Dziwny byt

[Evander]

Amorte!

Jak autorka tematu się zgodzi, to niech opublikuje moją opinię na ten temat, to od niej zależy. Jest prosta droga, jeśli ktoś czuje się zagrożony z powodu bytów astralnych, lub zaczyna swoja drogę w Magii i chciałby coś wiedzieć na ten temat jak się zabezpieczać, to może zawsze zwrócić się do mnie prywatnie, zazwyczaj nie odmawiam. Nie wszyscy są tak odważni jak Evander i mają tyle doświadczeń!

Odwaga nie ma tu zbyt wiele do rzeczy.
Tego typu istoty są naturalne, w sensie są częścią naturalnego świata. Autorka jako osoba chcąca zapewne pracować z naturą dla własnego dobra powinna zrozumieć - że świat natury nie składa się tylko z puszystych króliczków, kwiatów na łące i świergotu ptaszków. Świat natury to także zbroczone krwią szczęki drapieżnika rozrywającego ofiarę, to sępy rozrywające padlinę i czerwie toczące rozkładającą się materię.

Bez tego zrozumienia można sobie zrobić ogromną krzywdę w pracy z siłami natury.

Wszelkie byty poza materialne, które nie dochodzą do poziomu duchowego, są ze sobą powiązane, one nie istnieją niezależnie od siebie i od astralu, wszystkie mają korzenie w astralu. Można mieć oczywiście inne zdanie niż ja, ale wg Wysokiej Magii nie ma wyjątków, to nie mój pomysł, że wszystkie istoty tego typu szukają ludzkiej energii i dlatego przyjmują rożnego rodzaju postacie podkładając się pod ludzkie najbardziej ukryte pragnienia, bo lepiej je rozpoznają niż sam człowiek, gdyż widzą jedynie ludzką podświadomość, a świadomości silnej i mądrej się boją, ponieważ takowej nie posiadają. Te byty nie mają sumienia jak człowiek to są "istoty astralne" zaprogramowane do spełniania określonych funkcji w Astralu (temat na osobny wykład). Działają jak serwomechanizm - Magowie nazywają te istoty strażnikami świata astralnego - pilnują określonych poziomów tego świata, są testem dla tych, którzy próbują poznawać astral.

Kochany, nic nie istnieje niezależnie od siebie i od astralu. Plany przyczynowe nazywają się planami przyczynowymi nie bez powodu.
Świat "materialny" jest na samym końcu łańcucha przyczynowego. Nawet liść nie spada w świecie materialnym, jeśli wcześniej nie spadł na planie przyczynowym.

My i tego typu duchy nie różnimy się od siebie prawie niczym - tym jedynie, że my jesteśmy "uwięzieni" we śnie płaszczyzny "materialnej". I dzięki temu mamy dostęp do jej energii, której te istoty nie mają.

Naładowanie tą energią istot duchowych jest podstawą w komunikacji z nimi. Czy to duchy natury czy to duchy zmarłych - trzeba im tę energię dać, żeby ułatwić porozumienie. I to inna sytuacja niż dla przypadkowych larw astralnych przenoszących np. skłonności do palenia papierosów.
Tutaj autorka wybitnie nie o tym pisze.

To o czym pisze Tapiconeus to jest pewnego rodzaju najniższy poziom tych istot astralnych w hierarchii Astralu, który powiązany jest ściśle z siłami przyrody. Wszyscy ludzie są częścią świata fizycznego, astralnego i duchowego i w ich strukturze leży to co się u nich mocniej wyraża na danym etapie życia.

Nie jest to najniższy poziom istot astralnych w hierarchii astralu, wymyśliłeś to teraz na kolanie

Przyjrzyj się uważnie opisowi zdarzenia. To autorka weszła na teren zamieszkany przez istotę, zignorowała ostrzeżenie (martwy ptak na ścieżce) i szła dalej. Istota ta najprawdopodobniej po prostu próbowała przepłoszyć intruza (aura strachu) i nic więcej.

Pasożyt astralny przyssałby się i nie dawał spokoju. Mylisz ze sobą zupełnie różne klasy istot, mój drogi.

Evander podpowiada określony modus operandi, który ma prowadzić do modus vivendi - poradzenia sobie z tym problemem. Nieważne jak się zaczyna ważne aby zmierzać do istoty problemu, a więc praprzyczyny wszelkich zjawisk. każde tego typu zjawisko ma swoją głęboko ukrytą przyczynę. Możemy badać jedynie objawy, lub szukać najgłębszych przyczyn.

Modus operandi jest taki, aby zrozumieć, że doba nie składa się tylko z dnia, kiedy jest jasno, ale także z nocy, kiedy jest ciemno. I nie zachowywać się jak tak wielu light-workerów dzisiaj, którzy do tych spraw podchodzą, że "jeśli coś nie jest dość białe, to jest czarne".

Ludzie umagicznieni dla istot duchowych wyglądają inaczej, niż typowe szare twarze.
Dla takich istot zamieszkujących jakieś locum, nadchodząca i z daleka widoczna postać człowieka obdarzonego magicznym talentem jest - w czasach dzisiejszych zwłaszcza - potencjalnie śmiertelnym zagrożeniem.
Sam zobacz, jak ty zareagowałeś na wzmiankę o tej istocie, jak zareagował inny odpowiadający w temacie.

Wasza reakcja na coś ponad naturalnego, czego zwykli ludzie pewnie ani razu w życiu nie doświadczą, była niczym dresiarza spod bloku na widok szalika z barwami innego klubu - podejść i najebać.
Wstyd, po prostu wstyd.

A teraz spójrzmy oczami takiego borostwora - siedzisz sobie w swojej jamie, nikt cię nie odwiedza, nikt ci nie opowiada historii o świecie, bo dawne wierzenia obumarły i nikt cię nie przyzywa. A że masz nieodpowiedni kolor sierści, to potencjalni mogący cię przyzwać traktują cię kijem - bo "jak nie jesteś dość dobry, to musisz być zły".
No i na horyzoncie nagle pojawia się świetlista sylwetka osoby umagicznionej, zbliżająca się w twoim kierunku.
Myślisz sobie - zobaczy "zakaz wstępu" i pójdzie sobie. Ale martwy ptak nie robi wrażenia na tej świetlistej istocie (znaczenie znaku - "nie wchodzić!") i idzie dalej. Panikujesz.
Jedyne, co możesz zrobić w swojej obecnej postaci to próbować nastraszyć, w nadziei, że się przestraszy i pójdzie.
Nooo, tym razem się udało.



Trochę wrażliwości między gatunkowej, drodzy koledzy. Nie każdy byt "niefizyczny" od razu trzeba napierdalać.