LBRP/MROP-Mniejszy Rytual Pentagramu(ochronny)

[Aske]

Długi, ale ciekawy opis tegoż rytuału.

"Mniejszy Rytuał Pentagramu
Otwarcie
1.
Stań pośrodku kręgu, ze złączonymi stopami, twarzą na wschód. Dotknij kciukiem środka
czoła i zawibruj "Ate". [inna wymowa: ATAH - Ł.K.]

Wypowiadając słowo "Ate", wyobraź sobie, jak z nieba pada promień światła, tworząc nad
twoją głową kulę lub półkulę jaskrawo białego światła o średnicy około dziewięciu cali (22 -
23 cm).
Uwaga: wszędzie tam, gdzie wspomniane są świecąca kula, słup lub promień, powinny one
być przezroczyste albo półprzejrzyste i emanować światłem z każdego punktu swego wnętrza
(jak lampa jarzeniowa). Ciało maga powinno być doskonale "przezroczyste" dla wszystkich
tych wyobrażeń, to znaczy światło powinno przechodzić przez nie bez żadnych przeszkód.
2.
Powoli przesuń kciuk w dół, wzdłuż pionowej linii biegnącej środkiem ciała, aż wymierzysz
go w podłogę między swoimi stopami.

Wykonując ten gest, wyobraź sobie, jak z kuli nad twoją głową wysuwa się słup białego
światła grubości mniej więcej trzech cali (7 - 8 cm), przechodząc przez oś twojego ciała i
poruszając się z tą samą szybkością co twój kciuk (jakbyś "rysował" ten słup ruchem ręki).
Poczuj, jak słup napełnia się wibrującą energią, która stopniowo wprawia twoje ciało w rezonans.

Zawibruj "Malachut".

Wyobraź sobie, jak ten słup światła sięga podłogi. Kiedy już tam dotrze, zakotwicza się
mocno i tworzy kolejną kulę światła, która z początku jest ciemnoczerwona, ale w miarę, jak
napływa do niej coraz więcej energii, szybko rośnie i staje się coraz jaśniejsza i bielsza.
3.
Dotknij prawej ręki na wysokości serca i zawibruj "We gewura".

Wyobraź sobie, jak w tym punkcie powstaje mniejsza kula światła.

Przesuń dłoń poziomo do analogicznego punktu na lewej ręce i zawibruj "We gedula".

Przesuwając dłoń, wyobraź sobie, jak za jej ruchem podąża poziomo, przechodząc przez
środek twojego ciała i przecinając się z pionowym słupem w okolicy serca, kolejny promień
białego światła. Kiedy promień dotrze do twojej lewej ręki, wyobraź sobie, jak formuje się
tam druga nieduża kula światła. Następnie wyobraź sobie, jak tam i z powrotem przepływa
między nimi energia. Poczuj tę energię w swoim ciele, poczuj w sercu wywołane przez nią
podobne do mrowienia wrażenie.
4.
Obracając dłoń w prawo, nakreśl na piersi, naokoło serca, krąg o średnicy jakichś sześciu cali
(15 - 16 om). Zawibruj "Le olam".

Jak tylko zamkniesz krąg, wyobraź sobie, jak zakwita w nim duża różowa róża, której łodyga
przechodzi przez punkt, w którym krzyżują się poziomy promień i pionowy słup. Kiedy róża
będzie się otwierać, poczuj w sercu ruch jej płatków. Kiedy już się całkiem otworzy, wyobraź
sobie, jak na wszystkie strony bije z niej delikatna różowa poświata. Ten blask dociera coraz
dalej, aż wreszcie obejmuje cały krzyż i całe twoje ciało.
5.
Zawibruj "Amen".

Opuść ręce, rozluźnij się tak bardzo, jak potrafisz, nie wychodząc z wyprostowanej postawy,
po czym przez chwilę podziwiaj i czuj wszystko, co dotąd zwizualizowałeś. Powinieneś
wzbudzić w sobie poczucie zadowolenia z tego, czego już dokonałeś, i radować się rezultatem.
6.
Pozwól tym wszystkim wizualizacjom zgasnąć i zniknąć. Nie staraj się ich "wycierać", po
prostu przestań poświęcać uwagę podtrzymywaniu ich. Jeśli utrzymają się bez żadnego
wysiłku z twojej strony, to dobrze. Jeśli znikną, to też dobrze.

Właściwa ceremonia
7.
Podejdź do wschodniego skraju kręgu. Nakreśl różdżką albo ręką duży pentagram.
Linie, z których będą zbudowane pentagramy, i łączący je krąg powinny mieć barwę
białobłękitną i wyraźną trójwymiarową grubość, przynajmniej taką jak sznur do bielizny.
Dźgnij środek pentagramu różdżką albo ręką i zawibruj "Jahwe". [inna wymowa to: Jehowa,
lub najlepiej wibrować Tetragrammaton: Jod-He-Vau-He - IHVH - Ł.K.]
Wibrując to imię, wyobraź sobie, jak wnętrze pentagramu staje się oknem otwartym na
Krainę Powietrza. Za oknem powinieneś wyobrazić sobie jakiś krajobraz, który wydaje ci się
"powietrzny". Jest taka sceneria, który dla mnie działa szczególnie dobrze: widok ze wzgórza,
na którym stoi pewne toskańskie miasteczko. Błękit nieba jest tak intensywny, że prawie boli;
sklepienie niebieskie jest tak olbrzymie i wydaje się tak wysokie, że wszystkie elementy
krajobrazu - tak dzieła człowieka jak i przyrody - stają się przy nim maleńkie i nieważne.
Podobnie oddziaływuje "przepastne" niebo nad amerykańską prerią. Szczegóły nie są zbyt
istotne; chodzi o to, żebyś poczuł, że ten krajobraz jest przepełniony i przesycony mocą
powietrza, olbrzymią, wszechprzenikającą i ulotną. Wyobraź sobie, że ta kraina ciągnie się w
nieskończoność w tę stronę, w którą patrzysz.
Kiedy już dobrze zwizualizujesz krajobraz, wyobraź sobie, że przez pentagram dociera do
twojego kręgu chłodny wiatr. Poczuj, jak wiatr napełnia krąg, przewiewając na wylot twoje
ciało i duszę, nie omijając żadnej części ciebie. Ten wiatr wywiewa z ciebie zanieczyszczone
powietrzne składniki twojej natury, zastępując je czystą mocą powietrza. Odczuwaj ten wiatr,
póki nie uznasz, że jesteś już czysty i pełen mocy powietrza.
Uwaga: jeżeli nie przywołujesz, tylko odpędzasz, powinieneś zamiast tego czuć, jak wiatr
wywiewa z ciebie i z kręgu niechcianą moc, zabierając ją ze sobą z powrotem na drugą stronę
pentagramu. Potem powinieneś wyobrazić sobie, jak "okno" się zamyka - i postępować
analogicznie dla trzech pozostałych stron świata.
Zrób chwilę przerwy, żeby popodziwiać stopień powietrzności, jaki udało ci się sprowadzić
do kręgu. Poczuj związaną z tym satysfakcję i przysięgnij sobie, że następnym razem zrobisz
to jeszcze lepiej. Potem przestań świadomie podtrzymywać wizualizację i jej "odczucie". Na
początku będą one gasnąć, ale w miarę praktyki przekonasz się, że w kręgu do końca rytuału
pozostaje wrażenie czy posmak przywołanego żywiołu.
8.
Idąc wzdłuż krawędzi kręgu, przesuń się do jego południowego skraju. Zacznij od środka
wschodniego pentagramu i idąc, zatocz różdżką albo ręką białobłękitny łuk. Stań twarzą na
południe i wykreśl duży pentagram. Dźgnij jego środek i zawibruj "Adonaj".
Wyobraź sobie, jak pentagram otwiera się na Krainę Ognia. Wybrany przez ciebie krajobraz
powinien wywoływać wrażenie ogromnego, promieniującego gorąca, podobnego do
odczuwanego na twarzy palącego ciepła Słońca, tyle że płynącego ze wszystkich stron naraz,
a nie z jakiegoś konkretnego źródła. Dobra byłaby na przykład Dolina Śmierci w południe:
nadchodzące ze wszystkich fale gorąca wypełniają całą dostępną przestrzeń... powietrze drży
i migoce od upału, zniekształcając obraz... Albo powierzchnia Słońca - ostateczne,
wykraczające poza wszystko wyobrażenie wysokiej temperatury. Krajobraz powinien ci się
wydawać wypełniony po brzegi mocą ognia. Wyobraź sobie też, że rozciąga się przed tobą
bez końca.
Kiedy już dobrze zwizualizujesz ten widok, poczuj, jak gorąco zaczyna napływać przez
pentagram do wnętrza kręgu. Poczuj, jak napełnia krąg i ciebie, wypalając wszelkie
nieczystości i pochłaniając je tak, że nie zostaje po nich nawet popiół, a zastępując je czystą
mocą ognia. Podtrzymuj te wrażenia, póki nie poczujesz, że ognista moc całkiem cię już
oczyściła i napełniła.
Zatrzymaj się na chwilę, żeby popodziwiać stopień powietrzności, jaki udało ci się
sprowadzić do kręgu. Poczuj zadowolenie i przysięgnij sobie, że następnym razem zrobisz to
jeszcze lepiej. Potem przestań świadomie podtrzymywać obrazy i wrażenia.
9.
Przejdź w prawo, na zachodni skraj kręgu, ciągnąc za sobą linię światła. Stań twarzą na
zachód i nakreśl duży pentagram. Dźgnij jego środek i zawibruj "Ehje". [inna wymowa:
Ehejeh - Ł.K.]
Wyobraź sobie, jak pentagram staje się oknem wychodzącym na Krainę Wody. Zwizualizuj
rozciągający się za nim wodny krajobraz. Ja używam do tego celu albo nieskończonego
obszaru czy oglądanego z góry oceanu o ciemnym, prawie fioletowym odcieniu niebieskiego,
albo podwodnego widoku na rojącą się od ryb i gęsto zarośniętą rafę koralową, nad którą
widać powierzchnię morza i przebiegające po niej fale.
Kiedy już zwizualizujesz ten krajobraz, wyobraź sobie, jak woda wlewa się z impetem do
wnętrza kręgu - i do twojego wnętrza - rozpuszczając wszelkie zanieczyszczenia i
rozcieńczając je, aż znikną, po czym zastępując je swoją własną czystą mocą. Odczuwaj to,
póki nie uznasz, że już jesteś czysty i pełen żywiołu wody.
Zatrzymaj się na chwilę, żeby podziwiać wodę, którą sprowadziłeś do swojego kręgu. Poczuj
wynikające z tego zadowolenie i pewność, że następnym razem poradzisz sobie jeszcze lepiej.
Potem przestań świadomie podtrzymywać wizualizację.
10.
Poruszając się cały czas w prawo i rysując kolejną ćwiartkę kręgu, stań twarzą na północ i
nakreśl duży pentagram. Dźgnij jego środek i zawibruj "AGLA".
Wyobraź sobie, jak pentagram staje się oknem wychodzącym na Krainę Ziemi. Za oknem
widzisz jakiś krajobraz, który wydaje ci się w najwyższym stopniu "ziemny". Dla mnie jest to
albo aksamitna, ciepła, bezkresna ciemność, albo jaskinia o ścianach pokrytych prastarymi
malowidłami, albo pola uprawne, na których rosną wszelkie rodzaje zbóż i innych jadalnych
roślin. Powinieneś położyć nacisk raczej na żyzność i na ukryty w ciemnościach ziemi
potencjał życia niż na ziemię jako zimny, jałowy kamień.
Wyobraź sobie teraz, jak przez pentagram przechodzi moc ziemi, wypełniając sobą krąg i
wnikając w twoje ciało. Ta moc sprawia, ż wszystkie obecne w tobie zanieczyszczenia stają
się tak bezwładne i ciężkie, że spadają na ziemię, opuszczając twoje ciało; następnie
wprowadza na ich miejsce swoją czystą postać. Odczuwaj to, póki nie uznasz, że jesteś już
oczyszczony i pełen ziemi.
Tak jak poprzednio zrób chwilę przerwy i popodziwiaj żywioł ziemi, który sprowadziłeś do
wnętrza kręgu. Poczuj związaną z tym satysfakcję i pewność, że następnym razem będzie
jeszcze lepiej. Potem przestań świadomie podtrzymywać wizualizację.
11.
Domknij krąg, wracając na jego wschodni skraj i kreśląc białobłękitny łuk. Wróć na środek
kręgu i stań twarzą na wschód.
Stojąc pośrodku kręgu, postaraj się zobaczyć wszystkie cztery krajobrazy jednocześnie i
poczuć, jak skupia się na tobie napływająca przez pentagramy moc wszystkich czterech
żywiołów.
12.
Powiedz "Przede mną stoi Rafael. Za mną stoi Gabriel. Po mojej prawej stronie Michael.
Po mojej lewej stronie Oriel." [raczej powinno wymawiać się: Uriel - Ł.K.] Imiona
archaniołów należy wibrować.
Wibrując imię anioła, powinieneś go sobie wyobrazić - jako olbrzymią postać widoczną na
horyzoncie krajobrazu rozciągającego się w danej stronie świata. Powinieneś wyraźnie
odbierać każdego z nich jako rozumną, samoświadomą i bardzo potężną istotę, która
przybyła, aby wspomóc cię w twoim przedsięwzięciu. Krajobrazy wyobrażają naturalną,
nierozumną moc żywiołów, archaniołowie - boską moc, która tymi żywiołami włada.
Ich postać powinna - w twoim pojęciu - odzwierciedlać ich władzę nad poszczególnymi
żywiołami. Ja widzę ich jako postacie w szatach odpowiadającego danemu żywiołowi koloru.
Rafael ma twarz o orlich rysach i jasne włosy, poruszane niewidocznym powiewem; w prawej
ręce trzyma wymierzony we mnie wachlarz albo sztylet. Gabriel ma granatowoczarne włosy i
ciemną cerę; wyciąga ku mnie srebrny puchar. Jego strój wygląda tak, jakby poruszał nim
niewidoczny nurt. Michael ma włosy jak ogień i oczy jak płomienie, rysy odrobinę lisie i
szatę, która wydaje się utkana z ognistych nici. Trzyma wymierzony we mnie płonący miecz.
Oriel ma czarny lub zielony ubiór, zaokrągloną twarz barwy orzecha; w dłoni trzyma pentakl
w kształcie tarczy, skierowany jedną stroną ku mnie.
Wyobraź sobie, jak każdy z archaniołów przekazuje ci swoją bronią błogosławieństwo.
13.
Stań w rozkroku, z wyciągniętymi na boki rękami i powiedz "Wokół mnie płoną
pentagramy..."
Zwizualizuj, jak wszystkie cztery pentagramy i łączące je łuki rozbłyskują nagle jaskrawym
światłem. Jednocześnie wyobraź sobie, jak wokół twojego ciała tworzy się piąty, równie jasny
pentagram, którego wierzchołki pokrywają się mniej więcej z twoją głową, dłońmi i stopami.
Pamiętaj, że ten pentagram oznacza panowanie ducha nad czterema pozostałymi żywiołami i
że w ten sposób ogłaszasz, że panowanie to należy do ciebie. Spróbuj poczuć się duchem,
poczuć siebie jako ducha, połączonego z czterema żywiołami, ale pozostającego ponad nimi.
Powiedz "...a pośrodku lśni sześcioramienna gwiazda!"
Wypowiadając te słowa, powinieneś odczuwać triumf i uniesienie, mieć poczucie odniesienia
całkowitego sukcesu w przedsięwzięciu, jakim było przywołanie żywiołów.
Wyobraź sobie teraz, jak w powietrzu nad tobą formuje się wielki złoty heksagram tej samej
średnicy co twój krąg. Z każdego wierzchołka promieniuje moc, przy czym najniższy
wierzchołek pokrywa się z najwyższym wierzchołkiem poprzednio zwizualizowanego
pentagramu.
Heksagram wyraża planetarne albo "niebiańskie" światy, które rozciągają się ponad
krainami żywiołów. Piąty żywioł (duch, eter) to podsumowanie czy też esencja tych
niebiańskich sił. Deklarując, że masz moc tego żywiołu, ogłaszasz, że jesteś wolny, że świat
spraw przyziemnych nie ma nad tobą władzy, że masz prawo wkroczyć w te wyższe światy i
działać w nich.

Reakcja
14.
W tym momencie inwokacja w zasadzie dobiegła końca. Skończyłeś tworzyć warunki
sprzyjające nadejściu reakcji ze światła astralnego; teraz musisz dać tej reakcji szansę zajścia.
Jest to niezwykle istotny element każdej inwokacji, jaką będziesz kiedykolwiek
przeprowadzać; możesz otrzymać jakąś odpowiedź już w trakcie odprawiania rytuału, ale jej
najważniejsza, niosąca najwięcej wiedzy, najbardziej poszerzająca świadomość część prawie
zawsze przychodzi w okresie ciszy, po zakończeniu pracy.
Powinieneś teraz przestać czynnie podtrzymywać jakiekolwiek wizualizacje i przyjąć
swobodną, wygodną pozycję, stojącą lub siedzącą. W ciszy otwórz się na przywołane moce,
nasłuchuj ich umysłem, ciałem i aurą. Niczego nie rób, przez jakiś czas nie myśl nawet o
robieniu niczego. Po prostu wchłaniaj swoje magiczne środowisko tak biernie, jakbyś był
maniakiem telewizji oglądającym ulubiony serial.
Po jakimś czasie, kiedy uznasz, że wszystko, co miało się wydarzyć, już się wydarzyło, w
oficjalny, uroczysty sposób zakończ rytuał.
Zamknięcie
15.
Powtórz krzyż kabalistyczny (punkty od 1 do 6)"

Źródło: "Podstawowe umiejętności magiczne" by Benjamin Rowe. (o książce wiem od Evandera, jeszcze raz dzięki ).