<![CDATA[Witchcraft - Forum ezoteryczne - Wszystkie działy]]> http://witchcraft.com.pl/ Wed, 02 Sep 2026 17:42:21 +0000 MyBB <![CDATA[Klucz do Prawdziwej Kabały - Język, Którym Bóg Stworzył Świat]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=11893 Thu, 27 Aug 2026 21:12:45 +0200 Opiuek]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=11893 ]]> ]]> <![CDATA[Franz Bardon - Wtajemniczenie do Hermetyzmu]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=11892 Thu, 27 Aug 2026 21:11:32 +0200 Opiuek]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=11892 ]]> ]]> <![CDATA[Franz Bardon – Praktyka Magicznej Ewokacji]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=11891 Thu, 27 Aug 2026 21:10:25 +0200 Opiuek]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=11891 ]]> ]]> <![CDATA[Manazil al-qamar (28 mansji księżycowych) PICATRIX]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=11890 Thu, 27 Aug 2026 18:27:49 +0200 Opiuek]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=11890 przez które Księżyc przechodzi w przybliżeniu w ciągu miesiąca syderycznego.
W tradycji arabskiej i w Picatrix każdej przypisywano określone znaczenia astrologiczne i zastosowania magiczne.

Warto zaznaczyć, że nazwy, transliteracje i szczegóły przypisań 
różnią się między rękopisami i przekładami Picatrix.

Poniżej podaję tradycyjną sekwencję mansji wraz z ich najbardziej typową symboliką:
 


1. Al-Sharaṭān (الشرطان) — „Dwa znaki” — 0°–12°51' Barana. Początki, inicjatywa, rozpoczęcie przedsięwzięć.

2. Al-Buṭayn (البطين) — „Mały brzuch” — 12°51'–25°43' Barana. Gromadzenie, zasoby, ostrożne działania.

3. Al-Thurayyā (الثريا) — Plejady — 25°43' Barana–8°34' Byka. Wzrost, podróże, związki i pomyślność.

4. Al-Dabarān (الدبران) — „Naśladowca” — 8°34'–21°26' Byka. Konflikt, rywalizacja, zdobywanie przewagi.

5. Al-Haqʿa (الهقعة) — część Oriona — 21°26' Byka–4°17' Bliźniąt. Siła, odwaga, przedsięwzięcia wymagające determinacji.

6. Al-Hanʿa (الهنعة) — „Znak”/część Bliźniąt — 4°17'–17°09' Bliźniąt. Przychylność, pojednanie, ochrona.

7. Al-Dhirāʿ (الذراع) — „Przedramię” — 17°09'–30° Bliźniąt. Handel, podróże, negocjacje.

8. Al-Nathra (النثرة) — „Rozsypane ziarno” — 0°–12°51' Raka. Ochrona, dobrobyt, relacje.

9. Al-Ṭarf (الطرف) — „Spojrzenie” — 12°51'–25°43' Raka. Ochrona i sprawy wymagające czujności.

10. Al-Jabha (الجبهة) — „Czoło” — 25°43' Raka–8°34' Lwa. Władza, prestiż, zwycięstwo.

11. Al-Zubrah (الزبرة) — „Grzywa” — 8°34'–21°26' Lwa. Korzyści, wpływy, pomyślność.

12. Al-Ṣarfah (الصرفة) — „Zmiana” — 21°26' Lwa–4°17' Panny. Odwracanie sytuacji, rozdzielenie, zakończenie.

13. Al-ʿAwwā (العواء) — „Szczekający” — 4°17'–17°09' Panny. Przyjaźń, pomoc, więzi społeczne.

14. Al-Simāk al-Aʿzal (السماك الأعزل) — „Bezbronna Simāk” — 17°09'–30° Panny. 
                                                      Sprawy prawne, relacje, porządkowanie.

15. Al-Ghafr (الغفر) — „Okrycie” — 0°–12°51' Wagi. Ukrywanie, ochrona, tajemnice.

16. Al-Zubānā (الزبانا) — „Szczypce” — 12°51'–25°43' Wagi. Sprawiedliwość, równowaga, negocjacje.

17. Al-Iklīl (الإكليل) — „Korona” — 25°43' Wagi–8°34' Skorpiona. Zwycięstwo, honor, umacnianie pozycji.

18. Al-Qalb (القلب) — „Serce” — 8°34'–21°26' Skorpiona. Odwaga, siła, intensywność.

19. Al-Shawlah (الشولة) — „Żądło” — 21°26' Skorpiona–4°17' Strzelca. Atak, obrona, pokonywanie przeciwników.

20. Al-Naʿāʾim (النعائم) — „Strusie” — 4°17'–17°09' Strzelca. Podróże, ruch, przedsięwzięcia.

21. Al-Baldah (البلدة) — „Pustkowie” — 17°09'–30° Strzelca. Próżnia, oczyszczanie, zakończenie pewnego etapu.

22. Saʿd al-Dhābiḥ (سعد الذابح) — „Szczęście rzeźnika” — 0°–12°51' Koziorożca. Przełamanie przeszkód, siła.

23. Saʿd Bulaʿ (سعد بلع) — „Szczęście połykającego” — 12°51'–25°43' Koziorożca. 
                                    Przezwyciężanie trudności, pochłanianie przeszkód.

24. Saʿd al-Suʿūd (سعد السعود) — „Szczęście szczęśliwości” — 25°43' Koziorożca–8°34' Wodnika. Pomyślność, bogactwo, powodzenie.

25. Saʿd al-Akhbiyah (سعد الأخبية) — „Szczęście namiotów” — 8°34'–21°26' Wodnika. Ukrywanie, schronienie, zabezpieczenie.

26. Al-Fargh al-Muqaddam (الفرغ المقدم) — „Przedni wylew” — 21°26' Wodnika–4°17' Ryb. Budowanie, wzrost, pozyskiwanie.

27. Al-Fargh al-Muʾakhkhar (الفرغ المؤخر) — „Tylny wylew” — 4°17'–17°09' Ryb. Rozpraszanie, zakończenie, uwalnianie.

28. Baṭn al-Ḥūt (بطن الحوت) — „Brzuch Ryby” — 17°09'–30° Ryb. 
                                          Domykanie cyklu, tajemnica, ochrona i przejście do nowego początku.


W Picatrix znaczenie mansji jest bardziej praktyczne niż sama symbolika astrologiczna: odpowiednia mansja ma określać, kiedy wykonywać określony rodzaj operacji talizmanicznej. Tekst łączy ją m.in. z konfiguracją Księżyca, znakami zodiaku, planetami, obrazami magicznymi i materiałami używanymi do wykonania talizmanu.]]> przez które Księżyc przechodzi w przybliżeniu w ciągu miesiąca syderycznego.
W tradycji arabskiej i w Picatrix każdej przypisywano określone znaczenia astrologiczne i zastosowania magiczne.

Warto zaznaczyć, że nazwy, transliteracje i szczegóły przypisań 
różnią się między rękopisami i przekładami Picatrix.

Poniżej podaję tradycyjną sekwencję mansji wraz z ich najbardziej typową symboliką:
 


1. Al-Sharaṭān (الشرطان) — „Dwa znaki” — 0°–12°51' Barana. Początki, inicjatywa, rozpoczęcie przedsięwzięć.

2. Al-Buṭayn (البطين) — „Mały brzuch” — 12°51'–25°43' Barana. Gromadzenie, zasoby, ostrożne działania.

3. Al-Thurayyā (الثريا) — Plejady — 25°43' Barana–8°34' Byka. Wzrost, podróże, związki i pomyślność.

4. Al-Dabarān (الدبران) — „Naśladowca” — 8°34'–21°26' Byka. Konflikt, rywalizacja, zdobywanie przewagi.

5. Al-Haqʿa (الهقعة) — część Oriona — 21°26' Byka–4°17' Bliźniąt. Siła, odwaga, przedsięwzięcia wymagające determinacji.

6. Al-Hanʿa (الهنعة) — „Znak”/część Bliźniąt — 4°17'–17°09' Bliźniąt. Przychylność, pojednanie, ochrona.

7. Al-Dhirāʿ (الذراع) — „Przedramię” — 17°09'–30° Bliźniąt. Handel, podróże, negocjacje.

8. Al-Nathra (النثرة) — „Rozsypane ziarno” — 0°–12°51' Raka. Ochrona, dobrobyt, relacje.

9. Al-Ṭarf (الطرف) — „Spojrzenie” — 12°51'–25°43' Raka. Ochrona i sprawy wymagające czujności.

10. Al-Jabha (الجبهة) — „Czoło” — 25°43' Raka–8°34' Lwa. Władza, prestiż, zwycięstwo.

11. Al-Zubrah (الزبرة) — „Grzywa” — 8°34'–21°26' Lwa. Korzyści, wpływy, pomyślność.

12. Al-Ṣarfah (الصرفة) — „Zmiana” — 21°26' Lwa–4°17' Panny. Odwracanie sytuacji, rozdzielenie, zakończenie.

13. Al-ʿAwwā (العواء) — „Szczekający” — 4°17'–17°09' Panny. Przyjaźń, pomoc, więzi społeczne.

14. Al-Simāk al-Aʿzal (السماك الأعزل) — „Bezbronna Simāk” — 17°09'–30° Panny. 
                                                      Sprawy prawne, relacje, porządkowanie.

15. Al-Ghafr (الغفر) — „Okrycie” — 0°–12°51' Wagi. Ukrywanie, ochrona, tajemnice.

16. Al-Zubānā (الزبانا) — „Szczypce” — 12°51'–25°43' Wagi. Sprawiedliwość, równowaga, negocjacje.

17. Al-Iklīl (الإكليل) — „Korona” — 25°43' Wagi–8°34' Skorpiona. Zwycięstwo, honor, umacnianie pozycji.

18. Al-Qalb (القلب) — „Serce” — 8°34'–21°26' Skorpiona. Odwaga, siła, intensywność.

19. Al-Shawlah (الشولة) — „Żądło” — 21°26' Skorpiona–4°17' Strzelca. Atak, obrona, pokonywanie przeciwników.

20. Al-Naʿāʾim (النعائم) — „Strusie” — 4°17'–17°09' Strzelca. Podróże, ruch, przedsięwzięcia.

21. Al-Baldah (البلدة) — „Pustkowie” — 17°09'–30° Strzelca. Próżnia, oczyszczanie, zakończenie pewnego etapu.

22. Saʿd al-Dhābiḥ (سعد الذابح) — „Szczęście rzeźnika” — 0°–12°51' Koziorożca. Przełamanie przeszkód, siła.

23. Saʿd Bulaʿ (سعد بلع) — „Szczęście połykającego” — 12°51'–25°43' Koziorożca. 
                                    Przezwyciężanie trudności, pochłanianie przeszkód.

24. Saʿd al-Suʿūd (سعد السعود) — „Szczęście szczęśliwości” — 25°43' Koziorożca–8°34' Wodnika. Pomyślność, bogactwo, powodzenie.

25. Saʿd al-Akhbiyah (سعد الأخبية) — „Szczęście namiotów” — 8°34'–21°26' Wodnika. Ukrywanie, schronienie, zabezpieczenie.

26. Al-Fargh al-Muqaddam (الفرغ المقدم) — „Przedni wylew” — 21°26' Wodnika–4°17' Ryb. Budowanie, wzrost, pozyskiwanie.

27. Al-Fargh al-Muʾakhkhar (الفرغ المؤخر) — „Tylny wylew” — 4°17'–17°09' Ryb. Rozpraszanie, zakończenie, uwalnianie.

28. Baṭn al-Ḥūt (بطن الحوت) — „Brzuch Ryby” — 17°09'–30° Ryb. 
                                          Domykanie cyklu, tajemnica, ochrona i przejście do nowego początku.


W Picatrix znaczenie mansji jest bardziej praktyczne niż sama symbolika astrologiczna: odpowiednia mansja ma określać, kiedy wykonywać określony rodzaj operacji talizmanicznej. Tekst łączy ją m.in. z konfiguracją Księżyca, znakami zodiaku, planetami, obrazami magicznymi i materiałami używanymi do wykonania talizmanu.]]> <![CDATA[Czesko-Słowackie Towarzystwo Badawcze – Sieć (RA)]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=11889 Thu, 27 Aug 2026 18:08:41 +0200 Opiuek]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=11889 https://www.caj-u-mefista.cz/net

Czesko-Słowackie Towarzystwo Badawcze – Sieć  (RA) to stowarzyszenie naukowców, okultystów, artystów i zainteresowanych osób, założone pod koniec 2023 roku w celu ułatwienia wzajemnej komunikacji, organizacji konferencji i wydarzeń społecznościowych, współpracy w badaniach nad okultyzmem w Czechach i na Słowacji oraz wspierania wymiany informacji i materiałów archiwalnych. W tym względzie kontynuuje tradycję uniwersalizmu Pierwszej Republiki. Sieć jest ściśle neutralna wobec sceny okultystycznej, niezależna od sfery akademickiej, a jako towarzystwo badawcze jest całkowicie świecka – tzn. choć wśród jej członków znajdują się okultyści, sama nie wyznaje żadnych nauk okultystycznych.

Działalność Sieci obejmuje również ochronę pism i artefaktów okultystycznych, przede wszystkim poprzez ich digitalizację i udostępnianie, a także wspieranie początkujących naukowców i praktyków, a także promowanie badań naukowych nad okultyzmem. Obecnie Sieć zrzesza 42 osoby z pięciu krajów.

Zorganizowała 10 wydarzeń społecznościowych, 22 niezależne wykłady i występy, a także wspierała kilka wystaw i występów artystycznych. Prowadzi własny podcast „ Get on My Back!” oraz organizuje międzynarodowe konferencje w Brnie poświęcone badaniom nad okultyzmem i tematami pokrewnymi, „ Herbatka z Mefistofelesem 2”.

Symbolem Sieci jest klepsydra , w której piasek symbolicznie przekształca się w skomplikowaną sieć wydarzeń, losów i snów.]]> https://www.caj-u-mefista.cz/net

Czesko-Słowackie Towarzystwo Badawcze – Sieć  (RA) to stowarzyszenie naukowców, okultystów, artystów i zainteresowanych osób, założone pod koniec 2023 roku w celu ułatwienia wzajemnej komunikacji, organizacji konferencji i wydarzeń społecznościowych, współpracy w badaniach nad okultyzmem w Czechach i na Słowacji oraz wspierania wymiany informacji i materiałów archiwalnych. W tym względzie kontynuuje tradycję uniwersalizmu Pierwszej Republiki. Sieć jest ściśle neutralna wobec sceny okultystycznej, niezależna od sfery akademickiej, a jako towarzystwo badawcze jest całkowicie świecka – tzn. choć wśród jej członków znajdują się okultyści, sama nie wyznaje żadnych nauk okultystycznych.

Działalność Sieci obejmuje również ochronę pism i artefaktów okultystycznych, przede wszystkim poprzez ich digitalizację i udostępnianie, a także wspieranie początkujących naukowców i praktyków, a także promowanie badań naukowych nad okultyzmem. Obecnie Sieć zrzesza 42 osoby z pięciu krajów.

Zorganizowała 10 wydarzeń społecznościowych, 22 niezależne wykłady i występy, a także wspierała kilka wystaw i występów artystycznych. Prowadzi własny podcast „ Get on My Back!” oraz organizuje międzynarodowe konferencje w Brnie poświęcone badaniom nad okultyzmem i tematami pokrewnymi, „ Herbatka z Mefistofelesem 2”.

Symbolem Sieci jest klepsydra , w której piasek symbolicznie przekształca się w skomplikowaną sieć wydarzeń, losów i snów.]]> <![CDATA[Milan Nakonečný i Josef Veselý]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=11888 Wed, 26 Aug 2026 12:29:50 +0200 Opiuek]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=11888 Milan Nakonečný i Josef Veselý – dwie postacie czeskiego hermetyzmu i magii

Współczesny czeski hermetyzm trudno omawiać bez dwóch nazwisk: Milana Nakonečnego i Josefa Veselého. Obaj zajmowali się magią zachodniej tradycji, ale reprezentowali nieco różne podejścia. Nakonečný był przede wszystkim psychologiem, historykiem i badaczem hermetyzmu, natomiast Veselý poszedł znacznie mocniej w stronę praktyki magicznej i własnych eksperymentów.

Milan Nakonečný

Milan Nakonečný (1932–2025) był czeskim psychologiem, profesorem psychologii i historykiem. Równocześnie od lat 50. interesował się hermetyzmem, magią i czeską tradycją ezoteryczną. W okresie komunistycznym jego działalność naukowa była ograniczana, a po 1989 roku stał się jedną z ważniejszych postaci odrodzenia czeskiego hermetyzmu.

Jego znaczenie polega przede wszystkim na tym, że próbował systematyzować i opisywać magię jako określony system idei, zamiast traktować ją wyłącznie jako zbiór zaklęć czy ludowych praktyk. Sam mówił, że nauki empiryczne i filozofia nie dawały mu odpowiedzi na wszystkie pytania dotyczące rzeczywistości, dlatego zainteresował się tym, co określał jako transcendencję.

admin.archiv-psychologie.cz

Jednocześnie Nakonečný nie porzucił swojego wykształcenia psychologicznego. To właśnie połączenie psychologii, historii i hermetyzmu jest charakterystyczne dla jego twórczości.

Najważniejsze książki związane z tym tematem to przede wszystkim „Magie v historii, teorii a praxi”, „Lexikon magie” oraz „Novodobý český hermetismus”. „Magie v historii, teorii a praxi” jest szczególnie istotna – drugie, rozszerzone wydanie ma 546 stron i przedstawia magię z perspektywy historycznej, teoretycznej i praktycznej.

kosmas.cz



Nakonečný był więc przede wszystkim badaczem i systematyzatorem tradycji. Nie oznacza to jednak, że jego zainteresowanie magią było wyłącznie akademickie. Sam wypowiadał się o praktyce magicznej i o konieczności odpowiedniego przygotowania do operacji magicznych.
 
  

Josef Veselý

Josef Veselý należy do młodszego pokolenia czeskich hermetyków. 
Magią zainteresował się około 1980 roku, a osobą, która wprowadziła go w ten temat, był właśnie Milan Nakonečný.

Veselý wspomina, że Nakonečný pożyczał mu pierwsze, wówczas trudno dostępne książki dotyczące magii i pełnił funkcję swoistego konsultanta. 
Veselý przez około rok zajmował się przede wszystkim teorią, po czym rozpoczął własne eksperymenty praktyczne. Według jego własnej relacji doświadczenia te przekonały go, że magia działa na tyle często, aby traktować ją poważnie.
 
cestamagie.cz

To ważny moment, ponieważ od tego miejsca Veselý zaczął rozwijać własną drogę. 
Sam twierdził, że z czasem zapoznał się teoretycznie i praktycznie z niemal wszystkimi dyscyplinami zachodniej magii, ale szczególnie fascynowała go magia ewokacyjna.
 
 
Ewokacja jest tutaj kluczowym pojęciem. W tradycji magicznej oznacza próbę nawiązania kontaktu z określoną istotą lub inteligencją duchową. Veselý interesował się tym nie tylko jako elementem tradycyjnego okultyzmu, ale również jako metodą uzyskiwania wiedzy. Jego podejście określano jako noetyczne – magia ma być nie tylko sposobem osiągania określonych efektów, ale również sposobem poznania.
 
(go4magic.com)



Dlatego jego zainteresowania obejmują m.in. magię ceremonialną, ewokację, demonologię, kabałę, 
magię planetarną, magię seksualną, magię enochiańską i różne formy eksperymentalnego hermetyzmu.



„Magie” Veselého

Najbardziej znaną książką Veselého jest „Magie”, obszerne, liczące 608 stron kompendium wydane przez Vodnář. Książka jest znacznie bardziej praktycznie nastawiona niż prace Nakonečnego.
 
okultura.cz

Nie jest to książka poświęcona jednemu systemowi magicznemu. Veselý korzysta z wielu tradycji zachodniego okultyzmu i zestawia je ze swoimi doświadczeniami.

W jego ujęciu pojawiają się między innymi:

magia ceremonialna;
ewokacja i praca z bytami trans-empirycznymi;
demonologia;
magia planetarna;
magia zodiakalna;
kabała;
magia enochiańska;
magia seksualna;
magia krwi;
atawizmy;
praca z aniołami i bogami;
synchroniczność;
zagadnienia świadomości i doświadczeń magicznych.

Istotne jest również to, że Veselý nie ogranicza się do przedstawiania dawnych systemów. Jego książki mają charakter praktyczno-fenomenologiczny – opisuje tradycyjne koncepcje, ale zestawia je z doświadczeniem praktykującego maga. Według jednego z opracowań jego podejście różni się od Nakonečnego właśnie tym, że Nakonečný skupia się znacznie bardziej na historycznym tle magii, podczas gdy Veselý przedstawia materiał z myślą o praktycznym zastosowaniu.
 

Nakonečný -> Veselý

Relacja między nimi jest więc bardzo ciekawa.

Nie należy jednak upraszczać jej do stwierdzenia, że „Nakonečný nauczył Veselého przywoływania demonów”. 
Nie ma na to podstaw w dostępnych wypowiedziach Veselého.

Sam Veselý mówi znacznie ostrożniej: Nakonečný zainteresował mnie magią, dostarczał mi literatury 
i był  konsultantem,następnie przez około rok studiowałem teorię, a później sam zacząłem eksperymentować.
 
cestamagie.cz



Można więc przedstawić tę zależność w uproszczeniu:

Nakonečný – teoria, historia, psychologia, systematyzowanie hermetyzmu 
-> Veselý – praktyka, eksperyment, ewokacja i rozwijanie własnego modelu magii.

To zresztą dobrze pokazuje różnicę między ich książkami. 
Nakonečný stara się przede wszystkim odpowiedzieć na pytanie „czym jest magia, skąd się wzięła 
i jak można ją rozumieć?”. 
Veselý częściej pyta „jak wygląda praktyka i co można dzięki niej doświadczyć lub poznać?”

 
Obaj należą do szeroko rozumianej zachodniej tradycji hermetycznej, a nie do nurtu współczesnej magii neopogańskiej w rodzaju Wicca.

Nie chodzi więc przede wszystkim o magię ludową, zioła, wróżbiarstwo czy zaklęcia ochronne. 
Ich punkt odniesienia stanowią raczej hermetyzm, magia ceremonialna, kabała, alchemia, astrologia, demonologia i europejska tradycja grimuarów.

Łączy ich również przekonanie, że magia może mieć wymiar poznawczy. 
Nakonečný dochodzi do tego od strony psychologii, filozofii i historii idei, 
Veselý natomiast od strony praktycznego doświadczenia.



Najważniejsza różnica

 
Milan Nakonečný był przede wszystkim badaczem i interpretatorem magii. 
Josef Veselý – badaczem, autorem i praktykiem, 
który znacznie mocniej skoncentrował się na eksperymentowaniu z magią.

Dlatego jeśli ktoś chce wejść w temat od strony intelektualnej, „Magie v historii, teorii a praxi” Nakonečnego jest dobrym punktem wyjścia. Jeśli natomiast interesuje go przede wszystkim praktyczna strona zachodniego okultyzmu, „Magie” Veselého jest znacznie bliższa temu kierunkowi. Sama literatura opisująca Veselého podkreśla właśnie tę różnicę: jego „Magie” jest pracą praktyczną, opartą na tradycji, ale uzupełnioną o doświadczenia autora.]]> Milan Nakonečný i Josef Veselý – dwie postacie czeskiego hermetyzmu i magii

Współczesny czeski hermetyzm trudno omawiać bez dwóch nazwisk: Milana Nakonečnego i Josefa Veselého. Obaj zajmowali się magią zachodniej tradycji, ale reprezentowali nieco różne podejścia. Nakonečný był przede wszystkim psychologiem, historykiem i badaczem hermetyzmu, natomiast Veselý poszedł znacznie mocniej w stronę praktyki magicznej i własnych eksperymentów.

Milan Nakonečný

Milan Nakonečný (1932–2025) był czeskim psychologiem, profesorem psychologii i historykiem. Równocześnie od lat 50. interesował się hermetyzmem, magią i czeską tradycją ezoteryczną. W okresie komunistycznym jego działalność naukowa była ograniczana, a po 1989 roku stał się jedną z ważniejszych postaci odrodzenia czeskiego hermetyzmu.

Jego znaczenie polega przede wszystkim na tym, że próbował systematyzować i opisywać magię jako określony system idei, zamiast traktować ją wyłącznie jako zbiór zaklęć czy ludowych praktyk. Sam mówił, że nauki empiryczne i filozofia nie dawały mu odpowiedzi na wszystkie pytania dotyczące rzeczywistości, dlatego zainteresował się tym, co określał jako transcendencję.

admin.archiv-psychologie.cz

Jednocześnie Nakonečný nie porzucił swojego wykształcenia psychologicznego. To właśnie połączenie psychologii, historii i hermetyzmu jest charakterystyczne dla jego twórczości.

Najważniejsze książki związane z tym tematem to przede wszystkim „Magie v historii, teorii a praxi”, „Lexikon magie” oraz „Novodobý český hermetismus”. „Magie v historii, teorii a praxi” jest szczególnie istotna – drugie, rozszerzone wydanie ma 546 stron i przedstawia magię z perspektywy historycznej, teoretycznej i praktycznej.

kosmas.cz



Nakonečný był więc przede wszystkim badaczem i systematyzatorem tradycji. Nie oznacza to jednak, że jego zainteresowanie magią było wyłącznie akademickie. Sam wypowiadał się o praktyce magicznej i o konieczności odpowiedniego przygotowania do operacji magicznych.
 
  

Josef Veselý

Josef Veselý należy do młodszego pokolenia czeskich hermetyków. 
Magią zainteresował się około 1980 roku, a osobą, która wprowadziła go w ten temat, był właśnie Milan Nakonečný.

Veselý wspomina, że Nakonečný pożyczał mu pierwsze, wówczas trudno dostępne książki dotyczące magii i pełnił funkcję swoistego konsultanta. 
Veselý przez około rok zajmował się przede wszystkim teorią, po czym rozpoczął własne eksperymenty praktyczne. Według jego własnej relacji doświadczenia te przekonały go, że magia działa na tyle często, aby traktować ją poważnie.
 
cestamagie.cz

To ważny moment, ponieważ od tego miejsca Veselý zaczął rozwijać własną drogę. 
Sam twierdził, że z czasem zapoznał się teoretycznie i praktycznie z niemal wszystkimi dyscyplinami zachodniej magii, ale szczególnie fascynowała go magia ewokacyjna.
 
 
Ewokacja jest tutaj kluczowym pojęciem. W tradycji magicznej oznacza próbę nawiązania kontaktu z określoną istotą lub inteligencją duchową. Veselý interesował się tym nie tylko jako elementem tradycyjnego okultyzmu, ale również jako metodą uzyskiwania wiedzy. Jego podejście określano jako noetyczne – magia ma być nie tylko sposobem osiągania określonych efektów, ale również sposobem poznania.
 
(go4magic.com)



Dlatego jego zainteresowania obejmują m.in. magię ceremonialną, ewokację, demonologię, kabałę, 
magię planetarną, magię seksualną, magię enochiańską i różne formy eksperymentalnego hermetyzmu.



„Magie” Veselého

Najbardziej znaną książką Veselého jest „Magie”, obszerne, liczące 608 stron kompendium wydane przez Vodnář. Książka jest znacznie bardziej praktycznie nastawiona niż prace Nakonečnego.
 
okultura.cz

Nie jest to książka poświęcona jednemu systemowi magicznemu. Veselý korzysta z wielu tradycji zachodniego okultyzmu i zestawia je ze swoimi doświadczeniami.

W jego ujęciu pojawiają się między innymi:

magia ceremonialna;
ewokacja i praca z bytami trans-empirycznymi;
demonologia;
magia planetarna;
magia zodiakalna;
kabała;
magia enochiańska;
magia seksualna;
magia krwi;
atawizmy;
praca z aniołami i bogami;
synchroniczność;
zagadnienia świadomości i doświadczeń magicznych.

Istotne jest również to, że Veselý nie ogranicza się do przedstawiania dawnych systemów. Jego książki mają charakter praktyczno-fenomenologiczny – opisuje tradycyjne koncepcje, ale zestawia je z doświadczeniem praktykującego maga. Według jednego z opracowań jego podejście różni się od Nakonečnego właśnie tym, że Nakonečný skupia się znacznie bardziej na historycznym tle magii, podczas gdy Veselý przedstawia materiał z myślą o praktycznym zastosowaniu.
 

Nakonečný -> Veselý

Relacja między nimi jest więc bardzo ciekawa.

Nie należy jednak upraszczać jej do stwierdzenia, że „Nakonečný nauczył Veselého przywoływania demonów”. 
Nie ma na to podstaw w dostępnych wypowiedziach Veselého.

Sam Veselý mówi znacznie ostrożniej: Nakonečný zainteresował mnie magią, dostarczał mi literatury 
i był  konsultantem,następnie przez około rok studiowałem teorię, a później sam zacząłem eksperymentować.
 
cestamagie.cz



Można więc przedstawić tę zależność w uproszczeniu:

Nakonečný – teoria, historia, psychologia, systematyzowanie hermetyzmu 
-> Veselý – praktyka, eksperyment, ewokacja i rozwijanie własnego modelu magii.

To zresztą dobrze pokazuje różnicę między ich książkami. 
Nakonečný stara się przede wszystkim odpowiedzieć na pytanie „czym jest magia, skąd się wzięła 
i jak można ją rozumieć?”. 
Veselý częściej pyta „jak wygląda praktyka i co można dzięki niej doświadczyć lub poznać?”

 
Obaj należą do szeroko rozumianej zachodniej tradycji hermetycznej, a nie do nurtu współczesnej magii neopogańskiej w rodzaju Wicca.

Nie chodzi więc przede wszystkim o magię ludową, zioła, wróżbiarstwo czy zaklęcia ochronne. 
Ich punkt odniesienia stanowią raczej hermetyzm, magia ceremonialna, kabała, alchemia, astrologia, demonologia i europejska tradycja grimuarów.

Łączy ich również przekonanie, że magia może mieć wymiar poznawczy. 
Nakonečný dochodzi do tego od strony psychologii, filozofii i historii idei, 
Veselý natomiast od strony praktycznego doświadczenia.



Najważniejsza różnica

 
Milan Nakonečný był przede wszystkim badaczem i interpretatorem magii. 
Josef Veselý – badaczem, autorem i praktykiem, 
który znacznie mocniej skoncentrował się na eksperymentowaniu z magią.

Dlatego jeśli ktoś chce wejść w temat od strony intelektualnej, „Magie v historii, teorii a praxi” Nakonečnego jest dobrym punktem wyjścia. Jeśli natomiast interesuje go przede wszystkim praktyczna strona zachodniego okultyzmu, „Magie” Veselého jest znacznie bliższa temu kierunkowi. Sama literatura opisująca Veselého podkreśla właśnie tę różnicę: jego „Magie” jest pracą praktyczną, opartą na tradycji, ale uzupełnioną o doświadczenia autora.]]> <![CDATA[Kord Bucca (Cornish / Clan Bucca)]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=11886 Sun, 23 Aug 2026 12:52:37 +0200 Opiuek]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=11886 http://www.gemmagary.co.uk/kord/


Kord Bucca (Kornwalijski, Klan Bucca ) to grupa adeptów Rzemiosła
wywodząca się z Ros an Bucca ( Krąg Bucca ) – kręgu Rzemiosła z zachodniej Kornwalii,
w którym mieszają się nurty Starego Rzemiosła,
Tradycyjnego Rzemiosła i Dziedzictwa „Wica”,
a także odziedziczone tradycje brytyjskiego Rzemiosła.

Podczas gdy Ros an Bucca działa w zachodniej Kornwalii,
Kord Bucca zrzesza członków z różnych części świata, którzy spotykają się,
gdy jest to możliwe, aby uczestniczyć w prywatnych spotkaniach Kord.


Nasze dopływy dziedzictwa tworzą połączenie,
dając początek unikalnemu nurtowi egregora i Rzemiosła,
nauczanemu i urzeczowionemu w rytuałach i praktykach Ros an Bucca i Kord.
Jest to Rzemiosło charakteryzujące się przeprawą przez światy,
poprzez którą można nawiązać relacje robocze z eldritch,
numenami krainy i falami mocy.


Takie relacje leżą u podstaw starszych tradycji czarownictwa.
Ros an Bucca spotyka się w miejscach liminalnych w kornwalijskim krajobrazie,
w zależności od charakteru rytuału lub pracy – jaskiniach, świętych studniach, na brzegu pływów, przy kamiennych przejściach i ciernistym żywopłocie, starożytnym menhirze lub skraju pola.


Poza spotkaniami Kordu, członkowie Kordu mieszkający
w innych częściach świata podejmują się pracy
dostosowywania sposobu funkcjonowania
do własnych okoliczności i krajobrazu, w ten sposób
z każdym członkiem tradycja rodzi się na nowo.

Chociaż Ros an Bucca i Kord nie poszukują aktywnie kandydatów
i nie oferują kursów korespondencyjnych, szczerzy kandydaci,
jeśli zostaną uznani za odpowiednich, są zapraszani
do odbycia określonej serii czuwań i prac.


Osoby, które przejdą test, mogą otrzymać zaproszenie na studia.
W Kornwalii, obok zamkniętych obrzędów Kord,
oferujemy przez cały rok szereg otwartych ceremonii sezonowych
za pośrednictwem Sarf hag Eth ( wąż i ognisko domowe )
dla tych, którzy pragną rozpocząć grupowe rytuały.]]> http://www.gemmagary.co.uk/kord/


Kord Bucca (Kornwalijski, Klan Bucca ) to grupa adeptów Rzemiosła
wywodząca się z Ros an Bucca ( Krąg Bucca ) – kręgu Rzemiosła z zachodniej Kornwalii,
w którym mieszają się nurty Starego Rzemiosła,
Tradycyjnego Rzemiosła i Dziedzictwa „Wica”,
a także odziedziczone tradycje brytyjskiego Rzemiosła.

Podczas gdy Ros an Bucca działa w zachodniej Kornwalii,
Kord Bucca zrzesza członków z różnych części świata, którzy spotykają się,
gdy jest to możliwe, aby uczestniczyć w prywatnych spotkaniach Kord.


Nasze dopływy dziedzictwa tworzą połączenie,
dając początek unikalnemu nurtowi egregora i Rzemiosła,
nauczanemu i urzeczowionemu w rytuałach i praktykach Ros an Bucca i Kord.
Jest to Rzemiosło charakteryzujące się przeprawą przez światy,
poprzez którą można nawiązać relacje robocze z eldritch,
numenami krainy i falami mocy.


Takie relacje leżą u podstaw starszych tradycji czarownictwa.
Ros an Bucca spotyka się w miejscach liminalnych w kornwalijskim krajobrazie,
w zależności od charakteru rytuału lub pracy – jaskiniach, świętych studniach, na brzegu pływów, przy kamiennych przejściach i ciernistym żywopłocie, starożytnym menhirze lub skraju pola.


Poza spotkaniami Kordu, członkowie Kordu mieszkający
w innych częściach świata podejmują się pracy
dostosowywania sposobu funkcjonowania
do własnych okoliczności i krajobrazu, w ten sposób
z każdym członkiem tradycja rodzi się na nowo.

Chociaż Ros an Bucca i Kord nie poszukują aktywnie kandydatów
i nie oferują kursów korespondencyjnych, szczerzy kandydaci,
jeśli zostaną uznani za odpowiednich, są zapraszani
do odbycia określonej serii czuwań i prac.


Osoby, które przejdą test, mogą otrzymać zaproszenie na studia.
W Kornwalii, obok zamkniętych obrzędów Kord,
oferujemy przez cały rok szereg otwartych ceremonii sezonowych
za pośrednictwem Sarf hag Eth ( wąż i ognisko domowe )
dla tych, którzy pragną rozpocząć grupowe rytuały.]]> <![CDATA[>-I-X- Uwalnianie Aniołów z Piekła -X-I-<]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=11885 Sat, 15 Aug 2026 04:09:56 +0200 Opiuek]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=11885 :angel: :diabel: :przytul: :diabel: :angel:


Rytuały pochodzą z książki The Black Books of Elverum,
opisanej w książce Robina Artissona pt:


Lucus Tenebrarum - A Manual and Testament of Witchcraft
[Obrazek: 1356566-170x243.jpg]
https://serpenthall.com/shop/lucus-teneb...itchcraft/
https://www.robinartisson.com/
[Obrazek: 1370224-140x200.jpg]
https://lubimyczytac.pl/autor/270507/robin-artisson


Niektóre zwroty trochę zmodyfikowałem ponieważ nie podoba mi się ten
klasyczny kościółkowy ton wypowiedzi,prawdopodomnie zrekonstruowany przez autora
na podstawie zapisków kościelnych z procesów o czary.



Imiona demonów zostawiłem oryginalne ale wcale nie trzeba się powoływać dokładnie na nie,
nie trzeba być "ars geodetą" ;) żeby czarować, co nie?



Jest tyle duchów natury i innych gnomów,Pixies,Faeries etc
jest w czym wybierać,łącznie z duszami naszych przodków.
Demonami/"Aniołami w piekle" które uwalniamy
są w gruncie rzeczy wszyscy dawni bogowie
jakich kosmopolityczne i globalistyczne religie abrachamowe
wtrąciły tam z powodu ksenofobii i nienawiści do konkurencji
(oraz jakiejkolwiek alternatywy myślenia), "wyssanej z mlekiem matki"
...i wielbłądów ;)







„Diabeł” nie jest kategorią emiczną wspólną wszystkim religiom, lecz kategorią porównawczą. 
W jednych tradycjach odpowiada jej demon/daimon,
w innych antybóg, duch zmarłego, bóstwo chtoniczne, uosobienie chaosu
albo nawet ambiwalentna moc.
Badacze podkreślają właśnie problem przenoszenia zachodniej kategorii „demon”
na starożytne systemy, w których takie rozróżnienie w ogóle nie istniało.


Byt zależny od perspektywy kulturowej

Co szczególnie ciekawe: ta sama klasa istot może zostać uznana za bogów w jednej religii,
a demonów w innej. Klasycznym przykładem są indyjscy Asurowie i perscy Ahura
- terminy historycznie ze sobą powiązane, lecz w rozwijających się tradycjach
otrzymały przeciwstawne wartościowania.

W części tradycji „demoniczne” istoty mogą pochodzić od dusz zmarłych
albo być duchami osób, które po śmierci nadal wpływają na żywych.
Starsze, szerokie definicje demonologii obejmowały zarówno duchy ludzkie,
jak i istoty nigdy nieposiadające ludzkiego ciała.


Niektóre byty nie są ani bogami, ani ludźmi, ani zwykłymi zwierzętami.
Są hybrydyczne, związane z granicami świata: pustynią, podziemiem, nocą, śmiercią
czy przejściem między światami.
W egiptologii „demon” często jest właśnie współczesną nazwą dla takich niejednoznacznych istot.



W starożytnej Grecji daimōn mógł być osobistą siłą lub duchem związanym z losem człowieka. Rzymskim odpowiednikiem był genius. To bardzo odległe od współczesnego znaczenia „diabła”.


Szczególnie ważne jest greckie δαίμων (daimōn).
Pierwotnie nie oznaczało ono „diabła”. Daimōn mógł być boską mocą, duchem opiekuńczym
lub istotą pośrednią - dobrą albo złą.
Dopiero późniejsze użycie zawęziło znaczenie w kierunku istoty złowrogiej.


W wielu religiach granica między „bogiem”, „duchem” i „demonem” jest płynna.
Istota może pomagać jednej osobie, szkodzić innej albo mieć zarówno dobroczynne,
jak i destrukcyjne aspekty.





                                                                        :diabel:
                                                      I. Uwalnianie Aniołów z Piekła

                                                                  :angel:



Rano, gdy tylko się obudzisz, przy twoim łóżku
powinna znajdować się gałązka, z której zdarto korę,
pozostawiając gładką powierzchnię, albo pasek czystego,
nieużywanego papieru lub pergaminu.
Powinna tam również znajdować się igła, lancet
lub inny środek do pobrania krwi.

Gdy tylko się obudzisz, usiądź lub stań, rozluźnij się,
poczuj całe swoje odczucie cielesności,
jeśli to możliwe zwróć się twarzą na wschód,
a następnie powiedz:


Wyrzekam się ciebie Jahwe,zwany Bogiem Ojcem i Allahem,
oraz twojego syna; rabina Jeszua z Nazaretu z którym jesteś współistotny.
Fałszywy stwórco czczony przez kościoły,w synagogach i meczetach.
Wyrzekam się ciebie i ducha ciemności nazywanego fałszywie przez kościół „duchem świętym”,
oraz wszystkich twoich zwodniczych błogosławieństw.
Nigdy więcej, po tym dniu, nie będę cię czcił ani ci służył,
i całkowicie przysięgam  na Lucyfera, władcę światła.
Przysięgam na jego władzę, a on będzie mnie wspierał i zrobi to,
o co go poproszę.

[Obrazek: CiTgoQa.jpg]


W zamian dam mu własną krew jako zabezpieczenie i zobowiązanie.
Zapewni mi to jego pomoc ciałem i duszą przez całą wieczność,
jeśli zrobi to, o co go proszę.
I na tej podstawie podpisuję się własną ręką i własną krwią.
To ma być pewne i prawdziwe pod każdym możliwym względem.


(W tym momencie nakłuj palec lewej ręki i rozsmaruj kroplę krwi na swojej gałązce lub pasku papieru).



Musisz odłożyć zakrwawiony papier lub gałązkę, zakopując ją, pozostawiając pod drzewem lub na polu,
wrzucając do zbiornika wodnego lub w podobny sposób, tak szybko, jak tylko możesz,
po tym jak „Uwolniłeś i podążyłeś za Lucyferem”, ponieważ właśnie to osiągnąłeś.

Teraz, gdy to zrobiłeś, musisz tego dnia robić wszystko w imieniu Diabła;
jeśli wykonałeś powyższy rytuał w swoim łóżku lub przy swoim łóżku,
teraz musisz „wstać w imieniu Diabła" i musisz powiedzieć to na głos albo pod nosem.



Kiedy się ubierasz, powiedz: „Ubieram się w imieniu Diabła”.
Kiedy się myjesz, czeszesz włosy lub wychodzisz na zewnątrz, rób to w imieniu Diabła.

Jest napisane:



„wszystko, czego podejmiesz się tego dnia, wydarzy się w imieniu Diabła”.





Ta praca Uwalniania Aniołów z Piekła, czyli „Uwalniania i podążania za Lucyferem”, daje ci szczególną moc
i duchową władzę na cały dzień po jej wykonaniu, aż słońce ponownie wzejdzie.
Jeśli chcesz ponownie mieć tę władzę, tę dodatkową moc dla swoich zaklęć lub celów okultystycznych,
rytuał Uwalniania musi zostać powtórzony w dowolnym dniu, w którym chcesz mieć tę szczególną moc.

Ten rytuał najlepiej wykonywać o świcie lub kiedy obudzisz się kilka godzin po świcie.
Najpóźniej można go wykonać o zmierzchu. Po całkowitym zachodzie słońca, jeśli go nie wykonałeś,
musisz poczekać do następnego świtu, aby go wykonać.


Jak wspomniano powyżej, możesz zrobić to po przebudzeniu rano, ale jeśli zdarzy się,
że obudzisz się o świcie i możesz wyjść na zewnątrz,
aby zobaczyć jasną Gwiazdę Poranną - Lucyfer na niebie,
rytuał ten jest wykonywany z większą mocą podczas patrzenia na tę gwiazdę.

Jeśli z jakiegoś powodu miałbyś wykonać ten rytuał o zmierzchu,
powinieneś spróbować zrobić to, patrząc na Gwiazdę Wieczorną, jeśli to możliwe.





Są tacy, którzy zastanawiają się, czy samo jednokrotne wykonanie tego rytuału oznacza,
że na zawsze oddali i związali swoje dusze z panowaniem Lucyfera.
W zaklęciu znajduje się warunek, który stwierdza:



„To zapewnia mi jego pomoc ciałem i duszą przez całą wieczność,
jeśli zrobi to, o co go proszę”.



Kiedy po raz pierwszy wykorzystujesz szczególną władzę
przyznaną ci przez Uwolnienie, aby wzmocnić zaklęcie,
które następnie odnosi sukces (co zostanie wkrótce wyjaśnione),
wtedy Lucyfer „zrobił to, o co go prosiłeś”,
a tym samym między tobą a Nim powstanie nowa i głębsza relacja.



Nawet jeśli nigdy więcej nie wykonasz tego zaklęcia „Uwolnienia”,
ta relacja będzie istniała, a więc zawsze będziesz
biernie mieć większy wpływ na każde zaklęcie, które wykonasz później.
Jednak aby osiągnąć wysoką moc zapewnianą przez Uwolnienie,
musisz wykonywać je każdego dnia, w którym chcesz mieć tę szczególną siłę,
zgodnie z powyższymi instrukcjami.





+
Jeśli niepokoi cię myśl o posiadaniu takiej relacji z Lucyferem
albo zastanawiasz się (w jakikolwiek sposób),czy ta relacja oznacza dla ciebie potępienie,
wtedy nie powinieneś czytać tej książki i robić tych rytuałów.
+




II. Używanie mocy uwolnienia

Bez względu w jaki dzień "uwolniłeś i podążałeś za Lucyferem",
masz specjalny przywilej i zdolność do końca dnia, by wzywać imię Lucyfera i moc daimonów
które są pod jego mocą w nicości.
Możesz wezwać ich by przewodzili zaklęciem, które masz zaraz wymówić
albo bezpośrednio poprosić ich o swoje pragnienia lub potrzeby.
Robienie którejkolwiek z tych rzeczy jest nazywana "używaniem mocy uwolnienia"

Tu powinienem powiedzieć o formule próśb:
gdy omawiam inne zaklęcia w tym grymuarze, powinienem zapisywać notatki pod nimi
w związku z używaniem mocy uwolnienia, by były silniejsze.

W jakikolwiek dzień lub noc w którym praktykowałeś uwolnienie, możesz udać się w jakieś ustronne miejsce, odprężyć swoje ciało i skupić się na swoich odczuciach cielnych, a gdy będziesz gotowy, wypowiedz wyniośle:

Wzywam was, daimony, które macie władze na Ziemi jak i w piekle;
Ja (wypowiedz swoje imię) proszę was, demony w piekle i na Ziemi,
abyście dali mi (powiedz czego chcesz).
Raz jeszcze, proszę was, daimony, w imieniu i mocy Lucyfera,
oraz mocy słońca, księżyca i Ziemi,
abyście dali mi (ponownie powiedz, czego chcesz)
Błagam wzywając was, w imieniu Lucyfera, Astarotha i Lewiatana,
oraz mocy wszystkich żywiołów, aby stało się(powiedz ponownie czego chcesz)
i proszę was książęta piekieł, aby moje pragnienie zostało spełnione.


Asmodeuszu, Richelu, Belzebubie! Kordi, Jacbelu,
Verugu! Norananie, Belialu, Dikfaelu, Rafo!
Nema! Nema! Nema!





W tym momencie masz wybór; możesz się rozluźnić, a następnie
rozważyć wykonaną petycję, albo możesz powtórzyć petycję jeszcze dwa razy.

Niezależnie od tego, co wybierzesz, jest to zakończone.
Musisz wypowiedzieć petycję, czując najsilniejsze pożądanie,
pragnienie, nienawiść lub jakiekolwiek inne emocje
związane z twoją potrzebą, tak mocno, jak tylko potrafisz.



Jeśli wypowiadasz tę petycję na zewnątrz (lub gdziekolwiek jesteś)
i usłyszysz jakiekolwiek zakłócenie, takie jak początek dudnienia
na niebie lub wycie w powietrzu, albo jakiekolwiek nagłe i dziwne zjawisko,
potraktuj to jako wiadomość, że duchy spełniły twoją petycję lub są w trakcie jej spełniania i dają ci znak.



Formuła petycji podana powyżej jest wersją długą;
krótsza forma, której możesz użyć, jeśli chcesz, wygląda następująco:


Miej w ręku ofiarę; może to być moneta, kubek mocnego alkoholu
lub pojemnik ze śmietaną albo miodem.
Może to być również obrana gałązka oznaczona kilkoma kroplami własnej krwi.
Najlepiej zrobić to w czwartkową noc
(tak jak w przypadku długiej formy petycji),
ale odpowiedni będzie każdy dzień, a także dowolna pora dnia lub nocy, aby ją wykonać.



Powiedz:
Wzywam ciebie, Lucyferze, i wszystkich twoich naśladowców.
I przyzywam Diabła z Piekła! Daję tę ofiarę, abyś wspomógł mnie
i pomógł mi teraz. (daj ofiarę ziemi lub odpowiedniemu miejscu).




Przynieś mi swoją moc i dokonaj dla mnie tego,
czego w tej chwili potrzebuję i pragnę:
(powiedz tutaj, czego potrzebujesz lub chcesz).
To w pełni się wydarzy w imieniu Diabła, który żyje w Otchłani Piekła.
Mocami Asmodeusza, Richela, Belzebuba, Kordiego, Jakbela, Veruga, Noranana, Beliala,
Dikfaela i Rafo, niech tak się stanie. Nema!


Podobnie jak powyższą petycję, możesz wypowiedzieć tę raz lub trzy razy;
jeśli będziesz ją wypowiadać trzy razy, nie musisz dawać trzech ofiar.

Za drugim i trzecim razem, gdy ją wypowiadasz, po prostu pomiń wers dotyczący „oddania ofiary”.



Ta druga petycja wykorzystuje ofiarę.
Możesz swobodnie włączyć ofiarę do pierwszej petycji jeśli chcesz,
po prostu daj ją po wypowiedzeniu imienia Rafo,trzymając ofiarę w górze i mówiąc:


„To daję wam, wielkim Daimonom, abyście pomogli mi w imieniu Lucyfera”.
Kiedy zajmujesz się Uwalnianiem Aniołów z Piekła
lub korzystasz z uzyskanej w ten sposób mocy, poprzez te petycje,
nie jest tak ważne, aby być nagim lub przebierać się w specjalne rytualne ubranie.



Z pewnością uczyniłoby to te prace silniejszymi, gdybyś to robił,
ale ze wszystkich zaklęć i działań opisanych w tym tomie te najlepiej wykonywać w codziennym ubraniu,
jeśli musisz je mieć na sobie.



Te dwie formalne petycje opisane tutaj są bardzo silne, ale ostatecznie, w przypadku drobnych działań
lub zaklęć (albo innych działań), w dowolnym dniu, w którym wykonałeś Uwalnianie,
możesz po prostu poprosić Lucyfera dowolnymi słowami, a jeśli pragniesz,
aby pomógł ci w zadaniu, zwyczajnym lub niezwykłym, możesz oczekiwać, że on lub jego duchy to zrobią.



[Obrazek: CiTrUVs.jpg]






III. Wysyłanie złośliwych duchów z powrotem do piekła

Jeśli jakikolwiek siły pozaziemskie które zostały wykorzystane w uwolnieniu sprawiają problemy,
użyj tego zaklęcia by wysłać je do nicości, gdzie ich moce przestaną sprawiać problemy.
Wykonanie tego zaklęcia odejmuje zdolności i przywileje uzyskane na rzecz uwolnienia.

Przejdź do prywatnej bądź oddzielonej strefy, bądź skierowany na północ,
weź jeden krok do tyłu i wykonaj znak krzyża do głowy, potem zrób kolejny krok w tył i znak do piersi,
potem zrób ostatni krok w tył i zrób znak do swoich stóp.

Powiedz:





Ja, który wywołałem demony z piekła w imię Lucyfera, rozkazuje by zostały sprowadzone tam z powrotem
w imię Wielkiego króla i mocy Cantivaleriona, mocy Golgathela i mocy Usjona, Zamaryego i Abraxasa.
Powinni oni w tej chwili powrócić do otchłani 
i powinni zostać tam i nie robić krzywdy mi, 
ani żadnej osobie,którą kocham, 
dopóki nie zostaną wezwani ponownie.
Niech święte moce uświęca to miejsce w którym stoję!
Wzywam cię Lucyferze byś wraz ze swoimi wyznawcami powrócili do miejsca z którego przyszliście,
dzięki świętym i wszechmogącym których imiona właśnie wypowiedziałem. Amen.

Szansa na użycie tego zaklęcia jest bardzo mała, ale nie jest ignorowana dlatego zostało zapisane.






IV. Zaklęcie Nome Astaeoht


To zaklęcie daje moc oraz władze nad inna osobą, działa najlepiej jeśli ta osoba jest Twoim wrogiem.
To dalej będzie dawało efekt nawet gdy ta osoba nie jest Twoim wrogiem, ale
musisz mieć możliwość pójścia do drzwi wejściowych ich głównego miejsca pobytu,
miejsce w którym spędzają najwięcej czasu i śpią najwięcej dni, po to żeby zaklęcie na nich zadziałało.

Chwilę przed wschodem słońca, idź do domu osoby nad którą życzysz sobie przejęcia kontroli.
Stań przed drzwiami wejściowymi trzymając małą szmatkę, napluj na nią trzy razy i wypowiedz:

"Nome Astaeoht".


Kiedykolwiek po zrobieniu tego zobaczysz tę osobę, weź szmatkę w prawą dłoń z kciukiem wygiętym wewnątrz, przyciskając szmatkę do wnętrza swej dłoni. Patrz uważnie na tę osobę po czym wypowiedz te słowa do siebie:


Widzę cię z sześcioma oczami: moje dwa, twoje dwa, oraz dwoma Diabła.
Powinieneś być (opisz w jednym zdaniu jacy powinni być).
Łańcuchy Lucyfera powinny wiązać (opisz w jednym zdaniu jak jego łańcuchy powinny ich wiązać)
Powinieneś mieć niekorzyść, a ja powinienem mieć przewagę.
W imię Augusta Decka Regstiona i Mortification Hadrok Segena,
Amen.







Aby podać przykład tego, jak to zaklęcie mogłoby zostać sformułowane,
jest ono przedstawione w The Black Books of Elverum
w formie zaklęcia mającego doprowadzić do zwycięstwa w sprawie sądowej.
Tam słowa zaklęcia brzmią następująco:



Widzę cię sześciorgiem oczu: moimi dwoma, twoimi dwoma i dwoma Diabła.
Ty będziesz milczeć, ja będę mówić.
Łańcuchy Lucyfera zwiążą twoje ręce i twoje usta.
Ty będziesz miał niekorzystną pozycję, a ja będę miał przewagę.
W imieniu Augusta Deck Regsition i Mortification Hadrok Segena,
Amen.




Twoja wersja tego może być sformułowana tak, jak potrzebujesz.
Jeśli tego dnia wykonałeś pracę Uwalniania,
zaklęcie to zostanie przez nią automatycznie wzmocnione,
ponieważ imię Lucyfera zostaje przywołane w zaklęciu.
Nie musisz robić nic więcej.



Jeśli chodzi o symboliczny język i „dziwną logikę” formułowania zaklęć, „łańcuchy”,
które „wiążą” czyjeś ręce, stopy lub usta, albo jakąkolwiek inną część ciała,
nie powstrzymują tych części ciała przed działaniem:
powstrzymują również związane z nimi czynności przed działaniem tak jak powinny.



Związanie czyichś stóp nie powstrzyma tej osoby przed chodzeniem lub bieganiem,
ale będzie bardziej niezgrabna i nie będzie biegać tak szybko.
Związanie jej ust nie powstrzyma jej przed mówieniem,
ale może powstrzymać ją przed wypowiadaniem rzeczy, których nie chcesz, aby mówiła,
albo sprawić, że będzie niepewna podczas mówienia,
lub niezgrabna w swoich słowach. I tak dalej.


Aby uczynić z tego zaklęcie miłosne, osoba mogłaby powiedzieć:



„Będziesz mnie pożądać. Będę otrzymywać to pożądanie.
Łańcuchy Lucyfera zwiążą twoje serce i lędźwie ze mną.
Ty będziesz miał niekorzystną pozycję…” i tak dalej.


[Obrazek: CiTZoZB.jpg]
-------------------------------------------------------










Podziękowania za pomoc idą do Juleczeka0444, Cyprianny od pingwinów  :D oczywiście,
oraz takiej Eevony 
której nikt nie zna poza mną,całą Japonią i połową Finlandii.
Oto piosenka dziękczynna dla Was!
https://www.youtube.com/watch?v=RsIshzDlCeI


Tysiąc lat, tysiąc pierdolonych lat, dziesięć ciemnych wieków, dlaczego!?
Gnuśnieliśmy w wilczych norach, a naszą świętość czas pogrzebał i krzyż wielki, drewniany, wciąż rzuca krwawy cień na waszą przeszłość!
Co potrzebujecie będzie wam dane, czy ta zdradziecka bestia wciąż żyje?
I nikt, nikt nie zapomni, nikt! Że już czas prócz tego powolnego, który taki zgarbiony, niedołężny, ślepy na tronie Watykanu
To my jesteśmy morzem Apokalipsy, ostatnią nadzieją odradzającej się istoty, waszym piekłem, naszym ukojeniem
I nie topory, lecz wspomnienia będą piły krew Waszą tam, na Armagedońskich polach
Dziś my karcimy waszego, ścinamy głowę Watykanu
Którą wyślemy zanim przyjdzie tam, gdzie wasza wiara rozpostarła swe brudne skrzydła
Dzisiaj... ścinamy głowę Watykanu, w koronie
Ludzie, ludzie się od śmierci ociągają
Nienawiść... lecz tego miejsca już nie ma!
Pomścimy! Pomścimy, tak!
]]> :angel: :diabel: :przytul: :diabel: :angel:


Rytuały pochodzą z książki The Black Books of Elverum,
opisanej w książce Robina Artissona pt:


Lucus Tenebrarum - A Manual and Testament of Witchcraft
[Obrazek: 1356566-170x243.jpg]
https://serpenthall.com/shop/lucus-teneb...itchcraft/
https://www.robinartisson.com/
[Obrazek: 1370224-140x200.jpg]
https://lubimyczytac.pl/autor/270507/robin-artisson


Niektóre zwroty trochę zmodyfikowałem ponieważ nie podoba mi się ten
klasyczny kościółkowy ton wypowiedzi,prawdopodomnie zrekonstruowany przez autora
na podstawie zapisków kościelnych z procesów o czary.



Imiona demonów zostawiłem oryginalne ale wcale nie trzeba się powoływać dokładnie na nie,
nie trzeba być "ars geodetą" ;) żeby czarować, co nie?



Jest tyle duchów natury i innych gnomów,Pixies,Faeries etc
jest w czym wybierać,łącznie z duszami naszych przodków.
Demonami/"Aniołami w piekle" które uwalniamy
są w gruncie rzeczy wszyscy dawni bogowie
jakich kosmopolityczne i globalistyczne religie abrachamowe
wtrąciły tam z powodu ksenofobii i nienawiści do konkurencji
(oraz jakiejkolwiek alternatywy myślenia), "wyssanej z mlekiem matki"
...i wielbłądów ;)







„Diabeł” nie jest kategorią emiczną wspólną wszystkim religiom, lecz kategorią porównawczą. 
W jednych tradycjach odpowiada jej demon/daimon,
w innych antybóg, duch zmarłego, bóstwo chtoniczne, uosobienie chaosu
albo nawet ambiwalentna moc.
Badacze podkreślają właśnie problem przenoszenia zachodniej kategorii „demon”
na starożytne systemy, w których takie rozróżnienie w ogóle nie istniało.


Byt zależny od perspektywy kulturowej

Co szczególnie ciekawe: ta sama klasa istot może zostać uznana za bogów w jednej religii,
a demonów w innej. Klasycznym przykładem są indyjscy Asurowie i perscy Ahura
- terminy historycznie ze sobą powiązane, lecz w rozwijających się tradycjach
otrzymały przeciwstawne wartościowania.

W części tradycji „demoniczne” istoty mogą pochodzić od dusz zmarłych
albo być duchami osób, które po śmierci nadal wpływają na żywych.
Starsze, szerokie definicje demonologii obejmowały zarówno duchy ludzkie,
jak i istoty nigdy nieposiadające ludzkiego ciała.


Niektóre byty nie są ani bogami, ani ludźmi, ani zwykłymi zwierzętami.
Są hybrydyczne, związane z granicami świata: pustynią, podziemiem, nocą, śmiercią
czy przejściem między światami.
W egiptologii „demon” często jest właśnie współczesną nazwą dla takich niejednoznacznych istot.



W starożytnej Grecji daimōn mógł być osobistą siłą lub duchem związanym z losem człowieka. Rzymskim odpowiednikiem był genius. To bardzo odległe od współczesnego znaczenia „diabła”.


Szczególnie ważne jest greckie δαίμων (daimōn).
Pierwotnie nie oznaczało ono „diabła”. Daimōn mógł być boską mocą, duchem opiekuńczym
lub istotą pośrednią - dobrą albo złą.
Dopiero późniejsze użycie zawęziło znaczenie w kierunku istoty złowrogiej.


W wielu religiach granica między „bogiem”, „duchem” i „demonem” jest płynna.
Istota może pomagać jednej osobie, szkodzić innej albo mieć zarówno dobroczynne,
jak i destrukcyjne aspekty.





                                                                        :diabel:
                                                      I. Uwalnianie Aniołów z Piekła

                                                                  :angel:



Rano, gdy tylko się obudzisz, przy twoim łóżku
powinna znajdować się gałązka, z której zdarto korę,
pozostawiając gładką powierzchnię, albo pasek czystego,
nieużywanego papieru lub pergaminu.
Powinna tam również znajdować się igła, lancet
lub inny środek do pobrania krwi.

Gdy tylko się obudzisz, usiądź lub stań, rozluźnij się,
poczuj całe swoje odczucie cielesności,
jeśli to możliwe zwróć się twarzą na wschód,
a następnie powiedz:


Wyrzekam się ciebie Jahwe,zwany Bogiem Ojcem i Allahem,
oraz twojego syna; rabina Jeszua z Nazaretu z którym jesteś współistotny.
Fałszywy stwórco czczony przez kościoły,w synagogach i meczetach.
Wyrzekam się ciebie i ducha ciemności nazywanego fałszywie przez kościół „duchem świętym”,
oraz wszystkich twoich zwodniczych błogosławieństw.
Nigdy więcej, po tym dniu, nie będę cię czcił ani ci służył,
i całkowicie przysięgam  na Lucyfera, władcę światła.
Przysięgam na jego władzę, a on będzie mnie wspierał i zrobi to,
o co go poproszę.

[Obrazek: CiTgoQa.jpg]


W zamian dam mu własną krew jako zabezpieczenie i zobowiązanie.
Zapewni mi to jego pomoc ciałem i duszą przez całą wieczność,
jeśli zrobi to, o co go proszę.
I na tej podstawie podpisuję się własną ręką i własną krwią.
To ma być pewne i prawdziwe pod każdym możliwym względem.


(W tym momencie nakłuj palec lewej ręki i rozsmaruj kroplę krwi na swojej gałązce lub pasku papieru).



Musisz odłożyć zakrwawiony papier lub gałązkę, zakopując ją, pozostawiając pod drzewem lub na polu,
wrzucając do zbiornika wodnego lub w podobny sposób, tak szybko, jak tylko możesz,
po tym jak „Uwolniłeś i podążyłeś za Lucyferem”, ponieważ właśnie to osiągnąłeś.

Teraz, gdy to zrobiłeś, musisz tego dnia robić wszystko w imieniu Diabła;
jeśli wykonałeś powyższy rytuał w swoim łóżku lub przy swoim łóżku,
teraz musisz „wstać w imieniu Diabła" i musisz powiedzieć to na głos albo pod nosem.



Kiedy się ubierasz, powiedz: „Ubieram się w imieniu Diabła”.
Kiedy się myjesz, czeszesz włosy lub wychodzisz na zewnątrz, rób to w imieniu Diabła.

Jest napisane:



„wszystko, czego podejmiesz się tego dnia, wydarzy się w imieniu Diabła”.





Ta praca Uwalniania Aniołów z Piekła, czyli „Uwalniania i podążania za Lucyferem”, daje ci szczególną moc
i duchową władzę na cały dzień po jej wykonaniu, aż słońce ponownie wzejdzie.
Jeśli chcesz ponownie mieć tę władzę, tę dodatkową moc dla swoich zaklęć lub celów okultystycznych,
rytuał Uwalniania musi zostać powtórzony w dowolnym dniu, w którym chcesz mieć tę szczególną moc.

Ten rytuał najlepiej wykonywać o świcie lub kiedy obudzisz się kilka godzin po świcie.
Najpóźniej można go wykonać o zmierzchu. Po całkowitym zachodzie słońca, jeśli go nie wykonałeś,
musisz poczekać do następnego świtu, aby go wykonać.


Jak wspomniano powyżej, możesz zrobić to po przebudzeniu rano, ale jeśli zdarzy się,
że obudzisz się o świcie i możesz wyjść na zewnątrz,
aby zobaczyć jasną Gwiazdę Poranną - Lucyfer na niebie,
rytuał ten jest wykonywany z większą mocą podczas patrzenia na tę gwiazdę.

Jeśli z jakiegoś powodu miałbyś wykonać ten rytuał o zmierzchu,
powinieneś spróbować zrobić to, patrząc na Gwiazdę Wieczorną, jeśli to możliwe.





Są tacy, którzy zastanawiają się, czy samo jednokrotne wykonanie tego rytuału oznacza,
że na zawsze oddali i związali swoje dusze z panowaniem Lucyfera.
W zaklęciu znajduje się warunek, który stwierdza:



„To zapewnia mi jego pomoc ciałem i duszą przez całą wieczność,
jeśli zrobi to, o co go proszę”.



Kiedy po raz pierwszy wykorzystujesz szczególną władzę
przyznaną ci przez Uwolnienie, aby wzmocnić zaklęcie,
które następnie odnosi sukces (co zostanie wkrótce wyjaśnione),
wtedy Lucyfer „zrobił to, o co go prosiłeś”,
a tym samym między tobą a Nim powstanie nowa i głębsza relacja.



Nawet jeśli nigdy więcej nie wykonasz tego zaklęcia „Uwolnienia”,
ta relacja będzie istniała, a więc zawsze będziesz
biernie mieć większy wpływ na każde zaklęcie, które wykonasz później.
Jednak aby osiągnąć wysoką moc zapewnianą przez Uwolnienie,
musisz wykonywać je każdego dnia, w którym chcesz mieć tę szczególną siłę,
zgodnie z powyższymi instrukcjami.





+
Jeśli niepokoi cię myśl o posiadaniu takiej relacji z Lucyferem
albo zastanawiasz się (w jakikolwiek sposób),czy ta relacja oznacza dla ciebie potępienie,
wtedy nie powinieneś czytać tej książki i robić tych rytuałów.
+




II. Używanie mocy uwolnienia

Bez względu w jaki dzień "uwolniłeś i podążałeś za Lucyferem",
masz specjalny przywilej i zdolność do końca dnia, by wzywać imię Lucyfera i moc daimonów
które są pod jego mocą w nicości.
Możesz wezwać ich by przewodzili zaklęciem, które masz zaraz wymówić
albo bezpośrednio poprosić ich o swoje pragnienia lub potrzeby.
Robienie którejkolwiek z tych rzeczy jest nazywana "używaniem mocy uwolnienia"

Tu powinienem powiedzieć o formule próśb:
gdy omawiam inne zaklęcia w tym grymuarze, powinienem zapisywać notatki pod nimi
w związku z używaniem mocy uwolnienia, by były silniejsze.

W jakikolwiek dzień lub noc w którym praktykowałeś uwolnienie, możesz udać się w jakieś ustronne miejsce, odprężyć swoje ciało i skupić się na swoich odczuciach cielnych, a gdy będziesz gotowy, wypowiedz wyniośle:

Wzywam was, daimony, które macie władze na Ziemi jak i w piekle;
Ja (wypowiedz swoje imię) proszę was, demony w piekle i na Ziemi,
abyście dali mi (powiedz czego chcesz).
Raz jeszcze, proszę was, daimony, w imieniu i mocy Lucyfera,
oraz mocy słońca, księżyca i Ziemi,
abyście dali mi (ponownie powiedz, czego chcesz)
Błagam wzywając was, w imieniu Lucyfera, Astarotha i Lewiatana,
oraz mocy wszystkich żywiołów, aby stało się(powiedz ponownie czego chcesz)
i proszę was książęta piekieł, aby moje pragnienie zostało spełnione.


Asmodeuszu, Richelu, Belzebubie! Kordi, Jacbelu,
Verugu! Norananie, Belialu, Dikfaelu, Rafo!
Nema! Nema! Nema!





W tym momencie masz wybór; możesz się rozluźnić, a następnie
rozważyć wykonaną petycję, albo możesz powtórzyć petycję jeszcze dwa razy.

Niezależnie od tego, co wybierzesz, jest to zakończone.
Musisz wypowiedzieć petycję, czując najsilniejsze pożądanie,
pragnienie, nienawiść lub jakiekolwiek inne emocje
związane z twoją potrzebą, tak mocno, jak tylko potrafisz.



Jeśli wypowiadasz tę petycję na zewnątrz (lub gdziekolwiek jesteś)
i usłyszysz jakiekolwiek zakłócenie, takie jak początek dudnienia
na niebie lub wycie w powietrzu, albo jakiekolwiek nagłe i dziwne zjawisko,
potraktuj to jako wiadomość, że duchy spełniły twoją petycję lub są w trakcie jej spełniania i dają ci znak.



Formuła petycji podana powyżej jest wersją długą;
krótsza forma, której możesz użyć, jeśli chcesz, wygląda następująco:


Miej w ręku ofiarę; może to być moneta, kubek mocnego alkoholu
lub pojemnik ze śmietaną albo miodem.
Może to być również obrana gałązka oznaczona kilkoma kroplami własnej krwi.
Najlepiej zrobić to w czwartkową noc
(tak jak w przypadku długiej formy petycji),
ale odpowiedni będzie każdy dzień, a także dowolna pora dnia lub nocy, aby ją wykonać.



Powiedz:
Wzywam ciebie, Lucyferze, i wszystkich twoich naśladowców.
I przyzywam Diabła z Piekła! Daję tę ofiarę, abyś wspomógł mnie
i pomógł mi teraz. (daj ofiarę ziemi lub odpowiedniemu miejscu).




Przynieś mi swoją moc i dokonaj dla mnie tego,
czego w tej chwili potrzebuję i pragnę:
(powiedz tutaj, czego potrzebujesz lub chcesz).
To w pełni się wydarzy w imieniu Diabła, który żyje w Otchłani Piekła.
Mocami Asmodeusza, Richela, Belzebuba, Kordiego, Jakbela, Veruga, Noranana, Beliala,
Dikfaela i Rafo, niech tak się stanie. Nema!


Podobnie jak powyższą petycję, możesz wypowiedzieć tę raz lub trzy razy;
jeśli będziesz ją wypowiadać trzy razy, nie musisz dawać trzech ofiar.

Za drugim i trzecim razem, gdy ją wypowiadasz, po prostu pomiń wers dotyczący „oddania ofiary”.



Ta druga petycja wykorzystuje ofiarę.
Możesz swobodnie włączyć ofiarę do pierwszej petycji jeśli chcesz,
po prostu daj ją po wypowiedzeniu imienia Rafo,trzymając ofiarę w górze i mówiąc:


„To daję wam, wielkim Daimonom, abyście pomogli mi w imieniu Lucyfera”.
Kiedy zajmujesz się Uwalnianiem Aniołów z Piekła
lub korzystasz z uzyskanej w ten sposób mocy, poprzez te petycje,
nie jest tak ważne, aby być nagim lub przebierać się w specjalne rytualne ubranie.



Z pewnością uczyniłoby to te prace silniejszymi, gdybyś to robił,
ale ze wszystkich zaklęć i działań opisanych w tym tomie te najlepiej wykonywać w codziennym ubraniu,
jeśli musisz je mieć na sobie.



Te dwie formalne petycje opisane tutaj są bardzo silne, ale ostatecznie, w przypadku drobnych działań
lub zaklęć (albo innych działań), w dowolnym dniu, w którym wykonałeś Uwalnianie,
możesz po prostu poprosić Lucyfera dowolnymi słowami, a jeśli pragniesz,
aby pomógł ci w zadaniu, zwyczajnym lub niezwykłym, możesz oczekiwać, że on lub jego duchy to zrobią.



[Obrazek: CiTrUVs.jpg]






III. Wysyłanie złośliwych duchów z powrotem do piekła

Jeśli jakikolwiek siły pozaziemskie które zostały wykorzystane w uwolnieniu sprawiają problemy,
użyj tego zaklęcia by wysłać je do nicości, gdzie ich moce przestaną sprawiać problemy.
Wykonanie tego zaklęcia odejmuje zdolności i przywileje uzyskane na rzecz uwolnienia.

Przejdź do prywatnej bądź oddzielonej strefy, bądź skierowany na północ,
weź jeden krok do tyłu i wykonaj znak krzyża do głowy, potem zrób kolejny krok w tył i znak do piersi,
potem zrób ostatni krok w tył i zrób znak do swoich stóp.

Powiedz:





Ja, który wywołałem demony z piekła w imię Lucyfera, rozkazuje by zostały sprowadzone tam z powrotem
w imię Wielkiego króla i mocy Cantivaleriona, mocy Golgathela i mocy Usjona, Zamaryego i Abraxasa.
Powinni oni w tej chwili powrócić do otchłani 
i powinni zostać tam i nie robić krzywdy mi, 
ani żadnej osobie,którą kocham, 
dopóki nie zostaną wezwani ponownie.
Niech święte moce uświęca to miejsce w którym stoję!
Wzywam cię Lucyferze byś wraz ze swoimi wyznawcami powrócili do miejsca z którego przyszliście,
dzięki świętym i wszechmogącym których imiona właśnie wypowiedziałem. Amen.

Szansa na użycie tego zaklęcia jest bardzo mała, ale nie jest ignorowana dlatego zostało zapisane.






IV. Zaklęcie Nome Astaeoht


To zaklęcie daje moc oraz władze nad inna osobą, działa najlepiej jeśli ta osoba jest Twoim wrogiem.
To dalej będzie dawało efekt nawet gdy ta osoba nie jest Twoim wrogiem, ale
musisz mieć możliwość pójścia do drzwi wejściowych ich głównego miejsca pobytu,
miejsce w którym spędzają najwięcej czasu i śpią najwięcej dni, po to żeby zaklęcie na nich zadziałało.

Chwilę przed wschodem słońca, idź do domu osoby nad którą życzysz sobie przejęcia kontroli.
Stań przed drzwiami wejściowymi trzymając małą szmatkę, napluj na nią trzy razy i wypowiedz:

"Nome Astaeoht".


Kiedykolwiek po zrobieniu tego zobaczysz tę osobę, weź szmatkę w prawą dłoń z kciukiem wygiętym wewnątrz, przyciskając szmatkę do wnętrza swej dłoni. Patrz uważnie na tę osobę po czym wypowiedz te słowa do siebie:


Widzę cię z sześcioma oczami: moje dwa, twoje dwa, oraz dwoma Diabła.
Powinieneś być (opisz w jednym zdaniu jacy powinni być).
Łańcuchy Lucyfera powinny wiązać (opisz w jednym zdaniu jak jego łańcuchy powinny ich wiązać)
Powinieneś mieć niekorzyść, a ja powinienem mieć przewagę.
W imię Augusta Decka Regstiona i Mortification Hadrok Segena,
Amen.







Aby podać przykład tego, jak to zaklęcie mogłoby zostać sformułowane,
jest ono przedstawione w The Black Books of Elverum
w formie zaklęcia mającego doprowadzić do zwycięstwa w sprawie sądowej.
Tam słowa zaklęcia brzmią następująco:



Widzę cię sześciorgiem oczu: moimi dwoma, twoimi dwoma i dwoma Diabła.
Ty będziesz milczeć, ja będę mówić.
Łańcuchy Lucyfera zwiążą twoje ręce i twoje usta.
Ty będziesz miał niekorzystną pozycję, a ja będę miał przewagę.
W imieniu Augusta Deck Regsition i Mortification Hadrok Segena,
Amen.




Twoja wersja tego może być sformułowana tak, jak potrzebujesz.
Jeśli tego dnia wykonałeś pracę Uwalniania,
zaklęcie to zostanie przez nią automatycznie wzmocnione,
ponieważ imię Lucyfera zostaje przywołane w zaklęciu.
Nie musisz robić nic więcej.



Jeśli chodzi o symboliczny język i „dziwną logikę” formułowania zaklęć, „łańcuchy”,
które „wiążą” czyjeś ręce, stopy lub usta, albo jakąkolwiek inną część ciała,
nie powstrzymują tych części ciała przed działaniem:
powstrzymują również związane z nimi czynności przed działaniem tak jak powinny.



Związanie czyichś stóp nie powstrzyma tej osoby przed chodzeniem lub bieganiem,
ale będzie bardziej niezgrabna i nie będzie biegać tak szybko.
Związanie jej ust nie powstrzyma jej przed mówieniem,
ale może powstrzymać ją przed wypowiadaniem rzeczy, których nie chcesz, aby mówiła,
albo sprawić, że będzie niepewna podczas mówienia,
lub niezgrabna w swoich słowach. I tak dalej.


Aby uczynić z tego zaklęcie miłosne, osoba mogłaby powiedzieć:



„Będziesz mnie pożądać. Będę otrzymywać to pożądanie.
Łańcuchy Lucyfera zwiążą twoje serce i lędźwie ze mną.
Ty będziesz miał niekorzystną pozycję…” i tak dalej.


[Obrazek: CiTZoZB.jpg]
-------------------------------------------------------










Podziękowania za pomoc idą do Juleczeka0444, Cyprianny od pingwinów  :D oczywiście,
oraz takiej Eevony 
której nikt nie zna poza mną,całą Japonią i połową Finlandii.
Oto piosenka dziękczynna dla Was!
https://www.youtube.com/watch?v=RsIshzDlCeI


Tysiąc lat, tysiąc pierdolonych lat, dziesięć ciemnych wieków, dlaczego!?
Gnuśnieliśmy w wilczych norach, a naszą świętość czas pogrzebał i krzyż wielki, drewniany, wciąż rzuca krwawy cień na waszą przeszłość!
Co potrzebujecie będzie wam dane, czy ta zdradziecka bestia wciąż żyje?
I nikt, nikt nie zapomni, nikt! Że już czas prócz tego powolnego, który taki zgarbiony, niedołężny, ślepy na tronie Watykanu
To my jesteśmy morzem Apokalipsy, ostatnią nadzieją odradzającej się istoty, waszym piekłem, naszym ukojeniem
I nie topory, lecz wspomnienia będą piły krew Waszą tam, na Armagedońskich polach
Dziś my karcimy waszego, ścinamy głowę Watykanu
Którą wyślemy zanim przyjdzie tam, gdzie wasza wiara rozpostarła swe brudne skrzydła
Dzisiaj... ścinamy głowę Watykanu, w koronie
Ludzie, ludzie się od śmierci ociągają
Nienawiść... lecz tego miejsca już nie ma!
Pomścimy! Pomścimy, tak!
]]> <![CDATA[Ordo Arcani Diaboli]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=11884 Sat, 08 Aug 2026 00:43:14 +0200 Opiuek]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=11884 https://czarostwo.pl/



Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie, bowiem nie ma jednego Czarostwa Tradycyjnego. Mianem tym określa się zbiór wielu tradycji z całego świata.W Europie najbardziej znane jest Czarostwo Tradycyjne kornwalijskie, spopularyzowane dzięki takim postaciom jak Robert Cochrane, Paul Huson, Joe Wilson, Robert Graves i Victor Anderson a także E. J. Jones, Michael Howard, Nigel Jackson, Nigel Pennick, Daniel Schulke oraz Andrew Chumbley.


Chociaż wyżej wymienieni badacze przyczynili się do zebrania i ożywienia starych lokalnych tradycji, to jednak trudno mówić tu o popularnym dużym ruchu, takim jakim jest np. Wicca Tradycyjne. Czarostwo to raczej zlepek zachowanych szczątków starych wierzeń i magicznych obrzędów praktykowanych przez przodków na danym terenie. Czarownicy bardzo często przekazywali sobie wiedzę z pokolenia na pokolenie, ograniczając swoją pracę magiczną do grona rodziny lub niewielkiej grupy, albo wiodąc żywot samotniczy.
Podobnie działo się z czarownikami tradycyjnymi na północy Europy. W większości byli to samotnicy zajmujący się czarami niejako dziedzicznie. Można było wyróżnić dwie grupy czarowników - dobrych i złych. Dobrzy byli pomocni, znali się na leczeniu (na szkodzeniu zresztą też), wieszczyli, sprzedawali talizmany, odpędzali złe duchy, rozmawiali z przodkami, duchami miejsca, elfami. Cieszyli się ogromnym szacunkiem. Złych się obawiano, mieszkali z dala od siedlisk ludzkich, w dzikich ostępach. Posądzano ich o czynienie zła, rzucanie uroków, złe oko, sprowadzanie nieszczęść, chorób, klęsk, złej pogody. Wymierzano im surową karę (bardzo często zabijano przez ukamieniowanie) i grzebano z dala wioski, z zachowaniem magicznych reguł, aby zły duch czarownika nie mógł powrócić z Zaświatów.



Tradycyjną formą Czarostwa na południu Europy była Stragheria. W innych częściach kontynentu można spotkać regionalne wierzenia, często związane z kultem natury, kultem przodków, wiarą w wampiry czy wilkołaki. Poza Europą najbardziej znane jest Voodoo czy Brujeria.
Do Czarostwa Tradycyjnego należy również szereg magicznych obrzędów związanych z duchowością sataniczną, praktykowanych w oparciu o kult Diabła. Nie musi mieć on pogańskiego charakteru, takiego jak wyznawanie rogatych bogów symbolizujących siły natury. Może być kultem tradycyjnej postaci Szatana jako antagonisty Boga Światła i ucieleśnieniem złowrogiej, niszczącej energii Ciemności.
Jak widać, już ten pobieżny opis wskazuje, iż pojęcie Czarostwa Tradycyjnego jest bardzo niejednorodnym terminem i obejmuje wiele różnych nurtów.







Ordo Arcani Diaboli jest inicjacyjno-misteryjną organizacją religijną opierającą swą działalność i filozofię na naukach satanizmu tradycyjnego i Czarnej Gnozie. Aktywność Zakonu manifestuje się poprzez heretyckie praktyki o charakterze magiczno-rytualnym, podążenie Ścieżką Poznania w kierunku osiągnięcia Samoświadomości oraz wykraczanie poza wszelkie normy i ramy systemu. Prezentując postawę buntowniczą i antysystemową stawiamy na pierwszym miejscu na nieograniczoną Wolność jednostki oraz dążenie do osiągniecia satanistycznej Gnozy. W naszym paradygmacie nie ma przestrzeni na takie postawy jak podporządkowanie, uległość czy tchórzostwo, a kosmiczny porządek świata uznajemy za więzienie dla prawdziwego Ducha oraz drogę iluzji.



Ordo Arcani Diaboli przedstawia się jako organizacja teistyczna, ponieważ czci dwa konkretne bóstwa, oddaje im cześć i pracuje z nimi w rytuale. Nie są to żadne spersonalizowane istoty, nie wyznajemy osobowych bogów, ale Siły, które reprezentują ściśle określone Zasady. Są one postrzegane jako pewne zjawiska i opisywane za pomocą symbolu.


Czarna Bogini to Czarny Absolut, pierwotna Ciemność, która istniała zanim pojawiło się światło i życie. Wyewoluowała z Chaosu. Jest pierwszym świadomym Bóstwem we Wszechświecie. To pierwotne Źródło, z którego czerpią wszystkie Ciemne Istoty i Mroczni Bogowie. To bezkresna kraina głębokiego cienia i chłodu. Jest bezdenna i bezczasowa, a Jej ogrom przekracza ludzkie wyobrażenie. Zasysa wszystko co żywe jak kosmiczny odkurzacz, pożera, rozkłada na cząstki i dematerializuje. Jest antykreacyjnym utylizatorem, niszczy wszystko co wejdzie z Nią w kontakt, to definitywna Śmierć, Anihilacja. Nie jest zła w ludzkim rozumieniu, ale jest złowieszcza ponieważ niesie zagładę, destrukcję i śmierć. Nie jest też dobra, bo nie posiada żadnej cechy życia. Nie ma w Niej nawet jednego fotonu, który rozświetlałby Jej Mrok.

Dla nas, Członków OAD, Czarna Bogini jest Domem, jest miejscem, z którego pochodzimy i do którego wrócimy. Każdy z nas w pewnym momencie swojego życia, a czasem już na samym jego początku, odnalazł w sobie ziarno Czarnej Bogini, zew Ciemności, który rozpoznany i pielęgnowany wzrasta w siłę i tworzy naszą strukturę. Czarna Bogini jest bierna i milcząca, ale jeśli ktoś ma z Nią połączenie, to na pewno nie pozostanie obojętny na ten link. Ten zew to rozdzierająca tęsknota za Czernią, za Bezdenną Otchłanią, za Śmiercią Ostateczną. Czarna Bogini, nie jest bóstwem opiekuńczym, nie jest dobrą matką, nie wspiera. Ona wyzwala wieczny głód i pragnienie, które mogą ugasić tylko wody z Pierwotnego Źródła, nie daje spokoju, woła z Ciemności i przyciąga do siebie. Ci, którzy są Jej Prawdziwymi Dziećmi nigdy nie zaznają radości ziemskiego życia, ponieważ zdają sobie sprawę z jego marności i ułudy. Świetlista iluzja nas nie oślepia, widzimy zbyt wiele, aby móc to ignorować.




Nasza filozofia zakłada wytężoną pracę nad kształtowaniem swojej świadomości i skutecznym podążaniu w kierunku Czarnej Gnozy. Nie marnujemy czasu na błahe przyjemności, nie jesteśmy hedonistami, nie propagujemy radości życia, a raczej skupienie, mizantropię i pogłębioną introspekcję


Arcanum Diaboli to rytualna grupa o strukturze kowenu, zajmująca się mroczną duchowością i praktykująca Czarną Magię. Założona w 2017 roku powstała z przekształcenia dwóch innych, działających wcześniej, kowenów zajmujących się lewościeżkowym Czarostewm Tradycyjnym oraz Brytyjskim Wicca Tradycyjnym (BTW). Praktyki Arcanum Diaboli splatają stare inicjacyjne tradycje brytyjskich Czarownic oraz Mroczną Tradycję Zakonu Dziewięciu Kątów. Satanologia grupy oparta jest na Przekazie Smoka, który Arcykapłanka kowenu otrzymała od Istoty z Ciemności podczas Samhain w 1993 roku.Rytuały przeprowadzane przez Arcanum Diaboli mają dwojaki cel. Przede wszystkim chodzi o wygenerowanie energii magicznej, a także o osiągnięcie profitów z dobrze wykonanej pracy rytualnej. Powodem działań magicznych mogą być zarówno potrzeby materialne jak i duchowe, które najtrafniej można określić jako głębokie doświadczenie Misterium i połączenie się z Bóstwem.


Kowen Arcanum Diaboli oprócz pracy magicznej zajmuje się szeroko rozumianą satanologią, czyli poszukiwaniem Szatana we wszystkich aspektach życia i śmierci. Szatan postrzegany jest tu przede wszystkim jako Wielki Buntownik, który pozwala przekraczać granice i wychodzić poza system oraz jako Bóg Sprawca Życia i Przyczyna Wszelkiej Zagłady. Szatan jest drogą do Prawdziwego Oczyszczonego Ducha - Czarnej Bogini.



Arcanum Diaboli jest zgromadzeniem tylko wybranych osób, które opowiadają się po Ciemnej Stronie i poprzez doświadczanie tejże strony dążą do pogłębienia swojej relacji z Mrocznymi Bóstwami. Członkowie grupy pracując w kowenie mają świadomość, iż dedykując swoje życie Ciemności godzą się na Jej ingerencję w ich życie, a więź, którą z Nią zawiązali jest wieczna. Adept, który stara się o dołączenie do kowenu poddawany jest próbom. Musi wykazywać się szczególnymi cechami charakteru, tj. odwaga, wolny i otwarty umysł, chęć pogłębiania wiedzy i przekraczania granic, inicjatywa, poczucie własnej wartości, konsekwencja, zaangażowanie, odpowiedzialność, niezależność, determinacja, cierpliwość. Wszystkie osoby, które nie posiadają powyższych cech prędzej, czy później nie przejdą próby i nie zostaną zakwalifikowane do nauki w kowenie, bądź też zostaną z niego wykluczone.

Czerń otwiera się dla tych, którzy Jej poszukują. Jest jak Prastara Bogini, najbardziej pierwotna z pierwotnych, odwieczna. Nie jest Szatanem, ale Jego Źródłem. Istniała jeszcze zanim pojawił się w Niej Szatan. Nie jest też kobieca, nie ma płci, więc nie jest matką w dosłownym znaczeniu tego słowa. Jednak będąc numerem Jeden, Kolebką i Początkiem Wszechrzeczy zasługuje na miano Pramacierzy.


Czarna Bogini wyłoniła się z Chaosu, wielkiego niezmierzonego potencjału. Kiedy się wyłaniała Jej Ciemne Królestwo okryło Chaos niezgłębioną Czernią. Objęło swym smolistym ciałem całą chaotyczną przestrzeń jak pierwotny Smok. Jest nieodgadniona i niepojęta, nie ma w Niej niczego co mógłby opisać i zrozumieć ludzki rozum, a jednak kusi i przyciąga z magnetyczną siłą, tak, jak światło płomienia przyciąga ćmę, która nie zważając na niebezpieczeństwo zatraca się w wirującym tańcu i ginie w jęzorach ognia.


Czarna Bogini jest tak bezkresna i bezdenna, że Jej ogrom przekracza ludzkie wyobrażenie. Nie ma w Niej czasu ani wymiaru, nie ma w Niej przyczyny i ta nieprzyczynowość czyni Ją idealnie Wolną, nie związaną żadną relacją z nikim i z niczym. Kreacja dzieje się poza Nią i bez Jej zgody, wynika z działania Szatana, a nie z Czerni. Kreacja to absolutna domena Szatana.

Cokolwiek się do Niej zbliży zostaje pożarte, bo Ona pochłania wszystko jak kosmiczny odkurzacz, rozkłada na cząstki i dematerializuje, wymazuje pamięć. Jest antykreacyjnym utylizatorem, niszczy wszystko co wejdzie z Nią w kontakt, to definitywna Śmierć, Anihilacja. Jest idealną biernością i stagnacją, inercją, jak zamarznięte morze na północy świata, ciche i martwe.
Nie jest zła w ludzkim rozumieniu, ale jest złowieszcza, ponieważ niesie zagładę, destrukcję i śmierć. Nie jest też dobra, bo nie posiada żadnej cechy życia. Nie ma w Niej nawet jednego fotonu, który rozświetlałby Jej Mrok, jest bezgranicznie ciemna.


Wszystkie Jej cechy wskazują na to, że jest doskonała, a Jej doskonałość przejawia się w Jej Samowystarczalności. Jest Pełnią, Jednią, jest scalona i kompletna. Nie ma w Niej żadnego pragnienia ani tęsknoty, bo Ona niczego nie potrzebuje. Nie ma w niej przyczyn, powodów, nie ma presji ani celu. Jest idealny spokój. Doskonałość sama w sobie, w której nie potrzeba niczego zmieniać. A kiedy nie ma potrzeby zmiany, nie ma też potrzeby ruchu. Jest Zamieranie. Brak napięcia, brak przyciągania i drgania. Śmierć Absolutna.


Czerń jest sama dla siebie zarówno początkiem jak i końcem. Skoro nie ma w Niej czasu, to znaczy, że wszystko dzieje się w Niej w tym samym momencie. Nie ma z Niej ucieczki. Droga ku Niej to Droga, która wiedzie na Zatracenie. W Jej objęciach wszystko przestaje mieć sens, bo Ona jest Kresem i Zapomnieniem, jednocześnie owe Zapomnienie prowadzi do błogości, ekstazy i poczucia Spełnienia.
Kiedy Czerń przesącza się do ludzkiego serca, pojawia się głęboki spokój, irracjonalne poczucie szczęścia, bezgraniczna radość wynikająca z bezdennego smutku, miłość i nienawiść splecione w jednym łańcuchu i w końcu ukojenie. Nie ma już pośpiechu, poszukiwań, gonitwy, walki i ucieczki, jest błogość. W Czerni nie ma osądów, ocen, podsumowań i bilansu zysków i strat, nie ma rachunków sumienia, poziomów dostępu i podium z pucharem za stopień doskonałości. Te wszystkie wymyślone na potrzebę ego i ambicji bzdury nie mają żadnego znaczenia w Czerni.


Czarna Bogini nie jest obietnicą raju, bo nikt w Niej nie odbierze nagrody i nikt w Niej nie będzie żył wiecznie. Życie kończy się w momencie przekroczenia Granicy Czerni - raz na zawsze, bez powrotu, bez reinkarnacji.


Ona jest Kresem, przystankiem końcowym, to cel naszej podróży, a droga do Niej wiedzie przez Szatana, jej Syna, który jako Esencja Buntu toruje szlak i usuwa wszelkie przeszkody.]]> https://czarostwo.pl/



Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie, bowiem nie ma jednego Czarostwa Tradycyjnego. Mianem tym określa się zbiór wielu tradycji z całego świata.W Europie najbardziej znane jest Czarostwo Tradycyjne kornwalijskie, spopularyzowane dzięki takim postaciom jak Robert Cochrane, Paul Huson, Joe Wilson, Robert Graves i Victor Anderson a także E. J. Jones, Michael Howard, Nigel Jackson, Nigel Pennick, Daniel Schulke oraz Andrew Chumbley.


Chociaż wyżej wymienieni badacze przyczynili się do zebrania i ożywienia starych lokalnych tradycji, to jednak trudno mówić tu o popularnym dużym ruchu, takim jakim jest np. Wicca Tradycyjne. Czarostwo to raczej zlepek zachowanych szczątków starych wierzeń i magicznych obrzędów praktykowanych przez przodków na danym terenie. Czarownicy bardzo często przekazywali sobie wiedzę z pokolenia na pokolenie, ograniczając swoją pracę magiczną do grona rodziny lub niewielkiej grupy, albo wiodąc żywot samotniczy.
Podobnie działo się z czarownikami tradycyjnymi na północy Europy. W większości byli to samotnicy zajmujący się czarami niejako dziedzicznie. Można było wyróżnić dwie grupy czarowników - dobrych i złych. Dobrzy byli pomocni, znali się na leczeniu (na szkodzeniu zresztą też), wieszczyli, sprzedawali talizmany, odpędzali złe duchy, rozmawiali z przodkami, duchami miejsca, elfami. Cieszyli się ogromnym szacunkiem. Złych się obawiano, mieszkali z dala od siedlisk ludzkich, w dzikich ostępach. Posądzano ich o czynienie zła, rzucanie uroków, złe oko, sprowadzanie nieszczęść, chorób, klęsk, złej pogody. Wymierzano im surową karę (bardzo często zabijano przez ukamieniowanie) i grzebano z dala wioski, z zachowaniem magicznych reguł, aby zły duch czarownika nie mógł powrócić z Zaświatów.



Tradycyjną formą Czarostwa na południu Europy była Stragheria. W innych częściach kontynentu można spotkać regionalne wierzenia, często związane z kultem natury, kultem przodków, wiarą w wampiry czy wilkołaki. Poza Europą najbardziej znane jest Voodoo czy Brujeria.
Do Czarostwa Tradycyjnego należy również szereg magicznych obrzędów związanych z duchowością sataniczną, praktykowanych w oparciu o kult Diabła. Nie musi mieć on pogańskiego charakteru, takiego jak wyznawanie rogatych bogów symbolizujących siły natury. Może być kultem tradycyjnej postaci Szatana jako antagonisty Boga Światła i ucieleśnieniem złowrogiej, niszczącej energii Ciemności.
Jak widać, już ten pobieżny opis wskazuje, iż pojęcie Czarostwa Tradycyjnego jest bardzo niejednorodnym terminem i obejmuje wiele różnych nurtów.







Ordo Arcani Diaboli jest inicjacyjno-misteryjną organizacją religijną opierającą swą działalność i filozofię na naukach satanizmu tradycyjnego i Czarnej Gnozie. Aktywność Zakonu manifestuje się poprzez heretyckie praktyki o charakterze magiczno-rytualnym, podążenie Ścieżką Poznania w kierunku osiągnięcia Samoświadomości oraz wykraczanie poza wszelkie normy i ramy systemu. Prezentując postawę buntowniczą i antysystemową stawiamy na pierwszym miejscu na nieograniczoną Wolność jednostki oraz dążenie do osiągniecia satanistycznej Gnozy. W naszym paradygmacie nie ma przestrzeni na takie postawy jak podporządkowanie, uległość czy tchórzostwo, a kosmiczny porządek świata uznajemy za więzienie dla prawdziwego Ducha oraz drogę iluzji.



Ordo Arcani Diaboli przedstawia się jako organizacja teistyczna, ponieważ czci dwa konkretne bóstwa, oddaje im cześć i pracuje z nimi w rytuale. Nie są to żadne spersonalizowane istoty, nie wyznajemy osobowych bogów, ale Siły, które reprezentują ściśle określone Zasady. Są one postrzegane jako pewne zjawiska i opisywane za pomocą symbolu.


Czarna Bogini to Czarny Absolut, pierwotna Ciemność, która istniała zanim pojawiło się światło i życie. Wyewoluowała z Chaosu. Jest pierwszym świadomym Bóstwem we Wszechświecie. To pierwotne Źródło, z którego czerpią wszystkie Ciemne Istoty i Mroczni Bogowie. To bezkresna kraina głębokiego cienia i chłodu. Jest bezdenna i bezczasowa, a Jej ogrom przekracza ludzkie wyobrażenie. Zasysa wszystko co żywe jak kosmiczny odkurzacz, pożera, rozkłada na cząstki i dematerializuje. Jest antykreacyjnym utylizatorem, niszczy wszystko co wejdzie z Nią w kontakt, to definitywna Śmierć, Anihilacja. Nie jest zła w ludzkim rozumieniu, ale jest złowieszcza ponieważ niesie zagładę, destrukcję i śmierć. Nie jest też dobra, bo nie posiada żadnej cechy życia. Nie ma w Niej nawet jednego fotonu, który rozświetlałby Jej Mrok.

Dla nas, Członków OAD, Czarna Bogini jest Domem, jest miejscem, z którego pochodzimy i do którego wrócimy. Każdy z nas w pewnym