Wiele religii Indii

[Zefir]

Indie są jednym z najbardziej religijnych krajów świata. 8 na 10 mieszkańców Indii wyznaje zestaw wierzeń, które zebrane zostały pod etykietą hinduizmu. Pozostali mieszkańcy Indii są muzułmanami, buddystami, żydami, chrześcijanami, dżajnistami, sikhami, zoroastrianami lub ateistami.

BUDDYZM:

BUDDYZM został założony na 500 lat przed Chrystusem przez Siddharthę Gautama. Będąc księciem z kasty kszatrija, urodzonym na terenie obecnego Nepalu, Siddhartha stał się znany jako Budda, czyli "Oświecony". Swą filozofię życiową głosił on po całych północnych Indiach. Wyznawcy Buddy wkrótce rozprzestrzenili tę religię po całej Azji. Obecnie na całym świecie jest około 300 milionów buddystów. Jednak tylko niewielu z nich żyje w Indiach. Prawdę powiedziawszy buddystą jest mniej niż co setny mieszkaniec Indii. Nawet chrześcijan jest w Indiach więcej niż buddystów.  Jedną z przyczyn spadku jego popularności w Indiach jest to, że buddyzm został wchłonięty przez hinduizm. Budda jest uznawany za wcielenie hinduistycznego boga Wisznu. Inną przyczyną jego niepopularności jest to, że buddyzm sprzeciwiał się SYSTEMOWI KASTOWEMU. To zagrażało panującym braminom, więc niewiele robili, aby do niego zachęcać.
Jednak ze względu na pochodzenie tej religii, w Indiach jest wiele buddyjskich kapliczek i budowli. Z całego świata zjeżdżają się buddyści, aby zobaczyć krewniaków drzewa, pod którym Budda otrzymał oświecenie w Bodhgaya. Równie popularnym miejscem pielgrzymek jest miejsce zwane Jeleni Park w pobliżu VARANASI, ponieważ tam właśnie Budda po raz pierwszy wykładał swe nauki.

DŻAJNIZM:

Mniej więcej w tym samym czasie co Budda żył inny przywódca religijny, Mahavira. W VI wieku p.n.e. zapoczątkował on religię zwaną dżajnizmem lub dżinizmem. Dżajnizm jest podobny do hinduizmu w tym, że specjalny nacisk kładzie on na ahimsa, czyli nieużywanie przemocy. Jest też podobny do wczesnego buddyzmu w tym, że nie wierzy w żadnego boga.
Dżajniści wierzą, że nawet najmniejsza istota żyjąca posiada duszę i nie powinna być zabijana. Nigdy nie jedzą mięsa. Niektórzy nie jedzą nawet pomidorów, gdyż czerwony miąższ pomidora zbytnio przypomina im mięso zwierzęce. Niektórzy dżajniści osłaniają też swe usta kawałkiem tkaniny, żeby przypadkowo nie połknąć muchy. A dla upewnienia się, że nie zgniotą przypadkiem jakiegoś żuczka, dżajniści delikatnie omiatają ziemię zanim na niej usiądą.
Ponieważ oranie pól oznacza zabijanie zwierzątek żyjących w glebie (np. dżdżownic), wielu dżajnistów zajmuje się biznesem, gdzie odnoszą duże sukcesy i dorabiają się majątku. Obecnie w Indiach jest 4 miliony dżajnistów. Pomimo swej niewielkiej liczby, dżajniści odgrywają ważną rolę w gospodarce Indii.


PARSOWIE:

Parsowie są bardzo małą, ale wpływową grupą religijną, żyjącą głównie w BOMBAJU. Wyznają oni zoroastryzm, jedną z najstarszych religii świata, założoną przez proroka Zaratustrę w VI wieku p.n.e. w Persji. Wierzą oni w boga Mazdę i czczą go w świątyniach, gdzie płonie wieczny ogień, będący symbolem ich boga.
Żeby nie zanieczyszczać żywiołów, parsowie nie grzebią ani nie PALĄ SWYCH ZMARŁYCH, tylko umieszczają zwłoki na szczycie "wieży spokoju", aby zostały zjedzone przez sępy! W Indiach jest tylko około 100 tysięcy parsów, ale wśród nich są dwie najsławniejsze rodziny biznesmenów - Tata i Wadia. Parsowie biorą swe nazwiska od swoich zawodów. Dlatego nie jest niczym niezwykłym spotkanie parsa o nazwisku Podwykonawca, Hydraulik czy nawet Dostawcawodysodowej (oczywiście w tłumaczeniu).

CHRZEŚCIJANIE:

W Indiach jest około 17 milionów chrześcijan. Chrześcijaństwo przybyło tu wraz ze świętym Tomaszem, który odwiedził KERALĘ w roku 50 n.e. Wzmocniło się wraz z kolonizacją holenderską, francuską, portugalską i brytyjską. Istnieje również legenda, że Jezus Chrystus nie tylko mieszkał w Indiach, ale i został tu pochowany. Jak twierdzi ta opowieść, pobierał tu nauki jako młody człowiek i powrócił tu po przeżyciu swego ukrzyżowania. Na ulicy Khan Yar Street w leżącym na północy mieście Srinagar znajduje się kamień nagrobny noszący imię Jezusa. Istnieje obecnie muzułmańska sekta, czcząca Jezusa, który miał umrzeć w sędziwym wieku w Indiach.
Najsłynniejszą chrześcijanką ostatnich lat w Indiach była Matka Teresa. Pochodząca z Albanii była katolicką zakonnicą, pracującą z chorymi i ubogimi w Kalkucie od 1948 roku aż do swej śmierci w roku 1997. Za swą działalność Matka Teresa zdobyła Pokojową Nagrodę Nobla w 1979 roku.
Indyjscy chrześcijanie świętują Boże Narodzenie przez palenie lampek oliwnych w małych glinianych miseczkach oraz ozdabianie swych domów liśćmi mango.

SIKHIZM:

Sikhizm jest najnowszą z dużych religii założonych w Indiach. Został zapoczątkowany przez Guru Nanaka w drugiej połowie XV wieku, jako próba zjednoczenia hinduizmu i islamu. Sprzeciwiał się także SYSTEMOWI KASTOWEMU i zachęcał swych wyznawców do angażowania się w życie ich społeczności. W Indiach jest obecnie około 16 milionów sikhów, co daje około 2% ogółu ludności. Guru Nanak głosił, że wszyscy ludzie są tacy sami i że wszyscy czczą tego samego Boga, tylko pod różnymi imionami. Guru Nanak był pierwszym z linii 10 guru. Czwarty guru wybudował Złotą Świątynię w Amritsar w stanie Pendżab. Jest to najświętsze miejsce w religii sikhów. Piąty guru złożył hymny sikhijskie w ich świętą księgę, "Granth Sahib". Ta księga jest przechowywana w Złotej Świątyni, gdzie świętobliwi mężowie czytają ją na głos przez 24 godziny na dobę.
Dziesiąty i ostatni guru, Guru Govind, prowadził w 1699 roku rewoltę przeciw indyjskim władcom z dynastii Mogołów. To zapoczątkowało wojowniczą tradycję, z której sikhowie słyną do dziś. Guru ten przybrał imię Singh, oznaczającą lwa - i to imię wszyscy sikhowie dodają do swoich nazwisk. Utworzył on również Khalsa, "Armię Czystości". Zrobił to 13 kwietnia 1699 roku i ten dzień jest świętowany jako pierwszy dzień sikhijskiego roku. Sikhowie w końcu wywalczyli w 1801 roku własne królestwo, jednak tylko po to, żeby w niespełna 50 lat później uległo ono PANOWANIU BRYTYJSKIEMU. Wkrótce potem sikhowie stali się najwaleczniejszymi i najpewniejszymi bojownikami w Brytyjskiej Armii Indyjskiej.
W latach osiemdziesiątych XX wieku niektórzy sikhowie zaczęli walczyć z rządem Indii o własne państwo w Pendżabie, nazwane Khalistan. Armia indyjska najechała Złotą Świątynię w roku 1984, ale żołnierze wcześniej pozdejmowali swe buty, gdyż wkraczali na świętą ziemię. Wynikiem najazdu na Złotą Świątynię było zamordowanie w tym samym roku premier Indiry Gandhi przez jej sikhijskich ochroniarzy.
Członkowie Khalsy rozpoznają się wzajemnie po pięciu "K": kesh, to długie włosy sikha, których nie wolno mu ścinać, a które układa pod swym TURBANEM; kangha jest grzebieniem, którego używa on do przypinania związanych w węzeł włosów i który jest symbolem utrzymywania czystości; kirpan, jest jego mieczem; kara jest stalową bransoletą noszoną na prawym nadgarstku, a będącą symbolem wieczności; a kachs to krótkie spodnie, ułatwiające wskakiwanie na konia, aby móc szybko ruszyć do boju.



Źródło: Na kłopoty Pantera (gra)