Zasady Magii Chaosu

[~Kas]

Podstawowe zasady magii chaosu
Podczas gdy większość systemów magicznych posługuje się mapą-modelem świata fizycznego/duchowego, magia chaosu posiada niewiele „podstawowych zasad”, które wyznaczają jej światopogląd.
Żadna z nich nie jest też niepodważalna, można więc je dowolnie interpretować. Są to:

1. Brak dogmatów. Magowie chaosu próbują unikać popadania w dogmatyzm (z tym wyjątkiem, kiedy dogmatyzm stanowi część ich tymczasowego systemu wierzeń). Dyskordianie posługują się „kotmatami” takimi jak: „My, dyskordianie, zawsze różnimy się między sobą”. Dlatego też magowie chaosu częstokroć reprezentują przeciwstawne punkty widzenia i równie często zmieniają zdanie.
Przyjęło się uznawać, że dobrze jest mieć rację. Czy jest coś złego w myleniu się czasem?

2. Osobiste doświadczenie. Żaden z magów chaosu nie stara się kogokolwiek przekonać do wiary w swoje słowa, tylko namawia do tego, by wszystko sprawdzać samemu. Magia wiele ucierpiała na skutek działalności „kanapowych intelektualistów” rozpowszechniających mity i przestarzałe informacje przez swoje lenistwo i tym podobne sprawy. Czasami warto jest zadawać niewygodne pytania chociażby po to, by sprawdzić, co naprawdę mają do powiedzenia domorośli eksperci. Większość z nich zapewne wyda z siebie słowotok nawet nie znając się na rzeczy. Jedynie nieliczni przyznają, że mogą nie mieć o czymś pojęcia. Istotnym osiągnięciem magów chaosu jest spostrzeżenie, że kiedy porzucimy dogmaty i przebijemy się przez osobiste przesądy i wierzenia, nie będziemy mieć problemów z opisem jakiejkolwiek praktyki magicznej.

3. Szlifowanie praktyki. Jednym z głównych nieporozumień związanych z magią chaosu jest przekonanie, że jej adepci mogą postępować wedle własnych zachcianek i nie muszą na nic zwracać uwagi. Magia chaosu nawołuje do uważnej analizy naszych czynów, do doskonalenia technik pomagających nam w osiąganiu naszych celów. Do uprawiania magii potrzebne jest solidne wyszkolenie, stąd też kładzie się tutaj duży nacisk na umiejętności praktyczne.

4. Odwarunkowanie. Paradygmat chaoistyczny powiada, że jednym z głównych zadań maga jest dogłębne przewartościowanie naszych przekonań i złudzeń na temat siebie, społeczeństwa i świata. Nasze ego tworzy iluzję stabilnego jestestwa, opartą na podziałach między tym czym jesteśmy, a czym nie jesteśmy, co lubimy, a czego nie lubimy. Przekonania polityczne i religijne, orientacje seksualne, stopień wolnej woli, rasa, subkultura itd. – wszystko to sprzyja stabilizacji „ego” i dopiero wtedy, gdy się tego pozbędziemy, możemy poczuć, że jesteśmy suwerennymi jednostkami. Dzięki rozmaitym ćwiczeniom deprogramującym możemy dokonać wyłomu w konsensualnej rzeczywistości, który podważy nasze przekonania oraz złudzenia ego i pomoże nam je modyfikować wedle własnej woli.

5. Rozmaitość postaw. Jak już wspomnieliśmy, tradycyjne podejście do magii obejmowało wybór jakiegoś systemu i przywiązanie do niego. Tymczasem perspektywa chaoistyczna proponuje eklektyczne podejście do samorozwoju. Magowie chaosu mogą wybierać z jakiegokolwiek systemu magicznego, mogą czerpać z literatury, telewizji, religii, sekt i parapsychologii. Stąd też możemy być pewni, że każdy mag chaosu obierze inną specjalizację. Oczywiście, w ten sposób trudno jest znaleźć jakieś ramy magii chaosu, co bardzo przeszkadza ludziom przywykłym do zgrabnych, spójnych etykietek.

6. Gnoza. Jednym z kluczy do wykształcenia mocy magicznych jest umiejętność wprowadzania się w odmienne stany świadomości. Ludzie posiadają skłonność do ostrego odgraniczania „normalnej świadomości” od jej „odmiennych stanów”, podczas gdy w istocie cały czas przemieszczamy się między różnymi stanami świadomości, takimi jak sny, „autopilotowanie” (kiedy wykonujemy pewne czynności mimowolnie), rozmaite stopnie skupienia uwagi. Jednakże, jeśli chodzi o intencjonalne wkraczanie w odmienne stany świadomości, możemy wyróżnić jego dwie bieguny: stany inhibicyjne i stany ekstatyczne. Pierwsze obejmują takie pasywne techniki jak medytacja, joga, podróże astralne, kontemplacja i deprywacja zmysłowa, drugie – bębnienie, śpiewanie, tańczenie, pobudzenie emocjonalne i seksualne.

Źródło: http://www.okultura.pl/magia_chaosu.htm

Wiara jest wszystkim. Wiara w to, co robisz. To jest podstawa. Czegokolwiek byś się nie podejmował, musisz wierzyć w efekty.

[~Kas]

Magia chaosu jest fundamentem praktycznie każdego rodzaju magii, choć wielu magów zapierałoby się nogami i rękami, że chaoci to wariaci którzy rysują dziwne znaki na ścianach i godzinami prowadzą ze sobą monologi na temat objęcia władzy nad światem (no dobra, może niektórzy tak, ale nie szufladkujmy... ).
Jesteśmy trochę dziwni, ale do psychiatryka nas nie trzeba zaciągać... P:
Chaos to w pewnym sensie stan umysłu, potrzebny do praktykowania magii chaosu. Chaota rzuca się w objęcia chaosu, bo w chaosie wszystko jest możliwe, a Wola jest prawem.

[konidziu]

Magia chaosu jest dosyć bardzo, wręcz nowym systemem magicznym, więc nie wiem, w jaki niby sposób, może być fundamentem praktycznie każdego systemu magicznego, to praktycznie każdy inny system magiczny jest fundamentem dla magii chaosu, która po prostu łączy w sobie wszystko, co się może przydać. A fundamentem dla prawie każdego systemu jest magia naturalna, system, który jakoby nie spojrzeć powstał jako pierwszy.

[~Kas]

Nie zrozumiałeś.
Najważniejszym konceptem w magii chaosu jest Wola maga.
A czymże jest magia bez Woli? Niczym, tak jak cały wszechświat. Wola by żyć, by kreować, by zmieniać świat wokół. Rytuały są po to, by ukierunkować Wolę. Symbole są po to, by ukierunkować Wolę. Wszystko opiera się na Woli, zatem Wola jest fundamentem każdego rodzaju magii. A że magia chaosu to magia Woli, to ona również automatycznie staje się tym fundamentem.

[~Kas]

Każdy system opiera się na woli maga, więc każdy system jest systemem magii woli, nie tylko chaos.

Zastanówmy się, czy magia chaosu to w ogóle system w tradycyjnym tego słowa znaczeniu. <: Możesz używać rytuałów, możesz ich nie używać, możesz czerpać z każdego innego systemu, z każdej wiary, książki, filmu, a możesz sam wszystko wymyślić. Nie ma tu ustalonych zasad, ustalonej wiary, ustalonych rytuałów. Chaos to Chaos, i jak pisałam, jest bardziej stanem umysłu, niż systemem. Oczywiście, jest system sigilów, ale ja przykładowo ich nie używam, bo nie czuję potrzeby.
Owszem - każdy system jest systemem magii Woli, bo Wola jest sercem magii, i mag chaosu skupia się przede wszystkim na niej, zaś rytuały, wiara i tak dalej są tylko narzędziami.
Magia chaosu to właśnie to - Wola. Wiara. Emocje.
A ponieważ te elementy wykorzystują także inne systemy, to wykorzystują też magię chaosu, przy tym ozdabiając ją różnymi dodatkami.
Mindfuck?
Witamy w umyśle chaoty. (:

[~Amber]

Chaos to w pewnym sensie stan umysłu, potrzebny do praktykowania magii chaosu. Chaota rzuca się w objęcia chaosu, bo w chaosie wszystko jest możliwe, a Wola jest prawem.

Oj tam...oj tam Kasumi akurat "dziwność" wśród magów czy ezoteryków to dziwna nie jest. Wole słowo "barwni" czy "kolorowi" ludzie. No chyba, że komuś uważanie się za "dziwnego" służy własnemu poczuciu wyjątkowości i pompowaniu Ego. A wracając do tematu... zgodzę się z tym, że to "stan umysłu" ale zastanawia mnie jedna kwestia- WOLA. Żeby postępować zgodnie z własną Wola to trzeba mieć "świadomość." Czy ta świadomość jednostki w chaosie nie jest nieco "zaburzona"? Hm....? bo jeśli jest, to nie może być mowy o działaniu zgodnie z Wola.