Astral czy sen

[maratesa]

Paraliż senny to bardzo nieprzyjemne doświadczenie...
Szczegolnie kiedy przytrafia się kiedy nie ma sie wiedzy co tak naprawdę sie zadziało...
Mój pierwszy paraliz senny przytrafił mi się kiedy bylam jeszcze dzieckiem, wychowujacym sie w kulturze wschodu, wiec majac kontakt z yoga, sama zaczęłam medytowac...
Pamietam, ze byłam wtedy sama w domu, i nie wiedzialam co sie dzieje, przerażenie było ogromne, kto tego doświadczył wie co mam na myśli...
Gdyby wtedy był net, zapewne poszukałabym odpowiedzi na to co sie ze mna wowczas stalo...
Ale jakoś intuicyjnie, może trochę podświadomie połaczyłam to z medytacjami, i ze strachu zaprzestałam przygody z jogą.
Po latach doczytałam co nieco o paraliżu sennym, wiec już tak sie tego nie boję, choć niekoniecznie miałabym na to ochotę.
Dzisiaj trafiajac na to forum, z zupełnie innym celem...
Od jakiegoś juz czasu kierując sie wskazówkami, przechodze na dalsze poziomy...koncentracji...medytacji...i w ogóle poznaje siebie od nowa
Ale to długa...długa historia wiec daruję wam opisów...mojego "potwora"...
Pozdrawiam czytajacych