Przełamywanie Uwarunkowań - uporządkuj swoją głowę

[Zefir]

Naszło mnie by parę rzeczy zmienić. Trudno o to, więc udało się jak na razie tylko trzy.
Mimo, że było strasznie chaotycznie podczas sesji i wpierdalały się różne głupie myśli (nie wiem - czy to kwestia biorytmu? ostatnio jest na dnie. Duchowy też.) to chyba się udało.

Po kolei:


1. Uczę się grać na gitarze prawie 10 lat i nadal nic nie umiem.

Zapytałem dlaczego nie mogę się nauczyć grać/co stoi na przeszkodzie (nie pamiętam)
i wyszło, że przy pierwszym spotkaniu z nauczycielem (nauczycielem muzyki, który uczy czytania z nut itd.) kiedy rozmawialiśmy o tym dlaczego pierwszą gitarę mam akustyczną, powiedziałem, że zacząłem od niej, ponieważ chcę grać na elektryku.
Zademonstrował mi jak grać palcami i powiedział "kostką tego nie zrobisz".

Nie wiem co to ma do rzeczy, ale zmieniłem, że spojrzałem na gitarę i zapytałem od czego zaczniemy.

2. Kiedy przychodzę na zajęcia (uczy mnie artysta, znany piosenkarz), śmieję się (ogólnie atmosferę mamy luźną, ale momentami śmieję się kiedy mówi o rzeczach poważnych - czasem jego to denerwuje).

Zapytałem o to dlaczego tak jest. Wyszło, że jakieś pół roku temu opowiadał mi co się robi po koncertach i że każdy artysta to robi (na razie nie napiszę co). I się z tego śmiałem.

Mniej więcej rozumiem, że zakodowało się to w podświadomości, że jest wesołym człowiekiem i po prostu tak się zakotwiczyło.

Zmieniłem, że się nie śmiałem, że pomyślałem tylko, że ok.

3. Często reaguję na myśli (np. machając rękami). Czasami muszę się ich przestraszyć. Czasem ręce same mnie biją po głowie kiedy jest jakaś myśl od której "trzeba" uciec.

Zapytałem dlaczego boję się myśli.

Zobaczyłem tylko, że kiedy byłem małym dzieckiem siedziałem z matką, która była pijana.

Tyle.

Co ciekawe - to już drugi raz nakładają się dwa scenariusze w jedno uwarunkowanie. Tak jakby dwie linie czasowe z podobnymi do siebie scenariuszami "wyświetlają się" jako uwarunkowanie.

Zmieniłem w obu, że wstałem i poszedłem z myślą, że się nudzę.




Efekt:


1. jeszcze nie wiem, za jakiś czas dopiero zobaczymy.
2. Wreszcie nie śmiałem się z niczego na zajęciach, mimo, że wewnątrz czułem by śmiechnąć i nawet dziewczyna, z którą tam chodzę (to są zajęcia grupowe po dwie osoby) śmiechnęła kiedy żalił się ze skurwysyństwa jakie ktoś mu zrobił (powiedział też, że jemu "też się śmiać chciało" [jakaś znana aktorka zajęła się okultyzmem i napisała o nim w książce o "czarnej magii", "dostępnej kurwa w jebanym empiku"]).
To mimo wszystko miałem poker face. bez kitu.
uśmiechnąłem się tylko najwyżej gdy:

- okazało się, że zadane było przećwiczyć piosenkę a o tym nie pamiętałem
- z czegoś zażartował

3. od razu poczułem dystans do myśli i nawet czuję, że zaburzenia obsesyjno-kompulsywne są o wiele słabsze. Uczucie strasznie dziwne. Zastanawiałem się czy się w ogóle do tego przyzwyczaję, że nie reaguję już na myśli.

Tylko kiedy leżę w łóżku to czasami się uderzę, ew. przestraszę się tylko myśli o demonach, a tak to jest jakby inaczej.



Za jakiś czas (jak dożyję) podsumuję co się pozmieniało.