Wstęp do Magii Żywiołów

[Olimpia]

Jako osoba wiedząca sporo na temat psychologii i mająca wujka psychologa, niestety ale musze Cie zmartwić. Osoby o zdolnościach parapsychicznych muszą się ich zdaniem leczyć, większość także nie wierzy w Boga, ale normy społeczne... uważają, że wiara jest potrzebna ludziom do tego aby mogli pokładać wiarę w lepsze jutro. Jednak jeśli powiesz, że słyszałeś Jezusa to już chętnie by Cie leczyli.

Poza tym ezoteryke się praktykuje, a w chrześcijaństwo się głownie wierzy.


Takim jak my, brakuje często równowagi pomiędzy rozumiem a sercem, świetne mają wyniki współpracy, jednak na początku zawsze się wszystko gryzie i irytuje drugą osobą. Jasne, że czasem jedno z nas kieruje się sercem a drugie rozumiem (ja np. ryczałam za facetem do którego mogłam wrócić dwa lata), ale na ogół kierujemy się swoim typem i na ogół oboje coś przez to tracimy i przeoczamy, choć nie zawsze zdajemy sobie z tego sprawe.

[Scorus]

Olimpio tak się składa, że pracuję na psychiatrii i... cóż. Normalność w ujęciu psychiki opiera się m.in. na normach społecznych. Religia jest u nas normą, więc charyzmatyków mówiących językami, przez których i do których mówi Duch Święty się nie leczy. To są normalni, zdrowi ludzie, którzy w konkretnej sytuacji zachowują się tak, a nie inaczej. Tych co mieli objawienia też się na ogół nie leczy.

Jednak jeśli powiesz, że słyszałeś Jezusa to już chętnie by Cie leczyli.

To zależy co ten Jezus mówi. Zazwyczaj chorzy mają jeszcze całą gamę innych omamów i urojeń, więc stwierdzenie, że coś z nimi jest nie tak nie budzi wątpliwości. Z rozpoznaniem konkretnej jednostki (żeby NFZ i statystyce stało się zadość) jest już czasami gorzej.

Na co dzień kieruję sie raczej rozumem - moja robota tego wymaga, inaczej bym pewnie zwariował albo popadł w alkoholizm.

[Nemesis]

Nauka nie zajmuje się magią, po prostu ma ciekawsze rzeczy do roboty. Nawet psychiatrzy nie traktują magów a priori za szalonych, bo musieliby uznać za zaburzonych wszystkich chrześcijan ^_^

Pierwszy raz słyszę podobną bzdurę. Chrześcijaństwo istnieje od około 2 tyś. lat, wpisane jest w historię świata a praktykowanie chrześcijaństwa uznaje za normę. Podobnie jak inne religie świata. Jeżeli nauka drwi, to zdecydowanie z ludzi zajmujących się magią i oczywiście z ezoteryków. To w momencie stwierdzenia - jestem magiem - pojawia się ironiczno pobłażliwy uśmiech na twarzy lekarzy i przeciętnego człowieka. I żeby nie było - wykształconego. Co więcej, w Polsce, w rejonach rozwiniętych gospodarczo, miastach, na stwierdzenie - zajmuję się magią, ludzie pukają się w czoło. Jedynie Podlasie jest jeszcze stosunkowo zacofane pod tym względem. Pewnie ze względów historycznych - na tych terenach przebywa dużo ludności z byłych Republik Radzieckich, Ukraińców, dla których "magia" jest chlebem powszednim.

Olimpio religię się PRAKTYKUJE, praktycznie każdą religię. Owszem, wiara opiera się na wierze, ale czyż nie na tymże samym opiera się magia.

[Scorus]

Pierwszy raz słyszę podobną bzdurę.

To nie bzdura, tylko fakt. Musisz jeszcze to i owo doczytać zanim a priori uznasz coś za głupotę tylko po to, żeby komuś dopiec.

Skoro praktykowanie chrześcijaństwa, podobnie jak każdej innej religii świata uznawane jest za normę, praktykowanie magii też będzie normą z racji tego, że pewna część religii na owej magii bazuje.

[Nemesis]

Jeżeli już, to to stwierdzenie jest a priori;

praktykowanie magii też będzie normą z racji tego, że pewna część religii na owej magii bazuje.

O ile w ogóle to nastąpi, dużo wody upłynie w Wiśle.
Od kiedy dyskusja i odmienne zdanie jest dopiekaniem? Ty sam zrobiłeś to wcześniej uznając Chrześcijan za umysłowo niedorozwiniętych.

[Olimpia]

Moim zdaniem nie praktykuje się Chrześcijaństwa.
Chodzenie do kościoła i słuchanie księży? Modlitwa? Dla mnie to nie jest praktyka.

Choć zależy w sumie... już nie mówiąc o tym, że mało który Chrześcijan naprawdę się przejmuje przykazaniami Bożymi. Scorus - mama jak mi chciała dopiec, zrobiła fotę pozostałości mojego rytuału (wiszące jabłko z wyryną runą), i poszła z tą fotą ze mną do ''lekarza'' po czym on stwierdził, że mam zaburzenia myśląc, że mam jakieś zdolności wpływania na rzeczywistość za pomocą magii. Tak więc... natomiast kolega, poszedł siedzieć do psychiatryka bo jego rodzice znaleźli i pokazali psychiatrze Księgę Cieni i nazywał się Magiem.

Tak więc w praktyce... jest zupełnie inaczej. Natomiast moja mama po śmierci mojego ojczyma leczyła się z tego, że czasem go widziała w domu.

[Magician7]

Moim zdaniem nie praktykuje się Chrześcijaństwa.
Chodzenie do kościoła i słuchanie księży? Modlitwa? Dla mnie to nie jest praktyka.

Choć zależy w sumie... już nie mówiąc o tym, że mało który Chrześcijan naprawdę się przejmuje przykazaniami Bożymi. Scorus - mama jak mi chciała dopiec, zrobiła fotę pozostałości mojego rytuału (wiszące jabłko z wyryną runą), i poszła z tą fotą ze mną do ''lekarza'' po czym on stwierdził, że mam zaburzenia myśląc, że mam jakieś zdolności wpływania na rzeczywistość za pomocą magii. Tak więc... natomiast kolega, poszedł siedzieć do psychiatryka bo jego rodzice znaleźli i pokazali psychiatrze Księgę Cieni i nazywał się Magiem.

Tak więc w praktyce... jest zupełnie inaczej. Natomiast moja mama po śmierci mojego ojczyma leczyła się z tego, że czasem go widziała w domu.

Na twoim miejscu, znienawidziłbym matkę. To ona ma zaburzenia, skoro to dla niej zwykłe "dowalenie komuś".

[Olimpia]

Kochamy się jako rodzina, ale nienawidzimy się wzajemnie jako ludzie. To skomplikowana relacja.

Widzisz, ona zaprowadziła mnie do ''lekarza'', z powodu magii aby mi dopiec, ale jak potrzebuje pomocy to ''postaw Tarota!'', ''zrób rytuał!'', już nie mówiąc o tym, że sama nie jest ''szarakiem''. Ma zaburzenia i także chodzi czasem po leki, ale u niej takie zachowanie to jest przejaw ''ostatnia deska ratunku, aby wymusić posłuszeństwo''.

[Magician7]

Kochamy się jako rodzina, ale nienawidzimy się wzajemnie jako ludzie. To skomplikowana relacja.

Widzisz, ona zaprowadziła mnie do ''lekarza'', z powodu magii aby mi dopiec, ale jak potrzebuje pomocy to ''postaw Tarota!'', ''zrób rytuał!'', już nie mówiąc o tym, że sama nie jest ''szarakiem''. Ma zaburzenia i także chodzi czasem po leki, ale u niej takie zachowanie to jest przejaw ''ostatnia deska ratunku, aby wymusić posłuszeństwo''.

Chyba teraz nie robi ci takich akcji? Jestes dojrzala kobieta, powinna znac granice.

[Olimpia]

Zrozumiała, że nic nie wkóra szantażem ani groźbami. Ale jazdy są dalej.

Ona chce żebym zawsze była od niej uzależniona, i zawsze żebym była przy niej, tylko dla niej, ale życie mi truje, utrudniając np. wyjścia gdzieś, czy narzucając swoje zdanie, wyzwiskami jak robię coś co jej nie podoba. Posuwa się do wielu szalonych i niewybaczalnych rzeczy jak pojawia się jakiś facet na horyzoncie, ale... rozumiem, nie akceptuje. Wszystko ma swój powód. Ona ma chory powód, ale go ma. To matka typu ''tylko moja, nie oddam i zrobię z nią co zechce!''.

Mój brat natomiast ma 17 lat, a mama go goli, on jest zupełnie inny ja - jeśli ma pasje a mama się na nią nie zgadza (np. motory bo to niebezpieczne, czarna magia - bo to złeee, a sama nie jest lepsza), no to on te pasje porzuca, tak samo przyjaciół, których ona nie lubi (Rusek?! SKANDAL. Jak on się ubiera?!) to także zrywa z nimi znajomość.

Ja ostatnio zostałam zwyzywana i jaka to jestem brzydka i wogóle, bo zrobiłam coś co jej się nie podoba - a mianowicie, przebiłam sobie wargę. Truje życie, mi i bratu-serwitorowi, ale jak coś się komuś z nas dzieje, to walczy jak lew i prędzej zabije niż pozwoli nas skrzywdzić.

Jak mówię, taka tokstyczna miłosć. Moja mama wiele w życiu przeszła i jest silną kobietą, nauczoną o wszystko walczyć i walczyć z każdym, ważne jest zrozumienie powodów dlaczego, a nie tylko ocenianie. Nie bronie jej, naprawdę jej nie znoszę, ale rozumiem, co nie znaczy oczywiście, że akceptuje.