Jak odzyskać wspomnienia z poprzednich wcieleń ?

[AnonimowyMAG]

Jak odzyskać wspomnienia z poprzednich wcieleń ?

[Evander]

Amorte,

W Polsce jest znana, mniej niż na świecie, technika regresingu. Pamiętam, że głównym orędownikiem był legendarny już Leszek Żądło.

Powinieneś nadal znaleźć materiały w internecie po polsku, natomiast w skrócie, to ćwiczenie oddechowe gdzie wchodzi się w bardzo głęboki trans z ukierunkowaniem na poprzednie wcielenia.

Wklejam bardzo długi tekst znaleziony w archiwum - nie biorę za niego odpowiedzialności, chociaż sama regresja produkuje ciekawe efekty.

=====================================
PUNKT IV : POZNAWANIE POPRZEDNICH WCIELEŃ

Każdy z nas posiada poprzednie wcielenia, w których w mniejszym, lub w większym stopniu przyczynił się do duchowego rozwoju. Wiedza o nic pozwoli Ci drogi czytelniku lepiej poznać siebie. Używając różnych sposobów dotrzesz do głębi Swojej duszy i bogatszy o tę wiedzę przystąpisz do kształtowania na nowo Swej przyszłości.
Istnieje wiele sposobów, aby poznać swe poprzednie wcielenia. Najskuteczniejszym z nich jest hipnoza lub autohipnoza ( jest to jednak metoda stwarzająca pewne problemy, gdyż potrzeba do niej osoby doświadczonej psychotronicznie ).
Przedstawię tutaj krótki kurs autohipnozy według Williama W. Hewita:
Należ nagrać poniższy tekst na kasety magnetofonowe i odsłuchać ich siedząc wygodnie na krześle lub w fotelu, odprężając się, a jednocześnie zachowując uwagę na głosie. Instrukcje te może równie dobrze czytać, lub mówić z pamięci druga osoba- ułatwi to koncentrację i wspomoże działanie hipnozy.


Kaseta 1

PRZYGOTOWANIE
Zamknij oczy. Weź głęboki wdech i powoli wydychaj powietrze. Jeszcze raz nabierz powietrza i wypuść je. Teraz zrób głęboki wdech i wstrzymaj powietrze. A teraz wypuść je całkowicie i poczuj, jak się odprężasz. Skup swoją uwagę na palcach stóp i pozwól im całkowicie się rozluźnić. Każdy palec jest rozluźniony i ciężki. Czujesz, jak ta ociężałość przemieszcza się w górę do kostek, łydek, kolan. Poczuj ją w udach, biodrach, talii, poczuj, jak przepływa przez klatkę piersiową. Zauważ, że łatwiej ci się oddycha, a twój oddech jest głębszy i bardziej regularny. Poczuj, jak uczucie relaksu napływa do twoich barków, ramion, przedramion, dłoni i palców, a potem wraca do dłoni, przedramion, ramion, barków. Napływa do szyi, opływa twarz, podbródek, policzki, nawet uszy. Poczuj, jak wpływa do twoich oczu i powiek. Twoje powieki są bardzo ciężkie i wygładzone. Uczucie odprężenia napływa do twoich brwi, czoła, do czubka głowy, opływa całą głowę i spływa w dół, na kark. Odczuwasz ciężar w palcach stóp. Jest dwukrotnie większy niż za pierwszym razem. Wyobraź sobie, że do każdego palca przywiązany jest odważnik. Odczuj wyraźnie ten ciężar i poczuj przypływ odprężenia. Dociera ono do twych stóp, kostek, łydek, kolan, przenika przez uda, biodra, do talii. Dalej przesuwa się przez klatkę piersiową, odpręża serce, płuca, powoduje, że twój oddech jest intensywniejszy, głębszy, bardziej regularny. Teraz to uczucie głębokiego odprężenia odczuwasz w barkach, ramionach, potem w przedramionach, dłoniach, palcach. A teraz znowu przenosi się w górę do przedramion, ramion, przez barki do szyi. Obmywa twą twarz, oczy, brwi, twoje czoło, płynie do czubka głowy i stamtąd spływa na kark.
Czujesz ciężar na czubku głowy. Jest dwa razy większy niż dotychczas. Dwukrotny ciężar. Wyobraź sobie, że na czubku głowy umieszczono ci duży odważnik. Czujesz miękkość, odprężenie i ciężar. Poczuj jak ta ciężkość spływa na twoją twarz i oczy, na szyję, barki, klatkę piersiową, talię, na twoje biodra, uda, kolana, łydki, kostki, stopy i palce stóp. Odczuwasz głębokie odprężenie, rozluźnienie i komfort od czubka głowy aż po same koniuszki palców stóp.
Chciałbym, byś wyobraził sobie, że patrzysz na tablicę. Wyobraź sobie, że jest na niej narysowane koło. W kole będziemy umieszczać litery alfabetu w odwrotnej kolejności, następnie będziesz je stamtąd wymazywać. Każde zniknięcie litery będzie dla ciebie zapowiedzią coraz większego poczucia odprężenia.
Wyobraź sobie teraz tablicę. Pośrodku narysowane jest koło. Umieść w kole literę Z. Teraz wymaż ją stamtąd i poczuj, jak ogarnia cię coraz większe uczucie odprężenia. Narysuj w kole literę Y i zmaż ją. Odpręż się jeszcze bardziej. A teraz X, zmaż je i zanurz się głębiej w stanie relaksacji. Narysuj W, następnie zmaż. V – zmaż.
Teraz U – zmaż, T – zmaż, S – zmaż, R – zmaż, Q – zmaż, P – zmaż, O – zmaż, N – zmaż, M – zmaż, L – zmaż, K – zmaż, J – zmaż, I – zmaż, H – zmaż, G – zmaż, F – zmaż, E – zmaż, D – zmaż, C – zmaż, B – zmaż, A – zmaż.
Teraz zetrzyj całe koło i nie myśl już o tablicy.
Staraj się wejść coraz głębiej w stan relaksacji. Poczuj, jak zagłębiasz się w fotelu, a twój umysł i ciało coraz bardziej pogrążają się w stanie odprężenia. Z każdym oddechem coraz bardziej.
Kiedy wdychasz powietrze, wyobraź sobie, że jesteś pod wpływem znieczulenia. Poddajesz mu się całym ciałem, odczuwając przy tym ciepło, odrętwienie i mrowienie. Z każdym wdechem czujesz, że masz ochotę wciągać powietrze coraz głębiej, co daje ci poczucie coraz pełniejszego odprężenia. Od tej chwili aż do końca sesji każdy twój oddech będzie powodował coraz głębszy i pełniejszy relaks.
Wyobraź sobie teraz, że patrzysz w czyste, niebieskie, letnie niebo. Na niebie samolot wypisuje twoje imię białymi, puszystymi literami na błękitnym niebie. Teraz popatrz, jak twoje imię rozpływa się na tle nieba. Litery rozpływają się na wszystkie strony, gnane wiatrem. Nie myśl już o swoim imieniu. Imiona nie są ważne. Słuchaj dalej mojego głosu i wprowadzaj swoje ciało w stan coraz większego rozluźnienia. Wyobraź sobie teraz siebie na najwyższym stopniu wielkich drewnianych schodów. Poczuj pod stopami miękkość dywanu. Może on być dowolnego rodzaju i w dowolnym kolorze... wymyśl szczegóły. A teraz wyciągnij rękę i dotknij poręczy. Poczuj gładką powierzchnię wypolerowanego drewna. Dziesięć stopni dzieli cię od niższego piętra. Schody łagodnym łukiem dochodzą do niższej kondygnacji. Za chwile zejdziemy po tych schodach. Z każdym krokiem w dół odczujesz, jak stan relaksacji, w którym się znajdujesz pogłębia się coraz bardziej. Kiedy już dotrzesz na niższe piętro, będziesz zrelaksowany jak nigdy od tej pory. Powoli zejdź na dziewiąty stopień. Wolno i spokojnie. Poczuj, jak się zapadasz coraz głębiej w stan odprężenia. Teraz na ósmy. Jeszcze głębiej. Teraz na siódmy...szósty...piąty...czwarty...trzeci...drugi...pierwszy. Stoisz już piętro niżej. Przed tobą znajdują się drzwi. Widzisz na nich napis: „Wejście na Plażę Czasu”. Wyciągnij rękę i otwórz te drzwi – wpada przez nie strumień złotego światła.
Przed tobą rozpościera się plaża ze śnieżnobiałym piaskiem. U krańców plaży rozciąga się bezkresny, błękitnozielony ocean. Idź wzdłuż plaży, aż dojdziesz do miejsca, gdzie suchy piasek graniczy z mokrym, tuż nad brzegiem oceanu. Zatrzymaj się tu przez chwilę, by nasycić się tym widokiem i wszystkimi otaczającymi cię dźwiękami. Przypatrz się mewom na błękitnym niebie. Zobacz, jak nurkują w błękitnych wodach oceanu w poszukiwaniu pożywienia. Posłuchaj, jak krzyczą, kiedy wzbijają się w niebo. Przyjrzyj się innym ptakom, które cię otaczają. Ich wesoły, melodyjny śpiew to afirmacja życia. Spójrz na majestatyczny bezkres oceanu, który rozpościera się przed tobą. Rozciąga się aż po horyzont. O brzeg uderza łagodna fala i toczy się do twoich stóp. Poczuj, jak cię wciąga, kiedy cofa się w głąb morza. Ten ocean to bezkresne wody wiecznego życia i świadomości. Wejdź do wody po kolana. To morze, którego jesteś częścią, gromadzi całą moc, jakiej kiedykolwiek możesz potrzebować. Poczuj, jak ogarnia cię ta moc, od stóp, coraz wyżej, niosąc ze sobą miłość i rozkosz życia. Odwagę i wiarę. Postój tak jeszcze chwilę i pozwól, by morze obdarzyło cię swym cennym darem. Poczuj, jak napełnia się nim całe twoje ciało. Począwszy od nóg, do tułowia i wyżej do szyi i głowy. Morze napełniło całe twoje ciało życiem i świadomością. Wibruje ono teraz miłością do życia i do wszystkich istot. Ogarnia cię błogie poczucie spokoju. Odwaga wypełniła każdą cząsteczkę twojego jestestwa. Wiesz, że umiejętnie poradzisz sobie ze wszystkim i osiągniesz każdy cel. Nie czujesz lęku przed niczym. Nie ma w tobie lęku i tak już zostanie. Przepełnia cię głęboka wiara. Nie ma w tobie miejsca na wątpliwości i nie masz żadnych wątpliwości. Z niewyczerpanego źródła dobra otrzymałeś wiarę, odwagę, siłę i radość życia. Wróć teraz na piasek, tak by fala czasami mogła dosięgnąć twoich stóp. Pochyl się i napisz palcem na mokrym piasku „Kocham”. Teraz niżej napisz imiona tych wszystkich, którym chcesz przesłać swoją miłość. Nie pomiń też własnego imienia. Przez minutę nic nie będę mówił; poczekam, aż napiszesz imiona.
( Zrób 60 sekund przerwy )
Jeśli nie napisałeś swojego imienia, zrób to teraz. ( 5 sekund przerwy )
Teraz widzisz, jak fala z oceanu świadomości, obmywając twoje stopy, zabiera w morze wiadomość, którą napisałeś. Fala cofa się w głąb morza, zmywając twoje słowa zapisane na piasku. Twoja wiadomość została wchłonięta przez morze uniwersalnej świadomości i stała się tam rzeczywistością. Pochyl się i napisz na piasku jeszcze coś. Tym razem będzie to słowo „Przebaczam”. Pod nim napisz najpierw swoje imię, a następnie imiona wszystkich tych, którzy, według ciebie, kiedyś cię skrzywdzili. Masz na to minutę.
( Przerwa 60 sekund )
A teraz na końcu tej listy dopisz „i wszystkim innym”. Zobacz, jak kolejna fala z morza nieskończonej świadomości obmywa ci stopy i zmywa z piasku słowa, które napisałeś. Fala ta, cofając się w głąb morza, zabiera ze sobą twoje przesłanie przebaczenia, które w ten sposób staje się rzeczywistością. Oczyściłeś się tym samym z win i animozji. Wypełniłeś swoje życie miłością, odwagą, wiarą i radością. Jesteś w harmonii i w równowadze ze wszystkim co cię otacza. Jesteś gotów, by osiągnąć pełną integrację ze światem i sukces na każdym polu.
A teraz wyprostuj się i spójrz jeszcze raz na morze. Następnie odwróć głowę w prawo i ogarnij wzrokiem plażę. Jest to kierunek ku przeszłości. Nieopodal miejsca, w którym stoisz, znajdują się zamknięte drzwi. Widnieje na nich napis: „Wejście do przeszłości”. A teraz skieruj wzrok na lewo. Jest to kierunek ku przyszłości. Nieopodal miejsca, w którym stoisz, znajdują się zamknięte drzwi. Widnieje na nich napis: „Wejście do przyszłości”. A teraz znowu popatrz na bezkresny ocean życia i świadomości. Nadchodząca bryza niesie ci świadomość tego, co masz zrobić w tej chwili. Musisz otworzyć drzwi do przeszłości i wejść w nią, by dotrzeć do minionych okresów z twojego życia. Skieruj się w prawo i podejdź do wejścia prowadzącego w przeszłość. Klucz do drzwi wisi na gwoździu wbitym we framugę. Zdejmij go i otwórz nim drzwi. Następnie powieś klucz na gwoździu. Otwórz drzwi na całą szerokość. Na wprost widzisz ogromny, jakby zasnuty srebrną mgłą wał, który zasłania twoją przeszłość. Teraz udało ci się otworzyć drzwi do przeszłości, ale powrócisz tu za jakiś czas, by dowiedzieć się, jak przejść przez drzwi, pokonać wał zasnuty mgłą i wejść w swoje poprzednie wcielenie. Teraz skieruj się plażą w stronę wejścia ku przyszłości i zatrzymaj się w połowie drogi. Jesteś w pół drogi. To jest twoje obecne życie. Spójrz jeszcze raz na morze życia i świadomości, spójrz w niebo i ujrzyj wspaniałe, życiodajne słońce. Pozwól by słońce zeszło nisko, tak nisko, by oparło się na czubku twojej głowy. Widzisz teraz, jak schodzi coraz niżej. Jest ciepłe, relaksujące i nie parzy. Obniża się coraz bardziej, aż czujesz, jak miękko opada na twoją głowę. Teraz pozwól słońcu przeniknąć w głąb twojego ciała i napełnić je siłą życiową i energią, która będzie cię chronić. Mocny pancerz z bardzo jasnego światła całkowicie spowija twoje ciało. Jest to pancerz z energii ochronnej, która pozostanie z tobą już na zawsze. Chroni cię przed szkodliwymi skutkami różnych negatywnych przeżyć, jakich możesz kiedykolwiek doświadczyć. Żadna negatywna energia nie przedostanie się przez ten pancerz. Oznacza to, że możesz wiedzieć, doświadczać, obserwować i być w pełni świadomy wszystkich, zarówno negatywnych, jak i pozytywnych przeżyć, jednak te negatywne nie będą zdolne w ciebie wniknąć ani spowodować żadnych przykrych doznań czy trudności. Te pozytywne natomiast mogą wniknąć w głąb ciebie i mieć dobroczynne działanie. Negatywne doświadczenia oddziałują na ciebie choćby przez to, że je sobie uświadamiasz, wiesz, że miały miejsce, lecz nie odczuwasz żadnych kłopotów z nimi związanych. Ten pozytywny pancerz pozwala również, aby twoje pozytywne energie uwolniły się i dosięgneły twoich bliskich. Chroni cię on także od wewnątrz. Nie pozwala, by żadne twoje złe energie wydostały się na zewnątrz i krzywdziły innych. Jedyne trudności, jakie możesz napotkać w związku z istnieniem w tobie negatywnych energii powodujesz ty sam. Dlatego też powinieneś postanowić, że nie będziesz ich wytwarzać. W tym celu powiedz sobie: „Będę tworzył tylko pozytywne myśli na temat siebie i innych. Jeżeli zagoszczą we mnie jakieś negatywne myśli, natychmiast je sobie uświadomię i zrobię wszystko, by je zamienić na pozytywne”.
Teraz pozwól, by słońce powróciło na niebo, pozostawiając na zawsze ten pozytywny, mocny pancerz, który odtąd będzie cię osłaniał. Nadeszła już pora by opuścić plażę, aż do następnego razu. Skieruj się z powrotem do wejścia, którym tu wszedłeś. Na twojej drodze leży muszelka. Podnieś ją, przyłóż do ucha i wsłuchaj się w przesłanie morza, które ona w sobie nosi. Odwróć się ku morzu raz jeszcze i pożegnaj się, powiedz „do widzenia”. Pora przekroczyć próg i wejść na schody po stopniach życia. Miłość i puls życia, którym obdarowało cię morze, niesiesz już w sobie. Złóż słowa podziękowanie wszystkim ludziom, którzy są myślami z tobą, i zauważ, jak morze znika w oddali. A teraz przekrocz próg i opuść plażę. Przed tobą wznoszą się kręcone schody. Policzę od jednego do dziesięciu. Z każdą wymówioną przeze mnie cyfrą będziesz wchodzić o stopień wyżej, aż dojdziesz na samą górę.
Jeden...dwa...trzy...cztery...pięć...sześć...siedem...osiem...dziewięć...dziesięć.
Jesteś już na górze. Kiedy w przyszłości będziesz chciał dostać się na Plażę Czasu, musisz tylko zbliżyć się do schodów, zejść po nich i wkroczyć przez drzwi na plażę, tak jak to zrobiłeś przed chwilą. Podczas kolejnych wypraw na Plażę Czasu przekroczysz próg do przeszłości i będziesz mógł powtórnie doświadczyć przeżyć z minionego życia. Właśnie się nauczyłeś, jak dostać się na Plażę Czasu i jak z niej powrócić. Jeśli w czasie, kiedy znajdujesz się w odmiennym stanie świadomości lub w poprzednim wcieleniu, nastąpi w twoim teraźniejszym życiu jakaś wyjątkowa sytuacja wymagająca twojej natychmiastowej obecności, twój umysł od razu przeniesie cię ze stanu odmiennej świadomości lub regresji w świadomą obecność twego życia teraźniejszego, byś mógł uporać się z wyjątkową sytuacją. Ten bardzo ważny zawór bezpieczeństwa został właśnie zaprogramowany w twoim umyśle na stałe, dla twojego dobra i bezpieczeństwa. Nie doświadczysz żadnych nieprzyjemności ani efektów ubocznych nagłego przeniesienia z powrotem w teraźniejszość. Następnym razem, kiedy usłyszysz mój głos, postarasz się zrelaksować dziesięć razy bardziej niż dzisiaj, a sugestie, które ci podaję, zapadną dziesięć razy głębiej we wszystkie pokłady twojego umysłu.
Za chwilę cię obudzę. Po przebudzeniu będziesz się czuć wspaniale. Będziesz pełen energii i entuzjazmu. Odtąd będziesz się czuł znakomicie aż do końca dnia. Aby się obudzić, musisz tylko policzyć razem ze mną od jednego do pięciu i natychmiast otworzyć oczy.
Jeden...dwa...powoli się budzisz...trzy...cztery...pięć.
( Pstryknięcie palcami )
Otwórz oczy; jesteś w pełni przebudzony i czujesz się doskonale.

Kaseta 2

REGRESJE WIEKOWE
Zamknij oczy. Weź głęboki wdech i powoli wydychaj powietrze. Jeszcze raz nabierz powietrza i wypuść je. Teraz zrób głęboki wdech i wstrzymaj powietrze. A teraz wypuść je całkowicie i poczuj, jak się odprężasz. Skup swoją uwagę na palcach stóp i pozwól im całkowicie się rozluźnić. Każdy palec jest rozluźniony i ciężki. Czujesz, jak ta ociężałość przemieszcza się w górę do kostek, łydek, kolan. Poczuj ją w udach, biodrach, talii, poczuj, jak przepływa przez klatkę piersiową. Zauważ, że łatwiej ci się oddycha, a twój oddech jest głębszy i bardziej regularny. Poczuj, jak uczucie relaksu napływa do twoich barków, ramion, przedramion, dłoni i palców, a potem wraca do dłoni, przedramion, ramion, barków. Napływa do szyi, opływa twarz, podbródek, policzki, nawet uszy. Poczuj, jak wpływa do twoich oczu i powiek. Twoje powieki są bardzo ciężkie i wygładzone. Uczucie odprężenia napływa do twoich brwi, czoła, do czubka głowy, opływa całą głowę i spływa w dół, na kark. Odczuwasz ciężar w palcach stóp. Jest dwukrotnie większy niż za pierwszym razem. Wyobraź sobie, że do każdego palca przywiązany jest odważnik. Odczuj wyraźnie ten ciężar i poczuj przypływ odprężenia. Dociera ono do twych stóp, kostek, łydek, kolan, przenika przez uda, biodra, do talii. Dalej przesuwa się przez klatkę piersiową, odpręża serce, płuca, powoduje, że twój oddech jest intensywniejszy, głębszy, bardziej regularny. Teraz to uczucie głębokiego odprężenia odczuwasz w barkach, ramionach, potem w przedramionach, dłoniach, palcach. A teraz znowu przenosi się w górę do przedramion, ramion, przez barki do szyi. Obmywa twą twarz, oczy, brwi, twoje czoło, płynie do czubka głowy i stamtąd spływa na kark.
Czujesz ciężar na czubku głowy. Jest dwa razy większy niż dotychczas. Dwukrotny ciężar. Wyobraź sobie, że na czubku głowy umieszczono ci duży odważnik. Czujesz miękkość, odprężenie i ciężar. Poczuj jak ta ciężkość spływa na twoją twarz i oczy, na szyję, barki, klatkę piersiową, talię, na twoje biodra, uda, kolana, łydki, kostki, stopy i palce stóp. Odczuwasz głębokie odprężenie, rozluźnienie i komfort od czubka głowy aż po same koniuszki palców stóp.
Chciałbym, byś wyobraził sobie, że patrzysz na tablicę. Wyobraź sobie, że jest na niej narysowane koło. W kole będziemy umieszczać litery alfabetu w odwrotnej kolejności, następnie będziesz je stamtąd wymazywać. Każde zniknięcie litery będzie dla ciebie zapowiedzią coraz większego poczucia odprężenia.
Wyobraź sobie teraz tablicę. Pośrodku narysowane jest koło. Umieść w kole literę Z. Teraz wymaż ją stamtąd i poczuj, jak ogarnia cię coraz większe uczucie odprężenia. Narysuj w kole literę Y i zmaż ją. Odpręż się jeszcze bardziej. A teraz X, zmaż je i zanurz się głębiej w stanie relaksacji. Narysuj W, następnie zmaż. V – zmaż.
Teraz U – zmaż, T – zmaż, S – zmaż, R – zmaż, Q – zmaż, P – zmaż, O – zmaż, N – zmaż, M – zmaż, L – zmaż, K – zmaż, J – zmaż, I – zmaż, H – zmaż, G – zmaż, F – zmaż, E – zmaż, D – zmaż, C – zmaż, B – zmaż, A – zmaż.
Teraz zetrzyj całe koło i nie myśl już o tablicy.
Staraj się wejść coraz głębiej w stan relaksacji. Poczuj, jak zagłębiasz się w fotelu, a twój umysł i ciało coraz bardziej pogrążają się w stanie odprężenia. Z każdym oddechem coraz bardziej.
Kiedy wdychasz powietrze, wyobraź sobie, że jesteś pod wpływem znieczulenia. Poddajesz mu się całym ciałem, odczuwając przy tym ciepło, odrętwienie i mrowienie. Z każdym wdechem czujesz, że masz ochotę wciągać powietrze coraz głębiej, co daje ci poczucie coraz pełniejszego odprężenia. Od tej chwili aż do końca sesji każdy twój oddech będzie powodował coraz głębszy i pełniejszy relaks.
Wyobraź sobie teraz, że patrzysz w czyste, niebieskie, letnie niebo. Na niebie samolot wypisuje twoje imię białymi, puszystymi literami na błękitnym niebie. Teraz popatrz, jak twoje imię rozpływa się na tle nieba. Litery rozpływają się na wszystkie strony, gnane wiatrem. Nie myśl już o swoim imieniu. Imiona nie są ważne. Słuchaj dalej mojego głosu i wprowadzaj swoje ciało w stan coraz większego rozluźnienia. Wyobraź sobie teraz siebie na najwyższym stopniu wielkich drewnianych schodów. Poczuj pod stopami miękkość dywanu. Może on być dowolnego rodzaju i w dowolnym kolorze... wymyśl szczegóły. A teraz wyciągnij rękę i dotknij poręczy. Poczuj gładką powierzchnię wypolerowanego drewna. Dziesięć stopni dzieli cię od niższego piętra. Schody łagodnym łukiem dochodzą do niższej kondygnacji. Za chwile zejdziemy po tych schodach. Z każdym krokiem w dół odczujesz, jak stan relaksacji, w którym się znajdujesz pogłębia się coraz bardziej. Kiedy już dotrzesz na niższe piętro, będziesz zrelaksowany jak nigdy od tej pory. Powoli zejdź na dziewiąty stopień. Wolno i spokojnie. Poczuj, jak się zapadasz coraz głębiej w stan odprężenia. Teraz na ósmy. Jeszcze głębiej. Teraz na siódmy...szósty...piąty...czwarty...trzeci...drugi...pierwszy. Stoisz już piętro niżej. Przed tobą znajdują się drzwi. Widzisz na nich napis: „Wejście na Plażę Czasu”. Wyciągnij rękę i otwórz te drzwi – wpada przez nie strumień złotego światła.
Przed tobą rozpościera się plaża ze śnieżnobiałym piaskiem. U krańców plaży rozciąga się bezkresny, błękitnozielony ocean. Idź wzdłuż plaży, aż dojdziesz do miejsca, gdzie suchy piasek graniczy z mokrym, tuż nad brzegiem oceanu. Zatrzymaj się tu przez chwilę, by nasycić się tym widokiem i wszystkimi otaczającymi cię dźwiękami. Przypatrz się mewom na błękitnym niebie. Zobacz, jak nurkują w błękitnych wodach oceanu w poszukiwaniu pożywienia. Posłuchaj, jak krzyczą, kiedy wzbijają się w niebo. Przyjrzyj się innym ptakom, które cię otaczają. Czujesz na sobie przyjemne ciepło słońca. Poczuj jak otacza cię świetlista, mocna tarcza pozytywnej energii, mająca chronić cię przed negatywnym wpływem czynników zewnętrznych. Odwróć głowę w prawo i ujrzyj drzwi do przeszłości nieopodal ciebie na plaży. Drzwi są otwarte, tak jak je zostawiłeś podczas swojej ostatniej wizyty tutaj. Za drzwiami widzisz osnuty srebrzystą mgłą wał, który uniemożliwia widoczność. Za chwilę przejdziemy przez te drzwi i dokonamy regresji ciebie w minione czasy twego obecnego życia. Jeśli zdarzy się w twoim teraźniejszym życiu jakaś wyjątkowa sytuacja wymagająca twojej natychmiastowej obecności, twój umysł od razu przeniesie cię ze stanu odmiennej świadomości lub regresji w świadomą obecność twego życia teraźniejszego, byś mógł uporać się z zaistniałą sytuacją. Nie doświadczysz żadnych nieprzyjemności ani efektów ubocznych nagłego przeniesienia z powrotem w teraźniejszość.
A teraz skieruj swe kroki ku drzwiom do przeszłości, ale nie wchodź jeszcze. Za chwilę, kiedy przekroczysz próg, będę prowadzić cię przez twoje minione doświadczenia za pomocą instrukcji. Zasygnalizuję każdą taką instrukcję w ten sposób, że policzę do trzech, następnie pstryknę palcami. Tak jak teraz: jeden, dwa, trzy ( pstryknięcie ).
Odliczanie, po którym następuje pstryknięcie jest sygnałem dla twojego umysłu, by przeniósł cię w inny czas i miejsce, zgodnie z moimi instrukcjami. Z czasem nauczę cię, jak wybierać czas i miejsce swojej regresji i przenosić się tam. Będziesz to robić tak jak ja. Albo możesz liczyć: „jeden, dwa, trzy” i pstrykać palcami, albo liczyć: „jeden, dwa, trzy” i mówić „Start”. Obie metody są równie dobre. Zanim przekroczymy próg, przećwiczmy to. Powiedz do siebie w myślach: „Jeden, dwa, trzy” i pstryknij palcami.
( Pięć sekund przerwy )
Teraz powiedz sobie w myślach: „ Jeden, dwa, trzy” i powiedz „Start”
( Pięć sekund przerwy )
Już wiesz, jak to robić. Kiedykolwiek zechcesz zmienić miejsce lub czas, do jakiego się cofasz w regresji, policz w myślach do trzech i pstryknij palcami lub policz do trzech i powiedz „Start”. Błyskawicznie nauczysz się używać tego sygnału. Podczas twoich wędrówek w przeszłość będę zadawał ci różne pytania. Odpowiadaj na nie głośno, nawet jeśli w pokoju nikogo nie będzie. Kiedy powrócisz do chwili obecnej, wyraźniej będziesz pamiętać te przeżycia, o których mówisz na głos, a nie w myślach. Jeśli nie masz ochoty odpowiadać na głos, rób to w myślach. Najważniejsze, by odpowiadać na wszystkie pytania i nie ignorować żadnego z nich. W ten sposób twoja sesja regresyjna będzie efektywniejsza i lepiej będziesz wszystko pamiętać po przebudzeniu.
Teraz powiedz w myślach: „Jestem gotów, by wejść w przeszłość, i chcę wejść w przeszłość”.
Zatem przejdź przez drzwi i udaj się w kierunku spowitego mgłą wału.
( Trzy sekundy przerwy )
Możesz się już zatrzymać. Jesteś całkowicie otoczony chłodną, wilgotną mgłą. W tym momencie nie widzisz nic oprócz mgły. Za chwilę policzę do trzech i pstryknę palcami. Kiedy to zrobię, zaczniesz się cofać w czasie. Zauważysz, jak mgła bardzo szybko opada, by pomóc ci odczuć, jak cofasz się w czasie do swojej przeszłości.
Jeden, dwa, trzy.
( Pstryknięcie palcami )
Poczuj, jak mgła szybko przesuwa się obok ciebie, a w niej majaczą sylwetki ludzi i sytuacji z przeszłości. Chcesz jeszcze bardziej cofnąć się w czasie. Policzę teraz do trzech i pstryknę palcami. Gdy skończę, wszystko, co jest teraz w ruchu, zatrzyma się.
Jeden, dwa, trzy.
( Pstryknięcie palcami )
Zatrzymałeś się teraz w przeszłości twego obecnego życia. Mgła nadal cię otacza. Policzę do trzech, pstryknę palcami, mgła się rozstąpi, a ty zobaczysz siebie jedzącego obiad wczoraj. Jeden, dwa, trzy.
( Pstryknięcie palcami )
Mgła zniknęła zupełnie, a ty widzisz siebie w dniu wczorajszym jedzącego obiad.
Jaki to dzień tygodnia?
Możesz podać dokładną datę?
Która godzina?
Rozejrzyj się wokół siebie. Zauważ wszystkie szczegóły, zapachy, kolory, otoczenie.
Jak jesteś ubrany?
Czy ktoś jest z tobą?
Kto?
Jeśli są z tobą jacyś ludzie, powiedz, jak są ubrani?
Gdzie jesteś ty?
Jak się czujesz? Czy jesteś szczęśliwy? A może smutny?
Czy toczy się jakaś rozmowa? Jeśli tak, posłuchaj, co kto mówi. Nie śpiesz się, przypatrz się uważnie, byś dokładnie mógł opowiedzieć ci się dzieje.
( Dziesięć sekund przerwy )
Czy jest jeszcze więcej szczegółów w sytuacji, którą obserwujesz, o których chciałbyś mi opowiedzieć? Nie śpiesz się. Obserwuj i mów o wszystkim, co widzisz.
( Dziesięć sekund przerwy )
Obserwuj i opowiedz o wszystkim, co czujesz.
( Dziesięć sekund przerwy )
Obserwuj i opowiedz o wszystkim, czego doświadczasz.
( Dziesięć sekund przerwy )
Obserwuj i opowiedz o wszystkim, co słyszysz.
( Dziesięć sekund przerwy )
Za chwilę policzę do trzech i pstryknę palcami. Kiedy skończę, obraz, który widzisz, zniknie, a zamiast niego pojawi się dzień twoich ostatnich urodzin o dwunastej w południe. Jeden, dwa, trzy.
( Pstryknięcie palcami )
Jest dwunasta w południe, dzień twoich ostatnich urodzin.
Jaki to dzień?
Gdzie jesteś?
Czy jesteś sam, czy w towarzystwie innych ludzi?
Nie śpiesz się, obserwuj wszystko i doświadczaj wszystkiego, by móc dokładnie o tym opowiedzieć.
( Dziesięć sekund przerwy )
Co widzisz?
( Dziesięć sekund przerwy )
Co czujesz?
( Dziesięć sekund przerwy )
Co słyszysz?
( Dziesięć sekund przerwy )
Jakie wydarzenia mają miejsce?
( Dziesięć sekund przerwy )
Bez pośpiechu opisz dokładnie całe przeżycie, którego w tej chwili doświadczasz.
( Piętnaście sekund przerwy ).
Za chwilę policzę do trzech i pstryknę palcami. Przeniesiesz się w czasie o pięć godzin później. Jeden, dwa, trzy.
( Pstryknięcie palcami )
Jest pięć godzin później.
Gdzie się znajdujesz?
Która godzina?
Bez pośpiechu, powoli opisz wszystko ze szczegółami, nie czekając na moje podpowiedzi. Przez minutę nic nie będę mówił, a ty doświadczaj tego wszystkiego, co się dzieje w tym czasie.
( Minuta przerwy )
Policzę teraz do trzech i pstryknę palcami. Kiedy skończę, cofniesz się o dziesięć lat. Jeden, dwa, trzy.
( Pstryknięcie )
Gdzie znajdujesz się teraz?
Co robisz?
Jak jesteś ubrany?
Jak się czujesz?
Co widzisz?
Czy jest ktoś z tobą?
Co słyszysz?
Daje ci teraz minutę, byś mógł opisać wszystkie swoje wrażenia. Wymień jak najwięcej szczegółów.
( Minuta przerwy )
Policzę do trzech i pstryknę palcami. Kiedy to zrobię, znajdziesz się znów przed zasnutym mgłą wałem czasu. Jeden, dwa, trzy.
( Pstryknięcie )
Znowu jesteś przed wałem czasu całkowicie spowitym chłodną, wilgotną, srebrną mgłą.
Za chwilę poproszę cię, byś przeniósł się w inny okres swojego obecnego życia. Możesz zrobić to w ten sam sposób, w jaki ja to przed chwilą zrobiłem. Wybierz jakiś okres swojego życia, do którego chcesz powrócić, policz do trzech i pstryknij palcami lub powiedz „Start”, tak jak ćwiczyłeś wcześniej. Kiedy mgła nadal będzie cię otaczać, policz do trzech i pstryknij palcami lub powiedz „Start”, tak jak poprzednio. Dam ci teraz dwie minuty na wykonanie tego zadania, zanim znowu mnie usłyszysz. Zrób to teraz. Przenieś się do innego okresu swojego obecnego życia. Opowiedz o wszystkim, co zauważysz. Start
( Dwie minuty przerwy )
Bardzo dobrze. A teraz, kiedy policzę do trzech i pstryknę palcami, wrócisz do momentu swoich narodzin, minutę po tym, jak opuściłeś ciało swojej matki. Jeden, dwa, trzy.
( Pstryknięcie palcami )
Zauważ wszystkie widoki, dźwięki i zapachy. Która godzina?
Jaki to dzień?
Kto oprócz ciebie jest tam jeszcze obecny?
Opisz to doświadczenie najpełniej, jak potrafisz. Nie śpiesz się. Masz na to minutę.
( Minuta przerwy )
Teraz policzę do trzech i pstryknę palcami. Kiedy to zrobię, przeniesiesz się o rok później. Jeden, dwa, trzy.
( Pstryknięcie )
Opisz, co teraz czujesz. Uwzględnij wszystkie możliwe szczegóły. Masz na to minutę.
( Minuta przerwy )
Teraz przenieś się do dnia, który uznałeś za najpiękniejszy w swoim dotychczasowym życiu. Zrób to teraz.
( Pięć sekund przerwy )
Gdzie się znajdujesz? Co się wokół ciebie dzieje? Opisz całe przeżycie bardzo szczegółowo. Masz na to minutę.
( Minuta przerwy )
A teraz przesuń się w czasie o jedną godzinę do przodu. Jeden, dwa, trzy.
( Pstryknięcie )
Jest już o godzinę poźniej. Jakie są twoje odczucia?
( Pstryknięcie )
Teraz jest pięć dni wcześniej. Czego doświadczasz?
Teraz powróć do wału czasu zasnutego mgłą. Jeden, dwa, trzy.
( Pstrykniecie )
Jesteś znowu przed wałem czasu. Teraz czas będzie biegł naprzód. Poczuj, jak mgła szybko przemieszcza się obok ciebie. Zauważ, jak we mgle majaczą sylwetki ludzi i zdarzeń i mijają cię wraz z obłokiem mgły.
Czas stanie teraz w miejscu. Jeden, dwa, trzy.
( Pstrykniecie )
Bieg czasu został wstrzymany.
Teraz powróć na Plażę Czasu. Jeden, dwa, trzy.
( Pstrykniecie )
Stoisz na Plaży Czasu, w obecnej chwili, a mgła podnosi się. Teraz powrócisz do schodów, którymi tu zszedłeś. Jeden, dwa, trzy.
( Pstrykniecie )
Przed tobą wznoszą się kręcone schody. Policzę teraz od jednego do dziesięciu. Z każdą wymówioną przeze mnie cyfrą będziesz wchodził o stopień wyżej, aż dojdziesz na samą górę.
Jeden...dwa...trzy...cztery...pięć...sześć...siedem...osiem...dziewięć...dziesięć.
Jesteś już na górze. Kiedy w przyszłości będziesz chciał dostać się na Plażę Czasu, wystarczy, jeśli zbliżysz się do schodów, zejdziesz po nich i wkroczysz przez drzwi na plażę, tak jak to zrobiłeś przed chwilą. Nauczyłeś się właśnie drogi na Plażę Czasu. Wiesz jak przekraczać próg do przeszłości i dokonywać regresji do wybranego okresu swojego życia. Wiesz również, jak powracać do obecnej rzeczywistości. Nauczyłeś się jak dawać sobie sygnały do przemieszczania się w czasie do różnych wydarzeń. Robisz to, odliczając do trzech, następnie pstrykasz palcami lub mówisz „Start”. Doświadczyłeś tego, jak kieruje tobą podczas regresji i jak ty sam kierujesz sobą. Podczas tej sesji zauważyłeś na pewno, jak skracałem swoje polecenia i jak szybko można przemieszczać się w czasie. W tej chwili jesteś już gotów do regresji w swoje poprzednie wcielenia, do tego, by dowiedzieć się, kim byłeś wcześniej. Jeśli zdarzy się w twoim teraźniejszym życiu jakaś wyjątkowa sytuacja wymagająca twojej natychmiastowej obecności, twój umysł od razu przeniesie cię ze stanu odmiennej świadomości lub regresji w świadomą obecność twego życia teraźniejszego, byś mógł uporać się z zaistniałą sytuacją. Ten bardzo ważny zawór bezpieczeństwa został właśnie zaprogramowany w twoim umyśle na stałe, dla twojego dobra. Nie doświadczysz żadnych nieprzyjemności ani efektów ubocznych nagłego przeniesienia z powrotem w teraźniejszość.
Następnym razem, kiedy usłyszysz mój głos, postarasz się zrelaksować dziesięć razy bardziej niż dzisiaj, a sugestie, które ci podaję, zapadną dziesięć razy głębiej we wszystkie pokłady twojego umysłu.
Za chwilę cię obudzę. Po przebudzeniu będziesz się czuć wspaniale. Będziesz pełen energii i entuzjazmu. Odtąd będziesz się czuł znakomicie aż do końca dnia. Aby się obudzić, musisz tylko policzyć razem ze mną od jednego do pięciu i natychmiast otworzyć oczy.
Jeden...dwa...powoli się budzisz...trzy...cztery...pięć.
( Pstryknięcie palcami )
Otwórz oczy; jesteś w pełni przebudzony i czujesz się doskonale.

Kaseta 3

SAMODZIELNA REGRESJA W POPRZEDNIE WCIELENIA
Zamknij oczy. Weź głęboki wdech i powoli wydychaj powietrze. Jeszcze raz nabierz powietrza i wypuść je. Teraz zrób głęboki wdech i wstrzymaj powietrze. A teraz wypuść je całkowicie i poczuj, jak się odprężasz. Skup swoją uwagę na palcach stóp i pozwól im całkowicie się rozluźnić. Każdy palec jest rozluźniony i ciężki. Czujesz, jak ta ociężałość przemieszcza się w górę do kostek, łydek, kolan. Poczuj ją w udach, biodrach, talii, poczuj, jak przepływa przez klatkę piersiową. Zauważ, że łatwiej ci się oddycha, a twój oddech jest głębszy i bardziej regularny. Poczuj, jak uczucie relaksu napływa do twoich barków, ramion, przedramion, dłoni i palców, a potem wraca do dłoni, przedramion, ramion, barków. Napływa do szyi, opływa twarz, podbródek, policzki, nawet uszy. Poczuj, jak wpływa do twoich oczu i powiek. Twoje powieki są bardzo ciężkie i wygładzone. Uczucie odprężenia napływa do twoich brwi, czoła, do czubka głowy, opływa całą głowę i spływa w dół, na kark. Odczuwasz ciężar w palcach stóp. Jest dwukrotnie większy niż za pierwszym razem. Wyobraź sobie, że do każdego palca przywiązany jest odważnik. Odczuj wyraźnie ten ciężar i poczuj przypływ odprężenia. Dociera ono do twych stóp, kostek, łydek, kolan, przenika przez uda, biodra, do talii. Dalej przesuwa się przez klatkę piersiową, odpręża serce, płuca, powoduje, że twój oddech jest intensywniejszy, głębszy, bardziej regularny. Teraz to uczucie głębokiego odprężenia odczuwasz w barkach, ramionach, potem w przedramionach, dłoniach, palcach. A teraz znowu przenosi się w górę do przedramion, ramion, przez barki do szyi. Obmywa twą twarz, oczy, brwi, twoje czoło, płynie do czubka głowy i stamtąd spływa na kark.
Czujesz ciężar na czubku głowy. Jest dwa razy większy niż dotychczas. Dwukrotny ciężar. Wyobraź sobie, że na czubku głowy umieszczono ci duży odważnik. Czujesz miękkość, odprężenie i ciężar. Poczuj jak ta ciężkość spływa na twoją twarz i oczy, na szyję, barki, klatkę piersiową, talię, na twoje biodra, uda, kolana, łydki, kostki, stopy i palce stóp. Odczuwasz głębokie odprężenie, rozluźnienie i komfort od czubka głowy aż po same koniuszki palców stóp.
Chciałbym, byś wyobraził sobie, że patrzysz na tablicę. Wyobraź sobie, że jest na niej narysowane koło. W kole będziemy umieszczać litery alfabetu w odwrotnej kolejności, następnie będziesz je stamtąd wymazywać. Każde zniknięcie litery będzie dla ciebie zapowiedzią coraz większego poczucia odprężenia.
Wyobraź sobie teraz tablicę. Pośrodku narysowane jest koło. Umieść w kole literę Z. Teraz wymaż ją stamtąd i poczuj, jak ogarnia cię coraz większe uczucie odprężenia. Narysuj w kole literę Y i zmaż ją. Odpręż się jeszcze bardziej. A teraz X, zmaż je i zanurz się głębiej w stanie relaksacji. Narysuj W, następnie zmaż. V – zmaż.
Teraz U – zmaż, T – zmaż, S – zmaż, R – zmaż, Q – zmaż, P – zmaż, O – zmaż, N – zmaż, M – zmaż, L – zmaż, K – zmaż, J – zmaż, I – zmaż, H – zmaż, G – zmaż, F – zmaż, E – zmaż, D – zmaż, C – zmaż, B – zmaż, A – zmaż.
Teraz zetrzyj całe koło i nie myśl już o tablicy.
Staraj się wejść coraz głębiej w stan relaksacji. Poczuj, jak zagłębiasz się w fotelu, a twój umysł i ciało coraz bardziej pogrążają się w stanie odprężenia. Z każdym oddechem coraz bardziej.
Kiedy wdychasz powietrze, wyobraź sobie, że jesteś pod wpływem znieczulenia. Poddajesz mu się całym ciałem, odczuwając przy tym ciepło, odrętwienie i mrowienie. Z każdym wdechem czujesz, że masz ochotę wciągać powietrze coraz głębiej, co daje ci poczucie coraz pełniejszego odprężenia. Od tej chwili aż do końca sesji każdy twój oddech będzie powodował coraz głębszy i pełniejszy relaks.
Wyobraź sobie teraz, że patrzysz w czyste, niebieskie, letnie niebo. Na niebie samolot wypisuje twoje imię białymi, puszystymi literami na błękitnym niebie. Teraz popatrz, jak twoje imię rozpływa się na tle nieba. Litery rozpływają się na wszystkie strony, gnane wiatrem. Nie myśl już o swoim imieniu. Imiona nie są ważne. Słuchaj dalej mojego głosu i wprowadzaj swoje ciało w stan coraz większego rozluźnienia. Wyobraź sobie teraz siebie na najwyższym stopniu wielkich drewnianych schodów. Poczuj pod stopami miękkość dywanu. Może on być dowolnego rodzaju i w dowolnym kolorze... wymyśl szczegóły. A teraz wyciągnij rękę i dotknij poręczy. Poczuj gładką powierzchnię wypolerowanego drewna. Dziesięć stopni dzieli cię od niższego piętra. Schody łagodnym łukiem dochodzą do niższej kondygnacji. Za chwile zejdziemy po tych schodach. Z każdym krokiem w dół odczujesz, jak stan relaksacji, w którym się znajdujesz pogłębia się coraz bardziej. Kiedy już dotrzesz na niższe piętro, będziesz zrelaksowany jak nigdy od tej pory. Powoli zejdź na dziewiąty stopień. Wolno i spokojnie. Poczuj, jak się zapadasz coraz głębiej w stan odprężenia. Teraz na ósmy. Jeszcze głębiej. Teraz na siódmy...szósty...piąty...czwarty...trzeci...drugi...pierwszy. Stoisz już piętro niżej. Przed tobą znajdują się drzwi. Widzisz na nich napis: „Wejście na Plażę Czasu”. Wyciągnij rękę i otwórz te drzwi – wpada przez nie strumień złotego światła.
Przed tobą rozpościera się plaża ze śnieżnobiałym piaskiem. U krańców plaży rozciąga się bezkresny, błękitnozielony ocean. Idź wzdłuż plaży, aż dojdziesz do miejsca, gdzie suchy piasek graniczy z mokrym, tuż nad brzegiem oceanu. Zatrzymaj się tu przez chwilę, by nasycić się tym widokiem i wszystkimi otaczającymi cię dźwiękami. Przypatrz się mewom na błękitnym niebie. Zobacz, jak nurkują w błękitnych wodach oceanu w poszukiwaniu pożywienia. Posłuchaj, jak krzyczą, kiedy wzbijają się w niebo. Przyjrzyj się innym ptakom, które cię otaczają. Czujesz na sobie przyjemne ciepło słońca. Poczuj jak otacza cię świetlista, mocna tarcza pozytywnej energii, mająca chronić cię przed negatywnym wpływem czynników zewnętrznych. Odwróć głowę w prawo i ujrzyj drzwi do przeszłości nieopodal ciebie na plaży. Drzwi są otwarte, tak jak je zostawiłeś podczas swojej ostatniej wizyty tutaj. Za drzwiami widzisz osnuty srebrzystą mgłą wał, który uniemożliwia widoczność. Za chwilę przejdziemy przez te drzwi i dokonamy regresji ciebie w minione czasy twego obecnego życia. Jeśli zdarzy się w twoim teraźniejszym życiu jakaś wyjątkowa sytuacja wymagająca twojej natychmiastowej obecności, twój umysł od razu przeniesie cię ze stanu odmiennej świadomości lub regresji w świadomą obecność twego życia teraźniejszego, byś mógł uporać się z zaistniałą sytuacją. Nie doświadczysz żadnych nieprzyjemności ani efektów ubocznych nagłego przeniesienia z powrotem w teraźniejszość.
A teraz skieruj swe kroki ku drzwiom do przeszłości, ale nie wchodź jeszcze.
W chwilę po tym, jak przekroczysz próg, przestanę mówić i ty przejmiesz całkowitą kontrolę. Będziesz zmieniał czas i miejsce swych przeżyć, licząc do trzech i pstrykając palcami lub mówiąc „Start”, tak jak robiłeś to wcześniej.
Zwróć uwagę na wszystko, czego doświadczasz. Postaraj się dostrzec jak najwięcej szczegółów. Zapamiętaj swe odczucia, to, co widzisz, co słyszysz i co się dzieje wokół ciebie. Zwróć uwagę na datę i godzinę. Na kolory i otoczenie. Ogarnij to doświadczenie całkowicie, byś mógł dokładnie wszystko opisać, kiedy powrócisz do teraźniejszości. Będziesz pamiętać wszystko dokładnie, kiedy się obudzisz w swoim obecnym życiu Następnym razem, kiedy usłyszysz mój głos, postarasz się zrelaksować dziesięć razy bardziej niż dzisiaj, a sugestie, które ci podaję, zapadną dziesięć razy głębiej we wszystkie pokłady twojego umysłu.
Teraz powiedz sobie w myślach: „Jestem gotów, aby wejść w przeszłość, i chcę wejść w przeszłość”. Przejdź przez drzwi i idź w kierunku spowitego mgłą wału.
( Trzy sekundy przerwy )
Możesz się już zatrzymać. Jesteś całkowicie otoczony chłodną, wilgotną mgłą. W tym momencie nie widzisz nic oprócz mgły. Od tej chwili nie będę już nic mówić. Przejmujesz kontrolę. Rozpocznij wędrówkę ku przeszłości. Po przebudzeniu będziesz pamiętał wszystko, czego doświadczyłeś i zapiszesz to w notatniku. Miłej podróży!