Najgorsze typy klientów i jak sobie z nimi radzić

[Olimpia]

Po raz kolejny napiszę: ciągle podaje suche fakty, ani razu nie odniosłam się do siebie.

Jednak skoro aż tak bardzo zależy Ci na moim przykładzie, ok. Korzystaj z tego, że wypiłam właśnie butelkę wina i będę trochę bardziej wylewna. xD

Raczej nie przesuwam swoich granic, ale owszem zdarzyło mi się to nie raz. Ludzie ewoluują, zmieniają się, uczą się, dostrzegają więcej... mam raczej stabilne zasady i poglądy, ale nie ukrywajmy, człowiek rodzi się krystalicznie czysty,  a potem doświadczenia go zmieniają i... granice mogą się przesunąć i jest to w sumie naturalne biorąc pod uwagę, że nasze pierwsze granicą stawiają rodzice, otoczenie - nie są to nasze granice, ale granice narzucone/wyuczone. I tak człowiek może robić rzeczy o które by się nie podejrzewał, bo wogóle nie sądził, że znajdzie się w takiej sytuacji... W moim przypadku okazało się, że potrafię być brutalna i bezlitosna dla "podludzi".

Ale jak tak o tym teraz o tym myślę, to I czy II wojna światowa, wysyłanie na Syberię i ogólnie różne takie akcje... człowiek zanim to wszystko się nie wydarzyło, też myślał, że nigdy by Niemca nie zabił (ogólnie człowieka), ale doświadczenia i sytuacje, które się pojawiły zmieniały jego postrzeganie świata i przesuwali swoje granice, bo ich sytuacja do tego zmusiła. 

Każdy z nas jest ukształtowany ewolucyjnie i każdy człowiek ma "wbudowaną" opcję uczenia się oraz przystosowania do świata i okoliczności - więc przesuwanie granic jest normalne. Jednak sądzę, że do pewnego momentu.

Ponieważ są takie żelazne granicę, których nie można przekroczyć i to są już raczej granice typu blokada umysłowa np. moja mama ma granicę - nie pić alkoholu. Nie jest w stanie tej granicy przesunąć, bo jej ojciec był alkoholikiem i ona dostaje szału na sam widok butelki, nawet jeśli to piwo bezalkoholowe. Kiedy byłam mała więc uczono mnie granic typu: alkohol to zło, kobiecość to zło, tatuaże i piercingi to zło, rób to i to inaczej nikt Cię nie będzie kochał - wszystkie te granicę spuściłam w sedesie bardzo wcześnie.

Odpowiadając już konkretnie na Twoje pytanie i bardzo wprost. Nie skupiam się na swoich granicach. Jest multum rzeczy, których po prostu nie zrobię bo choćbym chciała, nie dałabym rady. Z natury raczej się staram postępować zgodnie ze swoim sumieniem... jednak potrafię być bezlitosna i okrutna i wcale się tym nie przejmuje. Jeśli jestem w stanie coś zrobić, a uważałam to za swoją granicę to znaczy, że wcale nie była moją granicą.

Miałam już tyle sytuacji, że z całą pewnością wiem, których granic za cholerę nie przekroczę - choć niektóre usilnie próbowałam złamać (moja mama np. nigdy nie przekroczy swojej granicy alkoholu). ' Natomiast bardzo się cieszę z tych granic, które przesunęłam - bo mnie bardzo ukształtowały i rozwinęły jako człowieka.

I jeszcze jedno... przesunięcie granicy (które nie były moją granicą, bo jednak je przesunęłam) zmienia człowieka. Osoby znające mnie przed i po mówią o mnie jako "stara Olimpia" i "nowa Olimpia" jednak mało kto potrafi powiedzieć, którą lubił bardziej. Ja osobiście wolę tą. Zawsze myślałam że jestem twarda i mam jaja, przesunięcie granicy sprawiło, że weszłam na totalnie nowy level.

Dobro i zło to kwestia względna dla każdego człowieka... dla niektórych zrobienie sobie tatuażu to zło i jest to ich granica, którą przekroczą bądź nie. A dla niektórych jest to... bezlitosne wywalenie na próg klubu w środku zimy niedoszłego gwałciciela półnagiego, ojebanego z chajsu i nieprzytomnego z upicia się.

Ogólnie często rozmawiam z ludźmi i koleżankami z pracy o granicach... każdy ma różne i każdy ma swoje powody - zazwyczaj są naprawdę mocne. Jednak niektóre wogóle się nie usprawiedliwiają tak jest i tyle... mam koleżankę, która lubi seks (zresztą kto nie lubi?) i ona nie ma problemu iść do łóżka z jakimś obcym randomowym kolesiem, a jak seks był słaby i jej nie satysfakcjonuje to pyta się, czy może coś z tego mieć? Ma oczywiście na myśli pieniądze... zapytana dlaczego tak robi wzruszyła ramionami i "a dlaczego nie?". No cóż, to jest moja granica, ale nie jej... nie skreślam jej za to, że ma inne granice ode mnie, wciąż się z nią kumpluje, choć czasem mi uszy i serce krwawią jak słucham. xDD I ona wie, że mi krwawią... ale to jest po prostu akceptacja ludzi takimi jakimi są.