja i ciężka praca. Tyle w kwestii definicji "talentu":
https://www.youtube.com/watch?v=flkjMuaKYQU
I tak samo ma się to do kwestii magii. Są pojedyncze przypadki.... POJEDYNCZE na całym świecie, gdzie ludzie naprawdę czują, widzą, wiedzą, potrafią więcej niż inni i dotyczy to wysoce zaawansowanych umiejętności... uzdrawianie, umiejętność zlokalizowania osoby poszukiwanej, czytanie w myślach. Są to umiejętność o których Ci ludzie wiedzą, bo raczej ciężko to przegapić, tak jak ze słuchem absolutnym, czy zdolnościami matematycznymi. Więc żadna wóżba nie będzie dla nich w tej kwestii odkrywcza. Cała reszta jest z reguły do wypracowania i raczej opiera się na zainteresowaniach... bo jeżeli coś nas interesuje, jest dla nas przyjemne, to chętniej i łatwiej się tego uczymy. A przyglądając się temu losowemu zbiorowi, który został tu powypisywany...

Magia chaosu? Przecież opiera się ona na eklektyzmie i łączeniu systemów, jak można mieć do niej "zdolności", skoro oznaczałaby zdolności we wszystkich istniejących systemach? Wampirzenie energetyczne? Co to w ogóle za pojęcie, w dodatku zestawione z magią ceremonialną i hermetyzmem? Przecież to się tak ideologicznie wyklucza... Magia księżyca? W żadnym systemie nie ma takiego ujęcia, są boginie lunarne, są nawet święta lunarne, ale nie ma energii lunarnej, nie ma magii lunarnej, tak jak nie ma magii kamieni, kwiatów, stokrotek, magii koloru czerwonego, magii for ezoterycznych, magi ip, magii hipermarketów, magii kamieni szlachetnych, magii kamieni nieszlachetnych, magii nocy, magii gwiazd, magii słońca, magii krwii, magii wenus, magii innego układu słonecznego.... tak samo nie ma matematyki dodawania, matematyki odejmowania, matematyki pierwiastków, nie ma chemii wodorku... Nie ma podziałów na grupy-jednostki... mozna dodawać, mnożyć w matematyce. Można w magii wykorzystywać barwy, świece, kamienie, kwiaty, planety, krew, ciała niebieskie.
Istne poplątanie z pomieszaniem, no rzucone losowe nazwy bez ładu i składu po prostu. Magię można podzielić według rozumowania świata - np. na animistyczną, na energetyczną, wziąć za podstawę teozofię... i w zależności od konstrukcji świata dalej się dobiera praktyki magiczne. A konstrukcja świata bierze się zazwyczaj od społeczności, w której się wychowujemy, a w dobie kultury masowej i powszechnego dostępu do informacji - od naszego wyboru, przekonań. Więc jeżeli mówimy o zdolnościach ezoterycznych, to na dobrą sprawę możemy mówić o skłanianiu się do praktyk magicznych w ogóle - "tak, przejawia większe predyspozycje ezoteryczne niż przeciętny człowiek", "nie, nie przejawia większych predyspozycji ezoterycznych niż przeciętny człowiek". Magia jest jedna, zasady jej użytkowania na dobrą sprawę nie zmieniają się, tak samo jak nie zmieniają się prawa fizyki.

I jeszcze voodoo w co drugiej karcie... i satanizm jako ezoteryka... magia ziemi... totemizm... wiesz co to pojęcie w ogóle oznacza, skąd się wzięło? Kadzidła, świece... czyli że co, dana osoba lepiej obsługuje zapalniczkę i zapałki niż inni? "voodoo, zwłaszcza nekromancja..." co ma piernik do wiatraka? I skoro już użyłaś aż tylu nazw, to dlaczego zabrakło magii egipskiej, magii średniowiecznej, dlaczego nie ma wicca, czarostwa, czemu nie ma szeptuch, czemu nie ma żadnych praktyk hinduskich, czemu nie ma nic o buddyzmie, mantrach, nie ma praktyk eskimosów? Jest oobe, nekromancja, szamanizm, voodoo, hermetyzm, radiescezja, kabała, alchemia (eliksiry), hipnoza, losowe poplątanie z pomieszczaniem, czemu akurat takie, a nie inne? Skoro już czerpiesz pojęcia z całego świata, to czemu tak wybiórczo? Pytanie retoryczne.