Coś kontroluje mi sny?

[Skader]

Kynokefalos widzę, ze ranga wtajemniczonego naprawdę coś oznacza. Bo spotkałem się z rangami przyznawanymi od tak bo się zna admina. Ale mniejsza z tym. Jeśli chodzi empatie to sam tego nie stwierdzę czy jestem empatą. Ale odpowiadając na pytanie to tak, umiem wywołać uśmiech i zepsuć humor samą obecnością. I często ktoś mi psuje humor, jeśli sam ma zły. Do tego ludzie mówią ze jestem niestabilny emocjonalnie bo raz wesoły, raz smutny, raz rozżalony. Cała gam uczuć w przeciągu jednego dnia. Ale to może taka moja osobowość. A jeśli jestem empatą to ma jakieś znaczeni dla sprawy ? I bardzo rozbudziłeś moją ciekawość tymi obserwatorami cmentarza. O co dokładnie chodzi, mógł byś wyjaśnić ?

[Kynokefalos]

Tak, bo odczuwasz to raczej z zewnątrz. Nie koniecznie potrafisz wszystko przerobić. Stąd zaburzenia. Oczywiście, że nie mogę Ci nic o nich powiedzieć.

Rozwijaj się powoli, kolejno. Dojdziesz do odczuwania konkretnych miejsc. Poznasz ich zasady, o których nikt nie mówi. Sam wybierzesz sobie kierunek rozwoju. Bądź to kierunek rozwoju znajdzie Ciebie.

Spokojnie.

[Matka Szczurów]

Psiogłowy (jeśli można) - Twoja odpowiedź dała mi trochę do myślenia.

Nie bardzo wierzę,że po ok. 5 medytacjach (to za dużo powiedziane, bo i tak nie potrafię medytować) można wywołać w sobie aż takie zmiany energii. Ale może się mylę.

U mnie szczęśliwie nic się już nie dzieje, choć co wieczór mam taką obawę gdzieś z tyłu głowy. Nie mam koszmarów. Nie wiem, czy dlatego, że zrobiłam coś głupiego, dlatego nie doradziłam tego Skaderowi. Jak będzie u kresu wytrzymałości, to może mu powiem. Aczkolwiek, patrząc z perspektywy pewnego czasu, nie wiem, czy nie ma to dalszych konsekwencji. Pytanie - czy to coś mogło się we mnie zainstalować bez mojej zgody/wiedzy/świadomości?

Nigdy nie brałam również udziału w żadnych przywoływaniach. Myślałam, że takie coś to może być po prostu "skutek uboczny"- patrz przypadek Odpornego z postu o opętaniach. Trafnie opisuje, zwłaszcza ten atak na umysł,niemożność złapania jakiejś choćby szczątkowej myśli.

Co do empatii, mam jej dużo w stosunku do zwierząt. Nigdy nie krzyknęłam na żadne zwierzę, nie okazałam zniecierpliwienia czy obrzydzenia. Ale to głupio, infantylnie brzmi...W stosunku do ludzi jestem jakby wykastrowana, nie wiem, czy to genetycznie (jak się będzie dobrze gadało, to też uchylę welona), czy po prostu życie. Humor potrafię spieprzyć jednym spojrzeniem (jak chcę) i muszę się bardzo pilnować, żeby wypaść w miarę neutralnie. Aż się dziwię, że zareagowałam na post Skadera.
 Ale wywracanie flaków, ale cóż, trza się chyba przyzwyczajać.

 A cmentarz jest pusty.

[Kynokefalos]

Oczywiście, że można w końcu to moje imię . Tyle miała zrobić.

Praktycznie nie da się nic tak od początku. Ta obawa to najprawdopodobniej w przyszłości będą przeczucia. Koszmary mogą powrócić zawsze. Chwilowa bezczynność. Zapoznanie się z sobą. Kwestia przemyśleń, która ma Cię doprowadzić do kolejnego etapu rozwoju.

Wszystko ma dalsze konsekwencje. Konsekwencją oddechu po narodzinach jest życie... i tak już do końca.

Zainstalować to raczej nie. Mogło się schować, scalić, zjednoczyć z pewną częścią Ciebie. Może być nie Twoją energią i zrobiłaś coś co serio to przegnało.

Mi też się zdarzyło błagać o litość. Nie powinno się wyzywać kogoś kto jest dużo wyżej niż ty sam. Na szczęście mam ulgowe...

Jesteś zdecydowanie empatą. Nie zapytałem się o gatunek, dla którego jesteś empatyczna. Ty sama mi piszesz o zwierzętach, bo jest dla Ciebie klarownym i rozgraniczonym jakie żywisz do czego uczucia. Musisz się trzymać w ryzach by niechęć się z Ciebie nie wylewała.

Zaczekaj, nie znasz zasad, nie mów, że jest pusty.

Powoli.