Pouczenie Bogini dla dzieci

[xao]

Jak to nie ma mozliwosci dostepu do materialu i wiedzy? Ja bym mogla z kilka takich sposobow podac, tak miedzy innymi spytanie samej Bogini/Boga.

Chcecie sie smiac? To co z was za poganie i madzy, ktorzy nie wierza ze istota moze skomunikowac sie z czlowiekiem? Czym bardziej wasz Bog/Bogini! A w historii jest wiele takich udokumentowanych przypadkow. Oczko

Nikt się nie śmieje, to jasne, że można uzyskać jakieś informacje w ten sposób, ale pytanie ile z ich tradycji, rytuałów, obrzędów i wiedzy jest ukierunkowanych bezpośrednio na te istoty? Ja nie znam odpowiedzi na to pytanie, a osoby które znają prawdopodobnie nie mogą za wiele na ten temat powiedzieć.

To ludzie modyfikują religie, nie wiesz ile z tej wiedzy którą uzyskasz w sposób inny niż poprzez nauki od inicjowanych Wiccan, będzie się pokrywało z faktyczną wiedzą i praktyką Wiccan. Dlatego jest różnica, między inicjowanymi i nie inicjowanymi.

Jeszcze warto zauważyć jedną sprawę. Wicca głównie interesują się osoby kompletnie zielone w tych tematach (nie jest to reguła, ale musicie przyznać, że w wielu przypadkach tak jest), przez co traktują to jako system magiczny, a nie do końca religię. O ile ktoś zajmujący się tematami magii jakiś czas, może w ten sposób uzyskać jakąś wiedzę, to wyobraźcie sobie, że osoba kompletnie zielona zaczyna odbierać duchowe przekazy od istot na temat praktyki zamkniętych grup Wiccan. Jak myślicie, co z tego wyjdzie?

[Sheila]

Już to pisałam w innym temacie, ale napiszę i tutaj - różne grupy mają różne reguły i wymagania co do przyjmowania, zachowania i praktykowania ich członków. W buddyzmie wystarczy medytować. W Wicca się trzeba inicjować. W KrK trzeba się ochrzcić.
To ludzie z Klubu Miłośników Bierek określają kogo przyjmują do swojej organizacji, na jakich zasadach, i od którego momentu stajesz się członkiem Klubu Miłośników Bierek. Nie możesz wstąpić do Stowarzyszenia Entuzjastów Domina (które ma zupełnie inne zasady niż KMB) i twierdzić, że też jesteś "bierkowcem", bo to w sumie to samo...

To często trudne do zaakceptowania dla młodych osób, które zrzucają jarzmo obowiązkowych rytuałów w kraju, który zrzuca jeszcze jarzmo dawnego systemu. Bardzo cenimy sobie swoją wolność, niezależność i suwerenność. Ale trzeba kawałek tej suwerenności oddać, jeśli chce się przyjść do grupy, która da nam określone korzyści (jak nasz kraj, o którym wspomniałam wcześniej, oddał część niezależności, ale za to jesteśmy w UE i NATO). Nie da się zjeść ciastka i mieć ciastka. No chyba że u pastafarian.

[Olimpia]

No wiesz xao, były przypadki, że początkujący dał rade... tzn. istota po prostu się za to zabrała... no, ale tak to się rzadko zdarza, jednak nie jest to nie możliwe! Magia się upomni i zadba o swoich.

[Ruta]

Olimpio, myślę, że problem z dostępem do wiedzy jest nieco bardziej skomplikowany jak sądzisz. Owszem, wiedzę można zdobywać od swoich bóstw, ale... problem jest taki, że każdy Wiccanin może wyznawać inny panteon, a Wicca i jej misteria dają nam tylko klucz do kontaktu ze swoim bóstwem. I niby okej, bo skoro Wicca to tylko klucz, a nie esencja bóstwa, co za problem więc (można spytać)? Moim zdaniem problem taki, że Wicca to konkretne misterium, konkretna grupa ludzi, konkretna ścieżka. Nikt nikomu nie broni wyznawać swoich bogów i łączyć się z nimi po swojemu.
Jestem tego dobitnym przykładem. Wierzę w swoich bogów, nawiązuję z nimi więź. Ale nie mam parcia nazywać tego Wicca, bo jest to podobne do tego, co oni czują/robią. Dla mnie w tym sensu nie ma. Jeśli ktoś w tym sens odkrywa - droga wolna. Ale ocena po mojej stronie dalej pozostanie taka sama.
I wcale mnie nie dziwi, że tradycyjni Wiccanie są wyczuleni na to by nie-Wiccanin nie nazywał się Wicca "bo tak", bo "bogini mi powiedziała". Jak ktoś chce zdzielić psa, to zawsze kij znajdzie, czyli przekładając na nasze "jak ktoś chce udowodnić, że ma większą rację, to zawsze jest argument-wytrych w postaci interwencji boskiej". Trochę jest to nadużywane. I to mnie smuci.
Spotkałam się kiedyś z opowieścią wiedźmy, dość młodej - około 30-letniej. Opowiadała o tym jak odkryła swój dar. Miała wizję, ukazały jej się bezimienne istoty. Określiły jej jakie ma zadanie. Super.
Tylko uważam, że nie zawsze ubierając buty, trzeba je od razy nazywać kaloszami, szpilkami, itd. Czasem warto przyjąć coś jakim jest.
Ja też kocham określać, nadawać nazwy. Ale wpadłam sama w pułapkę. Znalazłam bogów, ale nie dają mi znaków kim są naprawdę, ale jestem cierpliwa. Wiem, ze są, czuję ich całą sobą. Ale czy muszą mieć już teraz imiona, czy moja wiara w nich musi już mieć konkretną nazwę? Nie. Na wszystko jest czas.
Się rozpisałam - wybaczcie. ;-)

[Olimpia]

Nie szkodzi, uważam że to bardzo piękny post. Poza tym to forum - można się rozpisywać do woli.

[Aqeen]

Domyśl Się, A dlaczego tam są kropki? xD
V