Duchowa moc empatii - Cyndi Dale

[ZłyRak]

Dzień dobry.

Wpadłem akurat na ten temat dość przypadkowo (zaglądam na to forum tak raz na dwa tygodnie) i postanowiłem odpowiedzieć szanownej autorce, co uważam na temat może nie tyle książki a słowa używanego tutaj z tak niepojętą egzaltacją, czyli słowa Empatia. Z góry przepraszam, jeśli ten post będzie pasował do innego tematu albo może będzie uznany za niepasujący tutaj — możecie go skasować, przenieść, wielkiej różnicy mi to robić nie będzie. Chciałbym po prostu wyrazić swoje zdanie....

Wracając do tematu. Prawda jest taka, że nie trzeba wcale się znać za bardzo na czarach ani nie być żadną wróżką czy magiem, żeby wiedzieć, że słowo EMPATIA (a raczej wartość) wcale nie wiąże się z Ezoteryką a z Psychologią Człowieka. Otóż Psychologia zakłada (oczywiście, jeśli się coś z tej psychologii rozumie), że Empatia to jest wartość uniwersalna i nikt nie rodzi się empatą albo empatką (jak niewątpliwie w przypadku autorki) tylko każdy ma do tego predyspozycje i nie trzeba żadnego rozwijania duchowego empatii. Istnieje coś takiego jak ludzka wolna wola i to dzięki wysiłkowi możemy osiągać różny poziom Empatii. No bo czym jest Empatia? Czy na przykład empatyczny może być człowiek, który sam siebie w kółko nazywa empatą a po jego czynach czy słowach absolutnie tej empatii nie widać? Są to zazwyczaj osoby zimne, samolubne i egoistyczne. Bo Empatia nie polega na deklarowanej szlachetności czy jakiś innych górnolotnych słowach a na wczuciu się w sytuacje drugiego człowieka bez względu na koszty i zrozumienia go. Ja wiem, że niektóre pięknoduchy lubią używać wspaniałych słów o humanitaryzmie, o tolerancji itd. itp. Tak samo jest z empatią — słowo tak zeszmacone, że bardziej zeszmacić go się nie da.

Wielce Czcigodna Autorka zauważa - ,,Słyszałam jak nie jeden człowiek nazywał się empatą, a był pełen złości i chęci zemsty...". Empata zawsze widzi w drugim człowieku dobro, a nie jego złą naturę, którą każdy z nas posiada (no może poza Ideałami — ale one nie istnieją nawet w bajkach). Co do kwestii wybaczenia- tu akurat również jesteśmy ludźmi i przeżywamy każdą krzywdę. Niektórzy zapominają prędzej, inni później. No, chyba że Autorka uważa, że wybaczenie to błaha sprawa (albo nie ma czegoś takiego jak wybaczenie czy nienawiść i jest to cecha zupełnie obca ludziom), ale wtedy klasyfikowałaby innych i jak rozumiem siebie do roli nadczłowieka Nietzscheańskiego — a to pachniałoby już faszyzmem, co zresztą na tym forum jest głęboko zabronione.

Podsumowując, nie robię z siebie mędrca, ale protestuje, gdy tak piękne słowo, jak Empatia jest używana nadmiernie przez ludzi, którzy nie wiedzą, co dane słowo oznacza. Zwłaszcza jeśli Empaci są porównywani do świętych (albo oświeconych jak to zdążyła zauważyć Olimpia). Rozumiem, że Autorka nie ma się za świętą ani za oświeconą i nie będzie się chciała przybić na krzyżu za nasze grzechy? Jeśli nie, to bardzo by mnie to zadowalało, gdyż krzyż jest oznaką poświęcenia — cechy, której niektórym bezwzględnie brakuje, a głoszą o niej bez przerwy.

P.S. Nie jestem Empatą — mówię to z punktu realistycznego (można by rzecz empirycznego) - nie kwiecistych słówek ubranych w szaty dobroci i miłości Uśmiech

Wasz,
Zły Rak