Koty

[Achna]

Kilka lat temu w moim życiu pojawiła się maleńka koteczka, dla której byłam mamką karmiącą mleczkiem i masującą brzuszek po jedzeniu, mieściła się na dłoni i była przeuroczą istotką.
Od początku połączyła nas silna więź. To ona uzdrowiła moją opiekuńczość, przeprowadziła mnie przez trudny proces oczyszczania matczyności i troski o maleńkie życie, którego chory obraz wyniosłam z domu.
Nauczyłam się dbać o nią z dużą dawką spokoju i swobody.
Nadałam jej imię nordyckiej wojowniczki, które w piękny sposób określiło jej cechy charakteru, waleczność i bycie nieustraszoną. Potrafiła skoczyć z pazurami na psa ponad 10 krotnie większego od siebie ponieważ podczas mojej zabawy z nim warczał i kłapał zębiskami. Ciężko opisać słowami jak bardzo jej zachowanie rozczuliło moje serce a duma z jej odwagi rozpierała całe ciało <3
Moja księżniczka od zawsze wykazywała się mądrością, dojrzałością a zarazem ciekawością świata.
Jednego roku spędzałyśmy sylwestra w domowym zaciszu, gdy nadeszła północ i wystrzeliły fajerwerki z prędkością błyskawicy pojawiła się w oknie aby oglądać kolorowy spektakl na niebie.
Byłam też spokojna o otwarte okna bez siatki, darzyłyśmy się ogromnym zaufaniem na subtelnym poziomie wzajemnego zrozumienia. Mieszkając swego czasu na pierwszym piętrze w bloku, lubiła przesiadywać na parapecie po zewnętrznej stronie okna, obserwować otoczenie i robić to co chyba każdy kot lubi najbardziej- patrzeć na ludzi z góry :hehe:
Dosyć często się przeprowadzałyśmy a ona akceptowała to i bardzo szybko klimatyzowała się w nowym miejscu, robiła obchód wszystkich zakamarków i kładła się na środku z miną władcy tego miejsca tak jakby na poziomie energetycznym w ekspresowym tempie wyprzątała po poprzednich lokatorach zaznaczając wszystkim bytom widzialnym i niewidzialnym swoją obecność.
Trafiłyśmy też do wielkiego domu z ogromnym ogrodem z daleka od miejskiego zgiełku i było to właściwe miejsce aby nauczyć się obcowania z naturą. Był też wątek akrobatki bo wypadła z okna :oops: zjechała po dachówkach i wylądowała z gracją na trawniku, bardzo przestraszona i z pewnością zadziwiona, że nie wszystkie okna mają parapet (?!)  
Na świeżym powietrzu spędzałyśmy często czas razem, wygrzewając się na słońcu, była w zasięgu mojego wzroku, chodziła doglądać ze mną rośliny do szklarni czy po prostu hasała sobie po trawce a w pozniejszym czasie poszerzyła promień swoich podróży i wychodziła poza ogrodzenie. Za płotem miałyśmy sąsiadke kociare co dokarmiała dzikusy i miała dla nich w pobliżu apartament zimowy. Moja księżniczka dobrze z nimi żyła, chodziła na spacery i miałam wrażenie że należy do gangu  
Miałyśmy też taki epizod w czasie moich eksperymentów z czakrami, podczas których odpaliłam mocno Ajne i doszło między nami do telepatycznej rozmowy. Siedziała wtedy na szczycie schodów i patrzyła na mnie wzrokiem zwycięzcy mówiąc, że jestem jej służącą... cary: ależ mnie wtedy wystraszyła... do dzisiaj zastanawiam się co bardziej, to co powiedziała czy to że w ogóle doszło między nami do tak zaawansowanej formy komunikacji.
Popadłam w depresje podczas której bardzo mocno mi pomagała nawet kosztem swojego zdrowia.
Kładła się przy mnie, gdy nachodziły mnie najgorsze momenty wskakiwała mi na głowę czego dotychczas nie robiła, jednego dnia miała mocne wyrzuty toksyn z ciała i bez oporów dała mi umyć swoje ciało. Pojawiła się także  w dziwnych okolicznościach spora rana w okolicach ogona przez co chodziła szurając nim po ziemi, pogorszyła się kondycja jej futerka i ogólnie wyglądała na mało szczęśliwą kotkę. Wyszłam z tego dzięki wielkiej pomocy której udzielała mi swoją obecnością i walką na wielu płaszczyznach co nawet udało mi się zobaczyć w jednej z medytacji
Dziś mieszkamy we własnym domu, w którym zaprowadza porządek pod kątem nieproszonych gości, przynosi mi ofiary ze szczurków a czasem także ptaków.
Moja koteczka jest prawdziwą magią na czterech puszystych łapkach