Szaleństwo spowodowane bólem psychicznym

[Aqeen]

Ten świat od zawsze był pełen bólu i cierpienia. Pod wpływem przykrych doświadczeń umysł może nie wytrzymać nadmiaru bólu psychicznego. Wtedy dzieją się różne, nieprzyjemne, złe, nieciekawe rzeczy. Nie jest dobrze myśleć, że cierpienie tylko uszlachetnia - jego nadmiar prowadzi do obłędu. Obłęd powoduje że przestajemy myśleć racjonalnie. Nasze ciało także na tym traci - płaczemy, leżymy w łóżku, "umieramy".

Ten post zostawiam otwarty - jeżeli ktoś ma jakiś pomysł jak poradzić sobie z tym problemem, będę wdzięczny za odpowiedź...

[Aqeen]

P.S. Jeżeli ten temat jest nieodpowiedni dla tego miejsca proszę o przeniesienie go tam, gdzie pasuje.

Ważne jest dla mnie aby zaoszczędzić innym życiowej i duchowej "tułaczki" którą ja przeżyłem.

[Natka222]

Ważne jest dla mnie aby zaoszczędzić innym życiowej i duchowej "tułaczki" którą ja przeżyłem.


Każdy,kto idzie "tą" droga,musi przez to przejść..

[BPW]

Życie nie jest proste, a jeśli jest, to te osoby które je posiadają żyją w strachu, bo wszytko może runąć. Umieranie nie powinno być straszne. To tylko chwila, gdy odpuszczamy i nasza dusza i duch szuka lepszego miejsca dla siebie.
Ból uczy. Nie jest niczym złym, ale i też dobrym. Wszystko uczy duszę do tego aby rozpocząć nowe życie na nowo.
Czasami trzeba trwać w bólu psychicznym i spojrzeć na wszystko z innej perspektywy. Poprosić bliską osobę i zapytać co o tym sądzi. Nie bójmy się, że ta osoba będzie się martwić o nas. Lepiej żeby wiedziała o naszym zdrowiu psychicznym niż będzie przepłukiwać noce i dnie za to, że was tu nie ma.
Ból ma funkcje obronne. Czujemy go, aby wiedzieć co leczyć. Ból psychiczny opiera się prawie na tym samym, tylko, że musimy sami wewnętrznie prowadzić do uzdrowienia. Nie należy się bać następnego ranka i czy przyniesie nam ból. Czasami warto "wyłączyć" słuch, aby nie zwracać uwagi co mówią o nas obcy ludzie, gdy śmiejemy się na cały głos w parku z najlepszym przyjacielem. Bo jakby tak myśleć dalej, to sprawiamy tym osobom ból, bo zaczynają zazdrościć.
Człowiek tworzy świat, swoje schematy opierające się na tym jaki ma być każdy z nas. To nie prawda każdy jest sobą i nie powinniśmy sobie pozwalać na zadawanie bólu psychicznego, bo drugi człowiek wieki temu powiedział, iż trzeba coś robić tak i tak.
Nic się nie dzieje bez powodu, życie napatacza nas na różne scenariusze, i nikt nie zna dnia i godziny. Wszystko sprowadza się o tym że życie jest takie aby uczyć duszę cierpieć, bo życie nie jest tylko do radości.
Mówi się, że po każdej burzy przychodzi słońce, a ja powiem od siebie, że taki świt jest warty zachwytu.
Nie trzeba być też silnym w bólu. Jakiś dziwny archetyp się stworzył silnego człowieka, który radzi sobie z problemami. Overthinking? Przecież to tylko myślenie, każdy myśli tak samo. Kłamstwo.
Czasami jak szedłem do sklepu i widziałem życzliwie się uśmiechających ludzi i panią kasjerkę, to zastanawiałem się, czy oni yez tak wewnętrznie cierpią niż ja i tylko udają. Odpowiedzi nie znam do dziś, bo uczucia stały się tematem fatum. Nie powinno tak być.
Ludzkość jest taka zabawna, że lepiej nam zapłacić pieniądze za terapię z obcą osobą, niż wypłakać się w ramie matce/ojcu/bratu/siostrze lub jakiejkolwiek innej bliskiej osobie.
Bo nie chcemy ich martwić? Ja wolę wiedzieć najgorsza prawdę, niż miałbym się dowiedzieć gdy będzie za późno.
Ból to bardzo dziwne zjawisko, ale też tak bardzo znane... Nie uważasz?

[Aqeen]

Tak. Cóż, warto w takich momentach szukać racjonalnego rozwiązania. Podążanie za emocjami, jeśli jesteśmy przeszyci bólem, może okazać się zgubne. Może rozwiązaniem jest przeżyć ileś dni i to się wyjaśni oraz minie. Może trzeba zbudować czułą relację z samym sobą, opartą na współczuciu. Rozwiązań wydaje się być wiele.

[Aqeen]

Uważam, że rozwiązaniem jest naprowadzenie umysłu na właściwe tory.

[Olimpia]

Bzdura... Oczywiście, że cierpienie uszlachetnia i umacnia. Ciężkie czasy tworzą mocnych ludzi, a dobre czasy miękkich i pokazuje to zarówno historia, jak i psychologia czy nawet moje osobiste doświadczenia - zarówno moje jak i wasze z którymi do mnie przychodzicie.

Miewałam bardzo ciężko, ale wcale mi tego nie szkoda, bo właśnie dzięki tym doświadczeniom jestem taka jaka jestem. Doświadczenia nas tworzą. A cierpienie nie prowadzi do obłędu, prowadzi do niego nieumiejętność poradzenia sobie z sytuacją. Zobacz jak było podczas II wojny światowej i jacy ludzie z tego wyrośli. Gdzie dzisiaj dziewczyna 18letnia byłaby w stanie milczeć na torturach? 

Cierpienie i ból po coś są. Unikanie tych ważnych emocji i doświadczeń prowadzi do zastoju w rozwoju i to po prostu zwykłe tchórzostwo. Trudnym emocją i doświadczeniom trzeba stawić czoło, a nie przed nimi uciekać. One mają nas czegoś nauczyć, rozwijać nas... co Cię nie zabije to Cię wzmocni i to jest prawda. Jeśli zawsze byłoby dobrze to byśmy tego nie doceniali. Znam wiele osób które miały w życiu zawsze dobrze i kolorowo - rozpuszczone, roszczeniowe bachory, które nie rozumieją wielu rzeczy i nie potrafią sobie sami poradzić w życiu, bo wiecznie było im wszystko podawane pod nos. Wojownika i silnej osobowości nie zbudujesz na "różowej chmurce".

[Aqeen]

Zgadzam się z tym że ciężkie czasy tworzą silnych ludzi, zgadzam się również z tym, że cierpienie wzmacnia i kreuje silną osobowość, pozwala docenić także dobre małe rzeczy przydarzające się w życiu.

Ale przewlekłe, nieskończone cierpienie nie jest dobre. Jednak dąży się w życiu do tego, aby nie cierpieć. Ból jest biologicznie nieprzyjemny. Po prostu mózg naturalnie dąży do tego, aby czuć się dobrze. Wszędzie jest granica. Nikt nie chce męczyć się bez końca.

I cierpienie uszlachetnia, ale po pewnej granicy również szkodzi. Ludzie torturowani bardzo długo tracą zmysły - przyjęli za dużo bólu. Ludzka psychika ma skończoną wytrzymałość. Niestety. Cierpienie i ból wzmacniają, uszlachetniają, kreują silną osobowość, ale po pewnej, ogromnej, dawce bólu, prowadzi on do obłędu. 

Niestety przekonałem się coś na ten temat. Moją psychikę wykręciło z mentalnego bólu na drugą stronę. Wyszedłem z tego doświadczenia silniejszy, ale jakiś czas nie byłem w stanie normalnie funkcjonować.

[Olimpia]

Widzisz cierpienie wymusza na człowieku rozwój.
Cierpienie jest jak nabijanie leveli w grze... chcesz iść dalej? Musisz przejść poziom, jak go nie przejdziesz to zostaniesz w tym samym miejscu. Jest też jak szkoła... nie przejdziesz do następnej klasy jak nie zdasz. To samo z cierpieniem, chcesz z niego wyjść? To musisz znaleźć rozwiązanie.

Mózg biologicznie dąży do tego żeby czuć się dobrze, tak. Czy to oznacza, że mamy wpierdalać słodycze 24h i mieć 300 kg nadwagi? Że mamy się ruchać na ulicach kiedy chcemy i z kim popadnie? Biologia jest bardzo prymitywną sprawą... więc argument że mózg naturalnie dąży do przyjemności jest słaby, bo my już dawno zeszliśmy z drzew i rozwój polega właśnie na tym, żeby iść dalej.

Ludzie torturowani zazwyczaj są bardzo silni i mają się dobrze, akurat dużo czytam historii i zdziwiłbyś się ile osób przeżyło tortury i ilu z nich wydało książki. Oczywiście niektórzy tracą zmysły - wiesz kto jeszcze traci zmysły? Osoby które nigdy nie były poddane torturom - zapytaj dowolnego psychiatry! Oczywiście można oszaleć z powodu tortur - ale to jest mały odsetek... Dla niektórych tortury są na porządku dziennym, w pewnym plemieniu dziewczynką rytualnie wycinają na żywca łechtaczki. Wiesz jak kurewsko boli poród? 

"Ciało ludzkie jest w stanie wytrzymać tylko 45 jednostek bólu, ale w chwili porodu kobieta może wytrzymać do 57 jednostek cierpienia, co jest równowartościowe 20 złamanych kości w nagłym wypadku"

Chciałabym też zaznaczyć, że kobiety rodzą po kilka, po kilkanaście godzin... moja mama rodziła mnie 14ście godzin. A Ty mówisz o tym, przez ból ludzie tracą zmysły... serio?

Właśnie dlatego jesteś silniejszy, bo przez jakiś czas nie mogłeś funkcjonować. Zastój jest naturalny w takim momencie. Motyl też zanim się stanie motylem musi odsiedzieć swoje w kokonie. Perła też powstaje poprzez cierpienie i zastój. To jest normalne.

[Aqeen]

Teraz już funkcjonuje normalnie. Ale to było okropne. Nie chcę nawet tego opisywać. Zgadzam się z tym że to normalne. Chciałbym żeby inni nie musieli tego przeżywać...