Jak znaleźć siebie - prośba o pomoc z psychologią ludzką

[Wed23]

Jak w temacie, kiedyś zatraciłem się przez co teraz jestem niejako pusty wewnątrz, potrzebuję nieco porad osoby obeznanej z ludzką psychologią. To raczej dłuższy temat, więc chyba lepiej pisać na PRV. Jednak to zależy od was, będę wdzięczny za wszelką pomoc, wskazówki.

[tupajda]

Najprostrze dwa pytania:
1. Co byś zmienił w swoim życiu, gdyby się okazało, że została Ci minuta?
2. Dlaczego nie zmieniasz swojego życia własnie teraz?

Tak na prawdę, to mogę Ci dać jedną radę: żyj tak, jakby każdy dzień mógł być ostatnim. Żyj swoim życiem i bądź za nie w pełni odpowiedzialny.

Inna wariacja dwóch pytań: jakie jest Twoje największe marzenie z dzieciństwa i co do tej pory zrobiłeś żeby się spełniło?

[Wed23]

Yyy, to pytania retoryczne?

1. Nic, bo ciągle coś zmieniam, ciągle staram się doskonalić.
2. Bo właśnie to robię.
3. Być bardzo mądrym, być w stanie żyć spokojnie bez konieczności pracy. Ciągle uczę się oraz szukam drogi do dużego bogactwa.

Problem w tym że nie wiem po co te pytania? Nie mają nic wspólnego z moim problemem. ;p

[Gauge]

Twoje odpowiedzi wskazują na to, że już zacząłeś się zmieniać, tak? Można wiedzieć w jaki sposób? Medytujesz? Uprawiasz sport? Hę? Co planujesz dalej?

Jeśli czujesz, że potrzebujesz porozmawiać to polecam psychologa. Naprawdę. Możesz to zrobić online, dam sobie rękę uciąć, że są takie strony.

[Wed23]

Tak, już zmieniam się.
Jak? Na przemian będąc w "stagnacji"(chodzi o odłączenie się od świata, czyli konkretna nauka, granie lub oglądanie filmów) oraz rozmyślając o przeszłości, teraźniejszości i przyszłości.
Problem w tym że co jakiś czas mam "blokady", których rozwiązania znajduję rozmyślając, rozmawiając z innymi, a od niedawna mam odczucie ze do dalszych barier będę potrzebował kogoś bliższego.

[tupajda]

Mam wrażenie, że jesteś w rozkroku pomiędzy mieć i być. Co do Twojej trzeciej odpowiedzi, to wiele osób myli wiedzę z mądrością. Mógłbyś powiedzieć co masz na myśli mówiąc być mądrym? Czy mądrość utożsamiasz z byciem bogatym, a z byciem szczęśliwym też?

[Wed23]

Wiedza to niejako ilość zgromadzonych przez nas informacji, a bycie mądrym wynika z posiadania dużej wiedzy.
Czy utożsamiam szczęście z bogactwem? Nie. Bogactwo dla mnie jest drogą do uzyskania niezależności od chorego systemu demokracji, systemu wymiany czasu na towary w niesprawiedliwych proporcjach, systemu który szerzy wyzysk.
Natomiast szczęście można uzyskać kiedy kol wiek, jestem niejako ciągle szczęśliwy, że żyję, że mogę cieszyć się każdą chwilą życia, delektować się każdym doznaniem.

Tupajda, a jak ty widzisz te dwie sprawy?

[tupajda]

Mądrość płynie z ducha i jest niezależna od wiedzy. Jest sumą doświadczeń ze wszystkich poprzednich wcieleń. Jeżeli siega się do swego jestectwa, siega się do źródła mądrości. Małe dziecko potrafi wykazać się większą mądrością niż sędziwy starzec.
Bogactwo można różnie tłumaczyć. Bogactwa duchowego nie przełożysz na materializm. Bogactwo materialne jest kotwicą, która nie pozwala duchowo wzlecieć. Jest pułapką. Szczęśliwy jest ten kto o nic nie musi się martwić. Czym więcej posiadasz pieniedzy, tym bardziej się martwisz, że je stracisz. Szczescie to umiejętność cieszenia się każdą chwilą.

[Magician7]

Mądrość płynie z ducha i jest niezależna od wiedzy. Jest sumą doświadczeń ze wszystkich poprzednich wcieleń. Jeżeli siega się do swego jestectwa, siega się do źródła mądrości. Małe dziecko potrafi wykazać się większą mądrością niż sędziwy starzec.

Troszkę narzucasz swoje buddystyczne poglądy tupojado, a mówiąc troszkę, mam na myśli za bardzo. Mimo to, zgadzam się z tym że mądrość nie jest zależna od wiedzy, mądrość jest umiejętnością wykorzystywania wiedzy do podejmowania rozsądnych decyzji i nie musi być zależna od przeżytych doświadczeń. Na poziom mądrości i szybkość jej rozwoju ma wpływ wiele czynników, jednym z najważniejszych jest inteligencja.

Bogactwo dla mnie jest drogą do uzyskania niezależności od chorego systemu demokracji,

No i prawidłowo. Ale pamiętaj, że pieniądze nie dadzą ci 100 % wolności od systemu.

Bogactwo można różnie tłumaczyć. Bogactwa duchowego nie przełożysz na materializm. Bogactwo materialne jest kotwicą, która nie pozwala duchowo wzlecieć. Jest pułapką.

Według twojego świato-poglądu.

Szczęśliwy jest ten kto o nic nie musi się martwić. Czym więcej posiadasz pieniędzy, tym bardziej się martwisz, że je stracisz. Szczęście to umiejętność cieszenia się każdą chwilą.

Oh, really? Znam ludzi którzy nie potrafią w ogóle odnaleźć się w takim stylu życia, a największe szczęście dają im sukcesy zawodowe. Ludzie potrzebują spełnienia, poczucia bezpieczeństwa, poczucia bycia kochanym, szacunku .etc. Jeśli zabraknie im któreś z tych rzeczy, zaczynają szukać sposobu na uzyskanie jej, to równa się martwieniu że nie uda im się tego osiągnąć. Jeśli chodzi o duchowe szczęście, to teoretycznie ono nie istnieje. Jeśli jednostka uważa, że osiągnie szczęście/spełnienie przez przejście na wyższy stan istnienia który osiągnie wyrzekając się dóbr fizycznych, to automatycznie poświęca momenty odczuwania szczęścia by osiągnąć spełnienie. A skoro oświecenie polega na połączeniu się z absolutem, jednostka nie odczuwa szczęścia bo jej forma sprawia, że nie jest wstanie odczuwać emocji.

Natomiast szczęście można uzyskać kiedykolwiek

Tu się zgodzę, ludzie bardzo często doświadczają szczęścia, ale szybko o tym zapominają przez ich problemy. Co innego jeśli mówimy o spełnieniu, tego doświadcza niewielu ludzi.

[Wed23]

A skoro oświecenie polega na polaczeniu się z absolutem, jednostka nie odczuwa szczęścia bo jej forma sprawia że nie jest wstanie odczuwać emocji.

Magician7 dzięki za wskazówkę. Mam już trop za którym podążać.