Wodny czar urody

[Weles]

Wypowiadana była o świcie w dzień kupalny.
Miało to spory związek z
wiosennymi kąpielami oczyszczającymi.
Dziewczyna stawała pod siklawą źródlanej wody, kładła pod nią kawałek chleba jako ofiarę i prosiła:

Dzień dobry, wódeczko, najstarsza caryczko!
Obmywasz góry, korzenie, kamienie,
Obmyj i mnie z wszelkiego plugastwa,
Ażebym była tak wspaniała jak wiosna,
Ażebym była tak piękna jak zorza jasna,
Ażebym była nasycona jak jesień,
A bogata jak ziemia!

Źródło: Welesowy Jar