Wizualizacja - podstawy - technika pomarańczy

[Evander]

Amorte!

Ponieważ na forum pojawiają się różne opisy i wskazówki dotyczące wizualizacji, postanowiłem poświęcić swój cenny czas na opisanie nieco dokładniej, czym jest wizualizacja, po co się ją stosuje oraz jak ćwiczyć wizualizację.

Ufam, że czas który poświęcam na napisanie tego nie będzie czasem straconym i osoby zainteresowane wezmą pod uwagę informacje tu zawarte.


Czym jest wizualizacja
Wizualizacja jest jedną z technik kontroli energii, leżącą na pograniczu magii i medytacji.
Wizualizacja NIE JEST wyobrażeniem sobie czegoś. Podczas wyobrażania sobie danego obiektu/sytuacji robimy to w sposób który najczęściej obejmuje jeden, dwa zmysły. Najczęściej nie jesteśmy w odmiennym stanie umysłu, jak stan alfa(lekki trans), jak również nasze wyobrażenie znajduje się tylko w naszym umyśle na tak zwanym ekranie umysłu. Jest to działanie nisko-energetczne z punktu widzenia magii.

W trakcie wizualizacji zaprzęgamy do pracy wszystkie zmysły: obraz (wygląd obiektu), słuch (dźwięk jaki wydaje obiekt gdy np. o niego pocieramy paznokciem), smak i zapach (co czujemy jak poliżemy i powąchamy obiekt) oraz dotyk (odczucie ciężaru obiektu, powierzchnia po przejechaniu opuszką palca).
Co więcej, przedmiot wizualizacji powinien znajdować się w przestrzeni przed nami - innymi słowy, powinien być obecny poza naszym umysłem.

A zatem: wizualizacja jest dokładnym odtworzeniem(lub stworzeniem) za pomocą pamięci sensorycznej (lub wyobraźni sensorycznej) przedmiotu wizualizacji zorientowanego w otaczającej nas trójwymiarowej przestrzeni. Ponieważ wizualizacja wymaga silnego skupienia i dużo uwagi, efektem tego jest ukierunkowanie dużej ilości energii (mentalnej, emocjonalnej) na przedmiot wizualizacji.

Powiedzmy sobie szczerze: większość ludzi nie potrafi prawidłowo zwizualizować sobie nawet kamienia, a co dopiero zastosować wizualizację prawidłowo w magii (np. do tworzenia servitorów, wychodzenia w OOBE).


Po co stosujemy wizualizację - przykładowe zastosowania.

1.)Wizualizacja jest podstawą wielu działań magicznych. Cały proces rzucania zaklęcia można opisać jako serię wizualizacji:
- wizualizacja zamierzenia
- wizualizacja gromadzenia energii
- wizualizacja przesyłania energii do celu
- wizualizacja efektu.

2.) Techniki wizualizacyjne pozwalają nam rozwinąć nasze sensorium oraz pamięć i wyobraźnię sensoryczną. Jest to przydatne w medytacji oraz magii energii, gdyż pozwala nam stworzyć lub odtworzyć przedmiot medytacji, ukierunkować nań energię, bądź też przypisać poszczególnym rodzajom energii pewne powiązania sensoryczne (kolor, smak).

3.) Podstawą wielu technik tworzenia servitorów i sigili jest właśnie wizualizacja, za pomocą której tworzymy myślokształt, nadajemy mu funkcję i wypuszczamy w świat.

4.) Jest także w stosowana w OOBE i LD. Istnieją opisy procedur, gdzie po zwizualizowaniu własnego ciała przenosimy do niego świadomość (bardzo trudna technika). Istnieją techniki inkubacji snów za pomocą wizualizacji, bądź też kodowania sobie symbolu uświadamiania.

5.) Wizualizacja jest przydatna w afirmacjach i manipulacjach (afirmacja = manipulacja samego siebie). Za pomocą wizualizacji jesteśmy w stanie nadać silny pozytywny lub negatywny ładunek jakiemuś uwarunkowaniu psychicznemu w naszej, lub czyjejś głowie.

Tak jak napisałem to w temacie o Tajemnicach medytacji:

Teoria postrzegania Jogi
Kiedy jest postrzegany zewnętrzny obiekt (ARTHA), myśli przybierają kształt tego obiektu. Jest to nazywane VRITTI.
Umysł jako VRITTI jest więc reprezentacją zewnętrznego obiektu. Fizyczny obiekt jest nazywany ordynarnym obiektem a umysłowe odbicie jest subtelnym obiektem. Ale oprócz tego obiektu, jest aspekt umysłu który postrzega.
Z tego wynika że umysł ma dwa aspekty: VRITTI (zauważony) i odbiorca (zauważający).
Ponieważ umysł jest więc przekształcany do formy obiektu postrzeganego, umysł który medytuje, na przykład, o Bóstwie, jest szczegółowo, przez ciągłe oddanie, przekształcany w podobieństwo owego Bóstwa, staje się tak czystym i potężnym jak to Bóstwo. To jest podstawowa reguła uwielbienia. (worship)

Wizualizacja jest prawie że odwrotną kolejnością tego procesu: Najpierw nasze myśli przybierają kształt danego obiektu i tworzymy jego reprezentację w umyśle, a następnie przesyłamy energię do miejsca w którym to odbicie ma zaistnieć, dzięki czemu tworzymy energetyczną wersję fizycznego obiektu. Dla osób, które mają problemy z linkowaniem i ukierunkowywaniem energii, wizualizacja jest jednym ze sposobów na obejście tych problemów.


Jak ćwiczyć wizualizację
Istnieje wiele technik ćwiczenia wizualizacji, jednak wszystkie mają podstawową cechę wspólną:
wymagają czasu.

Aby opanować prawidłowo wizualizację, trzeba jej ćwiczeniom poświęcać regularnie (co dzień, co dwa dni) możliwie dużo czasu (piętnaście minut dziennie może nie wystarczyć).
Nie można tego obejść, nie można tego skrócić. Jeżeli nie poświęcamy odpowiednio dużo czasu na naukę i ćwiczenie wizualizacji, to kiedy kładziemy się i próbujemy coś wizualizować, taki proces nie ma miejsca.

Aby prawidłowo podejść do ćwiczenia należy przede wszystkim:
- rozwinąć w sobie umiejętność wchodzenia w lekki trans, a potem umiejętność utrzymywania lekkiego transu przy otwartych oczach (bardzo przydatne w psionice!)
- rozwinąć w sobie świadomość naszego sensorium, poprzez dokładną, świadomą obserwację bodźców jakie otrzymujemy za pomocą naszych pięciu zmysłów fizycznych.
- rozwinąć w sobie świadomość pamięci sensorycznej, odtwarzając w umyśle bodźce, jakie odebraliśmy w trakcie ćwiczenia powyżej.

Oczywiście, wszystkie te rzeczy można ćwiczyć razem z wizualizacją, to że komuś nie wychodzi odtworzenie zapachu nie oznacza, że nie będzie w stanie zwizualizować servitora czy sigila.

1.)Lekki trans - stan Alfa
W przeciwieństwie do stanu Beta (normalnej aktywności) stan alfa jest praktycznie stanem, w którym człowiek jest zrelaksowany i mogą pojawiać się hipnagogi.
Dokładny opis ćwiczenia zamieszczam w tym temacie:
http://witchcraft.com.pl/T-jak-osiagnac-...trans--718

2.)Rozwijanie Sensorium
Sensorium jest naszym zestawem zmysłów, którymi postrzegamy świat, oraz naszym zestawem filtrów ograniczającym informacje jakie docierają do naszego umysłu, jak również limitem naszych możliwości wyobrażenia sobie czegoś. Termin został wymyślony przez Stanisława Lema.

Aby uświadomić wam granice Sensorium: Spróbujcie sobie wyobrazić linijkę o długości jednego metra. Żaden problem, prawda? Teraz spróbujcie sobie wyobrazić linijkę o długości jednej setnej milimetra (a ile to właściwie jest?). A teraz spróbujcie sobie wyobrazić linijkę o długości stu kilometrów (aż tyle?).

Wyobrażenie sobie jedno metrowej linijki nie jest żadnym problemem. Każdy wie ile to jest, każdy to potrafi. To doświadczenie mieści się w granicach naszego Sensorium, naszej umiejętności percepcji rzeczywistości. Wyobrażenie sobie czegoś o długości jednej setnej milimetra (limit percepcji oka to jedna minuta kątowa) jest niewiarygodnie trudne, podobnie jak wyobrażenie sobie czegoś o rozmiarze stu kilometrów (to dalej niż zasięg oka w dzień).

Nie musimy jednak używać aż tak drastycznych przykładów. Należy uświadomić sobie limity swojego Sensorium wynikające po prostu z niewytrenowania pamięci i wyobraźni sensorycznej. Wiele osób nie zwraca uwagi na zapach albo na odczucia dotyku związane z operowaniem fizycznymi przedmiotami. Aby prawidłowo wykonywać wizualizację należy po prostu być świadomym wszystkich bodźców jakie odbiera nasze ciało. I ponownie - rozwinięcie takiego poziomu świadomości "na zawołanie" wymaga czasu i cierpliwości.

3.)Pamięć i wyobraźnia sensoryczna
Kiedy już nauczymy się świadomie rejestrować to, co postrzegają nasze fizyczne zmysły, powinniśmy skupić się na ćwiczeniu pamięci i wyobraźni sensorycznej, czyli na przywoływaniu wspomnienia o tych bodźcach oraz próbie modyfikowania odczuć.

Nie ma tu wielkiej filozofii, jest to dokładnie taki sam proces jaki zachodzi podczas uczenia się czegokolwiek.

Aby ćwiczyć naszą pamięć i wyobraźnię sensoryczną możemy zastosować prostą metodę:
Przejeżdżamy palcem po szybie (powoli) rejestrując bodźce dotykowe, następnie zamykamy oczy i staramy się odtworzyć wrażenie dotyku szkła (pamięć sensoryczna). Gdy już nam się to uda, próbujemy lekko zmodyfikować wrażenie (wyobraźnia sensoryczna).


Technika Pomarańczy

Technika pomarańczy jest jedną z najstarszych "współczesnych" technik ćwiczenia wizualizacji. Opiera się ona na wszystkich wymienionych wyżej rzeczach i zawiera w sobie bodźce pochodzące ze wszystkich pięciu zmysłów.

Chciałbym zaznaczyć na wstępie, że to wcale nie musi być pomarańcza - to może być cokolwiek, ale na potrzeby rozwijania wszystkich zmysłów powinniśmy zacząć ćwiczyć z owocami.

Do prawidłowego przeprowadzenia ćwiczenia będzie potrzeba albo umiarkowania albo dwóch pomarańczy.

1.)Badanie wrażeń sensorycznych
Na tym etapie przygotowujemy się do wizualizacji obiektu. Zdobywamy i zapamiętujemy informacje sensoryczne o nim.

a)Wzrok: Przyjrzyj się uważnie kształtowi pomarańczy. Obserwuj kolory i ich odcienie. Obserwuj zmianę barw w różnych miejscach skórki, zabrudzenia na powierzchni. Po obraniu pomarańczy obserwuj wewnętrzną stronę skórki, miąższ owocu.

b)Dotyk: Weź pomarańczę w rękę. Poczuj jej ciężar na dłoni. Przesuń palcami po powierzchni skórki i wyczuj jej fakturę. Zaciśnij lekko palce i poczuj, jaki stawia opór. Następnie obierz pomarańczę (najlepiej rozcinając skórkę paznokciem) koncentrując się na doznaniu. Po obraniu zbadaj skórkę palcami - poprzesuwaj, pomiętoś, pognieć. Następnie zabierz się za kawałek miąższu - wyczuj jego fakturę, zaciśnij i poczuj jak sok z pomarańczy spływa po twoich palcach

c)Słuch: Przyłóż pomarańczę blisko ucha. Przejedź palcami po jej powierzchni, poskrob ją paznokciem, posłuchaj dźwięku jaki wydaje gdy jest obierana ze skórki

d)Zapach: Powąchaj uważnie pomarańczę. Jaki zapach czujesz? Po obraniu powąchaj ją ponownie. Jak się różnią te dwa zapachy? Jak od nich rożni się zapach soku, jaki wydostaje się ze zgniatanego miąższu?

e)Smak: Chyba nie trzeba tłumaczyć. Poliż pomarańczę. Nadgryź lekko jej skórkę. Co czujesz? Po obraniu pomarańczy weź kawałek do ust i jedząc powoli skup się na doznaniach smakowych.

Uwaga: warto zostawić chociaż kawałek pomarańczy pod ręką, albo mieć drugą, w razie jakbyśmy zapomnieli któregoś z bodźców.


2.)Wchodzimy w lekki trans
Dowolną metodą wprowadzamy się w lekki trans. Warto tutaj zauważyć, że wizualizować pomarańczę będziemy w fizycznej przestrzeni - dlatego najlepiej jest nie wizualizować jej nad głową, ale w dłoni.

Zaznaczmy również, że dla osoby, która potrafi utrzymywać lekki trans z otwartymi oczami nie jest koniecznie pozostawanie w bezruchu - wizualizowaną pomarańczą można wywijać, podrzucać, nawet zjeść.


3.)Wizualizujemy pomarańczę

W swojej dłoni, lub leżącą gdzieś na talerzu/biurku przed nami, zaczynamy wizualizować pomarańczę.

Teraz uwaga: jako osoba będąca dotykowcem, ja zawsze zaczynam od wrażenia dotyku.
Osoby które są wzrokowcami powinny zacząć od wyglądu.

Proces wizualizacji realizujemy za pomocą odtwarzania zawartych w pamięci sensorycznej bodźców, jakie uzyskaliśmy w punkcie 1. tego ćwiczenia.

a)Wzrok: Zwizualizuj sobie swoją pomarańczę w pewnej odległości przed tobą. Przypomnij sobie dokładne szczegóły jej wyglądu - jej kształt, jej kolory, detale powierzchni.

b)Dotyk: Przypomnij sobie i dodaj do wizualizacji ciężar pomarańczy. Jakie wrażenie miałeś trzymając ją w ręku? Przypomnij sobie dokładną fakturę powierzchni, wrażenia jakich doświadczyłeś podczas jej obierania. Zwizualizuj sobie dokładny proces badania pomarańczy pod tym kątem. Tak, należy sobie przypomnieć i wyobrazić, jak to było podczas badania pomarańczy, z wykonywanymi czynnościami włącznie.

c)Słuch: Przywołaj z pamięci subtelne dźwięki, jakie wydawała pomarańcza. Wyobraź sobie, że ponownie wykonujesz to badanie i odtwórz z pamięci sensorycznej jego efekty

d)Zapach: Powąchaj swoją wizualizowaną pomarańczę podczas kolejnych etapów badania. Przywołaj z pamięci wrażenia zapachu.

e)Smak: Spróbuj zjeść swój zwizualizowany owoc. Podczas jedzenia, przywołuj z pamięci dokładne wrażenia smakowe, jakie zdobyłeś podczas badania.

Ćwiczenie kończymy w dwojaki sposób - albo odstawiamy naszą zwizualizowaną pomarańczę w jakieś miejsce (np. na półkę) albo zjadamy ją do końca.


I to wszytko?
No prawie.

Trzeba podkreślić, że sam proces wizualizacji jest transferem energii, jak to było wspomniane w tekście. W taki właśnie sposób tworzy się sigile i servitory - wizualizując ich kształt, wizualizując z pamięci techniki magiczne lub inaczej funkcje sigila/servitora.

Trzeba również zaznaczyć, że zwizualizowany obiekt jest myślokształtem w pełnym tego słowa znaczeniu. Tak więc nie ma to już wielkiej różnicy w magii, czy po opanowaniu tej techniki będziemy dalej wizualizować pomarańczki czy sigile zagłady i zniszczenia.

No i na koniec najważniejsze. Wizualizacja jest potężnym narzędziem, ale trzeba go używać rozsądnie.

Nikt nie oczekuje od was, żebyście na potrzeby wizualizowania cegły próbowali ją zjeść, aby mieć pełen zestaw bodźców sensorycznych. Owszem, możecie ją polizać, ale bez przesady.


Jeszcze coś. Jak już opanujecie wizualizację pomarańczy, polecam spróbować zwizualizować sobie obok siebie swoje własne ciało. Może nie koniecznie musicie się ugryźć aby przywołać smak (aczkolwiek krew można spróbować), jednak należy postarać się zrobić to bardzo dokładnie - wliczając w to partie ciała, których na codzień nie widzimy (użyć lustra lub aparatu).

Kiedy już uda wam się was samych zwizualizować, może to być dosyć wstrząsające doznanie. Jednak od tego miejsca jest wiele rzeczy, jakie można zrobić z taką wizualizacją (niekoniecznie uprawiać seks). Jakie to rzeczy, to już temat na inną bajkę