<![CDATA[Witchcraft - Forum ezoteryczne - Bogowie]]> http://witchcraft.com.pl/ Fri, 23 Oct 2026 09:29:41 +0000 MyBB <![CDATA[Greckie bóstwa opiekuńcze, matczyne]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=11707 Fri, 11 Aug 2023 14:32:51 +0200 Walpurgia]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=11707 ]]> ]]> <![CDATA[Chloris - grecka Boginka kwiatów]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=8882 Sun, 26 Aug 2018 00:36:36 +0200 Olimpia]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=8882 [Obrazek: 250px-ChlorisPrimavera.jpg]

Piękna jak kwiat, pełna wdzięku niczym wiatr - a wyrwana z pamięci niczym chwast.

Panteon: Grecki
Rola: pomniejsza Bogini kwiatów i wiosny
Atrybut: wiązanka kwiatów
Planeta: Wenus
Żywioł: ziemia
Kolory: wszystkie kwiatowe, ale przede wszystkim zielony
Utożsamiana: rzymska Flora, skandynawska Indunn, słowiańska Wesna
Dary: przede wszystkim kwiaty i wesoła skoczna muzyka
Czas: przede wszystkim te wiosenne miesiące, marzec, kwiecień i maj, ale również luty czy wakacje.
Pora dnia: poranek
Księżyc: rosnący.

Wstępne poznanie:
Chloris jest dobrą i łagodną energią, bardzo życzliwą i sympatyczną.
Nigdy nikogo nie skrzywdziła. Dlatego jest bardzo dobra dla początkujących ezoteryków, którzy jeszcze nie czują się pewnie stawiają pierwsze kroki w magii. :)

Ale uwaga!!! Prawdą jest, że to Bóstwo żeńskie, które jednak najchętniej pomaga kobietą (zwłaszcza młodym i radosnym dziewczyną) i nie wykluczone, że nie będzie chciała współpracować z mężczyznami - w takim wypadku po prostu nic się nie stanie, choć to nie jest reguła i warto spróbować, tym bardziej, że to tylko moje domysły.
Chloris ogólnie występuje głównie przy kobietach i ma bardzo lekką, dziewczęcą i kwiatową energię.

Rytuały: tak naprawdę to polecam przede wszystkim pracować z delikatną energią Chloris, jak chcesz się zbliżyć do Natury, uziemić się po rytuale lub po prostu chcesz pobłogosławić jakiś kwiat lub poprosić o ochronę jakiegoś skrawka lasu czy kwiatu... jednak pamiętać należy, że Chloris nie jest nimfą drzewną (czyli hamadriadą), tylko leśną (driadą).

Poza tym? Wszelkie ''dziewczęce'' sprawy, poprawa poczucia humoru, wsparcie w dorastaniu, wszystkie związane z urodą, wdziękiem, harmonią i równowagą, spokojem, dobrem, taktem, komunikacji, godzeniu się.

Tak, wiem, że dla wielu to brzmi ''nudno'', z tym że Chloris ma naprawdę cudowną delikatną i uspokajającą energię i naprawdę świetnie się nadaje na oswojenie przyszłego maga z tego typu istotami oraz ... nie zapominajmy, Chloris to Duch Natury, więc zwłaszcza jak chcesz się zajmować Magią Natury, koniecznie powinieneś poprosić o wsparcie Chloris w zbudowaniu mocnego i stabilnego mostu zrozumienia i jedności pomiędzy Tobą, a Naturą.


[Obrazek: 0_8dd9c_e020a158_L.png.jpg]

Piękna, wiecznie młoda, pełna wdzięku, dobroci i skromności.
Bogini kwiatów, usposobienie wiosny!

Najczęściej uważa się Chloris za jedną z nimf, czyli Boginię niższego rzędu, mającą w sobie krew Bogów Olimpijskich. Większość Nimf za jednego z rodzica miały Wielkiego Boga, a za matkę - śmiertelniczkę. To także wnuczki Bogów czy ich prawnuczki... ogólnie większość z nich nie znosiły przemocy, były piękne, pełne wdzięku, dobre i jak przystało na Duchy Natury - kochały przyrodę i opiekowały się nią.

Z racji, że były półboginiami, a pół śmiertelniczkami nie były bardzo znane na tle Bogów Olimpijskich, nie były groźne - nie tylko ze względu na swoją łagodną naturę, ale również... po prostu były słabe. Najczęściej zostawały żonami herosów, królów lub były na usługach Wielkich Bogów Olimpijskich - często jako dziewice, przede wszystkim Artemida, Bogini łowów i dziewic miała taki wymóg. Nimfy nigdy się nie starzały, żyły długowiecznie, ale też nie było tak, że nie mogły umrzeć.

Inna wersja mówi, że Chloris była Boginią kategorii Hor.
Hoty były Boginią obrazującymi cztery pory roku, ich rolą było pilnować harmonii i równowagi, między ludźmi a Naturą, czyli dalej były Duchami Natury, które klepały po łapach ludzi, którzy chcieli niszczyć przyrodę.

Trzecia wersja przedstawia Chloris jako Boginię Charyty.
Charyty też były pomniejszymi Boginkami, wdzięku, piękna i radości i tych wszystkich wiosennych i pięknych i dobrych i kochanych i miłych cnót.
Jedyną rolą Charyt było upiększanie świata zabawą, ich urodą, muzyką i radością. Często przebywały z wesołym i lubieżnym Dionizosem - Bogiem wina i zabawy, a kiedy Afrodyta - Bogini piękna wyłoniła się z morskiej piany na Cyprze, to właśnie Charyty się nią zajęły, ubrały i zaniosły na Olimp.




Sama Chloris jest bardzo tajemniczą osobistością, delikatną, cichą i skromną. Dlatego niestety tak mało się o niej wie, a domysłów i wersji jest wiele...

Uważa się, że jest córką tytana Okeanosa - personifikacji mórz.
Albo, że jest córką Zeusa.
Jednak najczęstsza wersja przyjmuje, że Chloris jest księżniczką, o boskim pochodzeniu.
W tej wersji (do której sama się przychylam) jej ojcem jest Amfion, król Teb i syn Zeusa, a matką jest Niobe, wnuczka Zeusa i nimfy Pluto - córka Tantala, króla Lidii. Niobe i Amfion mieli 7 córek i 7 synów, królowa była pełna pychy z powodu ilości dzieci, za tą pychę została ukarana. Artemida zabiła wszystkie jej dzieci, oszczędziła tylko dwójkę - Amyklasa i właśnie Chloris, choć w niektórych źródłach, jedynie Chloris pozostaje przy życiu.

Co dalej?
Chloris zostaje żoną jednego z królewskich bliźniaków i (a jakże!) półbogów - Peliasa, który potem staje się królem Jolkos i każe na wygnanie brata bliźniaka Neleusa. W jednej wersji mają 12stkę dzieci, z którego przeżywa, tylko Nestor.

Co się stało? Nestor walczył z braćmi podczas wojny Trojańskiej no i Herakles ich wszystkich zabił, a tylko Nestor i Chloris przeżyli. Nestor też był uczestnikiem wyprawy Argonautów i później - mężem Eurydyki, która (a jakże!) była nimfą.
... swoją drogą, drzewną nimfą, czyli driadą.

Jeszcze inna wersja powiada nam, że Chloris była żoną Zefira - czyli wiatru zachodniego, który to budził przyrodę do życia, po długiej drzemce w zimie.
Mieli oni syna - Karposa, pomniejszego Boga owoców, lub według innej wersji - córkę Karpo, która była jedną z Hor.

[Obrazek: images?q=tbn:ANd9GcTs_kznmQFQFmw_CdcxQ6D...P0MLncduhA]

Taka ciekawostka: Chloris była pierwszą zwyciężczynią Igrzysk Hery.
Po tym jak Hippodemeja i Pelops wzięli ślub dzięki pomocy Hery - Bogini małżeństwa i ogniska domowego, królewska para na ich półwyspie Peloponez ustawili nowe święto na część Hery. Wezwali 16 matron, żeby pomogły ustanowić Igrzyska Hery, no i tak oto co cztery lata wzywano następczynie owych patron - 16ście innych, które najpierw własnoręcznie tkały szatę dla Hery, a potem urządzano igrzyska polegające na wyjściach w bieganiu.
Uwaga! Uczestniczkami mogły być, tylko kobiety, nie było ograniczeń wiekowych, ale musiały być dziewicami. Kobiety ustawiały się na linii startowej, od najmłodszej do najstarszej ubrane w tunikę, która nie sięgała kolan i która odkrywała ich prawą pierś. Miały również rozpuszczone włosy.
Zwyciężczyni dostawała gałązkę oliwną, część krowy ofiarowanej Herze oraz możliwość postawienia sobie pomnika.



Normalnie w tym miejscu bym dała kilka przykładowych rytuałów i ewokacji, ale... nie ma przepisu na kontakt z Chloris.

Nie nawiążesz z nią kontaktu ''mechanicznie''.
To musi wyjść z Ciebie, z Twojego pragnienia, z serca, z intuicji - jak kolwiek to nazwiesz, ale to powinno być ''Twoje''.

]]> [Obrazek: 250px-ChlorisPrimavera.jpg]

Piękna jak kwiat, pełna wdzięku niczym wiatr - a wyrwana z pamięci niczym chwast.

Panteon: Grecki
Rola: pomniejsza Bogini kwiatów i wiosny
Atrybut: wiązanka kwiatów
Planeta: Wenus
Żywioł: ziemia
Kolory: wszystkie kwiatowe, ale przede wszystkim zielony
Utożsamiana: rzymska Flora, skandynawska Indunn, słowiańska Wesna
Dary: przede wszystkim kwiaty i wesoła skoczna muzyka
Czas: przede wszystkim te wiosenne miesiące, marzec, kwiecień i maj, ale również luty czy wakacje.
Pora dnia: poranek
Księżyc: rosnący.

Wstępne poznanie:
Chloris jest dobrą i łagodną energią, bardzo życzliwą i sympatyczną.
Nigdy nikogo nie skrzywdziła. Dlatego jest bardzo dobra dla początkujących ezoteryków, którzy jeszcze nie czują się pewnie stawiają pierwsze kroki w magii. :)

Ale uwaga!!! Prawdą jest, że to Bóstwo żeńskie, które jednak najchętniej pomaga kobietą (zwłaszcza młodym i radosnym dziewczyną) i nie wykluczone, że nie będzie chciała współpracować z mężczyznami - w takim wypadku po prostu nic się nie stanie, choć to nie jest reguła i warto spróbować, tym bardziej, że to tylko moje domysły.
Chloris ogólnie występuje głównie przy kobietach i ma bardzo lekką, dziewczęcą i kwiatową energię.

Rytuały: tak naprawdę to polecam przede wszystkim pracować z delikatną energią Chloris, jak chcesz się zbliżyć do Natury, uziemić się po rytuale lub po prostu chcesz pobłogosławić jakiś kwiat lub poprosić o ochronę jakiegoś skrawka lasu czy kwiatu... jednak pamiętać należy, że Chloris nie jest nimfą drzewną (czyli hamadriadą), tylko leśną (driadą).

Poza tym? Wszelkie ''dziewczęce'' sprawy, poprawa poczucia humoru, wsparcie w dorastaniu, wszystkie związane z urodą, wdziękiem, harmonią i równowagą, spokojem, dobrem, taktem, komunikacji, godzeniu się.

Tak, wiem, że dla wielu to brzmi ''nudno'', z tym że Chloris ma naprawdę cudowną delikatną i uspokajającą energię i naprawdę świetnie się nadaje na oswojenie przyszłego maga z tego typu istotami oraz ... nie zapominajmy, Chloris to Duch Natury, więc zwłaszcza jak chcesz się zajmować Magią Natury, koniecznie powinieneś poprosić o wsparcie Chloris w zbudowaniu mocnego i stabilnego mostu zrozumienia i jedności pomiędzy Tobą, a Naturą.


[Obrazek: 0_8dd9c_e020a158_L.png.jpg]

Piękna, wiecznie młoda, pełna wdzięku, dobroci i skromności.
Bogini kwiatów, usposobienie wiosny!

Najczęściej uważa się Chloris za jedną z nimf, czyli Boginię niższego rzędu, mającą w sobie krew Bogów Olimpijskich. Większość Nimf za jednego z rodzica miały Wielkiego Boga, a za matkę - śmiertelniczkę. To także wnuczki Bogów czy ich prawnuczki... ogólnie większość z nich nie znosiły przemocy, były piękne, pełne wdzięku, dobre i jak przystało na Duchy Natury - kochały przyrodę i opiekowały się nią.

Z racji, że były półboginiami, a pół śmiertelniczkami nie były bardzo znane na tle Bogów Olimpijskich, nie były groźne - nie tylko ze względu na swoją łagodną naturę, ale również... po prostu były słabe. Najczęściej zostawały żonami herosów, królów lub były na usługach Wielkich Bogów Olimpijskich - często jako dziewice, przede wszystkim Artemida, Bogini łowów i dziewic miała taki wymóg. Nimfy nigdy się nie starzały, żyły długowiecznie, ale też nie było tak, że nie mogły umrzeć.

Inna wersja mówi, że Chloris była Boginią kategorii Hor.
Hoty były Boginią obrazującymi cztery pory roku, ich rolą było pilnować harmonii i równowagi, między ludźmi a Naturą, czyli dalej były Duchami Natury, które klepały po łapach ludzi, którzy chcieli niszczyć przyrodę.

Trzecia wersja przedstawia Chloris jako Boginię Charyty.
Charyty też były pomniejszymi Boginkami, wdzięku, piękna i radości i tych wszystkich wiosennych i pięknych i dobrych i kochanych i miłych cnót.
Jedyną rolą Charyt było upiększanie świata zabawą, ich urodą, muzyką i radością. Często przebywały z wesołym i lubieżnym Dionizosem - Bogiem wina i zabawy, a kiedy Afrodyta - Bogini piękna wyłoniła się z morskiej piany na Cyprze, to właśnie Charyty się nią zajęły, ubrały i zaniosły na Olimp.




Sama Chloris jest bardzo tajemniczą osobistością, delikatną, cichą i skromną. Dlatego niestety tak mało się o niej wie, a domysłów i wersji jest wiele...

Uważa się, że jest córką tytana Okeanosa - personifikacji mórz.
Albo, że jest córką Zeusa.
Jednak najczęstsza wersja przyjmuje, że Chloris jest księżniczką, o boskim pochodzeniu.
W tej wersji (do której sama się przychylam) jej ojcem jest Amfion, król Teb i syn Zeusa, a matką jest Niobe, wnuczka Zeusa i nimfy Pluto - córka Tantala, króla Lidii. Niobe i Amfion mieli 7 córek i 7 synów, królowa była pełna pychy z powodu ilości dzieci, za tą pychę została ukarana. Artemida zabiła wszystkie jej dzieci, oszczędziła tylko dwójkę - Amyklasa i właśnie Chloris, choć w niektórych źródłach, jedynie Chloris pozostaje przy życiu.

Co dalej?
Chloris zostaje żoną jednego z królewskich bliźniaków i (a jakże!) półbogów - Peliasa, który potem staje się królem Jolkos i każe na wygnanie brata bliźniaka Neleusa. W jednej wersji mają 12stkę dzieci, z którego przeżywa, tylko Nestor.

Co się stało? Nestor walczył z braćmi podczas wojny Trojańskiej no i Herakles ich wszystkich zabił, a tylko Nestor i Chloris przeżyli. Nestor też był uczestnikiem wyprawy Argonautów i później - mężem Eurydyki, która (a jakże!) była nimfą.
... swoją drogą, drzewną nimfą, czyli driadą.

Jeszcze inna wersja powiada nam, że Chloris była żoną Zefira - czyli wiatru zachodniego, który to budził przyrodę do życia, po długiej drzemce w zimie.
Mieli oni syna - Karposa, pomniejszego Boga owoców, lub według innej wersji - córkę Karpo, która była jedną z Hor.

[Obrazek: images?q=tbn:ANd9GcTs_kznmQFQFmw_CdcxQ6D...P0MLncduhA]

Taka ciekawostka: Chloris była pierwszą zwyciężczynią Igrzysk Hery.
Po tym jak Hippodemeja i Pelops wzięli ślub dzięki pomocy Hery - Bogini małżeństwa i ogniska domowego, królewska para na ich półwyspie Peloponez ustawili nowe święto na część Hery. Wezwali 16 matron, żeby pomogły ustanowić Igrzyska Hery, no i tak oto co cztery lata wzywano następczynie owych patron - 16ście innych, które najpierw własnoręcznie tkały szatę dla Hery, a potem urządzano igrzyska polegające na wyjściach w bieganiu.
Uwaga! Uczestniczkami mogły być, tylko kobiety, nie było ograniczeń wiekowych, ale musiały być dziewicami. Kobiety ustawiały się na linii startowej, od najmłodszej do najstarszej ubrane w tunikę, która nie sięgała kolan i która odkrywała ich prawą pierś. Miały również rozpuszczone włosy.
Zwyciężczyni dostawała gałązkę oliwną, część krowy ofiarowanej Herze oraz możliwość postawienia sobie pomnika.



Normalnie w tym miejscu bym dała kilka przykładowych rytuałów i ewokacji, ale... nie ma przepisu na kontakt z Chloris.

Nie nawiążesz z nią kontaktu ''mechanicznie''.
To musi wyjść z Ciebie, z Twojego pragnienia, z serca, z intuicji - jak kolwiek to nazwiesz, ale to powinno być ''Twoje''.

]]> <![CDATA[Forkos- ojciec morskich potworów]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=7500 Sat, 30 Jan 2016 17:11:13 +0100 dragonis]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=7500 Poślubił Keto swoją siostrę. Mieszkał z nią w głębi morza. Opisywane jest jako: Od pasa w górę człowiek o czerwonej skórze. Posiada 4 pary kończyn, 2 pierwsze to ludzkie ręce, kolejne to krabie szczypce. Od pasa w dół foczy ogon. Jego atrybutem była pochodnia. Jest on twardym i mściwym bóstwem nieprzychylnym ludziom. Jeśli marynarz zobaczył Forkosa na morzu wiedział, że nie wróci z wyprawy. Jest ojcem wielu potworów morskich. Jego dzieci to:

Gorgony, Graje, Ketosy, Scylla, Thosa, Ladonem i Echidna
Boskie stworzenie Forkosa — foka.
W jednej z wersji mitu, w którym Scylla ginie, Forkos ożywiają z powrotem za pomocą swej pochodni.]]> Poślubił Keto swoją siostrę. Mieszkał z nią w głębi morza. Opisywane jest jako: Od pasa w górę człowiek o czerwonej skórze. Posiada 4 pary kończyn, 2 pierwsze to ludzkie ręce, kolejne to krabie szczypce. Od pasa w dół foczy ogon. Jego atrybutem była pochodnia. Jest on twardym i mściwym bóstwem nieprzychylnym ludziom. Jeśli marynarz zobaczył Forkosa na morzu wiedział, że nie wróci z wyprawy. Jest ojcem wielu potworów morskich. Jego dzieci to:

Gorgony, Graje, Ketosy, Scylla, Thosa, Ladonem i Echidna
Boskie stworzenie Forkosa — foka.
W jednej z wersji mitu, w którym Scylla ginie, Forkos ożywiają z powrotem za pomocą swej pochodni.]]> <![CDATA[Afrodyta]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=6204 Sat, 15 Nov 2014 21:52:10 +0100 Raven]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=6204
W Rzymie identyfikowana z Wenus.

Według Homera córka Zeusa i Dione, a według Hezjoda kiedy odcięte sierpem genitalia Uranosa (pokonanego przez Kronosa, gdy roztaczał się nad Gają jak niebo nad ziemią) wpadły do morza w pobliżu Cypru, woda otoczyła je białą pianą, z której następnie wyłoniła się przepiękna Afrodyta. Pływała po morzu w muszli, zatrzymując się u brzegów Kytery, a potem Cypru.

Żona Hefajstosa, ale nie była mu zbyt wierna. Matka m.in. Erosa, Dejmosa, Fobosa, Anterosa(ze związku z Aresem), Hermafrodyty(z Hermesem), Eneasza(z Anchizesem).
Kiedy Hefajstos dowiedział się o jej romansie z Aresem ukrył w jej łożu metalową sieć i kiedy schwytał w nią Afrodytę z kochankiem, wystawił ich na pośmiewisko innych bóstw.

W innym z mitów pewnego dnia Niezgoda rzuciła jabłko przeznaczone dla najpiękniejszej, a do tego miana stanęły trzy boginie: Hera, Atena, Afrodyta. Parys ofiarował jabłko Afrodycie, gdyż ta obiecała mu Helenę. Wybór rozgniewał pozostałe boginie co doprowadziło to do wojny trojańskiej. W wojnie Afrodyta sprzyjała Trojanom

Ulubionym miejscem Afrodyty był Cypr na którego brzegu czekały na nią Charyty(Eufrosyne, Aglaja i Talia), które odtąd zawsze towarzyszyły jej i służyły. Cypr(Pafos, Amathus) stał się głównym miejscem kultu bogini.
Na jej cześć obchodzono Afrodyzje.


Starożytni nadawali Afrodycie różne przydomki. Między innymi:
Afrogeneja – zrodzona z piany morskiej,
Anadyomene – wynurzająca się z fal morskich,
Cypryda – od Cypru,
Despina,
Kypris,
Epitragidia,
Skotia.

Atrybutami Afrodyty były: mitr, rydwan zaprzężony w gołębie, róża, jabłko, łabędź, jaskółka, gołąb i zając.


Z doświadczenia wiem, że bardzo lubi kiedy komplementuje się jej wygląd i uwielbia dary szczególnie z kwiatów. Miła jest jej także biżuteria.
Dobrze się z nią współpracuje.]]>
W Rzymie identyfikowana z Wenus.

Według Homera córka Zeusa i Dione, a według Hezjoda kiedy odcięte sierpem genitalia Uranosa (pokonanego przez Kronosa, gdy roztaczał się nad Gają jak niebo nad ziemią) wpadły do morza w pobliżu Cypru, woda otoczyła je białą pianą, z której następnie wyłoniła się przepiękna Afrodyta. Pływała po morzu w muszli, zatrzymując się u brzegów Kytery, a potem Cypru.

Żona Hefajstosa, ale nie była mu zbyt wierna. Matka m.in. Erosa, Dejmosa, Fobosa, Anterosa(ze związku z Aresem), Hermafrodyty(z Hermesem), Eneasza(z Anchizesem).
Kiedy Hefajstos dowiedział się o jej romansie z Aresem ukrył w jej łożu metalową sieć i kiedy schwytał w nią Afrodytę z kochankiem, wystawił ich na pośmiewisko innych bóstw.

W innym z mitów pewnego dnia Niezgoda rzuciła jabłko przeznaczone dla najpiękniejszej, a do tego miana stanęły trzy boginie: Hera, Atena, Afrodyta. Parys ofiarował jabłko Afrodycie, gdyż ta obiecała mu Helenę. Wybór rozgniewał pozostałe boginie co doprowadziło to do wojny trojańskiej. W wojnie Afrodyta sprzyjała Trojanom

Ulubionym miejscem Afrodyty był Cypr na którego brzegu czekały na nią Charyty(Eufrosyne, Aglaja i Talia), które odtąd zawsze towarzyszyły jej i służyły. Cypr(Pafos, Amathus) stał się głównym miejscem kultu bogini.
Na jej cześć obchodzono Afrodyzje.


Starożytni nadawali Afrodycie różne przydomki. Między innymi:
Afrogeneja – zrodzona z piany morskiej,
Anadyomene – wynurzająca się z fal morskich,
Cypryda – od Cypru,
Despina,
Kypris,
Epitragidia,
Skotia.

Atrybutami Afrodyty były: mitr, rydwan zaprzężony w gołębie, róża, jabłko, łabędź, jaskółka, gołąb i zając.


Z doświadczenia wiem, że bardzo lubi kiedy komplementuje się jej wygląd i uwielbia dary szczególnie z kwiatów. Miła jest jej także biżuteria.
Dobrze się z nią współpracuje.]]> <![CDATA[Persefona]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=6139 Mon, 27 Oct 2014 19:38:47 +0100 Olimpia]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=6139
[Obrazek: 220px-Nymphenburg-Statue-4_bw.jpg]

Kora i Dementer były sobie bardzo bliskie, lubiły razem spacerować i zbierać kwiaty... Ale Dementer zawsze mówiła Korze, aby nie zrywała tylko jednego kwiatu... Narcyza, bo jest to kwiat poświęcony Bogom podziemi. Kora zawsze słuchała swojej mamy i omijała Naryze. W Korze zakochał się Hades - Bóg Śmierci, i namówił Zeusa aby ten dał mu Korę za żonę, Zeus się zgodził - ale pod warunkiem, że Dementer nic nie będzie wiedzieć. I tak oto, kiedy Kora bawiła się z nimfami na łące i zrywała piękne kwiaty, nagle zachipnotyzował ją pewien kwiat... Tak, Narcyz, zerwała go i nagle ziemia rozstąpiła się i wyleciał z niej czarny rydwan, zaprzągnięty czarnymi końmi i Hades porwał Korę, do swojego królestwa. Dementer szukała swej ukochanej córki wszędzie, ale nikt nic nie widział i nigdzie jej nie było... Nad biedną Boginią ziemii, urodzaju i płodności Dementer zlitował się Helios - Bóg Słońca, albo Hekate - Bogini nocy i czarów oraz podziemia, zależy od źródła, w każdym razie Dementer wpadła w ogromny gniew, i zarazem jeszcze większą rozpacz, sprawiła że ziemia przestała rodzic owoce, i ziarna - ludzie zaczęli głosować. Na próżno Zeus i reszta próbowali, przebłagać Boginie aby się zlitowała nad ziemią i ludźmi, nie było innej opcji jak oddać Dementer Korę.
[Obrazek: images?q=tbn:ANd9GcQ31dv9Y3PPdGJwaSs9k-5...l4x-d87Cfg]
Natomiast Kora w Podziemi bardzo nie lubiła być, ciemno i czarno... I na dodatek jest tu więźniem! Hades próbował wielu sposobów aby Kora go pokochała, ale na próżno... Zeus nie mając innego wyjścia wydawał wyrok, że Kora wróci do swojej matki, pod warunkiem że nic w podziemi nie zjadła... Hades znając ów wyrok i wiedząc że Kora nie skubneła nic u niego, namówił ją aby na pożegnanie zjadła owoc Granatu... Kora skubneła kilka ziarek, ale to wystarczyło, stała się żoną Hadesa i Panią podziemnego świata - tak więc, zawarto kompromis, połowę roku Kora, spędzała z matką jako Bogini wegetacji, urodzaju, zbórz i płodności a połowę z Hadesem jako Persefona, Bogini śmierci, Pani świata podziemnego, i opiekunka dusz oraz mrocznych istot. I tak oto jest łączona ze śmiercią i odrodzeniem, cyklem. Wiemy więc już jak powstały pory roku. :)

[Obrazek: blog_yj_4654293_7147497_tr_persephone_wi...ranate.jpg]

Kiedy Król Tracji i najlepszy śpiewak oraz poeta na świecie - Orfeusz utracił swoją ukochaną Eurodykę - nimfę drzewną, Eurodyka nie ziemskiej urody i Aristajos - syn Boga słońca Apolla zakochał się w niej od razu... Jednak kiedy ta go odrzuciła, zaczął ją gonić, Eurodyka w swej ucieczce nadepneła na węża a ten ją ugryzł w nogę i tak oto, Eurodyka trafiła do Hadesu... Orfeusz nie mógł tego znieść i zszedł do podziemii, aby ubłagadać Hadesa by ten oddał mu jego ukochaną Eurodykę... To dzięki Persefonie, Orfeusz miał szansę odzyskać swą ukochaną... Miał tylko wrócić na powierzchnie nie oglądając się za siebie... Jednak kiedy już był prawie, prawie na Słońcu, odwrócił się kierowany strachem że Hades z niego zakpił. I tak oto, utracił swą Eurodykę. Kto chce dokładnej opisanego mitu: znajdzie go tutaj: http://witchcraft.com.pl/T-konkurs-wrzesien--5926 Jiruka pięknie to opisała - potem się to wszystko przeniesie do odpowiednich działów. :)

Persefona była także rywalką Afrodyty. Zaczęło się Króla i jego małżonki... Jakiego tylko króla? Niektóre źródła podają Tyjosa - króla syryjskiego, a inne Kinyrasa - króla Cypru, stawiam jednak na Kinyrasa bo główny ośrodek kultu Adonisa był właśnie na Cyprze, jego ukochana Afrodyta wynurzyła się w Pafos - na Cyprze, i tutaj mamy takie jeziorko które właśnie opisałam, ale zauważając, że znowu się rozpisałam i to na inny temat, wykasowałam bo to nie ma być post o tym miejscu...

W każdym razie, wróćmy do mitu... Żona króla wychwała że nie ma piękniejszej od Mirry, jest piękniejsza od samej Afrodyty itp. itd. Co skierowało oczywiście furie próżnej Bogini - i zesłała na Mirre pragnienie seksualne z własnym ojcem. Mirrze udało się sprytnym sposobem współżyć ze swoim ojcem, ale kiedy odkrył podstęp chciał zabić córkę, Mirra błagała Bogów o ratunek - a Ci zmienili ją w drzewo Myrry. Streszczając bo to w końcu post o Persefonie - Afrodyta odpoczywała pod Myrrą kiedy pękła kora z niej wypadł przepiękny chłopczyk... Afrodyta dała mu na imię Adonis i dała Persefonie na wychowanie. Kiedy ten dosrósł Persefona nie chciała oddać Adonisa, bo się w nim zakochała... Jednak on wolał Afrodytę, dowiedziawszy się o tym jej kochanek Ares, zesłał na Adonisa dzika który rozdział mu udo (z jego krwi powstał Miłek: http://pl.m.wikipedia.org/wiki/Miłek ) i Adonis umarł będąc już na zawsze Persefony, jednakże udało się Afrodycie namówił Zeusa (w niektórych podaniach to Kalipso) aby Adonis wracał czasem do niej... Jedno źródło mówi, że na wiosnę i lato Adonis jest z Afrodytą a na jesień i zimę z Persefoną, inne że jedna trzecią roku spędza z Afordytą, jedną trzecią z Persefona a resztę gdzie chce, a to zawsze była Afrodyta. A tutaj macie fotki przy okazji Łaźni Afrodyty, ponoć to tutaj spotkali się i się w sobie zakochali od pierwszego wejrzenia:

[Obrazek: Laznia-Afrodyty-w-Paphos.jpg]

Pozwólcie że pomine, że te kilka innych mitów i przejdę bezpośrednio do Persefony.

Jej atrybuty:
Mak - jako roślina życia i śmierci
Kłosy - jako zborza, symbol cyklu i wegetacji, zbiorów Narcyzy - które sprowadziły na nią zgubę
Owoc Granatu - także związany z Bogami Śmierci, jednak tutaj chodzi raczej o to, że przez ten nieszczęsny granat została na zawsze udupiona w Hadesie.

Święte zwierzęta to krowa i świnia, a kolory to czarny i biały (z mojej obserwacji wynika, że najlepiej palić przy wezwaniu obie, połączone czerwoną wstążką).

Persefona jest najbardziej pomocną i życzliwą ludziom Boginią Śmierci - pomogła nawet Heraklesowi zaiwanić Cerbera - ukochanego trójgłowego psa pilnującego świata podziemi. To jedna z najdelikatniejszych Bogiń w moim mniemaniu. :) Bardzo ją lubie. ^^ Jest bardzo pomocna między innymi w pracowaniu nad naszymi ciemnymi stronami duszy, pomaga oczyścić i jest wspaniałą powierniczką. :)]]>
[Obrazek: 220px-Nymphenburg-Statue-4_bw.jpg]

Kora i Dementer były sobie bardzo bliskie, lubiły razem spacerować i zbierać kwiaty... Ale Dementer zawsze mówiła Korze, aby nie zrywała tylko jednego kwiatu... Narcyza, bo jest to kwiat poświęcony Bogom podziemi. Kora zawsze słuchała swojej mamy i omijała Naryze. W Korze zakochał się Hades - Bóg Śmierci, i namówił Zeusa aby ten dał mu Korę za żonę, Zeus się zgodził - ale pod warunkiem, że Dementer nic nie będzie wiedzieć. I tak oto, kiedy Kora bawiła się z nimfami na łące i zrywała piękne kwiaty, nagle zachipnotyzował ją pewien kwiat... Tak, Narcyz, zerwała go i nagle ziemia rozstąpiła się i wyleciał z niej czarny rydwan, zaprzągnięty czarnymi końmi i Hades porwał Korę, do swojego królestwa. Dementer szukała swej ukochanej córki wszędzie, ale nikt nic nie widział i nigdzie jej nie było... Nad biedną Boginią ziemii, urodzaju i płodności Dementer zlitował się Helios - Bóg Słońca, albo Hekate - Bogini nocy i czarów oraz podziemia, zależy od źródła, w każdym razie Dementer wpadła w ogromny gniew, i zarazem jeszcze większą rozpacz, sprawiła że ziemia przestała rodzic owoce, i ziarna - ludzie zaczęli głosować. Na próżno Zeus i reszta próbowali, przebłagać Boginie aby się zlitowała nad ziemią i ludźmi, nie było innej opcji jak oddać Dementer Korę.
[Obrazek: images?q=tbn:ANd9GcQ31dv9Y3PPdGJwaSs9k-5...l4x-d87Cfg]
Natomiast Kora w Podziemi bardzo nie lubiła być, ciemno i czarno... I na dodatek jest tu więźniem! Hades próbował wielu sposobów aby Kora go pokochała, ale na próżno... Zeus nie mając innego wyjścia wydawał wyrok, że Kora wróci do swojej matki, pod warunkiem że nic w podziemi nie zjadła... Hades znając ów wyrok i wiedząc że Kora nie skubneła nic u niego, namówił ją aby na pożegnanie zjadła owoc Granatu... Kora skubneła kilka ziarek, ale to wystarczyło, stała się żoną Hadesa i Panią podziemnego świata - tak więc, zawarto kompromis, połowę roku Kora, spędzała z matką jako Bogini wegetacji, urodzaju, zbórz i płodności a połowę z Hadesem jako Persefona, Bogini śmierci, Pani świata podziemnego, i opiekunka dusz oraz mrocznych istot. I tak oto jest łączona ze śmiercią i odrodzeniem, cyklem. Wiemy więc już jak powstały pory roku. :)

[Obrazek: blog_yj_4654293_7147497_tr_persephone_wi...ranate.jpg]

Kiedy Król Tracji i najlepszy śpiewak oraz poeta na świecie - Orfeusz utracił swoją ukochaną Eurodykę - nimfę drzewną, Eurodyka nie ziemskiej urody i Aristajos - syn Boga słońca Apolla zakochał się w niej od razu... Jednak kiedy ta go odrzuciła, zaczął ją gonić, Eurodyka w swej ucieczce nadepneła na węża a ten ją ugryzł w nogę i tak oto, Eurodyka trafiła do Hadesu... Orfeusz nie mógł tego znieść i zszedł do podziemii, aby ubłagadać Hadesa by ten oddał mu jego ukochaną Eurodykę... To dzięki Persefonie, Orfeusz miał szansę odzyskać swą ukochaną... Miał tylko wrócić na powierzchnie nie oglądając się za siebie... Jednak kiedy już był prawie, prawie na Słońcu, odwrócił się kierowany strachem że Hades z niego zakpił. I tak oto, utracił swą Eurodykę. Kto chce dokładnej opisanego mitu: znajdzie go tutaj: http://witchcraft.com.pl/T-konkurs-wrzesien--5926 Jiruka pięknie to opisała - potem się to wszystko przeniesie do odpowiednich działów. :)

Persefona była także rywalką Afrodyty. Zaczęło się Króla i jego małżonki... Jakiego tylko króla? Niektóre źródła podają Tyjosa - króla syryjskiego, a inne Kinyrasa - króla Cypru, stawiam jednak na Kinyrasa bo główny ośrodek kultu Adonisa był właśnie na Cyprze, jego ukochana Afrodyta wynurzyła się w Pafos - na Cyprze, i tutaj mamy takie jeziorko które właśnie opisałam, ale zauważając, że znowu się rozpisałam i to na inny temat, wykasowałam bo to nie ma być post o tym miejscu...

W każdym razie, wróćmy do mitu... Żona króla wychwała że nie ma piękniejszej od Mirry, jest piękniejsza od samej Afrodyty itp. itd. Co skierowało oczywiście furie próżnej Bogini - i zesłała na Mirre pragnienie seksualne z własnym ojcem. Mirrze udało się sprytnym sposobem współżyć ze swoim ojcem, ale kiedy odkrył podstęp chciał zabić córkę, Mirra błagała Bogów o ratunek - a Ci zmienili ją w drzewo Myrry. Streszczając bo to w końcu post o Persefonie - Afrodyta odpoczywała pod Myrrą kiedy pękła kora z niej wypadł przepiękny chłopczyk... Afrodyta dała mu na imię Adonis i dała Persefonie na wychowanie. Kiedy ten dosrósł Persefona nie chciała oddać Adonisa, bo się w nim zakochała... Jednak on wolał Afrodytę, dowiedziawszy się o tym jej kochanek Ares, zesłał na Adonisa dzika który rozdział mu udo (z jego krwi powstał Miłek: http://pl.m.wikipedia.org/wiki/Miłek ) i Adonis umarł będąc już na zawsze Persefony, jednakże udało się Afrodycie namówił Zeusa (w niektórych podaniach to Kalipso) aby Adonis wracał czasem do niej... Jedno źródło mówi, że na wiosnę i lato Adonis jest z Afrodytą a na jesień i zimę z Persefoną, inne że jedna trzecią roku spędza z Afordytą, jedną trzecią z Persefona a resztę gdzie chce, a to zawsze była Afrodyta. A tutaj macie fotki przy okazji Łaźni Afrodyty, ponoć to tutaj spotkali się i się w sobie zakochali od pierwszego wejrzenia:

[Obrazek: Laznia-Afrodyty-w-Paphos.jpg]

Pozwólcie że pomine, że te kilka innych mitów i przejdę bezpośrednio do Persefony.

Jej atrybuty:
Mak - jako roślina życia i śmierci
Kłosy - jako zborza, symbol cyklu i wegetacji, zbiorów Narcyzy - które sprowadziły na nią zgubę
Owoc Granatu - także związany z Bogami Śmierci, jednak tutaj chodzi raczej o to, że przez ten nieszczęsny granat została na zawsze udupiona w Hadesie.

Święte zwierzęta to krowa i świnia, a kolory to czarny i biały (z mojej obserwacji wynika, że najlepiej palić przy wezwaniu obie, połączone czerwoną wstążką).

Persefona jest najbardziej pomocną i życzliwą ludziom Boginią Śmierci - pomogła nawet Heraklesowi zaiwanić Cerbera - ukochanego trójgłowego psa pilnującego świata podziemi. To jedna z najdelikatniejszych Bogiń w moim mniemaniu. :) Bardzo ją lubie. ^^ Jest bardzo pomocna między innymi w pracowaniu nad naszymi ciemnymi stronami duszy, pomaga oczyścić i jest wspaniałą powierniczką. :)]]> <![CDATA[Dzeus]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=4805 Mon, 03 Mar 2014 11:46:12 +0100 Feras]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=4805
Zeus w panteonie pełni rolę boga wszystkich bogów. Jego ojcem jest tytan Kronos i Rea. Podczas kiedy Kronos pożerał wszystkie swoje narodzone dzieci w obawie przed obaleniem Rea się zbuntowała i ukryła ona Zeusa który został wychowany przez koźlice Amaltee. Kiedy ten dorósł obalił Kronosa i ocalił swoje rodzeństwo z jego brzucha. Podzielił się z nimi rolami, tak że Zeus dostał niebo, Posejdon morze a Hades podziemie. Jego żoną była siostra - Hera ale zdradzał ją na lewo i prawo, a mając mnóstwo kochanek posiadał też mnóstwo dzieci, a wśród nich byli zarówno herosi jak i bogowie.
Atrybutem Zeusa były pioruny, którymi rzucał, gdy się denerwował. Były one wyrabiane dla niego przez jednego z synów - Hefajstosa. Posiadał także tarczę, egidę. Która także została wykuta przez Hefajstosa.]]>
Zeus w panteonie pełni rolę boga wszystkich bogów. Jego ojcem jest tytan Kronos i Rea. Podczas kiedy Kronos pożerał wszystkie swoje narodzone dzieci w obawie przed obaleniem Rea się zbuntowała i ukryła ona Zeusa który został wychowany przez koźlice Amaltee. Kiedy ten dorósł obalił Kronosa i ocalił swoje rodzeństwo z jego brzucha. Podzielił się z nimi rolami, tak że Zeus dostał niebo, Posejdon morze a Hades podziemie. Jego żoną była siostra - Hera ale zdradzał ją na lewo i prawo, a mając mnóstwo kochanek posiadał też mnóstwo dzieci, a wśród nich byli zarówno herosi jak i bogowie.
Atrybutem Zeusa były pioruny, którymi rzucał, gdy się denerwował. Były one wyrabiane dla niego przez jednego z synów - Hefajstosa. Posiadał także tarczę, egidę. Która także została wykuta przez Hefajstosa.]]> <![CDATA[Nemesis]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=4800 Sun, 02 Mar 2014 22:06:39 +0100 Sorrio Mortiaris]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=4800 NEMESIS
"ta która dzieli i rządzi"
[Obrazek: pobrane.jpg]
Greckie imię: Νεμεσις
Transliteracja: Nemesis
Latynoskie imię: Nemesis, Rivalitas


RODZICE


NYX (bez ojca)- Pradawna bogni nocy.
NYX & EREBOS-Pradawny bóg ciemności.
OKEANOS-Tytan, władca wszelich wód na ziemi, w tym i chmur deszczowych.
ZEUS- związek kazirodczy, jako córka i kochanka.


POTOMSTWO


Z ZEUS'em- Bliźniaki Clytemnestra i Helena(trojańska). Historia bardzo ciekawa, gdyż Zeus by uniknąć swojej zazdrosnej żony Hery zmienił się w łabędzia, natomiast Nemesis w gęś. W swojej gęsiej formie złożyła jajo(Helena), które później podarowała Ledzie(uważanej z matkę Heleny w reszcie mitów).
Z TARTAROS'em - Telkhines(Telkinowie) 4 mistyczni bogowie-kowale, którzy zasłynęli wykuciem trójzębu Posejdona oraz sierpem, którym Kronos "wykastrował" swojego ojca Ouranosa(pierwotny władca nieba).

OGÓLNIE


[Obrazek: Nemesis_post.jpg]

Bogini uważana za uosobienie "gniewu bogów", patronowała zemście oraz sprawiedliwości. Dążyła do balansu i równowagi na świecie. Wspierana przez Tyche(fortuna) siała postrach wśród złoczyńców i niosła opiekę uczciwym i spokojnym. Z jej gniewem musieli liczyć się także wszyscy, którzy w jakiś sposób uciekali od ziemskich praw i kary, często sądziła konflikty wśród bogów, a jej decyzją podporządkowywał się sam Zeus. Niczym Robin Hood odbierała bogatym i dawała biednym.

W mitach przybierała postać ducha zemsty w historiach miłosnych takich jak historia Narcyza lub w niektórych wersjach "wojny trojańskiej" ukazała się swojej córce Helenie, kierując na nią oskarżycielskim palcem, kiedy ta ulegała uwodzeniu Parysa.

Nemesis pokazywana była jako kobieta z "anielskimi skrzydłami", Jej głównymi atrybutami była gałązka jabłoni, bicz, wodza, miecz lub waga. Jej imię natomiast pochodzi od Greckich Nemêsis lub Nemô, które tłumaczone były jako ta która "dzieli i rządzi". Rzymianie używali Greckiego imienia lub zamiennika Invidia("zazdrośnica").

KULT


Kult był głównie "duchowy" w sensie polecano Jej większość ustaw prawnych i często na Nią przysięgali wysocy urzędnicy państwowi, dziwne okoliczności losu, lub szalejące żywioły były często utożsamiane z jej "sądem". Pewien "pisarz" Michael B. opisał sanktuarium w Rhamnous, które rzekomo było poświęcone Nemesis, nie zostało jednak po nim żadnych "większych" śladów/dowodów.

Rhamnous

[Obrazek: Rhamnous.jpg]
[Obrazek: Rhamnous_2.jpg]

DLACZEGO ONA


[Obrazek: umiarkownie.jpg]
Tarot snów "umiarkowanie"


Czuję silną więź z Nemesis, rozumiem jej system sprawiedliwości oraz czuję wielki szacunek do jej niepodległości. Była niezawisła, i nawet najwięksi z bogów bali się lub nie chcieli występować przeciw Niej. Nie była ani negatywną, ani pozytywną boginią, ale kimś pomiędzy, potrafiła sprawiedliwie rozsądzić każda sprawę i tak naprawdę każdy postrzegał ją inaczej, poprzez to jak sam postępował. Utożsamiam Ją z kartą "tarota snów", a przynajmniej widzę w niej ideał świata, który Nemesis pielęgnowała.


WSZELKIE PRAWA ZASTRZEŻONE!
]]> NEMESIS
"ta która dzieli i rządzi"
[Obrazek: pobrane.jpg]
Greckie imię: Νεμεσις
Transliteracja: Nemesis
Latynoskie imię: Nemesis, Rivalitas


RODZICE


NYX (bez ojca)- Pradawna bogni nocy.
NYX & EREBOS-Pradawny bóg ciemności.
OKEANOS-Tytan, władca wszelich wód na ziemi, w tym i chmur deszczowych.
ZEUS- związek kazirodczy, jako córka i kochanka.


POTOMSTWO


Z ZEUS'em- Bliźniaki Clytemnestra i Helena(trojańska). Historia bardzo ciekawa, gdyż Zeus by uniknąć swojej zazdrosnej żony Hery zmienił się w łabędzia, natomiast Nemesis w gęś. W swojej gęsiej formie złożyła jajo(Helena), które później podarowała Ledzie(uważanej z matkę Heleny w reszcie mitów).
Z TARTAROS'em - Telkhines(Telkinowie) 4 mistyczni bogowie-kowale, którzy zasłynęli wykuciem trójzębu Posejdona oraz sierpem, którym Kronos "wykastrował" swojego ojca Ouranosa(pierwotny władca nieba).

OGÓLNIE


[Obrazek: Nemesis_post.jpg]

Bogini uważana za uosobienie "gniewu bogów", patronowała zemście oraz sprawiedliwości. Dążyła do balansu i równowagi na świecie. Wspierana przez Tyche(fortuna) siała postrach wśród złoczyńców i niosła opiekę uczciwym i spokojnym. Z jej gniewem musieli liczyć się także wszyscy, którzy w jakiś sposób uciekali od ziemskich praw i kary, często sądziła konflikty wśród bogów, a jej decyzją podporządkowywał się sam Zeus. Niczym Robin Hood odbierała bogatym i dawała biednym.

W mitach przybierała postać ducha zemsty w historiach miłosnych takich jak historia Narcyza lub w niektórych wersjach "wojny trojańskiej" ukazała się swojej córce Helenie, kierując na nią oskarżycielskim palcem, kiedy ta ulegała uwodzeniu Parysa.

Nemesis pokazywana była jako kobieta z "anielskimi skrzydłami", Jej głównymi atrybutami była gałązka jabłoni, bicz, wodza, miecz lub waga. Jej imię natomiast pochodzi od Greckich Nemêsis lub Nemô, które tłumaczone były jako ta która "dzieli i rządzi". Rzymianie używali Greckiego imienia lub zamiennika Invidia("zazdrośnica").

KULT


Kult był głównie "duchowy" w sensie polecano Jej większość ustaw prawnych i często na Nią przysięgali wysocy urzędnicy państwowi, dziwne okoliczności losu, lub szalejące żywioły były często utożsamiane z jej "sądem". Pewien "pisarz" Michael B. opisał sanktuarium w Rhamnous, które rzekomo było poświęcone Nemesis, nie zostało jednak po nim żadnych "większych" śladów/dowodów.

Rhamnous

[Obrazek: Rhamnous.jpg]
[Obrazek: Rhamnous_2.jpg]

DLACZEGO ONA


[Obrazek: umiarkownie.jpg]
Tarot snów "umiarkowanie"


Czuję silną więź z Nemesis, rozumiem jej system sprawiedliwości oraz czuję wielki szacunek do jej niepodległości. Była niezawisła, i nawet najwięksi z bogów bali się lub nie chcieli występować przeciw Niej. Nie była ani negatywną, ani pozytywną boginią, ale kimś pomiędzy, potrafiła sprawiedliwie rozsądzić każda sprawę i tak naprawdę każdy postrzegał ją inaczej, poprzez to jak sam postępował. Utożsamiam Ją z kartą "tarota snów", a przynajmniej widzę w niej ideał świata, który Nemesis pielęgnowała.


WSZELKIE PRAWA ZASTRZEŻONE!
]]> <![CDATA[Hefajstos]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=4794 Wed, 26 Feb 2014 22:26:31 +0100 wena]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=4794
Hefajstos

[Obrazek: Hephaestus_Vulcan_Greek_God_Art_02_by_Ha...esigns.jpg]
Dla czego ten byt.? Bo go lubię i fajnie mi się z nim w astralu pracuje.
-----------------------------------------------------------------------

Jeden z bogów greckich uważany za najbardziej pracowitego i dokładnego boga. Kiedy inni bogowie sobie chlali i wyrywali laski ten zapieprzał w swojej kuźni jak niemiecka kosiarka do trawy.

Kto go wydał na świat?
Ojczulek Zeus go wydał na świat. A mateczkę miał Here.

Co ten wielki i potężny kowal wykuł.?
Jak sie ma za ojca boga ciskającego piorunami to wiadomo pioruny dla tatusia bo ten rzucał nimi we wszystkie znane kierunki.
Dodatkowo wykuł tarcze i berło dla tatusia
Piękną zbroje Achillesa, i strzały Erosa. I tysiące innych mitycznych broni.

Jak to bywa w rodzinie bywają kłótnię i tak oto Hefajstos bóg o miękkim sercu i silnej woli pracy wstawił się za matką do rozgniewanego ojczulka Zeusa żeby ten ją zwiesił z jednej góry. Ten wielki bóg Zeus był w takim szałem owładnięty ze strącił syna z olimpu przez to ten kuleje nadal.

Spadał ten wielki bóg z olimpu przez jeden dzień i jedną noc. Całkiem sporo ciekawe jaką prędkość osiągną.
Przypierdolił jak meteoryt w wyspę znaną Lemnos Prawdopodobnie lodował na nogach i dla tego mu się złamały podczas lądowania.

Kiedy biedaczek leżał nieprzytomny znalazła go Tetyda bogini morska zaopiekowała się nim. W nagrodę za opiekę wyrabiał Tetydzie i innym boginkom morskim różnej maści ozdoby i naszyjniki.
Przez następne 9 lat siedział on w towarzystwie bogini morskich i nie chciał wracać no w sumie kto by chciał :D. W olimpie zapominano o nim i uznano go za zmarłego.

Ale jak to bywa nie trwały jego uciechy z boginiami morskimi długo pijaczyna olimpijski Dionizos spił go wsadził na osła i zawiózł do olimpu.
Sami wiecie po długiej i hucznej imprezie zdarzy sie obudzić w jakimś miejscu w którym nie powinniśmy być. Jak jakiś anglik we Francji xD

Kiedy Hefajstos uleczył kaca radość była ogromna na olimpie bo wiedzieli wszyscy ze dobrze mieć kogoś kto ciągle zapierdala jak ruski traktor.

Ojciec żeby wynagrodzić mu dawne krzywdy dał mu piękną żonę Afrodytę
Choć ja osobiście uważam ze dał ją dla tego bo jego ciągało do pięknych bogini morskich wiec ojciec mądry dał mu piękna laskę żeby go zatrzymać na miejscu.

Małżeństwo owe nie było szczęśliwe Afrodyta była typem kobiety lubiącej gdzieś wyjść a Hefajstos to wolał kuźnię zaniedbywał ją i ona go zdradzała z niepojętą ilością kochanków. W sumie jej się wcale nie dziwie.

Kiedy ten bóg dowiedział sie ze jego zona śpi z Aresem, miał plan.
Wykonał sieć mocną i niewidoczną gołym okiem, i złapał Afrodytę ze swoim kochankiem w nią. Potem zawołał wszystkich bogów i powiedział spójrzcie moja zona to kurwa. Potem za zapłatę kowal zgodził sie uwolnić pojmanych. kiedy zostali oni uwolnieni obaj się rozdzielili i czmychnęli z olimpu.

Hefajstos jest bogiem sztuki kowalskiej i ognia jest utożsamiany z Wulkanem.
Kochał ludzi i nauczył ich jak się klepie jaki metal danym młotkiem do tego w jakiej temperaturze.
[Obrazek: f9f869fd8a3020c1c71c07290c097050.jpg]]]>
Hefajstos

[Obrazek: Hephaestus_Vulcan_Greek_God_Art_02_by_Ha...esigns.jpg]
Dla czego ten byt.? Bo go lubię i fajnie mi się z nim w astralu pracuje.
-----------------------------------------------------------------------

Jeden z bogów greckich uważany za najbardziej pracowitego i dokładnego boga. Kiedy inni bogowie sobie chlali i wyrywali laski ten zapieprzał w swojej kuźni jak niemiecka kosiarka do trawy.

Kto go wydał na świat?
Ojczulek Zeus go wydał na świat. A mateczkę miał Here.

Co ten wielki i potężny kowal wykuł.?
Jak sie ma za ojca boga ciskającego piorunami to wiadomo pioruny dla tatusia bo ten rzucał nimi we wszystkie znane kierunki.
Dodatkowo wykuł tarcze i berło dla tatusia
Piękną zbroje Achillesa, i strzały Erosa. I tysiące innych mitycznych broni.

Jak to bywa w rodzinie bywają kłótnię i tak oto Hefajstos bóg o miękkim sercu i silnej woli pracy wstawił się za matką do rozgniewanego ojczulka Zeusa żeby ten ją zwiesił z jednej góry. Ten wielki bóg Zeus był w takim szałem owładnięty ze strącił syna z olimpu przez to ten kuleje nadal.

Spadał ten wielki bóg z olimpu przez jeden dzień i jedną noc. Całkiem sporo ciekawe jaką prędkość osiągną.
Przypierdolił jak meteoryt w wyspę znaną Lemnos Prawdopodobnie lodował na nogach i dla tego mu się złamały podczas lądowania.

Kiedy biedaczek leżał nieprzytomny znalazła go Tetyda bogini morska zaopiekowała się nim. W nagrodę za opiekę wyrabiał Tetydzie i innym boginkom morskim różnej maści ozdoby i naszyjniki.
Przez następne 9 lat siedział on w towarzystwie bogini morskich i nie chciał wracać no w sumie kto by chciał :D. W olimpie zapominano o nim i uznano go za zmarłego.

Ale jak to bywa nie trwały jego uciechy z boginiami morskimi długo pijaczyna olimpijski Dionizos spił go wsadził na osła i zawiózł do olimpu.
Sami wiecie po długiej i hucznej imprezie zdarzy sie obudzić w jakimś miejscu w którym nie powinniśmy być. Jak jakiś anglik we Francji xD

Kiedy Hefajstos uleczył kaca radość była ogromna na olimpie bo wiedzieli wszyscy ze dobrze mieć kogoś kto ciągle zapierdala jak ruski traktor.

Ojciec żeby wynagrodzić mu dawne krzywdy dał mu piękną żonę Afrodytę
Choć ja osobiście uważam ze dał ją dla tego bo jego ciągało do pięknych bogini morskich wiec ojciec mądry dał mu piękna laskę żeby go zatrzymać na miejscu.

Małżeństwo owe nie było szczęśliwe Afrodyta była typem kobiety lubiącej gdzieś wyjść a Hefajstos to wolał kuźnię zaniedbywał ją i ona go zdradzała z niepojętą ilością kochanków. W sumie jej się wcale nie dziwie.

Kiedy ten bóg dowiedział sie ze jego zona śpi z Aresem, miał plan.
Wykonał sieć mocną i niewidoczną gołym okiem, i złapał Afrodytę ze swoim kochankiem w nią. Potem zawołał wszystkich bogów i powiedział spójrzcie moja zona to kurwa. Potem za zapłatę kowal zgodził sie uwolnić pojmanych. kiedy zostali oni uwolnieni obaj się rozdzielili i czmychnęli z olimpu.

Hefajstos jest bogiem sztuki kowalskiej i ognia jest utożsamiany z Wulkanem.
Kochał ludzi i nauczył ich jak się klepie jaki metal danym młotkiem do tego w jakiej temperaturze.
[Obrazek: f9f869fd8a3020c1c71c07290c097050.jpg]]]> <![CDATA[Hades]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=4791 Mon, 03 Feb 2014 01:07:21 +0100 Razkael]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=4791
[Obrazek: Hades-et-Cerberus-III.jpg]

Atrybutami Hadesa są berło, klucze - władza nad krainą zmarłych, róg obfitości - bogactwa podziemia - oraz czapka z psiej skóry, która umożliwiała mu niewidzialność. Hades najczęściej jest przedstawiany ze swoim psem - Cerberem.

Hades często jest kojarzony ze złem, jest to je*any stereotyp. Hades jest bogiem budzącym strach i szacunek, jest też sprawiedliwy oraz surowy. Hades nie uczestniczył w biesiadach na Olimpie. A jego żoną jest Persefona.

Hades nie miał świątyń, ale oddawano mu cześć wszędzie. W przeciwieństwie do innych bogów, którym oddawano cześć z wyciągniętymi w górę rękoma, jemu składano cześć klęcząc. Olimp - góra, to i ręce w górę, Hades - dół, to i ręce w dół. Oddawano mu cześć w milczeniu.

A teraz coś o królestwie Hadesa. Główną rzeką w Hadesie jest Styks, przez nią przeprawiał Charon. Bramy pilnował Cerber, wpuszczał każdego, ale nie wypuszczał nikogo. Hades dzielił się na: pola elizejskie - udawali się tam bohaterowie, Ereb - szli tam przeciętni ludzie i Tartar - więzienie, byli tam umieszczani Ci, którzy sprzeciwili się woli bogów.

Hades, wbrew kolejnemu stereotypowi, nie spiskował przeciwko Zeusowi - tym, który chciał przejąć tron niebios, był Posejdon. A i Hades nie opuszczał swojego królestwa, chyba że w swojej czapce, dającej mu niewidzialność.

Mniej znani bogowie, którzy związani są z królestwem Hadesa to: Tanatos - bóg śmierci, Hypnos - bóg snów i Fobos - bóg strachu. Przypomniało mi się, że strażnikami Tartaru są erynie lub inaczej - furie.

To chyba tyle.]]>
[Obrazek: Hades-et-Cerberus-III.jpg]

Atrybutami Hadesa są berło, klucze - władza nad krainą zmarłych, róg obfitości - bogactwa podziemia - oraz czapka z psiej skóry, która umożliwiała mu niewidzialność. Hades najczęściej jest przedstawiany ze swoim psem - Cerberem.

Hades często jest kojarzony ze złem, jest to je*any stereotyp. Hades jest bogiem budzącym strach i szacunek, jest też sprawiedliwy oraz surowy. Hades nie uczestniczył w biesiadach na Olimpie. A jego żoną jest Persefona.

Hades nie miał świątyń, ale oddawano mu cześć wszędzie. W przeciwieństwie do innych bogów, którym oddawano cześć z wyciągniętymi w górę rękoma, jemu składano cześć klęcząc. Olimp - góra, to i ręce w górę, Hades - dół, to i ręce w dół. Oddawano mu cześć w milczeniu.

A teraz coś o królestwie Hadesa. Główną rzeką w Hadesie jest Styks, przez nią przeprawiał Charon. Bramy pilnował Cerber, wpuszczał każdego, ale nie wypuszczał nikogo. Hades dzielił się na: pola elizejskie - udawali się tam bohaterowie, Ereb - szli tam przeciętni ludzie i Tartar - więzienie, byli tam umieszczani Ci, którzy sprzeciwili się woli bogów.

Hades, wbrew kolejnemu stereotypowi, nie spiskował przeciwko Zeusowi - tym, który chciał przejąć tron niebios, był Posejdon. A i Hades nie opuszczał swojego królestwa, chyba że w swojej czapce, dającej mu niewidzialność.

Mniej znani bogowie, którzy związani są z królestwem Hadesa to: Tanatos - bóg śmierci, Hypnos - bóg snów i Fobos - bóg strachu. Przypomniało mi się, że strażnikami Tartaru są erynie lub inaczej - furie.

To chyba tyle.]]> <![CDATA[Hestia <3]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=3337 Fri, 09 Aug 2013 16:03:02 +0200 Olimpia]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=3337 Hestia jest najmniej wyróżniająca się z Bogiń, ale jest to jedna z najważniejszych Bogiń.

Jej atrybutem jest płomień, a jej imię oznacza dosłownie ''Ognisko'', ojcem Hestii był Kronos, a matka Reja, jak wiadomo, a jak nie wiadomo to powiem, Kronosowi zostało przepowiedziane, że zostanie obalony przez jedno ze swoich dzieci, i tak oto Kronos połykał wszystkie noworodki... Hestia była pierwszym dzieckiem, oczywiście została połknięta... Reja się w końcu wkurzyła, bo Kronos połykał dziecko po dziecku, i tak oto, Rei udało się uratować jedno ze swoich dzieci, a dokładniej Zeusa - wzięła go i ukryła w jaskini, a opiekowały się nim wilki. Jak Zeus dorósł obalił Kronosa i rozciął mu brzuch, a z niego wyskoczyły wszystkie połknięte przez niego dzieci - już dorosłe, między innymi Hestia, Posejdon i Hera. Hestia jest Boginią sierot, dzieci, rodzin, podróżnych, małżeństw, domowego ogniska, nigdy nie schodziła na ziemię - zawsze zostawała na Olimpie i pilnowała wiecznego ogniska. Unikała sporów, była najłagodniejszą ze wszystkich Bogów. Ślubowała wieczne dziewictwo wraz z Ateną, Nike i Artemidą, mimo zalotów Posejdona oraz Apollina. Była jednym z 12 najpotężniejszych Bóstw, jednak potem ustąpiła swoje miejsce w radzie Dionizowi - po prostu nie znosiła sporów, kłótni na zebraniach, wojen, rozlewu krwi. Ona była nieskazitelna i bardzo szanowana.

Zawsze od Hestii zaczynano... czy to modlitwy, czy... nowe życie.
Nowo narodzone dziecko nie było uważane za członka rodziny, dopóki nie powierzono go Hestii, takie dziecko 5 bądź 10 dni po urodzeniu obnoszono koło ogniska wzywając Hestię, i w tym czasie dawano mu imię. Ona nie miała żadnych świątyń czy ołtarzu... Świątynią dla niej był każdy dom, a ołtarzem ognisko. To bardzo cicha i skromna Bogini. :)]]> Hestia jest najmniej wyróżniająca się z Bogiń, ale jest to jedna z najważniejszych Bogiń.

Jej atrybutem jest płomień, a jej imię oznacza dosłownie ''Ognisko'', ojcem Hestii był Kronos, a matka Reja, jak wiadomo, a jak nie wiadomo to powiem, Kronosowi zostało przepowiedziane, że zostanie obalony przez jedno ze swoich dzieci, i tak oto Kronos połykał wszystkie noworodki... Hestia była pierwszym dzieckiem, oczywiście została połknięta... Reja się w końcu wkurzyła, bo Kronos połykał dziecko po dziecku, i tak oto, Rei udało się uratować jedno ze swoich dzieci, a dokładniej Zeusa - wzięła go i ukryła w jaskini, a opiekowały się nim wilki. Jak Zeus dorósł obalił Kronosa i rozciął mu brzuch, a z niego wyskoczyły wszystkie połknięte przez niego dzieci - już dorosłe, między innymi Hestia, Posejdon i Hera. Hestia jest Boginią sierot, dzieci, rodzin, podróżnych, małżeństw, domowego ogniska, nigdy nie schodziła na ziemię - zawsze zostawała na Olimpie i pilnowała wiecznego ogniska. Unikała sporów, była najłagodniejszą ze wszystkich Bogów. Ślubowała wieczne dziewictwo wraz z Ateną, Nike i Artemidą, mimo zalotów Posejdona oraz Apollina. Była jednym z 12 najpotężniejszych Bóstw, jednak potem ustąpiła swoje miejsce w radzie Dionizowi - po prostu nie znosiła sporów, kłótni na zebraniach, wojen, rozlewu krwi. Ona była nieskazitelna i bardzo szanowana.

Zawsze od Hestii zaczynano... czy to modlitwy, czy... nowe życie.
Nowo narodzone dziecko nie było uważane za członka rodziny, dopóki nie powierzono go Hestii, takie dziecko 5 bądź 10 dni po urodzeniu obnoszono koło ogniska wzywając Hestię, i w tym czasie dawano mu imię. Ona nie miała żadnych świątyń czy ołtarzu... Świątynią dla niej był każdy dom, a ołtarzem ognisko. To bardzo cicha i skromna Bogini. :)]]> <![CDATA[Bogowie Greków]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=1327 Mon, 31 Dec 2012 11:51:37 +0100 Irbis]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=1327 AFRODYTA - bogini miłości i piękności, opiekunka żeglarzy, identyfikowana w Rzymie z Wenus. Córka Zeusa i Diony, według innej tradycji jako córka Uranosa, którego organy płciowe, odcięte przez Kronosa, spadły do morza i spłodziły boginię. Afrodyta była żoną Hefajstosa, który dowiedziawszy się o jej miłostkach z Aresem uwięził ich w metalowej sieci narażając na szyderstwa wszystkich bogów. Dziećmi Afrodyty i Aresa były: Harmonia i Eros; z Anchizesem miała syna Eneasza. Pewnego dnia Niezgoda rzuciła jabłko przeznaczone dla najpiękniejszej, do tego miana stanęły trzy boginie: Hera, Atena, Afrodyta. Parys ofiarował jabłko Afrodycie, co rozgniewało pozostałe boginie, doprowadziło to do wojny trojańskiej. Atrybutami Afrodyty były: mitr, jabłko, róża, łabędź, jaskółka, gołąb i zając.

APOLLO - bóg słońca światła i wyroczni; patron poezji, muzyki, sztuk i nauk, przewodnik muz. Syn Zeusa i Latony, brat Artemidy. Przedstawiany jako bóg bardzo piękny, wysoki z długimi czarnymi lokami o błękitnym odcieniu. Czcili go również pasterze jako opiekuna trzód. Poświęcone mu były: wilk, sarna, łabędź, kruk, sęp, delfin, wawrzyn.

ARES - bóg wojny, utożsamiany z rzymskim Marsem.

ARTEMIDA - bogini świata zwierzęcego i roślinnego; w późniejszych okresie czczona jako dziewicza bogini lasów i gór, łowów i dzikich zwierząt, czczono ją także jako boginię księżyca i patronkę szczęśliwych porodów. Córka Zeusa i Latony, siostra Apollina. Strzałom Artemidy przypisywano nagłą i bezbolesną śmierć, mimo to uchodziła za boginię mściwą. W Rzymie utożsamiana z Dianą.

ASKLEPIOS - bóg sztuki lekarskiej, syn Apollina i Koronis; był mężem Epiony, ojcem bogini zdrowia Higiei i bogini lecznictwa Panakei. W Rzymie czczono Asklepiosa pod imieniem Eskulapa. Atrybuty to: węże owinięte wokół laski, szyszka świerka, wieńce laurowe, niekiedy koza lub pies.

ATE - bóstwo zaślepienia prowadzącego do zbrodni, jak również usposobienie kary za występki, córka bogini niezgody Eris. Wygnana przez Zeusa z Olimpu.

ATENA - bogini pokoju i wojny słusznej, wyskoczyła z głowy Zeusa, dlatego uważana była za usposobienie wszelkiego rozumu i mądrości. Córka Zeusa i Metis, przyszła na świat całkowicie uzbrojona. Atrybutami Ateny były: Tarcza (egida), dzida, hełm, sowa i drzewo oliwne; posiadała liczne przydomki: Promachos, Pallas, Bulaja, Ksenia, Agoraja, Polias, Partenos. W Rzymie utożsamiana z Minerwą.

CHARYTY - boginie wdzięku i radości. W Rzymie utożsamiane z Gracjami.

CHLORIS - bogini kwiatów, usposobienia wiosny, ukochana Zefira. W Rzymie utożsamiana z Florą.

DEMETER - bogini pól i urodzajów, córka Kronosa i Rei, siostra Zeusa, z którym miała córkę Persefonę. Przedstawiano ją jako poważną niewiastę z wieńcem na głowie, sierpem i pochodnią lub koszem owoców w ręku. W Rzymie utożsamiana z Ceres. Atrybutami były: kłos, narcyz, mak, żuraw.

DIONIZOS - bóg winnej latorośli, wina i płodnych sił przyrody, syn Zeusa i Semele. Semele, kochanka Zeusa zapragnęła ujrzeć go w całym boskim majestacie, bóg ukazał się wśród gromów i błyskawic, od których Semele została porażona; Zeus wydarł z jej łona sześciomiesięczny płód i zaszył go w swoim udzie, a gdy nadszedł czas, chłopiec wyszedł na świat cały i żywy. Dionizos uchodził za łagodnego i dobrego boga, który obłaskawiał nawet dzikie zwierzęta. W Rzymie utożsamiany z Bachusem. Atrybutami Dionizosa była laska owinięta winną latoroślą.

EIRENE - bogini pokoju, atrybutami Eirene były: gałązka oliwna, róg obfitości, kłosy.

ENYO - bogini wojny. W Rzymie utożsamiana z Belloną.

EOS - bogini rozpoczynającego się dnia. Jej mężem był Titonos, z którym miała dwuch synów Memnona i Emationa. W Rzymie utożsamiana z Aurorą.

EREB - bóg ciemności, syn Chaosu, brat Nocy. Zeus strącił go do Tartaru w czasie walk z tytanami.

ERIS - bogini niezgody i kłótni, jedna z cór Nocy. Dziećmi jej były: Ponos (Trud), Late (Zapomnienie), Limos (Głód ), Algos (Cierpienie), Horkos (Przysięga). Według innej tradycji była siostrą i towarzyszką Aresa. Eris rozgniewana, że nie została zaproszona na wesele Peleusa i Tetydy, rzuciła między boginię jabłko z napisem "dla najpiękniejszej", doprowadziło to do sporu między Herą, Ateną i Afrodytą.

EROS - bóg miłości. W Rzymie utożsamiany z Amorem.

ERYNIE - boginie zemsty z rodzone z krwi okaleczonego Uranosa: Alekto - usposobienie gniewu, Tysyfone - zemsty, Megera - nienawiści.

GAJA - Matka-Rodzicielka, wraz z Uranosem wyłoniła się z Chaosu; była to pierwsza para bogów władająca światem, prarodzicami następnych pokoleń bogów, Kronosa i Zeusa. Miała córkę Raję. Gaję czczono jako żywicielkę wszystkich, opiekunkę dzieci i jako boginię znającą wszystkie tajemnice przeznaczenia.

GLAUKOS - bóg morski, opiekun żeglarzy i rybaków, posiadający dar wieszczenia.

HADES - bóg zmarłych, władca świata podziemnego, syn Kronosa i Rei, brat Zeusa i Posejdona, mąż Persefony. W Rzymie utożsamiany z Plutonem. Atrybutami Hadesa były: cypr i narcyz.

HEBE - bogini młodości, córka Zeusa i Hery, siostra Aresa i Ejlejtyi. W Rzymie utożsamiana z Juwentą.

HEFAJSTOS - bóg ognia, sztuki kowalskiej i złotniczej, syn Zeusa i Hery, maż Afrodyty, która zdradzała go z Aresem. W swojej kuźni przy pomocy cyklopów wykuwał pioruny dla Zeusa. Dziełem Hefajtosa było berło i tarcza Zeusa (egida). W Rzymie utożsamiany z Wulkanem.

HEKATE - bogini ciemności, świata widm, czarów i magii, utożsamiana niekiedy z Artemidą, jako boginią księżyca. Hekate uważana była również za boginię pokuty i mścicielkę przelanej krwi.

HELIOS - bóg słońca, brat Eos i Selene; potomek Uranosa i Gai. Objeżdżał codziennie świat na rydwanie zaprzężonym w cztery białe rumaki, dając ludziom światło i ciepło. W Rzymie utożsamiany z bogiem Sol.

HERA - najpotężniejsza bogini na Olimpie, córka Kronosa i Rei, siostra i żona Zeusa; opiekunka małżeństw i wierności małżeńskiej. Atrybutami Hery był: paw, owoc granatu, lilia, i nieśmiertelnik. W Rzymie utożsamiana z Junoną.

HERMES - bóg handlu i zysku, opiekun kupców, utożsamiany z rzymskim Merkurym.

HESTIA - bogini ognia, patronka ogniska domowego, córka Kronosa i Rei, siostra Zeusa i Hery; nigdy nie opuszczała Olimpu, czczona w każdym domu. Atrybutem był płomień ogniska. W Rzymie utożsamiana z Westą.

HIGEJA - bogini zdrowia, córka Asklepiosa.

HORY - trzy córki Zeusa i Temidy, boginie pór roku i społecznego ładu: Eunomia - bogini praworządności i ładu, Eirene - pokoju, Dike zwaną także Astreą - sprawiedliwości.

HYPNOS - bóg snu, syn Nocy i Erebu brat bliźni boga śmierci Tanatosa.

IRIS - bogini tęczy.

KERY - boginie śmierci córy Nocy.

KRONOS - bóg drugiego pokolenia, bóg rolnictwa i zasiewów; syn Uranosa i Gai, siostrą i żoną była Rea, dziećmi Kronosa były: Hades, Posejdon, Hera, Demeter, Hestia i Zeus. W Rzymie utożsamiany z Saturnem.

MOJRY - trzy boginie przeznaczenia i losu każdego człowieka, córki Nocy. Według innej tradycji Zeusa i Temidy. Kloto (Prządka) i Lachezis (Obdarzająca) przędły nić ludzkiego życia, Atropos (Nieodwracalna) przecinała ją, gdy przyszła chwila śmierci.

MORFEUSZ - bóg marzeń sennych, syn Tanatosa, według innej tradycji Hypnosa. W Rzymie utożsamiany z Silwanusem.

NEMEZIS - bogini ludzkiego losu i strażniczka powszechnego ładu, usposobienie zemsty bogów, córka Nocy.

NIKE - bogini zwycięstwa, towarzyszkami w boju były bóstwa: Zelos, Kratos, Bia. Córka Pallasa i nimfy Styks.

NIMFY - boginie zdrowia: wodne - najdy, górskie - oready, łąkowe - lejmoniady, leśne - driady.

NOC - bogini, córka Chaosu, siostra Erebu; dziećmi były kery, mojry, Eris, Hypnos, Tanatos.

PAN - bóg pasterzy i trzód. W Rzymie utożsamiany z Faunem. Atrybutami Pana była: syring, kij pasterski, wieniec jodłowy lub gałązka jodły w ręce.

PARKI - boginie losów ludzkich, identyfikowane z greckimi mojrami.

PLUTOS - bóg bogactwa, syn Demetry i Iasjona; za karę że nagradzał swymi darami wszystkich ludzi bez wyboru, przez Zeusa został oślepiony.

POSEJDON - bóg morza, syn Kronosa i Rei, brat Zeusa i Hadesa, żoną jego była Amfitryta a córką Okeanos. W Rzymie utożsamiany z Neptunem.

PRIAP - bóg płodności, zapewniający urodzaje, opiekun winnic, ogrodów i drzew, syn Dionizosa i Afrodyty.

REA - Bóstwo Ziemi, Matka trzeciej generacji bogów, siostra i żona Kronosa. Dzieci Rei to: Zeus, Hades, Posejdon, Hera, Demeter, Hestia. Utożsamiana z frygijską boginią Kybele i rzymską boginią Ops.

SELENE - bogini księżyca, siostra Heliosa i Eos, utożsamiana z rzymską boginią Luną. Uchodziła za córkę Hyperiona i Tei albo Pallasa lub Heliosa. Z Zeusem miała córkę Pandię.

SYLENY - bóstwa rzek i źródeł.

TANATOS - bóg śmierci, syn Nocy, brat Hypnosa, jego synem był Morfeusz. TEMIDA - bogini sprawiedliwości i praw, córka Uranosa i Gai, matka Ho i Mojr. Przedstawiana z rogiem obfitości, wagą, opaską na oczach i z mieczem w dłoni.

TYCHE - bogini opiekująca się miastami i kieruj�ca losami poszczególnych ludzi.

URANOS - pierwszy bóg, który wyłonił się z Chaosu, żoną jego była Gaja, dziećmi ich byli: tytani, cyklopi, hekatonchejrowie (sturęcy), a z krwi okaleczonego Kronosa powstały erynie.

ZEUS - najwyższy bóg Greków, syn Kronosa i Rei. Zeusbył ojcem bogów i ludzi, panem nieba, światła i piorunów, kierował siłamiprzyrody i porządkiem świata. Swą władzę dzielił z Hadesem i Posejdonem.Żoną jego była bogini Hera, dziećmi ich byli: Ares, Hefajstos,Hebe; z innych związków: gracje, Persefona, Apollo, Artemida,Afrodyta, Hermes, Dionizos, Herakles, Atena.Atrybutami Zeusa były: orzeł, dąb i piorun.

źródło:http://swiatbogow.republika.pl/galeria.html]]> AFRODYTA - bogini miłości i piękności, opiekunka żeglarzy, identyfikowana w Rzymie z Wenus. Córka Zeusa i Diony, według innej tradycji jako córka Uranosa, którego organy płciowe, odcięte przez Kronosa, spadły do morza i spłodziły boginię. Afrodyta była żoną Hefajstosa, który dowiedziawszy się o jej miłostkach z Aresem uwięził ich w metalowej sieci narażając na szyderstwa wszystkich bogów. Dziećmi Afrodyty i Aresa były: Harmonia i Eros; z Anchizesem miała syna Eneasza. Pewnego dnia Niezgoda rzuciła jabłko przeznaczone dla najpiękniejszej, do tego miana stanęły trzy boginie: Hera, Atena, Afrodyta. Parys ofiarował jabłko Afrodycie, co rozgniewało pozostałe boginie, doprowadziło to do wojny trojańskiej. Atrybutami Afrodyty były: mitr, jabłko, róża, łabędź, jaskółka, gołąb i zając.

APOLLO - bóg słońca światła i wyroczni; patron poezji, muzyki, sztuk i nauk, przewodnik muz. Syn Zeusa i Latony, brat Artemidy. Przedstawiany jako bóg bardzo piękny, wysoki z długimi czarnymi lokami o błękitnym odcieniu. Czcili go również pasterze jako opiekuna trzód. Poświęcone mu były: wilk, sarna, łabędź, kruk, sęp, delfin, wawrzyn.

ARES - bóg wojny, utożsamiany z rzymskim Marsem.

ARTEMIDA - bogini świata zwierzęcego i roślinnego; w późniejszych okresie czczona jako dziewicza bogini lasów i gór, łowów i dzikich zwierząt, czczono ją także jako boginię księżyca i patronkę szczęśliwych porodów. Córka Zeusa i Latony, siostra Apollina. Strzałom Artemidy przypisywano nagłą i bezbolesną śmierć, mimo to uchodziła za boginię mściwą. W Rzymie utożsamiana z Dianą.

ASKLEPIOS - bóg sztuki lekarskiej, syn Apollina i Koronis; był mężem Epiony, ojcem bogini zdrowia Higiei i bogini lecznictwa Panakei. W Rzymie czczono Asklepiosa pod imieniem Eskulapa. Atrybuty to: węże owinięte wokół laski, szyszka świerka, wieńce laurowe, niekiedy koza lub pies.

ATE - bóstwo zaślepienia prowadzącego do zbrodni, jak również usposobienie kary za występki, córka bogini niezgody Eris. Wygnana przez Zeusa z Olimpu.

ATENA - bogini pokoju i wojny słusznej, wyskoczyła z głowy Zeusa, dlatego uważana była za usposobienie wszelkiego rozumu i mądrości. Córka Zeusa i Metis, przyszła na świat całkowicie uzbrojona. Atrybutami Ateny były: Tarcza (egida), dzida, hełm, sowa i drzewo oliwne; posiadała liczne przydomki: Promachos, Pallas, Bulaja, Ksenia, Agoraja, Polias, Partenos. W Rzymie utożsamiana z Minerwą.

CHARYTY - boginie wdzięku i radości. W Rzymie utożsamiane z Gracjami.

CHLORIS - bogini kwiatów, usposobienia wiosny, ukochana Zefira. W Rzymie utożsamiana z Florą.

DEMETER - bogini pól i urodzajów, córka Kronosa i Rei, siostra Zeusa, z którym miała córkę Persefonę. Przedstawiano ją jako poważną niewiastę z wieńcem na głowie, sierpem i pochodnią lub koszem owoców w ręku. W Rzymie utożsamiana z Ceres. Atrybutami były: kłos, narcyz, mak, żuraw.

DIONIZOS - bóg winnej latorośli, wina i płodnych sił przyrody, syn Zeusa i Semele. Semele, kochanka Zeusa zapragnęła ujrzeć go w całym boskim majestacie, bóg ukazał się wśród gromów i błyskawic, od których Semele została porażona; Zeus wydarł z jej łona sześciomiesięczny płód i zaszył go w swoim udzie, a gdy nadszedł czas, chłopiec wyszedł na świat cały i żywy. Dionizos uchodził za łagodnego i dobrego boga, który obłaskawiał nawet dzikie zwierzęta. W Rzymie utożsamiany z Bachusem. Atrybutami Dionizosa była laska owinięta winną latoroślą.

EIRENE - bogini pokoju, atrybutami Eirene były: gałązka oliwna, róg obfitości, kłosy.

ENYO - bogini wojny. W Rzymie utożsamiana z Belloną.

EOS - bogini rozpoczynającego się dnia. Jej mężem był Titonos, z którym miała dwuch synów Memnona i Emationa. W Rzymie utożsamiana z Aurorą.

EREB - bóg ciemności, syn Chaosu, brat Nocy. Zeus strącił go do Tartaru w czasie walk z tytanami.

ERIS - bogini niezgody i kłótni, jedna z cór Nocy. Dziećmi jej były: Ponos (Trud), Late (Zapomnienie), Limos (Głód ), Algos (Cierpienie), Horkos (Przysięga). Według innej tradycji była siostrą i towarzyszką Aresa. Eris rozgniewana, że nie została zaproszona na wesele Peleusa i Tetydy, rzuciła między boginię jabłko z napisem "dla najpiękniejszej", doprowadziło to do sporu między Herą, Ateną i Afrodytą.

EROS - bóg miłości. W Rzymie utożsamiany z Amorem.

ERYNIE - boginie zemsty z rodzone z krwi okaleczonego Uranosa: Alekto - usposobienie gniewu, Tysyfone - zemsty, Megera - nienawiści.

GAJA - Matka-Rodzicielka, wraz z Uranosem wyłoniła się z Chaosu; była to pierwsza para bogów władająca światem, prarodzicami następnych pokoleń bogów, Kronosa i Zeusa. Miała córkę Raję. Gaję czczono jako żywicielkę wszystkich, opiekunkę dzieci i jako boginię znającą wszystkie tajemnice przeznaczenia.

GLAUKOS - bóg morski, opiekun żeglarzy i rybaków, posiadający dar wieszczenia.

HADES - bóg zmarłych, władca świata podziemnego, syn Kronosa i Rei, brat Zeusa i Posejdona, mąż Persefony. W Rzymie utożsamiany z Plutonem. Atrybutami Hadesa były: cypr i narcyz.

HEBE - bogini młodości, córka Zeusa i Hery, siostra Aresa i Ejlejtyi. W Rzymie utożsamiana z Juwentą.

HEFAJSTOS - bóg ognia, sztuki kowalskiej i złotniczej, syn Zeusa i Hery, maż Afrodyty, która zdradzała go z Aresem. W swojej kuźni przy pomocy cyklopów wykuwał pioruny dla Zeusa. Dziełem Hefajtosa było berło i tarcza Zeusa (egida). W Rzymie utożsamiany z Wulkanem.

HEKATE - bogini ciemności, świata widm, czarów i magii, utożsamiana niekiedy z Artemidą, jako boginią księżyca. Hekate uważana była również za boginię pokuty i mścicielkę przelanej krwi.

HELIOS - bóg słońca, brat Eos i Selene; potomek Uranosa i Gai. Objeżdżał codziennie świat na rydwanie zaprzężonym w cztery białe rumaki, dając ludziom światło i ciepło. W Rzymie utożsamiany z bogiem Sol.

HERA - najpotężniejsza bogini na Olimpie, córka Kronosa i Rei, siostra i żona Zeusa; opiekunka małżeństw i wierności małżeńskiej. Atrybutami Hery był: paw, owoc granatu, lilia, i nieśmiertelnik. W Rzymie utożsamiana z Junoną.

HERMES - bóg handlu i zysku, opiekun kupców, utożsamiany z rzymskim Merkurym.

HESTIA - bogini ognia, patronka ogniska domowego, córka Kronosa i Rei, siostra Zeusa i Hery; nigdy nie opuszczała Olimpu, czczona w każdym domu. Atrybutem był płomień ogniska. W Rzymie utożsamiana z Westą.

HIGEJA - bogini zdrowia, córka Asklepiosa.

HORY - trzy córki Zeusa i Temidy, boginie pór roku i społecznego ładu: Eunomia - bogini praworządności i ładu, Eirene - pokoju, Dike zwaną także Astreą - sprawiedliwości.

HYPNOS - bóg snu, syn Nocy i Erebu brat bliźni boga śmierci Tanatosa.

IRIS - bogini tęczy.

KERY - boginie śmierci córy Nocy.

KRONOS - bóg drugiego pokolenia, bóg rolnictwa i zasiewów; syn Uranosa i Gai, siostrą i żoną była Rea, dziećmi Kronosa były: Hades, Posejdon, Hera, Demeter, Hestia i Zeus. W Rzymie utożsamiany z Saturnem.

MOJRY - trzy boginie przeznaczenia i losu każdego człowieka, córki Nocy. Według innej tradycji Zeusa i Temidy. Kloto (Prządka) i Lachezis (Obdarzająca) przędły nić ludzkiego życia, Atropos (Nieodwracalna) przecinała ją, gdy przyszła chwila śmierci.

MORFEUSZ - bóg marzeń sennych, syn Tanatosa, według innej tradycji Hypnosa. W Rzymie utożsamiany z Silwanusem.

NEMEZIS - bogini ludzkiego losu i strażniczka powszechnego ładu, usposobienie zemsty bogów, córka Nocy.

NIKE - bogini zwycięstwa, towarzyszkami w boju były bóstwa: Zelos, Kratos, Bia. Córka Pallasa i nimfy Styks.

NIMFY - boginie zdrowia: wodne - najdy, górskie - oready, łąkowe - lejmoniady, leśne - driady.

NOC - bogini, córka Chaosu, siostra Erebu; dziećmi były kery, mojry, Eris, Hypnos, Tanatos.

PAN - bóg pasterzy i trzód. W Rzymie utożsamiany z Faunem. Atrybutami Pana była: syring, kij pasterski, wieniec jodłowy lub gałązka jodły w ręce.

PARKI - boginie losów ludzkich, identyfikowane z greckimi mojrami.

PLUTOS - bóg bogactwa, syn Demetry i Iasjona; za karę że nagradzał swymi darami wszystkich ludzi bez wyboru, przez Zeusa został oślepiony.

POSEJDON - bóg morza, syn Kronosa i Rei, brat Zeusa i Hadesa, żoną jego była Amfitryta a córką Okeanos. W Rzymie utożsamiany z Neptunem.

PRIAP - bóg płodności, zapewniający urodzaje, opiekun winnic, ogrodów i drzew, syn Dionizosa i Afrodyty.

REA - Bóstwo Ziemi, Matka trzeciej generacji bogów, siostra i żona Kronosa. Dzieci Rei to: Zeus, Hades, Posejdon, Hera, Demeter, Hestia. Utożsamiana z frygijską boginią Kybele i rzymską boginią Ops.

SELENE - bogini księżyca, siostra Heliosa i Eos, utożsamiana z rzymską boginią Luną. Uchodziła za córkę Hyperiona i Tei albo Pallasa lub Heliosa. Z Zeusem miała córkę Pandię.

SYLENY - bóstwa rzek i źródeł.

TANATOS - bóg śmierci, syn Nocy, brat Hypnosa, jego synem był Morfeusz. TEMIDA - bogini sprawiedliwości i praw, córka Uranosa i Gai, matka Ho i Mojr. Przedstawiana z rogiem obfitości, wagą, opaską na oczach i z mieczem w dłoni.

TYCHE - bogini opiekująca się miastami i kieruj�ca losami poszczególnych ludzi.

URANOS - pierwszy bóg, który wyłonił się z Chaosu, żoną jego była Gaja, dziećmi ich byli: tytani, cyklopi, hekatonchejrowie (sturęcy), a z krwi okaleczonego Kronosa powstały erynie.

ZEUS - najwyższy bóg Greków, syn Kronosa i Rei. Zeusbył ojcem bogów i ludzi, panem nieba, światła i piorunów, kierował siłamiprzyrody i porządkiem świata. Swą władzę dzielił z Hadesem i Posejdonem.Żoną jego była bogini Hera, dziećmi ich byli: Ares, Hefajstos,Hebe; z innych związków: gracje, Persefona, Apollo, Artemida,Afrodyta, Hermes, Dionizos, Herakles, Atena.Atrybutami Zeusa były: orzeł, dąb i piorun.

źródło:http://swiatbogow.republika.pl/galeria.html]]> <![CDATA[Hekate]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=99 Mon, 17 Sep 2012 10:36:29 +0200 Olimpia]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=99
W Wicca Hekate jest związana z trzecią postacią Bogini - Staruszka - Księżyc Malejący.]]>
W Wicca Hekate jest związana z trzecią postacią Bogini - Staruszka - Księżyc Malejący.]]>