Trzecie oko- efekty fizyczne przebudzenia

[Okrzemek]

Hej, bo w sumie już mnie to jakiś czas zastanawia. Bo jest sobie takie trzecie oko. I podobno, jak je już obudzisz to możesz widzieć aurę. I teraz- jak człowiek jest niewidomy to może tę aurę zobaczyć? Czy będzie ją postrzegać na własny sposób- jako różne wibracje, zapachy, dźwięki odpowiadające danym kolorom? Chodzi mi o to, czy może się na tyle wyczulić, żeby przez odczuwanie aury móc stworzyć sobie obraz zewnętrznego świata pomocny np. w poruszaniu? Bo jeśli kolory też emitują aury, to jakby to bardzo wyczulić, to daliby radę nawet książki czytać albo rozróżniać światła na ulicy? Co z ludźmi niedowidzącymi? Raczej nie mogą wyostrzyć sobie autentycznie wzroku takim rozwojem trzeciego oka? A ludzie niewidomi od urodzenia? Którzy nie mają wyobrażenia o widzialnym świecie? Mogą zobaczyć kolory? Czy jakoś za bardzo galopuję patatajem w krainę różowej magiczności i "tak się nie da"?

[Szczęściarz]

Za dużo Daredevila ale teoria nawet słuszna.
Najlepiej jest nie domyślać się tylko tak po prostu pogadać z niewidomym jak on to wszytko widzi. Po za tym brak zmysłu wzroku powoduje, że inne zmysły są powiększone i to już nie jest komiksowa bajka tylko naukowy bełkot w przystępnej formie. Jestem pewien że te dodatkowe zmysły które wyostrzamy praktykując magię na pewno pomogły by takiej osobie. Pewnie "widziała" by więcej niż nie jeden z nas.

[Magician7]

Po pierwsze, energie widzisz/odbierasz dzięki umysłowi, więc to czy masz sprawne oczy czy nie, nic nie zmieni. Po drugie, najbardziej wyróżniające się rzeczy, to ludzie, zwierzęta i rośliny, przedmioty martwe są mniej widoczne, ponieważ posiadają mniej energii. Więc nie możesz posługiwać się widzeniem energii w ten sposób.

[Oth]

Na początek proponuję zapamiętać, że wszystkie te eteryczne czakry czy inne bajery, są ściśle powiązane z innymi płaszczyznami percepcji. Jeśli ktoś jest niewidomy lub ma słaby wzrok, to automatycznie posiada słabo rozwiniętą (czy tam zamkniętą) czakrę trzeciego oka i odwrotnie. Rozwijając tę czakrę, może ten wzrok autentycznie poprawić (na poziomie fizycznym). U osoby, która w jakimś wypadku, lub w inny sposób, straciła oczy, wciąż możliwe jest rozwinięcie wyobraźni wizualnej (na poziomie mentalnym). W przypadku całkowitego "otwarcia" byłby to wzrok astralny i taka osoba mogłaby widzieć nawet nie posiadając oczu, natomiast wątpię, aby ktoś niewidomy miał w ogóle możliwość faktycznie do tego dojść.

Co do aury, to nie rozumiem pytania - przecież to oczywiste, że można ją postrzegać także innymi zmysłami i wcale nie jest do tego potrzebne żadne trzecie oko.

[Okrzemek]

Rozkminę miałam dłuugo przed pierwszym odcinkiem Ale Daredevil zawsze spoko W sumie o coś takiego mi chodziło. Ale bardziej o to jak oni to odbierają. Niestety (albo może stety) nie znam żadnego niewidomego magika z rozwiniętym trzecim okiem. Bo te kolory są takie zastanawiające. Wiecie, jak jest te urządzenie, które zmienia kolor na dźwięk (i nie chodzi mi o to pikadło co pika na przejściu XD) to czy dałoby się podobny efekt uzyskać ucząc się odbierać wibrację/aurę kolorów. I jakbyśmy odbierali te kolory. Czy jako kolory Wiecie, takie jakby przepisanie: kolor- dźwięk/wibracja/coś- kolor czy by się zatrzymało na dźwięku np. W sensie, czy byłaby to możliwość zobaczenia świata dla niewidomych. ( O, właśnie, o to mi chodziło, Oth) A co do tego widzenia aury, to nie chodziło mi o to, czy da się odbierać tę aurę innymi zmysłami, itd., tylko właśnie o jej zobaczenie. Bo jak człowiek widzi to np. aurę odbiera zależnie od upodobań i predyspozycji, m.in. wzrokiem czy słuchem, tak? A jak nie widzi? To czy może wzrokiem- właśnie mi chodziło o to. Ale jeśli to jest tak połączone, to pewnie nie może. Uff. Kolejnym razem spróbuję wcześniej jakoś te moje pytania zapisać na kartce i im się przyjrzeć, żeby logicznie brzmiały. I żebym wiedziała dokładnie o co pytam, bo już przez chwilę sama nie wiedziałam. I jeśli nadal nie wiecie przez problemy z moim wysławianiem się: to już chyba mam odpowiedź. Ale chętnie bym sobie jeszcze poczytała, jakby ktoś coś chciał dodać.

[Olimpia]

Nie no, ja Cię doskonale rozumiem i zgadzam się z Tobą... ale zastanawiam się, przecież są osoby widzące aurę a mający wadę wzroku, a okulary jeszcze polepszają ich widzenie aury - przynajmniej z tego co mówią, więc dlaczego by taka osoba miała nie mieć rozwiniętego Trzeciego Oka. Jasne że czakry są powiązane z ciałem, ale zawsze to może być jakaś blokada na tym konkretnym odcinku, który sprawia że akurat ta część ''źle chodzi'' - przynajmniej wg. mojej teorii.

[Nikodem]

Nie do konca zgodze sie z Toba Oth, w kwestii scislego powiazania Trzeciego Oka ze wzrokiem - i co za tym idzie, z przytepieniem Czakry w przypadku "niewidzenia". ;] Czesto zapomina sie, ze Trzecie Oko to nie narzad sam w sobie. To Czakra, czyli skupisko Energii w ciele (o konkretnym Charakterze), ktore jest zalezne i wplywa nie tylko na aspekty fizyczne, ale i psychiczne, czy duchowe. Dlatego ew. rozwiniecie Trzeciego Oka wiazac sie bedzie nie tylko ze zdolnoscia widzenia, ale tez z "mozliwoscia poznawcza", samorozwojem, poszerzaniem horyzontow, czy fizycznymi czynnikami - np. funkcjonalnoscia przysadki mozgowej, itd. Dlatego tez Czakra Trzeciego Oka odpowiada za szeroko rozumiana zdolnosc odbierania Niematerialnej Rzeczywistosci. Nie tylko zmyslem wzroku, ale i kazdym innym. ;]

[Sea]

Kiedyś przyjaźniłam się z niewidomym facetem. Nie był niewidomy od urodzenia. Wzrok stracił w wyniku okropnego wypadku, był na dużej imprezie plenerowej. Kiedy odpalono sztuczne ognie, jeden z nich poleciał w jego kierunku i zabrał mu na zawsze zmysł wzroku, pogrążając go w mroku na resztę życia.
Człowiek ten nauczył się żyć i funkcjonować w tej ciemności, radził sobie świetnie we wszystkich czynnościach życiowych.
Pamiętam, że to on pierwszy uświadomił mi istnienie ludzkiej aury. Zachwycał się, że mam takie czyste, białe kolory.
Postrzegał to wewnątrz i zaczęło się to krótko po wypadku.
Wcześniej był kierującym się rozsądkiem prawnikiem i z tego co pamiętam nie wierzył w takie rzeczy jak aura, a ezoteryczne tematy wyśmiewał.
Chyba utrata wzroku sprawiła, że stał się innym człowiekiem.
Odczuwanie rozumem, chłodną analizę wszystkiego zastąpiło posługiwanie się intuicją. Jak człowiek traci jeden ze zmysłów wyostrzają mu się inne.
Nie siedział w wiedzy ezoterycznej, nie praktykował magii ale po prostu widział ludzkie aury, tak jakby obudziło się w nim postrzeganie mentalne.
Pięknie grał na gitarze i śpiewał, czego nauczył się też po utracie wzroku. Był niewidomy, ale czasem miałam wrażenie, że widzi lepiej niż ci, którzy posługują się oczami. Miał dobrze rozwiniętą intuicję i empatię. Wyczuwał mnie na odległość, kiedy do niego szłam.
Ze swojej strony nie wyobrażam sobie jak to jest tak nagle przestać widzieć.
Nie wiem co jest gorsze, być niewidomym od urodzenia i nigdy nie widzieć słońca, drzew, ludzi czy stracić wzrok i mieć w pamięci widziane obrazy; widok tęczy po burzy, kolor soczystej trawy...

Myślę, że aurę ludzką może zobaczyć każdy, kto jest na to gotowy. Nie trzeba widzieć jej oczami, żeby jej doświadczyć.
Sposobów postrzegania może być więcej niż nam się wydaje.

[tupajda]

Trzecie oko to postrzeganie energetyczne. Równie dobrze jak aurę, mozna postrzegac świat za plecami (z wlasnego doświadczenia), a przecież nikt mi nie powie, że wywinąłem sobie oko na kark. Tak samo można widzieć kolory przez dotyk dłońmi, a wręcz czytać w ten sposób. A wszystko to w kompletnych ciemnościach.

[Okrzemek]

Może nie bezpośrednio związane z trzecim okiem, ale myślę, że ciekawe uzupełnienie do tematu niewidomych w magii.
Czytam sobie książkę "Dynamika astralna. Kompendium wiedzy o doświadczeniach poza ciałem" Roberta Bruce'a i natknęłam się na interesujący fragment.
Brak wzroku nie jest związany z postrzeganiem snów czy świata astralnego. Znaczy, w pewnym stopniu jest. Ludzie niewidomi, którzy stracili wzrok w pewnym momencie swojego życia, normalnie widzą wszystko w czasie wyraźnych snów czy projekcji astralnych. Inaczej jest w przypadku osób niewidomych od urodzenia. Zamieszczona jest wypowiedź takiego mężczyzny. Mówi, że w czasie OOBE postrzega świat bardzo dokładnie, odbiera bardzo dużo bodźców, tak, że nigdy nie boi się, że np. na coś wpadnie, wie, gdzie coś się znajduje, jakby "macał" otoczenie aurą. Nie dostrzega tylko rzeczy dwuwymiarowych: widząc obraz, czuje dokładnie płótno i ramę, ale nie "widzi" malunku. Dla niego jest to bardzo zbliżone do jego wyobrażenia widzenia.