Ocena wątku:
  • 0 głosów - 0 średnio
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Megin
Autor Wiadomość
Nilvan Offline
Praktykujący

Liczba postów: 144
Dołączył: Jun 2016
Reputacja: 15
Podziękowania: 121
Podziękowano 108 razy w 54 postach
Post: #1
Megin
Prana, Ki, Chi, Mana wiele nazw na podobne rzeczy, energia która jest wszędzie wokół, nas otacza i jest w nas. Dla osób którzy pracują z energetyką i wieloma koncepcji energii, które nam towarzyszą jest oczywiste pojęcie naszej własnej energii. Ta która jest naszą duchową esencją i siłą, która rezyduje w nas i jest przez nas wykorzystywana do różnych praktyk i technik.

Czym w takim wypadku różni się Megin? Jak starzy nordowie widzieli naszą duchową siłę? Czym jest tak naprawdę Megin w tym wszystkim?

Megin czasami pisany też Meagen(wymowa Mein) jest jak już napisałem w poprzednim poście (Nordycka duchowość) jest częścią nas samych, naszego ja. Jest to nasza własna duchowa siła i moc, którą nasi przodkowie część oddawali dla Bogów jako dar, a w zamian dostawali od nich ich własną duchową siłę i moc, Asmegin.

Sam akt jak i powód dlaczego przodkowie oddawali swój Megin Bogom nie jest wprost oczywisty. Przeważnie szukamy jakiś fizyczny powód, po co jest ten zabieg przeprowadzany, przyczyna która wpasowuje się w ramy naszego świata. Jednakże, gdy weźmiemy pod uwagę możliwość występowania innego równoległego do nas świata, świata duchowego da nam to pare wskazówek dlaczego nasi przodkowie zostawiali dary dla Bogów i duchów natury.

Megin jest bardzo silnym elementem, części naszego ja, który ukazuje nasz specyficzny kontakt z boskością i duchowym światem. W tamtych czasach dla nordyckich przodków modlitwa, honorowanie i czczenie było niewystarczające, musi być silny duchowy kontakt, który łączy nas z boskością.

A więc Megin jest bardzo ważną zasadą życia i duszy w nordyckiej duchowości, daje siłę, moc, duchową i magiczną siłę. Ludzie mają Megin i każda inna istota czy to Bóg, duch czy każdy naturalny fenomen. Każdy ma swoją esencję, która wzmacnia każde żywe stworzenie i ta esencja może być uznawana jako magia w pewnym znaczeniu. Jako że jest to siła która rezyduje we wszystkim i może być wykorzystana, pobrana aby dać jej daną funkcję, przeznaczenie do danej rzeczy.

Bogowie mają Asmegin, boską moc i potęgę, czego koncepcja nie jest niczym nowym, nawet w dzisiejszych czasach, gdzie ludzie próbują brać pewne duchowe elementy z innych kultur, po to aby dać temu pewny ciąg. (stąd się bierze porównanie niektórych elementów z danej kultury do drugiej, to jest oczywiste i naturalne) Nasi przodkowie już mieli ideę duchowej esencji, która w źródłach jest nazywana "máttr ok megin"- moc i siła, oznacza to osobę, która ufa wyłącznie własnej potędze i sile, tylko w siebie, a nie w Bogów czy inne siły.
Tak jak mówiłem to nie jest swego rodzaju ateizm pośród pogan, a wiara w swoje własne siły i moc. Jest to wiara w to, że my sami możemy osiągnąć wszystko co chcemy za pomocą naszych własnych sił i potęg. Ufanie naszym własnym siłom bardziej niż oddanie naszych losów w ręce Bogów czy innych potęg.

To wyraźnie ukazuję jak wyglądała nordycka duchowość, która zawsze taka była.
Tu nie chodzi o proszenie i oczekiwanie na to, aż Bogowie zrobią za nas dane rzeczy a jest to wymiana naszej esencji w zamian za esencję Bogów lub innych istot, ich siła potęga, moc i władza, po to abyśmy my sami mogli wykonać rzeczy o które prosimy.
Inaczej mówiąc Bogowie nie robią rzeczy za nas, a z nami, wszystko po to abyśmy mogli sami robić rzeczy, które chcemy, byśmy byli niezależni używając naszej własnej mocy.

Magne lub Magni, syn Thora uosabia tą siłę, Megin. Magni oznacza potężny, jest on tą personifikacją mocy domniemaną w tym koncepcie duchowej esencji.

Megingjörd- pas mocy lub pas siły, jest to pas Thora który daje mu siłę i skupia jego gigantyczną moc w jednym kierunku, po to aby mógł jej użyć, po to aby mógł uwolnić swój Megin, jego moc, jego siłę i potęgę.

Co jest dosyć ciekawe, dlatego że w wielu kulturach, to jest właśnie to miejsce naszego ciała, w którym rezyduje nasza siła i moc. W centrum naszego ciała trochę poniżej pępka.
Jest to pokazywane w czakrach, a dokładniej w czakrze podstawy gdzie jest uznawane, że rezyduje nasza siła nazywana Kundalini.
Czy także w japońskim Ki lub chińskim Chi, które są witalną siłą która tworzy każdą żywą istotę, fizyczna siła i życiodajna energia.

Pas Thora jest personifikacją tej energii, tej siły i mocy, siły życiowej którą wykorzystuje w walce. Pas pomaga Thorowi skupić jego Megin i użyć go, aby wzmocnić siebie.

W staroangielskich źródłach Megin jest mówione jako coś w rodzaju szczęścia(czym nie jest) i to pomaga trochę zrozumieć jak ono działa jeśli zaznajomimy się z koncepcją Hamingji, które jest personifikacją szczęścia u starych nordów.
Wiemy z różnych źródeł, że każda istota posiada Megin i może go przenosić z jednej osoby na drugą, ze zwierzęcia na zwierze, czy z Bogów na ludzi.
Królowie dla przykładu dawali swoim ludziom swój Megin zanim wyruszali na pole bitwy lub wykonywali dla niego jakieś zadanie, które wymagało siły ducha.

Ludzie także mogli stracić swój Megin z różnych powodów, prawie tak jakby stracenie honoru stało się czymś fizycznym lub w tym wypadku metafizycznym.
Megin tak samo jak Hamingja, mogą zostać zmienione poprzez różne praktyki takie jak Galdr lub Seidr.
Trzeba też zauważyć, że z powodu tego błędnego tłumaczenia Megin straciło swoje zrozumienie, jako tego czym tak naprawdę jest, więc aby w pełni zrozumieć to czym jest Megin trzeba nie akceptować tych tłumaczeń jako źródeł z prawdziwą wiedzą na których można bazować.
Prawdopodobnie byśmy potrzebowali znaleźć pewne wzory z innych kultur z animistycznym i totemistycznym pojęciem duchowej rzeczywistości.

Na przykład u północnych rdzennych amerykanów mamy koncepcje Orendy, która jest duchową mocą rezydującą w ludziach i otoczeniu. Jest to siła, która może poruszyć wszystko od błogosławieństw, cudów, uzdrowień po klątwy i niezbyt miłe zabiegi. Tak samo z czczeniem i dywinacją oraz proroctwami.

Jest też przykład Thymos lub Thumos od starożytnych greków, który jest swego rodzaju oddechem który pobudza do życia różne rzeczy i daje ludziom spełnienie ich pragnień.

Dla mieszkańców Pacyfiku takich jak Nowa Zelandia czy Hawaje mamy przykład Many, która jest mocą rezydującą we wszechświecie.
Ale o tych przykładach to może kiedy indziej, bo to kolejny temat rzeka.

Tak więc mamy tutaj pare podobnych przykładów które ukazują pewne zrozumienie Megin poprzez porównanie ich z innymi duchowymi ideami powiązanymi z animistycznymi pojęciami naszego świata i kosmosu.
Są one po to, aby zrozumieć te konkretne pojęcia, jednakże nie pokazuje to w pełni esencje czym jest Megin.

W starych nordyckich praktykach ta moc, manifestuje siebie jako forma siły i potęgi, która może zostać wpłynięta poprzez pewne akcje. Można powiększyć ilość Megin poprzez wymianę darów, przez dary dane Bogom lub innym istotom i poprzez powiązanie grupy ludzi lub społeczności posiadającej wielką ilość Megin.
Tak jak mówiłem wcześniej ta siła może być przeniesiona do innych, ale także może zostać odziedziczona i im silniejsze Megin w rodzinie będzie to przeniesione do potomstwa.

Prawdopodobnie stąd wzięła się ideologia podczas polowań na czarownice, że dziecko czarownicy, będzie także czarownicą, stąd mordowano zarówno rodziców jak i potomstwo ze strachu przed gniewem dziecka, któremu matkę zamordowano.

Wiele osób ma dużą ilość Megin i z tego powodu większość nordyckich świąt były wykonywane przez całe społeczeństwo. Był to dar dla Bogów i duchów z wielkiej ilości Megin. Brak relacji z Bogami lub duchami natury powodował spadek ilości Megin w nas i to odbijałoby się na naszej fizycznej i mentalnej egzystencji no i oczywiście duchowej. Choroby, niezdrowa egzystencja, poczucie bezradności i depresja.
Bardziej lub mniej bycie w harmonii ze swoim otoczeniem, bycie w dobrych stosunkach z duchowymi istotami przebywającymi w twoim otoczeniu, da tobie wielką ilość Megin, które będzie rezultatem dobrego samopoczucia, entuzjazmu, pewności siebie, siły i mocy oraz będziemy mogli użyć tej mocy, aby żyć i kontynuować kreować, walczyć o swoje, robić codzienne sprawy itd.

Osoba lub społeczeństwo posiadające dużą ilość Megin będą miały sukces, dobrą fortunę i uznanie.

Z tym zrozumieniem można pojąć, że Megin jest siłą która jest zasadnicza do prowadzenia wszystkich zajęć.
W religijnym znaczeniu Megin jest darem dla Bogów, Bogowie za to dają swój Megin, a Megin tworzy pozytywny przepływ energii i cały proces jest powtarzany przy nowym błogosławieństwie. Cykl wymiany Megin z duchowymi istotami i jest całym powodem, dlaczego daje się dary dla Bogów.
Animistyczne pojęcie, że każdy obiekt posiada ducha przez co posiada Megin, naszą esencję, naszą moc, którą my przemieściliśmy do tego obiektu, po to aby Bogowie mogli mieć naszą duchową esencje i w zamian oni dadzą nam ich esencję Asmegin.

Poprzez cykliczną naturę nordyckiej duchowość, bazującej na tym że wszystko jest cyklem. Niektóre religijne i duchowe zajęcia muszą być prowadzone, aby cykl mógł ciągle trwać.
A więc wymiana darów pomiędzy ludźmi, a Bogami i duchami jest zachowana i zostaje niekończącym się cyklem interakcji naszej z duchowym światem. Były u nordów dokładnym obrazem ich wiary. Zamiast modlitw i wielkiego oddania(które mimo wszystko niekiedy występowało), aby pokazać swoją wiarę. W tej kulturze, jak i też wielu innych dary były ukazaniem wiary.

Dla przykładu, zwierzę było ofiarowane i dzielone z konkretnym bóstwem.
Część plonu była palona i dana innemu bóstwu.
No i oczywiście przedmioty były łamane lub pobijane po to, aby wyzwolić siłę w nich, po to aby była dana istocie dla której był ten akt wykonywany.
Poprzez ofiary, śmierć, palenie, grzebanie, wrzucanie do wody, łamanie jest uwolnienie Megin, wyzwolenie mocy i energii rezydującej w tych obiektach i w nas samych. My dajemy swój Megin i w zamian za to oni dają swój Megin, tworzy to więź która wzmacnia harmonie i powiązanie fizycznego z duchowym.
Jest to utrzymywanie naturalnej równowagi poprzez ciągłe zachowywanie tradycji i danych procesów.

Dlatego u archeologów, kiedy chodzi o różnego rodzaju obiekty, znajdują je połamane lub zniszczone w ceremonialnym lub religijnym akcie. Ten proces zanikał z czasem, jednak nigdy nie zaginął w pełni. Patrząc na okres epoki brązu można znaleźć u wielu kultur miecz złamany lub wykrzywiany i to nie tylko takie, a wszelkie różne przedmioty zniszczone i ofiarowane właśnie w ten sposób. Destrukcja obiektu po to, aby uwolnić Megin, duchową esencje we wszystkim.
Też dlatego w wielu kulturach obrządek pogrzebowy tyczył się palenia ciała lub innej formy destrukcyjnego pochówku, po to aby uwolnić jego esencję.
To samo tyczyło się ofiarowywania zwierząt, tylko kawałki zwierzęcia lub tylko jedna szczególna część w wielu przypadkach była to głowa zwierzęcia lub po prostu czaszka była ofiarowana, też dlatego w tamtych czasach było uznawane, że we głowie rezyduje duchowa esencja. (Podobny pogląd występował u Celtów)

Kiedy coś tworzysz, dajesz temu część siebie bez wyjątku czy to obiekt czy coś innego kierujesz to względem swojej woli, dajesz temu swój czas, swoją energię, wkładasz w to swoje umiejętności dajesz przez to temu swoje emocje więc to także daje twój Megin temu obiektowi. Poprzez złamanie tego, dajesz temu swoją esencję tej boskości i duchom.
W wielu kulturach przyjęcie boskiej mocy, Asmegin jest poprzez ręce. Tłumaczy to dlaczego w starożytności i nawet w dzisiejszych czasach ludzie w religijnym akcie wyciągają swoje ręce ku górze z otwartymi rękami i wewnętrzną stroną dłoni, aby uzyskać boską moc i dać swoją moc do boskości.

Nawet w bardzo starożytnych czasach erze Paleolitu, gdzie się mówi że ludzie zaczęli się pojawiać. Pierwszą formą komunikacji u nich były powarkiwania i gardłowe odgłosy, ale także i porozumiewanie się poprzez gesty, poprzez ruchy swoimi dłoniami. Nawet na przeróżnych freskach z prehistorii był ukazywany obraz ręki, który zaczął mieć duchowe znaczenie. Była to ich identyfikacja jako siebie ich ręce były symbolem ich samych i były tym co powodowało że są wyjątkowi i unikatowi.

Przez to że my porozumiewaliśmy się poprzez gesty i ręce, czemu nie moglibyśmy się porozumiewać w taki sam sposób z boskością i duchami?
To doprowadziło do takich obrotów spraw i tak jest do dzisiaj. Wymiana mocy i duchowej esencji była poprzez ręce. Przez to też osoba stała się naczyniem wymiany boskiej mocy ze światem duchowym i jego istotami, z istotami w tym wypadku nieba z przykładem z rękami, czy grzebaniem czegoś w ziemi to z istotami ziemi i podziemia, zatapianiem czegoś w wodzie z istotami wody czy paleniem przedmiotu za pomocą ognia i do istot ognia.

I teraz na koniec powiedzenie o różnicach Megin u innych istot lub elementów.
Ludzie posiadają Megin.
Bogowie posiadają Asmegin.
A nawet można znaleźć o oceanie, który posiada Halfsmegin.
Tak samo jak i ziemia, która posiada Iadarmegin.

Można znaleźć wiele różnych tłumaczeń na te rodzaje Megin, jednakże nie radzę ponieważ tracą one swoje znaczenia.

I koniec postu. Mam nadzieje, że sie podobało czytanie i temat Megin wydał się wam ciekawy. W następnych postach będę próbował wytłumaczyć praktykę i zabiegi nordyckiej magii Galdr i Seidr. Jakby coś było niewyraźne albo niezrozumiałe to pisać wprost i postaram się to zmienić, aby było odpowiednie. Oczko
05-07-2020, 21:27
Znajdź Posty Reply
 Podziękowali: Nightmare , Evander , Olimpia , tupajda , DzikaWierzba


Skocz do:


Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości

Impressum | Mitglieder | Regeln | Forensoftware MyBB