Dąb (fragm. "Okolice" własnego autorstwa)

[BPW]

DĄB

Jest to stary dąb. Pomimo, że rośnie tu 82 lata to nie jest duży i jego korona nie jest szczególnie rozbudowana. Jednakże historia, która dotyczy tego drzewa jest ciekawa, dlatego nie warto jej pomijać. Tego dęba zasadził chłopiec w szarej koszulce kiedy miał na oko i szkiełko 7 lat. Zrobił to całkiem nieświadomie, bo albowiem wtedy żołędzie były uważane w młodzieńczym wieku za kruszec warty transakcji, i chcąc schować jeden przed swoimi rówieśnikami zakopał go oto w tym miejscu, przed sklepem galanteryjnym znajdującym sie na rogu skrzyżowania koło kamienicy. Można by rzec że to dobra skrytka, jednak coś wyrosło z tego skarbu po jakimś czasie. Zazwyczaj zbędne krzewy były usuwane przez mieszczan, jednak tym razem nikt nie chciał "usuwać" dęba z skrawka trawy na jakim dano mu rosnąć, bo albowiem ten nosił tytuł drzewa honorowego - miejącego "styl".

Przez rok sobie tak rosnął. Jednak odrastał wielkością od swoich przyjaciół z lasu, ponieważ gleba tam nie była żyzna. Ziemia była ubita po tym jak układali kostkę brukową. Panienka najświętszej pamięci schyla lekko głowę spod kamienicy i spoglądała na dęba przez te wszystkie lata. Jednak gdy zaczęła się wojna został uszkodzony i jedna gałąź została oderwana przez jadący czołg z zawrotnie szybką prędkością w stronę frontu. Drzewo niosącego tytuł symboliczny wytrwałości oraz swego rodzaju męskości rosło w bardzo korzystnym miejscu dla naszych przeciwników, ponieważ po następnych 40 latach wojny, przez drugie tyle wieszano tam ludzi. Biorąc pod uwagę stan sumienia powieszonych, można by ich nazwać męczennikami. Ale Hitler miał przecież doskonały plan eliminacji żydów, więc wieszanie było ich rzadkością. Raczej to był wymysł tych szarych ludzi którzy wykonywali tą czarna robotę i robili już to bez sumienia dla zabawy. Ale pomimo że powieszono przez 40 lat tam około 37 zwykłych ludzi, to nie postawiono tam po wojnie żadnego krzyża. Zapewne było to przyczyną zamknięcia tej otóż uliczki dla zwykłych osobistości miasteczka i nikt nie wiedział tego jakich zbrodni dokonywano na tym drzewie.


Niektóre rzeczy mogą być niezrozumiałe bo to początek drugiego rozdziału. Pierwszy rozdział na wattpadzie.
BPW

[tupajda]

Można by rzec że to dobra skrytka, jednak coś wyrosło z tego skarbu po jakimś czasie.

Druga część zdania zgrzyta mi stylistycznie - sądzę, że wystarczy zmienić kolejność wyrazów i będzie przyjemniejsze w odbiorze.

Ziemia była ubita po tym jak układali kostkę brukową.

Przed jak przecinek (w kilku innych miejscach też brakuje interpunkcji)

zawrotnie szybką prędkością

trochę masło maślane, strasznie mi zgrzyta.

zamknięcia tej otóż uliczki

kolejne miejsce zgrzytającego stylu

Drzewo niosącego tytuł symboliczny wytrwałości

to chyba wymaga przeredagowania...

Ogólnie całkiem całkiem, może ja bym podzielił na większą ilość akapitów. Na pewno musisz popracować nad stylistyką zdań. Pamiętaj, że piękno tkwi w prostocie. Nie potrzebujesz dodatkowych zaimków, jeżeli niosą to samo znaczenie co sąsiednie.

Mam nadzieję, że choć trochę byłem pomocny.