Słowiańskie praktyki poza ciałem

[Iluminox]

No wiec, z tego co pamiętam syberyjscy szamani mówili o dwoistej naturze duszy. W czasie głębokich transow byli wstanie opuszczać ciało jedna dusza, podczas gdy druga zostawala w ciele. Dusza która opuszczali ciało przybierali forme zwierzęcia, najczęściej motyla. Oczywiście proszę tutaj o podejście z doza sceptycyzmu, gdyz musial bym przejzec moja literature o szamanizmie żeby potwierdzić te zalozenia. Do czego z tym zmierzam. Syberyjski szamanizm jest mocno powiązany z slowianskimi wierzeniami. A zapisy o opuszczania ciala, znaleźć można także w kulturach skandynawskich. Sama technika wychodzenia do swiata duchow w trakcie stanu transowego, przewija się przez kultury plemienne dookoła swiata.

Wspominasz ze slowianie wierzyli ze chmurniki były duszami ludzi pogrążonych w snie (zgodnie z jedna z interpretacji). To interesujące. Lacznie z fragmentem mowiacym u udawaniu się ducha "w przestworza".
Praktykuje magie astralna, a astral postrzegam jako czarna przestrzen, w której można trafic na chmury materii astralne (takie kolorowe chmury które swieca). Z tej samej materii sklada się nasze ciało astralne.
Kiedy wspominasz o porównaniach do nieba, możliwe ze odnosily się one wlasnie do tego zjawiska. Istnieje wiele innych rzeczy które napotkałem w astralu, które wyglądem przypominają mi opisy kosmologiczne z niektórych wierzeń. Jednym z nich jest skandynawski Yggdrasill który bardzo możliwe ze odnosi się do planu przyczynowego.

Wiec do czego prowadze, te relacje wskazują na możliwość zajmowania się podobnymi (jeśli nie tymi samymi) zagadnieniami względem swiata duchowego i magii. Szkoda ze niestety wiekszosc spolecznosci ezoterycznych stara się dzielic praktykantow. Ponieważ mogli byśmy się od siebie nawzajem sporo nauczyć, zachowując jezyk komunikacji i dystans oraz szacunek do swoich wierzeń.