Dojrzałość człowieka

[~Ismena]

Dojrzałość emocjonalna wybranka do związku.

Kiedy pojawią się problemy i dochodzi do rozstania, czy rozwodu, często wysnuwamy wnioski o niedojrzałości byłego partnera. Często w obliczu zawodu mówimy: „Zachował się jak gówniarz”. To pokazuje, jak ważna jest dojrzałość emocjonalna obu stron w związku.
Niekiedy jednak nie umiemy trafnie rozpoznać oznak dojrzałości partnera. Mamią nas składane deklaracje i obietnice, oszukują emocje, które najintensywniej dają o sobie znać na początku relacji, kiedy to właśnie mamy DOKONAĆ WYBORU, czy chcemy, aby znajomość przerodziła się w trwały związek. Dlatego też ważne jest, by dać sobie czas na wzajemne poznanie się. Unikniecie w ten sposób rozczarowań i frustracji, kiedy coś się nie uda i uświadomicie sobie, że to nie to. By uniknąć pomyłki pamiętaj, że człowiek dojrzały…

…rozwija się poprzez udział w wielu sferach życia – angażuje się w sprawy rodzinne i zawodowe, interesuje się wieloma zagadnieniami o charakterze społecznym, politycznym. Ma coraz głębsze kontakty ze światem, interesuje go wiele problemów, nabywa doświadczeń i wiedzy. Chce i realizuje kolejne szczeble społecznego rozwoju – poprzez edukację, pracę, relacje z innymi ludźmi, hobby.

Wystarczy właściwie obserwacja czy też zwykła rozmowa, która zweryfikuje, czym zajmuje się w życiu codziennym osoba, z którą się spotykamy. Pytajmy ją o zdobyte doświadczenia życiowe, rozmawiajmy o aktualnych wydarzeniach, komentujmy artykuły w czasopismach czy publicystyczne programy. Osoba dojrzała nie musi odznaczać się ogromem wiedzy na temat problemów i zjawisk społecznych – chodzi bardziej o to, czy istnieją zagadnienia, które szczególnie ją interesują, poruszają. Człowiek niedojrzały będzie odnosił się do świata pod kątem swoich potrzeb i popędów. Będzie bagatelizował problemy, które go nie dotyczą, przejawiać postawy raczej egoistyczne. Jego oceny będą powierzchowne, bądź nie będzie ich wcale.
W przeciwieństwie do osoby niedojrzałej...

… człowiek dojrzały posiada serdeczne kontakty z innymi ludźmi. Umie tworzyć satysfakcjonujące relacje rodzinne, przyjacielskie, koleżeńskie. Są to relacje o różnym stopniu zażyłości, których podstawą jest akceptacja i otwartość na inność drugiego człowieka, w której brak narzucającego się czy władczego odniesienia, brak cech powierzchowności. Towarzyszy im wzajemna pomoc, wsparcie i szacunek. Co warte podkreślenia – zawierane przez osobę dojrzałą więzi mają charakter obustronny.
Osoba niedojrzała bardziej chce być kochana, niż kochać. Inni ludzi potrzebni są jej o tyle, o ile potrafią być dla niej użyteczni i pomogą jej w realizacji potrzeb. Często nie mają prawdziwych głębokich relacji przyjacielskich, ich więzi są raczej luźne, powierzchowne.
Łatwo zaobserwować jakość związków międzyludzkich wybranka – wystarczy poznać jego przyjaciół, członków rodziny i spróbować ocenić głębię i autentyczność tych kontaktów. To, jak nasz potencjalny partner traktuje innych ludzi określa z dużym prawdopodobieństwem to, jak będzie odnosił się do Ciebie.
Zwróć uwagę czy partner, jako osoba dojrzała...

…posiada względną równowagę emocjonalną. Adekwatnie reaguje na pojawiające się problemy, rzadziej przeżywa chwiejne nastroje. Potrafi w dużym stopniu kontrolować swoje emocje, w sytuacjach trudnych skupia się na rozwiązaniu problemu i poszukiwaniu wyjścia z nich. Ma poczucie psychicznego bezpieczeństwa, z którego wypływa względny spokój i równowaga. Akceptuje swoje słabości i porażki bez poczucia klęski.
Osoba niedojrzała w wielu sytuacjach nie radzi sobie ze swoimi emocjami. Może być wybuchowa, mieć huśtawki nastrojów. Niejednokrotnie nie potrafi sobie czegoś odmówić, opierać się pokusom i swoim zachciankom. Często o takich osobach mówimy, iż są dziecinne, czy rozpieszczone. W obliczu problemów mogą one wpadać w panikę, trudno im myśleć racjonalnie. Bywają niesamodzielne, proszą o pomoc innych, nawet w problemach błahych. Najlepszym sprawdzianem dojrzałości emocjonalnej naszego wybranka jest sytuacja trudna, w której oboje się znajdziecie. Reakcja ukochanego i jego strategia wyjścia z sytuacji dużo Ci o nim powie.
Człowiek niedojrzały nie myśli o przyszłości

Dojrzały partner ma realistyczny stosunek do życia i uzdolnienia. Osoba taka trzyma się obiektywnej rzeczywistości i jest świadoma zadań życiowych, które ma realizować. Jest zorientowana w swoich uzdolnieniach, w tym, co potrafi robić, stąd zawsze towarzyszą jej jakieś cele i kierunki działania. Osoba dojrzała myśli o przyszłości, jest aktywna, tworzy plany.
Człowiek niedojrzały często chodzi z głową chmurach. Nie do końca wie, co ma w życiu robić, marnuje wiele czasu. Nie posiada jasno określonych celów życiowych, często nie wypełnia swoich obowiązków, może być niesłowna, nieodpowiedzialna. Aby zbadać, czy nasz wybranek realnie patrzy na życie, warto przyjrzeć się jego stylowi życia i planom na przyszłość. Oceń, czy są sprawy (takie jak praca, wasz związek), które potrafi traktować z należytą powagą. Dobrym wskaźnikiem są takie cechy partnera, jak pracowitość, solidność, realizowanie zadań do końca. Warto zapytać również, jak widzi on swoją przyszłość. Jeżeli jego wizja przyszłości jest bardzo mglista, powinna zapalić Ci się czerwona lampka sygnalizująca ostrzeżenie.
Dojrzały człowiek ma do siebie dystans

Ma wgląd w siebie, jest obiektywna i ma poczucie humoru. Osoba dojrzała widzi siebie we właściwych proporcjach, ma adekwatną samoocenę i obraz siebie. Potrafi podchodzić do siebie z dystansem i śmiać się ze swoich słabości. Człowiek dojrzały zna siebie samego, swoje zalety i wady, możliwości i ograniczenia.
Zdarza się, że osoba niedojrzała ma zaniżoną lub zawyżoną samoocenę. Obraz siebie może być przy tym niestabilny, zależny od nastroju i ocen innych ludzi. Często człowiek niedojrzały jest wyczulony na swoim punkcie, unosi się honorem, obraża się, „strzela fochy”. Może próbować za wszelką cenę wywyższać się ponad inne osoby, stale się z kimś porównywać, domagać się rywalizacji.
Trudno na początkowym etapie znajomości ocenić ten aspekt dojrzałości partnera, wymaga to bowiem dużej wnikliwości. Warto uważnie słuchać partnera i zwracać baczną uwagę na to, jak mówi o sobie, jaki ma stosunek do siebie samego. Ważne jest również to, jak reaguje na krytykę i komplementy. Reakcje nieadekwatne, takie jak złość, pretensja, obrażanie się, mogą świadczyć o tym, iż partner patrzy na siebie nie do końca obiektywnie.
Gdy partner jest dojrzały...

... posiada jednoczącą filozofię życia, ukształtowany światopogląd. Człowiek dojrzały ma ukształtowaną hierarchię wartości i normy moralne, którymi kieruje się w życiu. Te cechy partnera mogą pochodzić ze ŚWIADOMIE ukształtowane religijnej dojrzałości, bądź być wynikiem życiowej refleksji. Filozofia życia, jaką wyznaje osoba dojrzała, nadaje kształt i sens jej życiu, pomaga dokonywać wyborów i podejmować decyzje. Niedojrzałość, to jedna z cech partnera, która będzie przejawiała się w licznych dylematach i rozterkach, które przeżywa partner, niezdecydowanie i relatywizm w patrzeniu na problemy moralne, obyczajowe.
To, czy wybranek posiada ukształtowany światopogląd możemy zweryfikować prowadząc rozmowy o sprawach poważnych, egzystencjalnych. Niedojrzałość będzie objawiała się brakiem zainteresowania tymi zagadnieniami bądź nieumiejętnością zajęcia stanowiska w ważnych kwestiach.
Poznaj cechy partnera, ale nie oceniaj zbyt surowo

Oceniając dojrzałość emocjonalną wybranka, pamiętajmy o tym, aby nie oceniać zbyt surowo. Każdy ma prawo do chwil słabości i wątpienia, trzeba być uważnym, aby nie osądzać zbyt pochopnie. Przyglądajmy się najbardziej stosunkowi partnera do kwestii najważniejszych – dotyczących wartości, rodziny, przyszłości. One mówią najwięcej o dojrzałości.

Niniejsze opracowanie oparte jest na -"Koncepcji dojrzałej osobowości" G. Allporta.

[greg1982fr]

K - kolega
J - ja

K - zazdroszcze Wam
J - czego?
K - macie stabilna sytuacje emocjonalna
J - to znaczy?
K - regularny sex

[~Ismena]

Greg, haha. Ano seks jest bardzo ważny. Ale poza seksem też trzeba ze sobą mieć o czym rozmawiać i wspólnie spędzać czas, i to najlepiej o czymś więcej niż - Co na obiad? Jak było w pracy? Gdyby wszystko sprowadzało się tylko do seksu, to emocje i uczucia byłyby bez znaczenia. A tak nie jest. Poza tym, jak przychodzi czas wspólnego wychowania dzieci, to wtedy najbardziej ujawniają się wszelkie rozbieżności w podejściu do życia partnerów i dochodzi do konfliktów. Podoba mi się podsumowanie autora: "Oceniając dojrzałość emocjonalną wybranka, pamiętajmy o tym, aby nie oceniać zbyt surowo. Każdy ma prawo do chwil słabości i wątpienia, trzeba być uważnym, aby nie osądzać zbyt pochopnie. Przyglądajmy się najbardziej stosunkowi partnera do kwestii najważniejszych – dotyczących wartości, rodziny, przyszłości. One mówią najwięcej o dojrzałości." Dokładnie.

[greg1982fr]

Zgadzam się w sumie z pierwszym postem.
Dobry związek, o ile nie jest "fartem", ma spore szanse być takim jako początkowy "układ". Nie, nie mam na myśli sponsoringu. Ale spokojne podejście do tematu. Praktyczne i pragmatyczne. Poza oczywiście tym, że druga osoba nam się podoba i w jej otoczeniu się dobrze czujemy.

[~Ismena]

Hm.... Wiesz, kiedyś słowo "układ" źle mi się kojarzyło. Ale z wiekiem zobaczyłam to w innym świetle. Okazuje się bowiem, że ludzie żyją w niezliczonej ilości układów. I to żyją ze sobą bardzo dobrze. Nie zawsze ludzie się łączą w pary z powodu młodzieńczej miłości, czasem lubią za sobą być, przyjaźnią się, mają wspólne pasje, rozumieją się... I tak to się zaczyna. Weźmy chociażby ludzi po rozwodach - on ma dzieci z pierwszego związku, ona ma swoje, spotykają się i każde z nich wie, że dzieci nie wykreślisz, one są i będą integralną częścią ich wspólnego życia. A i z "byłymi" jakoś trzeba się dogadać, żeby mieć kontakt z dziećmi. Finanse to jedna z podstawowych płaszczyzn związku, trzeba utrzymać siebie, dzieci i dom. Nie da się tego przeskoczyć. I tutaj również ludzie muszą się dogadać. Obojętnie czy pracują i zarabiają oboje, czy tylko mężczyzna. Ważne, że się dobrze rozumieją i zgadzają. Jeśli ktoś zechce ze swoich pieniędzy "sponsorować" kobietę, czy schronisko dla psów i kotów, to tylko jego sprawa. Nic mi do tego. A jeśli chodzi o związki, to masz rację - druga osoba musi się nam podobać, udany seks, musimy się czuć swobodnie ze sobą pod jednym dachem. Czuć się dobrze razem.

[~Viktor]

Całe nasze zafajdane życie w tej sferze, jakby nie było, to cała siatka niekończących się układów i układzików.
W mniejszym lub większym stopniu wchodzimy w relacje z różnymi ludźmi. Grunt, by te układy były dla nas owocne i nieszkodliwe.
Ja całe dwa lata musiałem pozbywać się tych różnych niepotrzebnych elementów ze swojego życia i okazuje się, że to wcale nie takie proste... Bo niektórzy ludzie to pieprzone pasożyty i prędzej zdechną, niż wypuszczą Cię ze swych sideł nim zrujnują Ci życie...