Magia=opętanie

[Wierzbix]

Wychowywałam się w wierze chrześcijańskiej. Ja niekonieczne wierzyłam, bardziej chciałam wierzyć. Całe życie w wątpliwościach. Może właśnie ze strachu?  Magia mnie trochę uwolniła, poczułam się spokojniejsza, tak, jakby to było moje miejsce. Są rzeczy, których boję się teraz bardziej [i o których nie chcę tu pisać]. Ale wiele poprzednich lęków przełamałam.

Uwolnienie się od katolickiego myślenia to proces ciężki, długi. Wątpliwości będą wracały, będą je napędzać ludzie, przeczytane artykuły na temat opętań itd. Wątpliwości potrafię mieć do tej pory, a to już 3 lata z magią. Musisz mieć na uwadze to, że rzeczywiście byty mogą się trochę kleić, dawać o sobie znać. Na forum znajdziesz rady jak przynajmniej bezpiecznie wejść w magię. Jak ktoś inwokuje demona na początku praktyki, to nic dziwnego, że jakiś byt z tego skorzysta. Tylko głupi by nie skorzystał!

Mnie [prawdopodobnie] byty dręczyły już w dzieciństwie, a przede wszystkim w liceum. A przecież jako dziecko nie zajmowałam się bezpośrednio magią i chodziłam do kościoła. Gdzie wtedy był Bóg?
Nie powinnaś się też spieszyć, bo to tylko może napędzać lęk. Wychodzi się przecież z tej wspaniałej 'strefy komfortu', kiedy można obwinić Boga o swoje niepowodzenia. Albo szukać w nim oparcia. 

Evander podesłał Ci temat, może Ci się to wydawać dziwne, może nawet niepotrzebne, ale spróbuj. To mi pomogło wyprostować (niewielką) część moich bezsensownych zachowań. Przy zaangażowaniu może udałoby się większość. Przewertuj forum, jest mnóstwo wskazówek, chociaż część informacji trzeba odsiać.

Merida, jak już napisała, była w podobnym punkcie co my. Jeśli magia Cię woła, to być może to Twoja droga i poczujesz się podobnie 'uwolniona'.

Cokolwiek wymyślisz, życzę powodzenia.