Coś mojego.

[~Amber]

Cytuje- "Zważajcie na słowa, bo zazwyczaj nie szukacie ciszy, ja określiłbym to jako kontrolowany hałas. Ta prawdziwa cisza, w połączeniu z jakimkolwiek, choćby najmniejszym powodem do strachu jest bardziej przerażająca niż nawet najlepszy z horrorów." Hm.... dobrze wiem o czym mówisz, miałam kiedyś podobne doświadczenie, tyle ze w czyimś domu. Co do twojej opowieści- powody do strachu mogą być wyimaginowane, taka gra ludzkiej psychiki i wewnętrznych leków. Jeśli chodzi o ten bunkier to- 1. możesz mieć klaustrofobie i nie do końca masz tego świadomość, stad uczucie braku powietrza i reakcja serca oraz lek. Unikaj zejść pod ziemie i małych, ciasnych pomieszczeń. W takiej sytuacji zawsze nos przy sobie mały foliowy woreczek. Siadasz na podłodze oparty o ścianę, zamykasz oczy, przykładasz woreczek do twarzy zakrywając nim usta, wciągasz powietrze nosem a wydychasz do woreczka, powoli wdech-wydech i się uspokoisz. Później odsuń worek od ust i powoli przejdź na oddychanie przepona (brzuchem). Niejednemu pomogło. Zamiast woreczka można użyć dłoni układając je odpowiednio do ust. 2. Bunkier może mieć faktycznie zła energie, mogło się tam wydarzyć coś niedobrego a Ty jesteś "sensytywny", nadwrażliwy i ... odebrałeś emocje zakodowane w ścianach tego miejsca. Należy z takiego miejsca jak najszybciej wyjść, bo można nawet zemdleć. Ps. Jeśli Ci się jeszcze kiedykolwiek przydarzy taki atak paniki w ciszy, to zacznij sam do siebie mówić albo śpiewać, włącz muzykę lub Tv. Obojętnie co, żeby tylko przerwać cisze. Mam metodę prawie na wszystko hihi . Pozdrawiam.