Ocena wątku:
  • 0 głosów - 0 średnio
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Magia Seidr
Autor Wiadomość
Nilvan Offline
Praktykujący

Liczba postów: 112
Dołączył: Jun 2016
Reputacja: 11
Podziękowania: 119
Podziękowano 67 razy w 34 postach
Post: #1
Magia Seidr
Kiedy stara się poszukać różnych źródeł na temat magii i praktyki u starych nordów, często zauważa się, że wiele osób którzy korzystają z tych praktyk podpisują całe systemy magiczne pod mianem Seidr.

Od samego początku trzeba powiedzieć, że jest wiele systemów znajdujących się w starych nordyckich praktykach. Są to bardzo różniące się i unikatowe praktyki, które skupiają się na innych elementach i podanie tego wszystkiego pod miano Seidr jest bardzo niezgodne.

Głównym powodem, dlaczego tak jest określany, jako cała praktyka magiczna w nordyckim pogaństwie jest to, że termin Seidr pojawia się w wielu źródłach i mnóstwie prac naukowych na ten temat. Prowadzi do tego, że podpisanie Seidr pod miano nordyckiego czarostwa mogło stać się bardziej właściwym wyborem.

Poza tym najbardziej popularnym pojęciem znajdującym się w źródłach odnoszącym się do osoby praktykującej lub po prostu posiadającej wiedzę o magii określa się mianem Fjölkunning.

Tak więc Seidr nie jest czarostwem, a przynajmniej nie w swojej oryginalnej formie. Jest to o wiele bardziej skomplikowana praktyka, która wymaga bardzo wiele wiedzy zarówno nauki, technik za których pomocą można wprowadzać się w różne stany świadomości, wiedza o psychologii i oczywiście o samej naturze oraz duchowych aspektach które są zawarte w praktyce jak i wierzeniach nordyckich.

Praktyka Seidr skupia się na dywinacji, magii i szamanizmie, łącząc przy tym wiedzę o leczeniu zarówno siebie jak i innych oraz kontakt ze zmarłymi i korzystanie z ich wiedzy. Jest to sztuka przedchrześcijańska, co oznacza że pomimo posiadania pewnej szczątkowej wiedzy o niej, to jednak nie oznacza że można całkowicie pojąć tą praktykę, możemy tylko inspirować się nią i dodać ją do swojej własnej praktyki jeśli zauważymy, że jest dla nas istotnie wartościowa.

Seidr oznacza sznur, nić, ponieważ jego głównym celem jest wpływanie na kierunek przeznaczenia poprzez wytkanie nowych części w sieci przeznaczenia. Seidr skupia się na rytualistycznych aktach, do wykonywania dywinacji, aby dla przykładu dostać wiedzę której poszukujemy, co w danym momencie jest dla nas nie do wykonania w naszym naturalnym stanie.

Tą wiedzę można potem wykorzystać do wszelkiego rodzaju rzeczy. Od leczenia innych, wpływaniu na swoje szczęście, wpływaniu na pogodę czy zwierzęta itd. Oczywiście też z przykładami na odwrót, zesłanie różnego rodzaju klątwy czy choroby na innych, aby zranić lub nawet zabić osobę.
Jeśli posiada się wiedzę o tym jak wykonać daną rzecz, aby miała miejsce można zawsze ją odwrócić lub dać jej kompletnie przeciwny efekt.

To też powód dlaczego Seidr jest powiązany ze sznurami, niciami, sztuką tkania i przędzenia. Kierowanie swojej woli oraz mocy, aby wytkać i stworzyć coś lub odwrócić to, albo wywołać kompletnie inny efekt, nawinąć lub rozwinąć coś. To już zależy od osoby. Jest to sztuka wpływania na zdarzenia i sytuacje.
Inaczej mówiąc praktykant Seidr wysyła swój umysł, po to aby wpływać na różne rzeczy zgodnie z celem osoby.

Można też zauważyć, że nawiązanie do tkania i wprowadzania danych zdarzeń w ruch. Jest to bardzo podobne do magii węzłów w której pęta się i tworzy węzły aby wprowadziły dane zdarzenia do rzeczywistości.

Należy też zwrócić uwagę na to, że Seidr nie jest jedyną formą magii w nordyckich społecznościach. Choć wiele osób włączą do praktyki Seidr także praktykę Galdr, która pomimo że pojawiła się później jest osobną praktyką, dodatkowo była o wiele lepiej postrzegana od Seidr i uznawano ją bardziej "honorową". Traktowano że Seidr jest praktyką kobiecą i korzystanie z niej było niemęskie, ponieważ była to magia kobiet. Teraz wiadomo skąd się wzięło przesłanie, że coś jest kobiece lub męskie i zniesmaczenie do obydwu z byle jakich powodów. Odyn korzysta z praktyki Seidr, jednak nawet Bogowi dodano tytuł "niemęskiego" z powodu zerwania tego rodzaju taboo.

Jednakże pomimo socjalnych różnic, główną różnicą pomiędzy tymi dwoma praktykami były elementy z których korzystały.

Galdr skupiał się na potędze głosu, wibrowaniu dźwięków oraz korzystanie głównie z Önd, Hugr i wykorzystaniu tej wiedzy na wpływaniu na otaczający nas świat i osiąganie swoich celów. Za to Seidr odnosił się do innych partii naszego ja w nordyckiej duchowości tak jak Fylgja czy nawet Vard, oczywiście Hugr też w tym występował.

Oczywiście są też techniki, które zarówno można twierdzić, że należą do tych dwóch głównych praktyk lub tworzą swój własny system, ale to jest już do osobistej spekulacji.

Dla przykładu mamy Sitja Uti. Jest to szamanistyczna dywinacja, w której spędza
się noc na rozdrożach inwokując moce ciemności, aby odkryły sekrety albo poradziły nam w jakiejś sytuacji. Była to technika, która wymagała siedzenie w ciemności i wypowiadanie inkantacji.

Wracając jednak do Seidr, tak jak powiedziano wyżej, ta praktyka odnosi się do tkania i przędzenia. Tak samo jak moce we wszechświecie, które są zmieniające się i też połączone z wszelkimi innymi rzeczami, przez co też mogą zmieniać nasze własne życia. Ten aspekt widać także u niektórych bóstw, jak Norny dla przykładu, nordyckie boginie przeznaczenia, żeńskie bóstwa które obracają nićmi żyć każdego człowieka. Są powiązane z ideą tkania i przędzenia tak samo jak Freja, która jest uznawana za założycielkę praktyki Seidr.

To przędzenie oczywiście odnosi się do przędzenia włókna, wzmacniając Seidr jako praktykę kobiecą.
Można zobaczyć wyraźnie w Sagach jak mówią o tym, że Seidr było haniebne, gdy było wykonywane przez mężczyznę, właśnie z powodu powiązania z tkaniem i praktyką kobiet.

Jednak Odyn, pomimo bycia męskim bóstwem praktykował Seidr, ponieważ Freja dała jemu tak samo jak i innym bogom, wiedzę o praktyce Seidr. Możliwe że to było powodem, dlaczego wyznawanie Freji powoli spadało poprzez kult Odyna, zważywszy też że był on bardziej popularnym bogiem. Także Odyn przyjął sporo charakterystyk chrześcijańskiego boga zostając Wszechojcem, Królem Bogów i Władcą niebios oraz będąc swego rodzaju odpowiednikiem Stwórcy, biorąc pod uwagę jego udział w przemianie/stworzeniu ludzi co jeszcze bardziej powodowało, że Odyn był czczony bardziej niż kiedykolwiek.

Co też trzeba mieć na uwadze, we średniowiecznej północy(bardziej Islandii) poganizm był ciągle dozwolony, nawet jeśli był ukrywany przed publiką, to było mnóstwo powiązań pomiędzy katolicyzmem i nordyckim poganizmem. Mimo tego ludzie ciągle praktykowali wiele starych tradycji, jednak odkąd większość bóstw było odstawionych na bok do łatwo wprowadzonego katolicyzmu. (Bardzo podobnie jak ze słowiańską tradycją i ich bogami)

Ci którzy korzystali ze starych praktyk potrzebowali bóstwa do którego mogli się zwrócić, aby pomógł im w tych praktykach i tym był Odyn, który przetrwał jednak zmieniony poprzez chrześcijaństwo. Odyn został powiązany z Seidr wtedy, ponieważ nie było dla nich już innych bogów, a kult Freji przeminął z biegiem czasu na rzecz właśnie bardziej spopularyzowanej wiary w Odyna. Dodatkowo ci którzy chcieli brać Freje jako swoją boginię do której by się zwracali, zostawali odrzucani i karani.

Każda praktyka magiczna która była wykonywana przez kobiety, była uznawana za negatywną magię i same kobiety były okrzykiwane wiedźmami z określeniem "Trolowe czarownice". Tego rodzaju praktyka była zakazana i karano kobiety jeśli dowiedziono, że była "winna". Tak więc żadnych kobiecych bóstw powiązanych z magią, tylko męskie. Nic dziwnego gdy głównym elementem w chrześcijaństwie jest patriarchad.

To jest właśnie jeden z powodów, dlaczego Galdr i Seidr są społecznie oddzielne, ponieważ praktykanci Galdr nie byli powiązani z kobiecą magią, przez co była to bardziej "honorowa" praktyka w katolickim społeczeństwie i Seidr był okrzyknięty "haniebnym", ponieważ był powiązany z kobietami.

Mimo jednak tych problemów jakie były dawniej, teraz mamy wolność prowadzenia swojej własnej praktyki, więc bez obaw, że ktoś zostanie okrzyknięty "haniebnym". Nowi praktykanci mogą teraz brać albo Freje jako swoją matronę, albo Odyna jako swojego patrona. Oczywiście nikt nie broni by dodać obojga do swojej praktyki.

No i nie byłby to kompletny temat omawiający Seidr, gdyby nie omówiło się jej założycielkę Freję.
Freja jest boskim archetypem Völvy, praktykantki Seidr. Mamy trochę źródeł zarówno z sag jak i poematów z interesującymi szczegółami o Volvur i to co robili. Pokazywane jest to w Sadze Erika Czerwonego, (Erik the Red lepiej tak poszukajcie) gdzie widzącej pomagają duchy. Tak samo jak w szamanistycznych praktykach, gdzie szaman jest asystowany przez przyjazne duchy i też trochę mniej przyjaznymi. Kiedy ciało szamana spoczywa w transie, po to aby jego duch mógł podróżować do innego świata. Jednak w tym wypadku pokazuje też to co widząca nosi, co włącza do tego korzystanie z talizmanów. No i oczywiście najbardziej popularny i już wspomniany w innych postach przykład Völvy jaki znajduje się w Voluspi (Völuspa), która pokazuje też praktykę Seidr.

Podobnie jak europejscy szamani, Völvy były osobami które były całkowicie odosobnione od reszty społeczeństwa. W pozytywnym i negatywnym znaczeniu. Były one zarówno traktowane z wielkim szacunkiem, ale także inni się ich obawiali.

Są też inne terminy określające praktykantów Seidr, które odnoszą się wprost od praktyki. Na przykład Seidmenn, Seidmadr dla mężczyzny i Seidkona dla kobiety lub Spákona, którą była prorokini, dokładnie odwołując się do sztuki dywinacji i przepowiadania przyszłości.

Jednak odnośnie Völvy te określenie łączy kobiete z jej kosturem/różdżką, która była używana podczas rytuałów. Z tym kosturem praktykant Seidr wchodził w trans, aby podróżować duchem przez dziewięć światów. Poza tym Völva jest bardziej typem wędrującej kobiety, która korzysta ze sztuki Seidr w zamian za różne rzeczy, jak jedzenie, miejsce do spania itd. Dodatkowo te wcześniejsze przykłady tyczą się osób, które niekoniecznie wędrują oraz nie korzystają z praktyki w zamian za rzeczy, w większości przypadków.

No i też kostur nie był jedyny instrumentem z którego korzystali praktykanci Seidr, zaliczał się do nich także bęben, który był wykorzystywany wielokrotnie w szamanistycznych praktykach, więc nic dziwnego, że tutaj też się znajduje.

Podsumowując w przeciwieństwie do Galdr, gdzie były wykorzystywane różne formuły i inkantacje, niekiedy pieśni lub też wypowiadanie zaklęć z wibracjami, będąc sztuką bardziej świadomą i skupioną na umiejętnościach osoby.

Seidr jest o wiele bardziej intuicyjny, subiektywny i syntetyczny, gdzie trans jest wielokrotnie wymagany i wywoływany by stosunkowo straciła ważność, przez co jest bardziej podobna do praktyki szamanistycznej i korzystania z gnozy w magii chaosu.

Na koniec warto wspomnieć o Vardlokkur. (Wołanie duchów) Pomimo tego że głównym aspektem w Galdr są pieśni i inkantacje, Seidr także miał takie elementy w których praktykant śpiewał, wypowiadał zaklęcie lub inwokował duchy.

Vard znaczący strażnik/opiekun i lokka, czyli wołać, nawoływać ,inwokować lub zaczepić.

Kontaktowanie się z duchami było przeważnie wykonywane będąc w innym stanie świadomości. Pomaganie duchom jest głównym elementem w praktykach szamańskich aby zdobyć wiedzę, moc i wiele innych umiejętności, aby móc dla nich wykonać daną rzecz, którą chcą od osoby.

Ten Vardlokkur było śpiewane podczas profetycznych ceremonii przeprowadzanym przez skandynawskie prorokinie i prawdopodobnie miał funkcje wołania do duchów i zmarłych od których praktykant mógł zdobyć informacje i wiedzę. Jest też pare przykładów, gdzie ten rodzaj pieśni jest nazywany Seidlaeti (wymawiaj Seidleti), co oznacza "magiczną melodię".

Czy to tylko kolejna nazwa do tej pieśni, czy może Vardlokkur tyczy się praktyki nekromanckiej, tego nie można wprost stwierdzić.

Są też pieśni które odnoszą się do konkretnego bytu lub bóstwa, Urdar Lokkur tyczy się kontaktu z duchem Urdr. Możliwe że praktykanci korzystali z tego, konkretnie do pracy z losem/przeznaczeniem.
Tak więc było wiele pieśni i inkantacji dla poszczególnych bytów, aby móc korzystać z pomocy tego konkretnego ducha, jednak poza tym jednym nie wiadomo o innych przypadkach.

Tak więc tyle można powiedzieć o Seidr z teoretycznej strony. Mam nadzieje że się podobało i zrozumieliście temat Seidr z tego postu. Jakby coś trzeba było wytłumaczyć to służę pomocą. :D
09-07-2020, 19:10
Znajdź Posty Reply
 Podziękowali: Evander , Nightmare


Skocz do:


Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości

Impressum | Mitglieder | Regeln | Forensoftware MyBB