Ordo Arcani Diaboli

[Opiuek]

https://czarostwo.pl/



Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie, bowiem nie ma jednego Czarostwa Tradycyjnego. Mianem tym określa się zbiór wielu tradycji z całego świata.W Europie najbardziej znane jest Czarostwo Tradycyjne kornwalijskie, spopularyzowane dzięki takim postaciom jak Robert Cochrane, Paul Huson, Joe Wilson, Robert Graves i Victor Anderson a także E. J. Jones, Michael Howard, Nigel Jackson, Nigel Pennick, Daniel Schulke oraz Andrew Chumbley.


Chociaż wyżej wymienieni badacze przyczynili się do zebrania i ożywienia starych lokalnych tradycji, to jednak trudno mówić tu o popularnym dużym ruchu, takim jakim jest np. Wicca Tradycyjne. Czarostwo to raczej zlepek zachowanych szczątków starych wierzeń i magicznych obrzędów praktykowanych przez przodków na danym terenie. Czarownicy bardzo często przekazywali sobie wiedzę z pokolenia na pokolenie, ograniczając swoją pracę magiczną do grona rodziny lub niewielkiej grupy, albo wiodąc żywot samotniczy.
Podobnie działo się z czarownikami tradycyjnymi na północy Europy. W większości byli to samotnicy zajmujący się czarami niejako dziedzicznie. Można było wyróżnić dwie grupy czarowników - dobrych i złych. Dobrzy byli pomocni, znali się na leczeniu (na szkodzeniu zresztą też), wieszczyli, sprzedawali talizmany, odpędzali złe duchy, rozmawiali z przodkami, duchami miejsca, elfami. Cieszyli się ogromnym szacunkiem. Złych się obawiano, mieszkali z dala od siedlisk ludzkich, w dzikich ostępach. Posądzano ich o czynienie zła, rzucanie uroków, złe oko, sprowadzanie nieszczęść, chorób, klęsk, złej pogody. Wymierzano im surową karę (bardzo często zabijano przez ukamieniowanie) i grzebano z dala wioski, z zachowaniem magicznych reguł, aby zły duch czarownika nie mógł powrócić z Zaświatów.



Tradycyjną formą Czarostwa na południu Europy była Stragheria. W innych częściach kontynentu można spotkać regionalne wierzenia, często związane z kultem natury, kultem przodków, wiarą w wampiry czy wilkołaki. Poza Europą najbardziej znane jest Voodoo czy Brujeria.
Do Czarostwa Tradycyjnego należy również szereg magicznych obrzędów związanych z duchowością sataniczną, praktykowanych w oparciu o kult Diabła. Nie musi mieć on pogańskiego charakteru, takiego jak wyznawanie rogatych bogów symbolizujących siły natury. Może być kultem tradycyjnej postaci Szatana jako antagonisty Boga Światła i ucieleśnieniem złowrogiej, niszczącej energii Ciemności.
Jak widać, już ten pobieżny opis wskazuje, iż pojęcie Czarostwa Tradycyjnego jest bardzo niejednorodnym terminem i obejmuje wiele różnych nurtów.







Ordo Arcani Diaboli jest inicjacyjno-misteryjną organizacją religijną opierającą swą działalność i filozofię na naukach satanizmu tradycyjnego i Czarnej Gnozie. Aktywność Zakonu manifestuje się poprzez heretyckie praktyki o charakterze magiczno-rytualnym, podążenie Ścieżką Poznania w kierunku osiągnięcia Samoświadomości oraz wykraczanie poza wszelkie normy i ramy systemu. Prezentując postawę buntowniczą i antysystemową stawiamy na pierwszym miejscu na nieograniczoną Wolność jednostki oraz dążenie do osiągniecia satanistycznej Gnozy. W naszym paradygmacie nie ma przestrzeni na takie postawy jak podporządkowanie, uległość czy tchórzostwo, a kosmiczny porządek świata uznajemy za więzienie dla prawdziwego Ducha oraz drogę iluzji.



Ordo Arcani Diaboli przedstawia się jako organizacja teistyczna, ponieważ czci dwa konkretne bóstwa, oddaje im cześć i pracuje z nimi w rytuale. Nie są to żadne spersonalizowane istoty, nie wyznajemy osobowych bogów, ale Siły, które reprezentują ściśle określone Zasady. Są one postrzegane jako pewne zjawiska i opisywane za pomocą symbolu.


Czarna Bogini to Czarny Absolut, pierwotna Ciemność, która istniała zanim pojawiło się światło i życie. Wyewoluowała z Chaosu. Jest pierwszym świadomym Bóstwem we Wszechświecie. To pierwotne Źródło, z którego czerpią wszystkie Ciemne Istoty i Mroczni Bogowie. To bezkresna kraina głębokiego cienia i chłodu. Jest bezdenna i bezczasowa, a Jej ogrom przekracza ludzkie wyobrażenie. Zasysa wszystko co żywe jak kosmiczny odkurzacz, pożera, rozkłada na cząstki i dematerializuje. Jest antykreacyjnym utylizatorem, niszczy wszystko co wejdzie z Nią w kontakt, to definitywna Śmierć, Anihilacja. Nie jest zła w ludzkim rozumieniu, ale jest złowieszcza ponieważ niesie zagładę, destrukcję i śmierć. Nie jest też dobra, bo nie posiada żadnej cechy życia. Nie ma w Niej nawet jednego fotonu, który rozświetlałby Jej Mrok.

Dla nas, Członków OAD, Czarna Bogini jest Domem, jest miejscem, z którego pochodzimy i do którego wrócimy. Każdy z nas w pewnym momencie swojego życia, a czasem już na samym jego początku, odnalazł w sobie ziarno Czarnej Bogini, zew Ciemności, który rozpoznany i pielęgnowany wzrasta w siłę i tworzy naszą strukturę. Czarna Bogini jest bierna i milcząca, ale jeśli ktoś ma z Nią połączenie, to na pewno nie pozostanie obojętny na ten link. Ten zew to rozdzierająca tęsknota za Czernią, za Bezdenną Otchłanią, za Śmiercią Ostateczną. Czarna Bogini, nie jest bóstwem opiekuńczym, nie jest dobrą matką, nie wspiera. Ona wyzwala wieczny głód i pragnienie, które mogą ugasić tylko wody z Pierwotnego Źródła, nie daje spokoju, woła z Ciemności i przyciąga do siebie. Ci, którzy są Jej Prawdziwymi Dziećmi nigdy nie zaznają radości ziemskiego życia, ponieważ zdają sobie sprawę z jego marności i ułudy. Świetlista iluzja nas nie oślepia, widzimy zbyt wiele, aby móc to ignorować.




Nasza filozofia zakłada wytężoną pracę nad kształtowaniem swojej świadomości i skutecznym podążaniu w kierunku Czarnej Gnozy. Nie marnujemy czasu na błahe przyjemności, nie jesteśmy hedonistami, nie propagujemy radości życia, a raczej skupienie, mizantropię i pogłębioną introspekcję


Arcanum Diaboli to rytualna grupa o strukturze kowenu, zajmująca się mroczną duchowością i praktykująca Czarną Magię. Założona w 2017 roku powstała z przekształcenia dwóch innych, działających wcześniej, kowenów zajmujących się lewościeżkowym Czarostewm Tradycyjnym oraz Brytyjskim Wicca Tradycyjnym (BTW). Praktyki Arcanum Diaboli splatają stare inicjacyjne tradycje brytyjskich Czarownic oraz Mroczną Tradycję Zakonu Dziewięciu Kątów. Satanologia grupy oparta jest na Przekazie Smoka, który Arcykapłanka kowenu otrzymała od Istoty z Ciemności podczas Samhain w 1993 roku.Rytuały przeprowadzane przez Arcanum Diaboli mają dwojaki cel. Przede wszystkim chodzi o wygenerowanie energii magicznej, a także o osiągnięcie profitów z dobrze wykonanej pracy rytualnej. Powodem działań magicznych mogą być zarówno potrzeby materialne jak i duchowe, które najtrafniej można określić jako głębokie doświadczenie Misterium i połączenie się z Bóstwem.


Kowen Arcanum Diaboli oprócz pracy magicznej zajmuje się szeroko rozumianą satanologią, czyli poszukiwaniem Szatana we wszystkich aspektach życia i śmierci. Szatan postrzegany jest tu przede wszystkim jako Wielki Buntownik, który pozwala przekraczać granice i wychodzić poza system oraz jako Bóg Sprawca Życia i Przyczyna Wszelkiej Zagłady. Szatan jest drogą do Prawdziwego Oczyszczonego Ducha - Czarnej Bogini.



Arcanum Diaboli jest zgromadzeniem tylko wybranych osób, które opowiadają się po Ciemnej Stronie i poprzez doświadczanie tejże strony dążą do pogłębienia swojej relacji z Mrocznymi Bóstwami. Członkowie grupy pracując w kowenie mają świadomość, iż dedykując swoje życie Ciemności godzą się na Jej ingerencję w ich życie, a więź, którą z Nią zawiązali jest wieczna. Adept, który stara się o dołączenie do kowenu poddawany jest próbom. Musi wykazywać się szczególnymi cechami charakteru, tj. odwaga, wolny i otwarty umysł, chęć pogłębiania wiedzy i przekraczania granic, inicjatywa, poczucie własnej wartości, konsekwencja, zaangażowanie, odpowiedzialność, niezależność, determinacja, cierpliwość. Wszystkie osoby, które nie posiadają powyższych cech prędzej, czy później nie przejdą próby i nie zostaną zakwalifikowane do nauki w kowenie, bądź też zostaną z niego wykluczone.

Czerń otwiera się dla tych, którzy Jej poszukują. Jest jak Prastara Bogini, najbardziej pierwotna z pierwotnych, odwieczna. Nie jest Szatanem, ale Jego Źródłem. Istniała jeszcze zanim pojawił się w Niej Szatan. Nie jest też kobieca, nie ma płci, więc nie jest matką w dosłownym znaczeniu tego słowa. Jednak będąc numerem Jeden, Kolebką i Początkiem Wszechrzeczy zasługuje na miano Pramacierzy.


Czarna Bogini wyłoniła się z Chaosu, wielkiego niezmierzonego potencjału. Kiedy się wyłaniała Jej Ciemne Królestwo okryło Chaos niezgłębioną Czernią. Objęło swym smolistym ciałem całą chaotyczną przestrzeń jak pierwotny Smok. Jest nieodgadniona i niepojęta, nie ma w Niej niczego co mógłby opisać i zrozumieć ludzki rozum, a jednak kusi i przyciąga z magnetyczną siłą, tak, jak światło płomienia przyciąga ćmę, która nie zważając na niebezpieczeństwo zatraca się w wirującym tańcu i ginie w jęzorach ognia.


Czarna Bogini jest tak bezkresna i bezdenna, że Jej ogrom przekracza ludzkie wyobrażenie. Nie ma w Niej czasu ani wymiaru, nie ma w Niej przyczyny i ta nieprzyczynowość czyni Ją idealnie Wolną, nie związaną żadną relacją z nikim i z niczym. Kreacja dzieje się poza Nią i bez Jej zgody, wynika z działania Szatana, a nie z Czerni. Kreacja to absolutna domena Szatana.

Cokolwiek się do Niej zbliży zostaje pożarte, bo Ona pochłania wszystko jak kosmiczny odkurzacz, rozkłada na cząstki i dematerializuje, wymazuje pamięć. Jest antykreacyjnym utylizatorem, niszczy wszystko co wejdzie z Nią w kontakt, to definitywna Śmierć, Anihilacja. Jest idealną biernością i stagnacją, inercją, jak zamarznięte morze na północy świata, ciche i martwe.
Nie jest zła w ludzkim rozumieniu, ale jest złowieszcza, ponieważ niesie zagładę, destrukcję i śmierć. Nie jest też dobra, bo nie posiada żadnej cechy życia. Nie ma w Niej nawet jednego fotonu, który rozświetlałby Jej Mrok, jest bezgranicznie ciemna.


Wszystkie Jej cechy wskazują na to, że jest doskonała, a Jej doskonałość przejawia się w Jej Samowystarczalności. Jest Pełnią, Jednią, jest scalona i kompletna. Nie ma w Niej żadnego pragnienia ani tęsknoty, bo Ona niczego nie potrzebuje. Nie ma w niej przyczyn, powodów, nie ma presji ani celu. Jest idealny spokój. Doskonałość sama w sobie, w której nie potrzeba niczego zmieniać. A kiedy nie ma potrzeby zmiany, nie ma też potrzeby ruchu. Jest Zamieranie. Brak napięcia, brak przyciągania i drgania. Śmierć Absolutna.


Czerń jest sama dla siebie zarówno początkiem jak i końcem. Skoro nie ma w Niej czasu, to znaczy, że wszystko dzieje się w Niej w tym samym momencie. Nie ma z Niej ucieczki. Droga ku Niej to Droga, która wiedzie na Zatracenie. W Jej objęciach wszystko przestaje mieć sens, bo Ona jest Kresem i Zapomnieniem, jednocześnie owe Zapomnienie prowadzi do błogości, ekstazy i poczucia Spełnienia.
Kiedy Czerń przesącza się do ludzkiego serca, pojawia się głęboki spokój, irracjonalne poczucie szczęścia, bezgraniczna radość wynikająca z bezdennego smutku, miłość i nienawiść splecione w jednym łańcuchu i w końcu ukojenie. Nie ma już pośpiechu, poszukiwań, gonitwy, walki i ucieczki, jest błogość. W Czerni nie ma osądów, ocen, podsumowań i bilansu zysków i strat, nie ma rachunków sumienia, poziomów dostępu i podium z pucharem za stopień doskonałości. Te wszystkie wymyślone na potrzebę ego i ambicji bzdury nie mają żadnego znaczenia w Czerni.


Czarna Bogini nie jest obietnicą raju, bo nikt w Niej nie odbierze nagrody i nikt w Niej nie będzie żył wiecznie. Życie kończy się w momencie przekroczenia Granicy Czerni - raz na zawsze, bez powrotu, bez reinkarnacji.


Ona jest Kresem, przystankiem końcowym, to cel naszej podróży, a droga do Niej wiedzie przez Szatana, jej Syna, który jako Esencja Buntu toruje szlak i usuwa wszelkie przeszkody.