<![CDATA[Witchcraft - Forum ezoteryczne - Religie i Filozofie]]> http://witchcraft.com.pl/ Wed, 10 Jun 2026 10:41:27 +0000 MyBB <![CDATA[Ofiary z Ludzi - Biblia]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=11698 Tue, 08 Aug 2023 08:15:03 +0200 Opiuek]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=11698 z ludzi, zwierząt, domów i ziemi, przeznaczanych dla kasty kapłańskiej,
oraz cennik osobowy ludzkich dusz.

„…Dalej Pan powiedział do Mojżesza: Mów do Izraelitów i powiedz im: Jeżeli kto chce się uiścić ze ślubu, według twojej oceny dotyczącego jakiejś osoby wobec Pana, tak będziesz oceniał: jeżeli chodzi o mężczyznę w wieku od dwudziestu do sześćdziesięciu lat, to będzie on oceniony na pięćdziesiąt syklów srebra według wagi przybytku. Jeżeli chodzi o kobietę, to będzie ona oceniona na trzydzieści syklów. Jeżeli chodzi o młodzież w wieku od pięciu do dwudziestu lat, to chłopiec będzie oceniony na dwadzieścia syklów, a dziewczyna na dziesięć syklów. Jeżeli chodzi o dzieci w wieku od jednego miesiąca do pięciu lat, to chłopiec będzie oceniony na pięć syklów srebra, a dziewczynka na trzy sykle srebra. Jeżeli chodzi o ludzi starszych w wieku od sześćdziesięciu lat wzwyż, to mężczyzna będzie oceniony na piętnaście syklów, a kobieta na dziesięć syklów. Jeżeli jednak ktoś jest tak ubogi, że nie może spłacić według twego oszacowania, to postawi osobę ślubowaną przed kapłanem, a ten ją oszacuje. Według możności tego, który ślubował, kapłan ją oszacuje…..Kapłańska 27.1-8”

„Jeżeli kto poświęci co ze swej własności dla Pana jako cherem: człowieka, bydlę albo część gruntu dziedzicznego – to ta rzecz nie będzie sprzedana ani wykupiona. Każde cherem jest rzeczą najświętszą dla Pana. Żaden człowiek, który jest poświęcony dla Pana jako cherem, nie może być wykupiony. Musi on być zabity…… Kapłańska 27.28-29”

„Pan tak powiedział do Mojżesza: Poświęćcie Mi wszystko pierworodne. U synów Izraela do Mnie należeć będą pierwociny łona matczynego – zarówno człowiek, jak i zwierzę …[…]… I będzie u ciebie; co jest rodzaju męskiego, należy do Pana. Lecz pierworodny płód osła wykupisz jagnięciem, a jeślibyś nie chciał wykupić, to musisz mu złamać kark. Pierworodnych ludzi z synów twych wykupisz. Gdy cię syn zapyta w przyszłości: Co to oznacza? odpowiesz mu: Pan ręką mocną wywiódł nas z Egiptu, z domu niewoli. Gdy faraon wzbraniał się nas uwolnić, Pan wybił wszystko, co pierworodne w ziemi egipskiej, zarówno pierworodne z ludzi, jak i z bydła, dlatego ofiaruję dla Pana męskie pierwociny łona matki i wykupuję pierworodnego mego syna. Będzie to dla ciebie znakiem na ręce i ozdobą między oczami przypominając, że Pan potężną ręką wywiódł nas z Egiptu. Wyjścia 13.1-2, 12-16”

„Nie będziesz się ociągał z ofiarą z obfitości zbiorów i soku wyciskanego w tłoczni. I oddasz Mi twego pierworodnego syna. To samo uczynisz z pierworodnym z bydła i trzody. Przez siedem dni będzie przy matce swojej, a dnia ósmego oddasz je Mnie….. Wyjścia 22.28-29”

„A po tych wydarzeniach Bóg wystawił Abrahama na próbę. Rzekł do niego: Abrahamie! A gdy on odpowiedział: Oto jestem – powiedział: weź twego syna jedynego, którego miłujesz, Izaaka, idź do kraju Moria i tam złóż go w ofierze na jednym z pagórków, jakie ci wskażę….. Rodzaju 22.1-2”

„poświęcenie”, tudzież „całkowite poświęcenie” (hebr. cherem), tłumaczone jest niekiedy w Biblii jako „klątwa” i oznacza nie tylko oddanie na własność, ale uświęcenie poprzez całkowite zniszczenie. Jest to oczywiście uświęcenie, dedykowanie, ale głównie osiągane poprzez zamordowanie, zaszlachtowanie, eksterminację.

„Obłożyliśmy je klątwą, podobnie jak uczyniliśmy z Sychonem, królem Cheszbonu, wykonując klątwę (cherem) nad każdym miastem, mężczyznami, kobietami i dziećmi….. Księga Powtórzonego Prawa 3,6 BW”

„mieszkańców tego miasta wybijesz ostrzem miecza, a samo miasto razem ze zwierzętami obłożysz klątwą (cherem). Cały swój łup zgromadzisz na środku placu i spalisz ogniem – miasto i cały łup jako ofiarę ku czci Pana, Boga twego. Zostanie ono wiecznym zwaliskiem, już go nie odbudujesz….. Powtórzonego Prawa 13. 16-17′

„I na mocy klątwy (cherem) przeznaczyli na zabicie ostrzem miecza wszystko, co było w mieście: mężczyzn i kobiety, młodzieńców i starców, woły, owce i osły….. Jozuego 6.21”

Przy normalnej ofierze dla Boga stosowane jest zazwyczaj słowo ‚zebach’. Natomiast cherem oznacza zawsze eksterminację, mordowanie i rzeź, 

tak jak w V Mojż 3:6 i wielu innych wersetach opisujących mordy wojsk izraelskich. 

Oczywiście tłumacze stosują tutaj różne pobożne sztuczki i zamiast „wymordować” piszą o „bożym sądzie” „świętej destrukcji” czy „klątwie”. I chociaż gdzie nie gdzie napisane jest wprost o całkowitym ofiarnym zniszczeniu to jednak wiele przekładów używa słów „poddać pod boski sąd”. Rzecz jasna tego typu wyrażenia wprowadzają pewną dezinformację.

„Nie zachowasz przy życiu żadnej żywej istoty. Zamiast tego wymordujesz [wyrżniesz, złożysz w ofierze] wszystkich Hyttytów, Amorytów, Kananejczyków, Peryzzytów, Hywytów i Jebuzytów – tak jak ci rozkazał JHWH Elohim…. Księga Powtórzonego Prawa 20.16-17″

Tekst ten przykuł moją uwagę nie dla tego, że w polskich przekładach mowa jest oczywiście o „nałożeniu klątwy”, ale ze względu na przekład Świadków Jehowy, gdzie o dziwo oddano go jeszcze najbliżej prawdzie:”bezwarunkowo masz ich przeznaczyć na zagładę”.

„Potem tak mówił Pan do Mojżesza: Policz wraz z kapłanem Eleazarem i głowami rodów społeczności to, co z ludzi i bydła zostało przyprowadzone jako zdobycz. Podziel zdobycz na połowę pomiędzy tych, którzy brali udział w wyprawie, i pomiędzy całą społeczność. Winieneś jednak od wojowników, którzy wyruszyli na wyprawę, wziąć jako dar dla Pana jedną sztukę na pięćset – zarówno z ludzi, jak też z wołów, osłów i owiec. Z połowy należącej do nich weźmiesz, a dasz kapłanowi Eleazarowi jako ofiarę dla Pana. Z połowy [należnej reszcie] Izraelitów weźmiesz pięćdziesiątą część, tak ludzi, jak też wołów, osłów i owiec, słowem ze wszystkiego bydła, i dasz to lewitom, którzy pełnią służbę w przybytku Pana…[…]… Wreszcie szesnaście tysięcy osób, z czego oddali Panu trzydzieści dwie osoby. I oddał Mojżesz kapłanowi Eleazarowi dary przeznaczone na ofiarę dla Pana, stosownie do rozkazu, jaki Pan dał Mojżeszowi….. Liczb 31:25-30, 40-41

„Duch Pana był nad Jeftem, który przebiegał dzielnice Gileadu i Manassesa, przeszedł przez Mispa w Gileadzie, z Mispa w Gileadzie ruszył przeciwko Ammonitom. Jefte złożył też ślub Panu: Jeżeli sprawisz, że Ammonici wpadną w moje ręce, wówczas ten, kto (pierwszy) wyjdzie od drzwi mego domu, gdy w pokoju będę wracał z pola walki z Ammonitami, będzie należał do Pana i złożę z niego ofiarę całopalną …[…]… Gdy potem wracał Jefte do Mispa, do swego domu, oto córka jego wyszła na spotkanie, tańcząc przy dźwiękach bębenków, a było to dziecko jedyne; nie miał bowiem prócz niej ani syna, ani córki. Ujrzawszy ją rozdarł swe szaty mówiąc: Ach, córko moja! Wielki ból mi sprawiasz! Tyś też wśród tych, co mnie martwią! Oto bowiem nierozważnie złożyłem Panu ślub, którego nie będę mógł odmienić! Odpowiedziała mu ona: Ojcze mój! Skoro ślubowałeś Panu, uczyń ze mną zgodnie z tym, co wyrzekłeś własnymi ustami, skoro Pan pozwolił ci dokonać pomsty na twoich wrogach, Ammonitach! Nadto rzekła do swego ojca: Pozwól mi uczynić tylko to jedno: puść mnie na dwa miesiące, a ja udam się na góry z towarzyszkami moimi, aby opłakać moje dziewictwo. Idź! – rzekł do niej. I pozwolił jej oddalić się na dwa miesiące. Poszła więc ona i towarzyszki jej i na górach opłakiwała swoje dziewictwo. Minęły dwa miesiące i wróciła do swego ojca, który wypełnił na niej swój ślub i tak nie poznała pożycia z mężem. Weszło to następnie w zwyczaj w Izraelu, że każdego roku schodziły się na cztery dni córki izraelskie, aby opłakiwać córkę Jeftego Gileadczyka…… Sędziów 11. 29-31, 34-40”]]> z ludzi, zwierząt, domów i ziemi, przeznaczanych dla kasty kapłańskiej,
oraz cennik osobowy ludzkich dusz.

„…Dalej Pan powiedział do Mojżesza: Mów do Izraelitów i powiedz im: Jeżeli kto chce się uiścić ze ślubu, według twojej oceny dotyczącego jakiejś osoby wobec Pana, tak będziesz oceniał: jeżeli chodzi o mężczyznę w wieku od dwudziestu do sześćdziesięciu lat, to będzie on oceniony na pięćdziesiąt syklów srebra według wagi przybytku. Jeżeli chodzi o kobietę, to będzie ona oceniona na trzydzieści syklów. Jeżeli chodzi o młodzież w wieku od pięciu do dwudziestu lat, to chłopiec będzie oceniony na dwadzieścia syklów, a dziewczyna na dziesięć syklów. Jeżeli chodzi o dzieci w wieku od jednego miesiąca do pięciu lat, to chłopiec będzie oceniony na pięć syklów srebra, a dziewczynka na trzy sykle srebra. Jeżeli chodzi o ludzi starszych w wieku od sześćdziesięciu lat wzwyż, to mężczyzna będzie oceniony na piętnaście syklów, a kobieta na dziesięć syklów. Jeżeli jednak ktoś jest tak ubogi, że nie może spłacić według twego oszacowania, to postawi osobę ślubowaną przed kapłanem, a ten ją oszacuje. Według możności tego, który ślubował, kapłan ją oszacuje…..Kapłańska 27.1-8”

„Jeżeli kto poświęci co ze swej własności dla Pana jako cherem: człowieka, bydlę albo część gruntu dziedzicznego – to ta rzecz nie będzie sprzedana ani wykupiona. Każde cherem jest rzeczą najświętszą dla Pana. Żaden człowiek, który jest poświęcony dla Pana jako cherem, nie może być wykupiony. Musi on być zabity…… Kapłańska 27.28-29”

„Pan tak powiedział do Mojżesza: Poświęćcie Mi wszystko pierworodne. U synów Izraela do Mnie należeć będą pierwociny łona matczynego – zarówno człowiek, jak i zwierzę …[…]… I będzie u ciebie; co jest rodzaju męskiego, należy do Pana. Lecz pierworodny płód osła wykupisz jagnięciem, a jeślibyś nie chciał wykupić, to musisz mu złamać kark. Pierworodnych ludzi z synów twych wykupisz. Gdy cię syn zapyta w przyszłości: Co to oznacza? odpowiesz mu: Pan ręką mocną wywiódł nas z Egiptu, z domu niewoli. Gdy faraon wzbraniał się nas uwolnić, Pan wybił wszystko, co pierworodne w ziemi egipskiej, zarówno pierworodne z ludzi, jak i z bydła, dlatego ofiaruję dla Pana męskie pierwociny łona matki i wykupuję pierworodnego mego syna. Będzie to dla ciebie znakiem na ręce i ozdobą między oczami przypominając, że Pan potężną ręką wywiódł nas z Egiptu. Wyjścia 13.1-2, 12-16”

„Nie będziesz się ociągał z ofiarą z obfitości zbiorów i soku wyciskanego w tłoczni. I oddasz Mi twego pierworodnego syna. To samo uczynisz z pierworodnym z bydła i trzody. Przez siedem dni będzie przy matce swojej, a dnia ósmego oddasz je Mnie….. Wyjścia 22.28-29”

„A po tych wydarzeniach Bóg wystawił Abrahama na próbę. Rzekł do niego: Abrahamie! A gdy on odpowiedział: Oto jestem – powiedział: weź twego syna jedynego, którego miłujesz, Izaaka, idź do kraju Moria i tam złóż go w ofierze na jednym z pagórków, jakie ci wskażę….. Rodzaju 22.1-2”

„poświęcenie”, tudzież „całkowite poświęcenie” (hebr. cherem), tłumaczone jest niekiedy w Biblii jako „klątwa” i oznacza nie tylko oddanie na własność, ale uświęcenie poprzez całkowite zniszczenie. Jest to oczywiście uświęcenie, dedykowanie, ale głównie osiągane poprzez zamordowanie, zaszlachtowanie, eksterminację.

„Obłożyliśmy je klątwą, podobnie jak uczyniliśmy z Sychonem, królem Cheszbonu, wykonując klątwę (cherem) nad każdym miastem, mężczyznami, kobietami i dziećmi….. Księga Powtórzonego Prawa 3,6 BW”

„mieszkańców tego miasta wybijesz ostrzem miecza, a samo miasto razem ze zwierzętami obłożysz klątwą (cherem). Cały swój łup zgromadzisz na środku placu i spalisz ogniem – miasto i cały łup jako ofiarę ku czci Pana, Boga twego. Zostanie ono wiecznym zwaliskiem, już go nie odbudujesz….. Powtórzonego Prawa 13. 16-17′

„I na mocy klątwy (cherem) przeznaczyli na zabicie ostrzem miecza wszystko, co było w mieście: mężczyzn i kobiety, młodzieńców i starców, woły, owce i osły….. Jozuego 6.21”

Przy normalnej ofierze dla Boga stosowane jest zazwyczaj słowo ‚zebach’. Natomiast cherem oznacza zawsze eksterminację, mordowanie i rzeź, 

tak jak w V Mojż 3:6 i wielu innych wersetach opisujących mordy wojsk izraelskich. 

Oczywiście tłumacze stosują tutaj różne pobożne sztuczki i zamiast „wymordować” piszą o „bożym sądzie” „świętej destrukcji” czy „klątwie”. I chociaż gdzie nie gdzie napisane jest wprost o całkowitym ofiarnym zniszczeniu to jednak wiele przekładów używa słów „poddać pod boski sąd”. Rzecz jasna tego typu wyrażenia wprowadzają pewną dezinformację.

„Nie zachowasz przy życiu żadnej żywej istoty. Zamiast tego wymordujesz [wyrżniesz, złożysz w ofierze] wszystkich Hyttytów, Amorytów, Kananejczyków, Peryzzytów, Hywytów i Jebuzytów – tak jak ci rozkazał JHWH Elohim…. Księga Powtórzonego Prawa 20.16-17″

Tekst ten przykuł moją uwagę nie dla tego, że w polskich przekładach mowa jest oczywiście o „nałożeniu klątwy”, ale ze względu na przekład Świadków Jehowy, gdzie o dziwo oddano go jeszcze najbliżej prawdzie:”bezwarunkowo masz ich przeznaczyć na zagładę”.

„Potem tak mówił Pan do Mojżesza: Policz wraz z kapłanem Eleazarem i głowami rodów społeczności to, co z ludzi i bydła zostało przyprowadzone jako zdobycz. Podziel zdobycz na połowę pomiędzy tych, którzy brali udział w wyprawie, i pomiędzy całą społeczność. Winieneś jednak od wojowników, którzy wyruszyli na wyprawę, wziąć jako dar dla Pana jedną sztukę na pięćset – zarówno z ludzi, jak też z wołów, osłów i owiec. Z połowy należącej do nich weźmiesz, a dasz kapłanowi Eleazarowi jako ofiarę dla Pana. Z połowy [należnej reszcie] Izraelitów weźmiesz pięćdziesiątą część, tak ludzi, jak też wołów, osłów i owiec, słowem ze wszystkiego bydła, i dasz to lewitom, którzy pełnią służbę w przybytku Pana…[…]… Wreszcie szesnaście tysięcy osób, z czego oddali Panu trzydzieści dwie osoby. I oddał Mojżesz kapłanowi Eleazarowi dary przeznaczone na ofiarę dla Pana, stosownie do rozkazu, jaki Pan dał Mojżeszowi….. Liczb 31:25-30, 40-41

„Duch Pana był nad Jeftem, który przebiegał dzielnice Gileadu i Manassesa, przeszedł przez Mispa w Gileadzie, z Mispa w Gileadzie ruszył przeciwko Ammonitom. Jefte złożył też ślub Panu: Jeżeli sprawisz, że Ammonici wpadną w moje ręce, wówczas ten, kto (pierwszy) wyjdzie od drzwi mego domu, gdy w pokoju będę wracał z pola walki z Ammonitami, będzie należał do Pana i złożę z niego ofiarę całopalną …[…]… Gdy potem wracał Jefte do Mispa, do swego domu, oto córka jego wyszła na spotkanie, tańcząc przy dźwiękach bębenków, a było to dziecko jedyne; nie miał bowiem prócz niej ani syna, ani córki. Ujrzawszy ją rozdarł swe szaty mówiąc: Ach, córko moja! Wielki ból mi sprawiasz! Tyś też wśród tych, co mnie martwią! Oto bowiem nierozważnie złożyłem Panu ślub, którego nie będę mógł odmienić! Odpowiedziała mu ona: Ojcze mój! Skoro ślubowałeś Panu, uczyń ze mną zgodnie z tym, co wyrzekłeś własnymi ustami, skoro Pan pozwolił ci dokonać pomsty na twoich wrogach, Ammonitach! Nadto rzekła do swego ojca: Pozwól mi uczynić tylko to jedno: puść mnie na dwa miesiące, a ja udam się na góry z towarzyszkami moimi, aby opłakać moje dziewictwo. Idź! – rzekł do niej. I pozwolił jej oddalić się na dwa miesiące. Poszła więc ona i towarzyszki jej i na górach opłakiwała swoje dziewictwo. Minęły dwa miesiące i wróciła do swego ojca, który wypełnił na niej swój ślub i tak nie poznała pożycia z mężem. Weszło to następnie w zwyczaj w Izraelu, że każdego roku schodziły się na cztery dni córki izraelskie, aby opłakiwać córkę Jeftego Gileadczyka…… Sędziów 11. 29-31, 34-40”]]> <![CDATA[La Santa Muerte]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=11694 Thu, 03 Aug 2023 21:56:59 +0200 Opiuek]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=11694 <![CDATA[Wiele religii Indii]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=11635 Thu, 20 Apr 2023 20:20:48 +0200 Zefir]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=11635
BUDDYZM:

BUDDYZM został założony na 500 lat przed Chrystusem przez Siddharthę Gautama. Będąc księciem z kasty kszatrija, urodzonym na terenie obecnego Nepalu, Siddhartha stał się znany jako Budda, czyli "Oświecony". Swą filozofię życiową głosił on po całych północnych Indiach. Wyznawcy Buddy wkrótce rozprzestrzenili tę religię po całej Azji. Obecnie na całym świecie jest około 300 milionów buddystów. Jednak tylko niewielu z nich żyje w Indiach. Prawdę powiedziawszy buddystą jest mniej niż co setny mieszkaniec Indii. Nawet chrześcijan jest w Indiach więcej niż buddystów.  Jedną z przyczyn spadku jego popularności w Indiach jest to, że buddyzm został wchłonięty przez hinduizm. Budda jest uznawany za wcielenie hinduistycznego boga Wisznu. Inną przyczyną jego niepopularności jest to, że buddyzm sprzeciwiał się SYSTEMOWI KASTOWEMU. To zagrażało panującym braminom, więc niewiele robili, aby do niego zachęcać.
Jednak ze względu na pochodzenie tej religii, w Indiach jest wiele buddyjskich kapliczek i budowli. Z całego świata zjeżdżają się buddyści, aby zobaczyć krewniaków drzewa, pod którym Budda otrzymał oświecenie w Bodhgaya. Równie popularnym miejscem pielgrzymek jest miejsce zwane Jeleni Park w pobliżu VARANASI, ponieważ tam właśnie Budda po raz pierwszy wykładał swe nauki.

DŻAJNIZM:

Mniej więcej w tym samym czasie co Budda żył inny przywódca religijny, Mahavira. W VI wieku p.n.e. zapoczątkował on religię zwaną dżajnizmem lub dżinizmem. Dżajnizm jest podobny do hinduizmu w tym, że specjalny nacisk kładzie on na ahimsa, czyli nieużywanie przemocy. Jest też podobny do wczesnego buddyzmu w tym, że nie wierzy w żadnego boga.
Dżajniści wierzą, że nawet najmniejsza istota żyjąca posiada duszę i nie powinna być zabijana. Nigdy nie jedzą mięsa. Niektórzy nie jedzą nawet pomidorów, gdyż czerwony miąższ pomidora zbytnio przypomina im mięso zwierzęce. Niektórzy dżajniści osłaniają też swe usta kawałkiem tkaniny, żeby przypadkowo nie połknąć muchy. A dla upewnienia się, że nie zgniotą przypadkiem jakiegoś żuczka, dżajniści delikatnie omiatają ziemię zanim na niej usiądą.
Ponieważ oranie pól oznacza zabijanie zwierzątek żyjących w glebie (np. dżdżownic), wielu dżajnistów zajmuje się biznesem, gdzie odnoszą duże sukcesy i dorabiają się majątku. Obecnie w Indiach jest 4 miliony dżajnistów. Pomimo swej niewielkiej liczby, dżajniści odgrywają ważną rolę w gospodarce Indii.


PARSOWIE:

Parsowie są bardzo małą, ale wpływową grupą religijną, żyjącą głównie w BOMBAJU. Wyznają oni zoroastryzm, jedną z najstarszych religii świata, założoną przez proroka Zaratustrę w VI wieku p.n.e. w Persji. Wierzą oni w boga Mazdę i czczą go w świątyniach, gdzie płonie wieczny ogień, będący symbolem ich boga.
Żeby nie zanieczyszczać żywiołów, parsowie nie grzebią ani nie PALĄ SWYCH ZMARŁYCH, tylko umieszczają zwłoki na szczycie "wieży spokoju", aby zostały zjedzone przez sępy! W Indiach jest tylko około 100 tysięcy parsów, ale wśród nich są dwie najsławniejsze rodziny biznesmenów - Tata i Wadia. Parsowie biorą swe nazwiska od swoich zawodów. Dlatego nie jest niczym niezwykłym spotkanie parsa o nazwisku Podwykonawca, Hydraulik czy nawet Dostawcawodysodowej (oczywiście w tłumaczeniu).

CHRZEŚCIJANIE:

W Indiach jest około 17 milionów chrześcijan. Chrześcijaństwo przybyło tu wraz ze świętym Tomaszem, który odwiedził KERALĘ w roku 50 n.e. Wzmocniło się wraz z kolonizacją holenderską, francuską, portugalską i brytyjską. Istnieje również legenda, że Jezus Chrystus nie tylko mieszkał w Indiach, ale i został tu pochowany. Jak twierdzi ta opowieść, pobierał tu nauki jako młody człowiek i powrócił tu po przeżyciu swego ukrzyżowania. Na ulicy Khan Yar Street w leżącym na północy mieście Srinagar znajduje się kamień nagrobny noszący imię Jezusa. Istnieje obecnie muzułmańska sekta, czcząca Jezusa, który miał umrzeć w sędziwym wieku w Indiach.
Najsłynniejszą chrześcijanką ostatnich lat w Indiach była Matka Teresa. Pochodząca z Albanii była katolicką zakonnicą, pracującą z chorymi i ubogimi w Kalkucie od 1948 roku aż do swej śmierci w roku 1997. Za swą działalność Matka Teresa zdobyła Pokojową Nagrodę Nobla w 1979 roku.
Indyjscy chrześcijanie świętują Boże Narodzenie przez palenie lampek oliwnych w małych glinianych miseczkach oraz ozdabianie swych domów liśćmi mango.

SIKHIZM:

Sikhizm jest najnowszą z dużych religii założonych w Indiach. Został zapoczątkowany przez Guru Nanaka w drugiej połowie XV wieku, jako próba zjednoczenia hinduizmu i islamu. Sprzeciwiał się także SYSTEMOWI KASTOWEMU i zachęcał swych wyznawców do angażowania się w życie ich społeczności. W Indiach jest obecnie około 16 milionów sikhów, co daje około 2% ogółu ludności. Guru Nanak głosił, że wszyscy ludzie są tacy sami i że wszyscy czczą tego samego Boga, tylko pod różnymi imionami. Guru Nanak był pierwszym z linii 10 guru. Czwarty guru wybudował Złotą Świątynię w Amritsar w stanie Pendżab. Jest to najświętsze miejsce w religii sikhów. Piąty guru złożył hymny sikhijskie w ich świętą księgę, "Granth Sahib". Ta księga jest przechowywana w Złotej Świątyni, gdzie świętobliwi mężowie czytają ją na głos przez 24 godziny na dobę.
Dziesiąty i ostatni guru, Guru Govind, prowadził w 1699 roku rewoltę przeciw indyjskim władcom z dynastii Mogołów. To zapoczątkowało wojowniczą tradycję, z której sikhowie słyną do dziś. Guru ten przybrał imię Singh, oznaczającą lwa - i to imię wszyscy sikhowie dodają do swoich nazwisk. Utworzył on również Khalsa, "Armię Czystości". Zrobił to 13 kwietnia 1699 roku i ten dzień jest świętowany jako pierwszy dzień sikhijskiego roku. Sikhowie w końcu wywalczyli w 1801 roku własne królestwo, jednak tylko po to, żeby w niespełna 50 lat później uległo ono PANOWANIU BRYTYJSKIEMU. Wkrótce potem sikhowie stali się najwaleczniejszymi i najpewniejszymi bojownikami w Brytyjskiej Armii Indyjskiej.
W latach osiemdziesiątych XX wieku niektórzy sikhowie zaczęli walczyć z rządem Indii o własne państwo w Pendżabie, nazwane Khalistan. Armia indyjska najechała Złotą Świątynię w roku 1984, ale żołnierze wcześniej pozdejmowali swe buty, gdyż wkraczali na świętą ziemię. Wynikiem najazdu na Złotą Świątynię było zamordowanie w tym samym roku premier Indiry Gandhi przez jej sikhijskich ochroniarzy.
Członkowie Khalsy rozpoznają się wzajemnie po pięciu "K": kesh, to długie włosy sikha, których nie wolno mu ścinać, a które układa pod swym TURBANEM; kangha jest grzebieniem, którego używa on do przypinania związanych w węzeł włosów i który jest symbolem utrzymywania czystości; kirpan, jest jego mieczem; kara jest stalową bransoletą noszoną na prawym nadgarstku, a będącą symbolem wieczności; a kachs to krótkie spodnie, ułatwiające wskakiwanie na konia, aby móc szybko ruszyć do boju.



Źródło: Na kłopoty Pantera (gra)]]>
BUDDYZM:

BUDDYZM został założony na 500 lat przed Chrystusem przez Siddharthę Gautama. Będąc księciem z kasty kszatrija, urodzonym na terenie obecnego Nepalu, Siddhartha stał się znany jako Budda, czyli "Oświecony". Swą filozofię życiową głosił on po całych północnych Indiach. Wyznawcy Buddy wkrótce rozprzestrzenili tę religię po całej Azji. Obecnie na całym świecie jest około 300 milionów buddystów. Jednak tylko niewielu z nich żyje w Indiach. Prawdę powiedziawszy buddystą jest mniej niż co setny mieszkaniec Indii. Nawet chrześcijan jest w Indiach więcej niż buddystów.  Jedną z przyczyn spadku jego popularności w Indiach jest to, że buddyzm został wchłonięty przez hinduizm. Budda jest uznawany za wcielenie hinduistycznego boga Wisznu. Inną przyczyną jego niepopularności jest to, że buddyzm sprzeciwiał się SYSTEMOWI KASTOWEMU. To zagrażało panującym braminom, więc niewiele robili, aby do niego zachęcać.
Jednak ze względu na pochodzenie tej religii, w Indiach jest wiele buddyjskich kapliczek i budowli. Z całego świata zjeżdżają się buddyści, aby zobaczyć krewniaków drzewa, pod którym Budda otrzymał oświecenie w Bodhgaya. Równie popularnym miejscem pielgrzymek jest miejsce zwane Jeleni Park w pobliżu VARANASI, ponieważ tam właśnie Budda po raz pierwszy wykładał swe nauki.

DŻAJNIZM:

Mniej więcej w tym samym czasie co Budda żył inny przywódca religijny, Mahavira. W VI wieku p.n.e. zapoczątkował on religię zwaną dżajnizmem lub dżinizmem. Dżajnizm jest podobny do hinduizmu w tym, że specjalny nacisk kładzie on na ahimsa, czyli nieużywanie przemocy. Jest też podobny do wczesnego buddyzmu w tym, że nie wierzy w żadnego boga.
Dżajniści wierzą, że nawet najmniejsza istota żyjąca posiada duszę i nie powinna być zabijana. Nigdy nie jedzą mięsa. Niektórzy nie jedzą nawet pomidorów, gdyż czerwony miąższ pomidora zbytnio przypomina im mięso zwierzęce. Niektórzy dżajniści osłaniają też swe usta kawałkiem tkaniny, żeby przypadkowo nie połknąć muchy. A dla upewnienia się, że nie zgniotą przypadkiem jakiegoś żuczka, dżajniści delikatnie omiatają ziemię zanim na niej usiądą.
Ponieważ oranie pól oznacza zabijanie zwierzątek żyjących w glebie (np. dżdżownic), wielu dżajnistów zajmuje się biznesem, gdzie odnoszą duże sukcesy i dorabiają się majątku. Obecnie w Indiach jest 4 miliony dżajnistów. Pomimo swej niewielkiej liczby, dżajniści odgrywają ważną rolę w gospodarce Indii.


PARSOWIE:

Parsowie są bardzo małą, ale wpływową grupą religijną, żyjącą głównie w BOMBAJU. Wyznają oni zoroastryzm, jedną z najstarszych religii świata, założoną przez proroka Zaratustrę w VI wieku p.n.e. w Persji. Wierzą oni w boga Mazdę i czczą go w świątyniach, gdzie płonie wieczny ogień, będący symbolem ich boga.
Żeby nie zanieczyszczać żywiołów, parsowie nie grzebią ani nie PALĄ SWYCH ZMARŁYCH, tylko umieszczają zwłoki na szczycie "wieży spokoju", aby zostały zjedzone przez sępy! W Indiach jest tylko około 100 tysięcy parsów, ale wśród nich są dwie najsławniejsze rodziny biznesmenów - Tata i Wadia. Parsowie biorą swe nazwiska od swoich zawodów. Dlatego nie jest niczym niezwykłym spotkanie parsa o nazwisku Podwykonawca, Hydraulik czy nawet Dostawcawodysodowej (oczywiście w tłumaczeniu).

CHRZEŚCIJANIE:

W Indiach jest około 17 milionów chrześcijan. Chrześcijaństwo przybyło tu wraz ze świętym Tomaszem, który odwiedził KERALĘ w roku 50 n.e. Wzmocniło się wraz z kolonizacją holenderską, francuską, portugalską i brytyjską. Istnieje również legenda, że Jezus Chrystus nie tylko mieszkał w Indiach, ale i został tu pochowany. Jak twierdzi ta opowieść, pobierał tu nauki jako młody człowiek i powrócił tu po przeżyciu swego ukrzyżowania. Na ulicy Khan Yar Street w leżącym na północy mieście Srinagar znajduje się kamień nagrobny noszący imię Jezusa. Istnieje obecnie muzułmańska sekta, czcząca Jezusa, który miał umrzeć w sędziwym wieku w Indiach.
Najsłynniejszą chrześcijanką ostatnich lat w Indiach była Matka Teresa. Pochodząca z Albanii była katolicką zakonnicą, pracującą z chorymi i ubogimi w Kalkucie od 1948 roku aż do swej śmierci w roku 1997. Za swą działalność Matka Teresa zdobyła Pokojową Nagrodę Nobla w 1979 roku.
Indyjscy chrześcijanie świętują Boże Narodzenie przez palenie lampek oliwnych w małych glinianych miseczkach oraz ozdabianie swych domów liśćmi mango.

SIKHIZM:

Sikhizm jest najnowszą z dużych religii założonych w Indiach. Został zapoczątkowany przez Guru Nanaka w drugiej połowie XV wieku, jako próba zjednoczenia hinduizmu i islamu. Sprzeciwiał się także SYSTEMOWI KASTOWEMU i zachęcał swych wyznawców do angażowania się w życie ich społeczności. W Indiach jest obecnie około 16 milionów sikhów, co daje około 2% ogółu ludności. Guru Nanak głosił, że wszyscy ludzie są tacy sami i że wszyscy czczą tego samego Boga, tylko pod różnymi imionami. Guru Nanak był pierwszym z linii 10 guru. Czwarty guru wybudował Złotą Świątynię w Amritsar w stanie Pendżab. Jest to najświętsze miejsce w religii sikhów. Piąty guru złożył hymny sikhijskie w ich świętą księgę, "Granth Sahib". Ta księga jest przechowywana w Złotej Świątyni, gdzie świętobliwi mężowie czytają ją na głos przez 24 godziny na dobę.
Dziesiąty i ostatni guru, Guru Govind, prowadził w 1699 roku rewoltę przeciw indyjskim władcom z dynastii Mogołów. To zapoczątkowało wojowniczą tradycję, z której sikhowie słyną do dziś. Guru ten przybrał imię Singh, oznaczającą lwa - i to imię wszyscy sikhowie dodają do swoich nazwisk. Utworzył on również Khalsa, "Armię Czystości". Zrobił to 13 kwietnia 1699 roku i ten dzień jest świętowany jako pierwszy dzień sikhijskiego roku. Sikhowie w końcu wywalczyli w 1801 roku własne królestwo, jednak tylko po to, żeby w niespełna 50 lat później uległo ono PANOWANIU BRYTYJSKIEMU. Wkrótce potem sikhowie stali się najwaleczniejszymi i najpewniejszymi bojownikami w Brytyjskiej Armii Indyjskiej.
W latach osiemdziesiątych XX wieku niektórzy sikhowie zaczęli walczyć z rządem Indii o własne państwo w Pendżabie, nazwane Khalistan. Armia indyjska najechała Złotą Świątynię w roku 1984, ale żołnierze wcześniej pozdejmowali swe buty, gdyż wkraczali na świętą ziemię. Wynikiem najazdu na Złotą Świątynię było zamordowanie w tym samym roku premier Indiry Gandhi przez jej sikhijskich ochroniarzy.
Członkowie Khalsy rozpoznają się wzajemnie po pięciu "K": kesh, to długie włosy sikha, których nie wolno mu ścinać, a które układa pod swym TURBANEM; kangha jest grzebieniem, którego używa on do przypinania związanych w węzeł włosów i który jest symbolem utrzymywania czystości; kirpan, jest jego mieczem; kara jest stalową bransoletą noszoną na prawym nadgarstku, a będącą symbolem wieczności; a kachs to krótkie spodnie, ułatwiające wskakiwanie na konia, aby móc szybko ruszyć do boju.



Źródło: Na kłopoty Pantera (gra)]]> <![CDATA[Pomoc z informacją zawartą w Biblii]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=11498 Fri, 26 Aug 2022 23:35:44 +0200 Zunia]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=11498 <![CDATA[Magia a... Spowiedź?]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=10989 Tue, 28 Jul 2020 19:39:41 +0200 Wierzbix]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=10989 Jestem nowa na forum. To są dopiero moje początki z tym tematem, jednak już nachodzą mnie przemyślenia 
Jestem osobą wierzącą, jednak nie praktykuję na co dzień. Ostatnio (zanim zainteresowałam się tematem magii) chciałam iść do spowiedzi, a dokładniej - do kapucynów, ponieważ odklepanie formułki w kościele nie byłoby dla mnie wystarczająco satysfakcjonujące i nie zdjęłoby ciężaru z mojego serca (u spowiedzi nie byłam od bierzmowania, dobre 8 lat). I tu nasuwa mi się pytanie. Skoro kościół katolicki potępia magię, to powinnam się raczej na pewno z tego wyspowiadać. Nie będzie to jednocześnie szczere, bo nie mam zamiaru przestać. Z drugiej strony ukrycie czegokolwiek będzie mi ciążyło na sumieniu, a to może negatywnie wpłynąć na moje praktyki. Ja osobiście nie czuję się źle z tym, że praktykuje. 

Jak Wy sobie radzicie z tym tematem? Oczywiście, wiem, że nie wszyscy są tutaj wierzący w tego konkretnego Boga, ale może znajdą się osoby, które będą chciały się wypowiedzieć w temacie.]]> Jestem nowa na forum. To są dopiero moje początki z tym tematem, jednak już nachodzą mnie przemyślenia 
Jestem osobą wierzącą, jednak nie praktykuję na co dzień. Ostatnio (zanim zainteresowałam się tematem magii) chciałam iść do spowiedzi, a dokładniej - do kapucynów, ponieważ odklepanie formułki w kościele nie byłoby dla mnie wystarczająco satysfakcjonujące i nie zdjęłoby ciężaru z mojego serca (u spowiedzi nie byłam od bierzmowania, dobre 8 lat). I tu nasuwa mi się pytanie. Skoro kościół katolicki potępia magię, to powinnam się raczej na pewno z tego wyspowiadać. Nie będzie to jednocześnie szczere, bo nie mam zamiaru przestać. Z drugiej strony ukrycie czegokolwiek będzie mi ciążyło na sumieniu, a to może negatywnie wpłynąć na moje praktyki. Ja osobiście nie czuję się źle z tym, że praktykuje. 

Jak Wy sobie radzicie z tym tematem? Oczywiście, wiem, że nie wszyscy są tutaj wierzący w tego konkretnego Boga, ale może znajdą się osoby, które będą chciały się wypowiedzieć w temacie.]]> <![CDATA[Kilka pojęć z kabały.]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=10974 Fri, 17 Jul 2020 05:10:21 +0200 Apepi]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=10974 Kilka pojęć z kabały

Nie jest i nie miał być to kompletny zbiór wiedzy o kabale ani nawet ogólnikowe jej wyłożenie, a jedynie starałem się przedstawić parę podstawowych pojęć z nią związanych. Jest to tekst zsyntezowany z paru książek traktujących bardziej lub mniej o kabale. Raczej nie dało by się w tak krótkiej formie wyłożyć tego tematu w jakkolwiek poważny sposób. Może ten tekst nakreśli komuś ideę tego czym między innymi zajmuje się kabała i zainteresuje go dalszym zgłębianiem tej wiedzy tajemnej.

Nazwa kabała pochodzi od hebrajskiego słowa kabbala – tradycja. Jest ona mistyczną metodą interpretowania Biblii oraz wiedzą tajemną . Kabała po raz pierwszy pojawia się na scenie historycznej w XII wiecznej Prowansji. W kręgach chrześcijańskiej Europy rozpropagowała się w epoce renesansu za sprawą humanistów i erudytów i z synonimu wiedzy okultystycznej szybko przemieniła się w równoznacznik spisku i knowania. Kabaliści średniowieczni twierdzili że są kontynuatorami sekretnych nauk wiążących się z nie historycznym, ale duchowym sensem biblijnych opowieści. Dla kabalisty wszystko co znajduje się w Biblii i Torze mówi w sposób anegdotyczny i zaszyfrowany o istnieniu wyższych światów od tego w którym się znajdujemy.


Sefira
Sefira po hebrajsku oznacza liczbę. Kabaliści wzbogacili ją jednak w mistyczne i teozoficzne znaczenie. W kabale istnieje dziesięć sefirot które jako mediacja łączą dwie krawędzie przepaści. Na jednej stronie znajduje się to co jest niemożliwe do opisania i poznania – Ain Sof. Na drugim końcu znajduje się kosmos i jego część którą jest nasz świat. Kabaliści szczegółowo opisują skomplikowaną sieć relacji pomiędzy sefirotami i całością światów emanacji, świata boskiego tronu, świata aniołów i uniwersum materialnego.


Drzewo życia składa się z dziesięciu sefirot (sefirot- liczba mnoga, sefira – liczba pojedyncza) przedstawiających liczby do 1 do 10 oraz z 22 łączących je ścieżek reprezentujących litery hebrajskiego alfabetu. Całość składa się z 32 możliwych położeń.


1. Keter - korona, kosmiczny lub planetarny rozum, Absolut. W odniesieniu do ludzkiego ciała mózg. Punkt pozytywny ale jeszcze niezdefiniowany.
2. Chochma – mądrość wszechświata lub intuicja, rozum. W odniesieniu do ludzkiego ciała prawe oko. Punkt odróżniony od nie – siebie.
3. Bina – Logika jako rozdzielenie pojęć, rozsądek, w odniesieniu do ludzkiego ciała lewe oko. Punkt zdefiniowany przez relacje z 2 pozostałymi.
Otchłań – Rozdzielenie świata idei od aktualnego wszechświata. Jeśli byłeś świadkiem kłótni o religię i naukę z grubsza zrozumiesz o co chodzi.
4. Chased – uczciwość, sprawiedliwość, przyzwoitość. Zasada nieagresji jako fundament zachowania kosmicznej równowagi przy realizacji planów. Jej przedstawiciele to kapłani. W odniesieniu do ludzkiego ciała prawa ręka. Punkt zdefiniowany przez 3 wymiary , materia.
5. Gewura – Siła, obecność wystarczających sił do wcielenia w życie planów. W odniesieniu do ludzkiego ciała jest to lewa ręka co jest ostrzeżeniem, że siła powinna znać granice. Jej przedstawiciele to aktywni magowie. Ruch.
6.Tiferet – Piękno, które zbawi świat. Przedstawicielami tej sefiry są artyści, malarze poeci, muzycy. W odniesieniu do ludzkiego ciała tułów. Samoświadomy punkt mogący się sam zdefiniować dzięki powyższym.
7. Necach – Zwycięstwo nad samym sobą lub dowolnym niepodatnym materiałem, również wieczność w znaczeniu pozostawienia po sobie obiektywnych wartości. Człowiek który martwi się tylko o wykonanie swoich zadań. W odniesieniu do ludzkiego ciała jest to prawa noga. Idea punktu na temat szczęścia.
8. Hod – sława, dobra lub zła, która jako rezultat wywołania u innych subiektywnych opinii pozostaje lub odchodzi. Człowiek który martwi się tym co i kto będzie o nim mówił.. W odniesieniu do ludzkiego ciała lewa noga. Idea punktu na temat wiedzy.
9. Jesod – Podstawa, zakończenie tułowia. Kanał łączności między wyższymi światami a materialnym. Człowiek który niczego nie wie ale dąży do poznania. Idea punktu o bycie.
10.Malakut – królestwo minerałów, roślin i zwierząt. Idea punktu o spełnieniu siebie jako dopełnienie zdeterminowane przez 7,8,9.



0, 00, 000
Ain, Ain Sof i Ain Sof Aur będące ideą sefirot jeszcze nie powołanych do istnienia. Są one skoncentrowane w Kether które w tym sensie jest Malakuth ukrytych idei sefirot. Ain, negatywność, zero absolutne, składa się z 3 liter które formują 3 pierwsze sefiroty. Ain Sof, bezgraniczne nic, składa się z 6 liter i powołuje ideę 6 sefirot. Ain Sof Aur, bezgraniczne światło, składa się z 9 liter i symbolizuje 9 pierwsze dziewięć sefirot. Przejście dalej po dziewiątce wymaga powrotu do jedynki w formie dziesiątki czyli powrotu do jedności oddzielonej od negatywności co dobrze przedstawia 1 jako jedność wyłoniona z 0 jako nicości.
Bezgraniczna nicość jak widać koncentruje się w swoim wnętrzu tworząc centrum które tworzy 1 drzewa sefirotycznego czyli Kether. W uproszczeniu Ain to zero absolutne, Ain Sof to zero jako nieokreślone, Ain Sof Aur to zero z możliwością powstania wibracji.



Alfabet hebrajski
Alfabet hebrajski jest alfabetem hieroglificznym, oznacza to że każda jego litera jest obrazowym przedstawieniem jakiegoś przedmiotu i dodatkowo posiada wartość numeryczną. Każda litera jest przypisana do ścieżki łączącej 2 sefiroty.


ﬡ Alef - ﬡלף. Pierwsza litera hebrajskiego alfabetu. Oznacza wół/byk z powodu kształtu przypominającego jarzmo. Nawiązuje do łagodności i cierpliwości, i do w pewien sposób Harpokratesa. Rolę gra także czynność orki. Wartość liczbowa to 1, z dwoma kropkami u góry 1000, wartość nazwy litery 831 z pe końcowym i 111 ze zwykłym.
ב Bet – בית. Nazwa tej litery oznacza dom. Kształtem wygląda jak podłoga ściana i dach. Jest to miejsce człowieka w dualnym świecie iluzji. Wartość liczbowa 2, z dwoma kropkami u góry 2000. Suma liter nazwy litery 412.
ג Gimel – גםﬥ. Oznacza wielbłąda być może dlatego, że jej forma pisana przypomina szyję wielbłąda, na drzewie życia jej ścieżka łączy Keter z Tiferet i w tym sensie oznacza podróż przez otchłań.Wartość liczbowa 3, z dwoma kropkami 3000. Suma liter nazwy litery 434.
ד Dalet – דﬥ. Drzwi, kształtem przypomina ganek. Nawiązuje do pozycji pomiędzy Chochmą a Biną, bramą bóstw. Także jest to litera wenus. Wartość liczbowa 4, z dwoma kreskami u góry 4000. Suma nazwy litery 73.
ה He – הא. Piata litera o wartości liczbowej 5.Przypomina o zrozumieniu jako druga litera tertragrammatonu – Matka, w takim sensie, że światło dociera do nas przez okno którym jest przerwa w lini po lewej stronie litery. Znaczenie nazwy tłumaczy się jako: "oto!", "właśnie!". Suma nazwy wynosi 6.
ו Vau – וו. Gwóźdź, kształt czysto hieroglificzny. Sugeruje utrwalenie boskości w Tiferet. Wartość liczbowa 6, z dwoma kropkami u góry 6000. Suma nazwy 12.
ז Zajin – זין. Miecz, swoimi atrybutami nawiązuje do bliźniąt, znaku analitycznego intelektu. Wygląda jak miecz skierowany ostrzem w dół. Wartość liczbowa 7, Suma nazwy z nun końcowym 7171 i ze zwykłym 67.
ח Het – חית. Płot. Kształt belki umieszczonej na dwóch słupkach sugeruje jej nazwę. Nawiązuje do Graala. Wartość liczbowa 8, suma nazwy 418.
ט Tet – טית. Kształtem przypomina węża. Jest to symbol znaku lwa który swym symbolem nawiązuje do ureusza i jako znak słoneczny sugeruję idee tożsamości węża i gwiazdy. Wartość 9, cyfry 15 i 16 pisze się jako 9 +6, 9+7. Suma nazwy 419.
י Jod – יד. Ręka. Wszechświat został wprawiony w ruch przez pojedynczy nieskończenie mały punkt. Ręka jest tu symbolem działania, symbolem twórczej i ukierunkowanej energii. Wartość liczbowa 10, suma nazwy 14.
כ Kaf – כף. Dłoń. Jest to piasta koła 5 elementów. Nawiązuje do Jowisza i 10 atutu tarota. Wartość liczbowa 20, suma nazwy litery z pe końcowym 820 lub 100 z pe zwykłym.
ל Lamed – למﬢ. Kształtem przypomina kostur do popędzania bydła. Nasuwa się na myśli relacja z alef. Wartość liczbowa 30, wartość nazwy litery 74.
מ Mem – מים. Nazwa litery oznacza wodę a kształt sugeruje falę. Wartość liczbowa 40, suma nazwy litery z mem końcowym 650, ze zwykłym 90.
נ Nun – נון. Ryba, W pewnym sensie jako to co żyje w wodzie jest symbolem śmierci. Litera związana ze znakiem Skorpiona . Forma końcowa litery przypomina kijankę. Wartość liczbowa 50, suma liter całej nazwy z nun końcowym 756 i ze zwykłym 106.
ס Samech - סמך. Podpórka, Przynależy do ścieżki łączącej Tiferet z Jesod a więc funkcjonuje jako łącznik łączący microprosopus z jego podstawą. Wartość liczbowa 60, suma nazwy 600 z kaf końcowym i 120 ze zwykłym.
ע Ajin – עין. Oko, łączy się z 15 atutem tarota i z koziorożcem. Wartość liczbowa 70. Suma nazwy z kof końcowym 906, ze zwykłym 186.
פ Pe – פה. Usta z jod reprezentującym język. Wartość liczbowa 80, suma nazwy 85.
צ Cade – צﬢי. Haczyk na ryby. Wartość liczbowa 90, suma liter nazwy 104.
ק Kof – קוף. Tył głowy lub uszko. Wartość liczbowa 100, suma nazwy z pe końcowym 906 lub 186 ze zwykłym.
ר Resz – ריש. Głowa, miejsce ludzkiej świadomości. Litera solarnej natury. Kształtem przypomina duże jod. Suma liter nazwy 510.
ש Szin – שין. Ząb, jest to także glif 3 języków ognia. Jest to litera związana z żywiołem ognia. Można dostrzec połączenie pomiędzy trawiącym ogniem a zębami. Idea potrójności jest tu widoczna jako 3 jod ale nadal jest to jedna litera co dalej klaruję ideę trójcy. Poza ogniem w duugiej kolejności nawiązuje do elementu ducha. Wartość liczbowa 300, suma nazwy 1010 z nim końcowym i 360 ze zwykłym.
ת Taw – תו. Krzyż, symbolizuje element ziemi jako połączenie 4 elementów. Taw nawiązuje do Saturna i ma także falliczne konotacje. Wartość liczbowa 400, suma nazwy 406.



Cztery kabalistyczne światy.
W kabale wszechświat jest podzielony na cztery następujące po sobie światy. Można je zaprezentować na jednym drzewie życia albo rozrysować na cztery drzewa jedno pod drugim.
Pierwszy ze światów Acilut – boski świat emanacji. Wszystko w nim zawarte tworzy zamkniętą doskonałą całość, lecz nic się nie zdarzy i zdarzyć nie może bez ruchu w czasie i przestrzeni a te pojęcia jeszcze nie istnieją bo acilut istnieje na poziomie czystej woli. Jakbyśmy chcieli go zaznaczyć na schemacie drzewa z 10 sefirotami jego dolna krawędź obejmowała by trzy pierwsze Keter, Chochmę i Binę. Ten świat jako jest związany z ogniem i literą Jod w JHVH. Drugi świat – Berija czyli świat kreacji. Jest to stworzony przez Boga świat w ciągu 7 dni. W dzień 1 uporządkowane został chaos przez oddzielenie światłą od ciemności to znaczy utworzenie kolumny łaski i sprawiedliwości uczynionych przez Boga działającego w Keter. Drugiego dnia acilutyczna triada Necach, Hod i Malakut tworzą wielką triadę poziomu beriatycznego: Chochma, Bina i Tiferet. W Księdze Rodzaju jest to przedstawione jako oddzielenie się wód firmamentu na wody górne i dolne. Następne pięć dni to krok po kroku rozwinięcie drzewa życia.
W drugim rozdziale Księgi rodzaju cały opis kreacji wydaje się być powtórzony. Powtórzenie to ma wyraz znacznie głębszy niż poetycka stylistyka Biblii. Werset 1.27 brzmi: Vajiwra Elohim et ha Adam – Elohim stworzył Adama. W 2.7 tekst stwierdza: vajicer Jahve Elohim et ha Adam – I Pan Bóg uformował człowieka. Drugi rozdział dotyczy innego w większym stopniu zrealizowanego Drzewa Sefirotycznego, które zostało nazwane światem formowania- olam ha jecira. Cechą tego świata jest wieczna zmienność zjawisk podlegająca jednak boskim wpływom wyższych światów kreacji i woli. Można go porównać do do fazy projektowania , kiedy idea, której architekt pragnął (acilut) i którą przedsięwziął (berija) przybiera już szczegółową formę nim zostanie zrealizowana.
Czwarty świat, asija wyłania się z poprzedniego. Genezis mówi o nim, wspominając rzekę wypływającą z Edenu, która ma cztery nurty – powtórzenie czterech poziomów Drzewa Życia i zaznaczenie czterech oddzielnych poziomów w każdym ze światów. Ten najniższy świat działania jest światem czterech elementów, to świat materialny. Można w nim dostrzec obecność wyższych światów które przenikają całość istnienia. Dla naukowca składa się z energii i materii a więc ma cechy prawej kolumny siły i lewej, formy. Niektórzy fizycy oczekują, iż poniżej skali atomowej i poza najdalszymi galaktykami istnieje inny świat, który wydaje się być w jakiś sposób obecny w strukturze tego, być może nie aż tak racjonalnego i stałego kosmosu.]]> Kilka pojęć z kabały

Nie jest i nie miał być to kompletny zbiór wiedzy o kabale ani nawet ogólnikowe jej wyłożenie, a jedynie starałem się przedstawić parę podstawowych pojęć z nią związanych. Jest to tekst zsyntezowany z paru książek traktujących bardziej lub mniej o kabale. Raczej nie dało by się w tak krótkiej formie wyłożyć tego tematu w jakkolwiek poważny sposób. Może ten tekst nakreśli komuś ideę tego czym między innymi zajmuje się kabała i zainteresuje go dalszym zgłębianiem tej wiedzy tajemnej.

Nazwa kabała pochodzi od hebrajskiego słowa kabbala – tradycja. Jest ona mistyczną metodą interpretowania Biblii oraz wiedzą tajemną . Kabała po raz pierwszy pojawia się na scenie historycznej w XII wiecznej Prowansji. W kręgach chrześcijańskiej Europy rozpropagowała się w epoce renesansu za sprawą humanistów i erudytów i z synonimu wiedzy okultystycznej szybko przemieniła się w równoznacznik spisku i knowania. Kabaliści średniowieczni twierdzili że są kontynuatorami sekretnych nauk wiążących się z nie historycznym, ale duchowym sensem biblijnych opowieści. Dla kabalisty wszystko co znajduje się w Biblii i Torze mówi w sposób anegdotyczny i zaszyfrowany o istnieniu wyższych światów od tego w którym się znajdujemy.


Sefira
Sefira po hebrajsku oznacza liczbę. Kabaliści wzbogacili ją jednak w mistyczne i teozoficzne znaczenie. W kabale istnieje dziesięć sefirot które jako mediacja łączą dwie krawędzie przepaści. Na jednej stronie znajduje się to co jest niemożliwe do opisania i poznania – Ain Sof. Na drugim końcu znajduje się kosmos i jego część którą jest nasz świat. Kabaliści szczegółowo opisują skomplikowaną sieć relacji pomiędzy sefirotami i całością światów emanacji, świata boskiego tronu, świata aniołów i uniwersum materialnego.


Drzewo życia składa się z dziesięciu sefirot (sefirot- liczba mnoga, sefira – liczba pojedyncza) przedstawiających liczby do 1 do 10 oraz z 22 łączących je ścieżek reprezentujących litery hebrajskiego alfabetu. Całość składa się z 32 możliwych położeń.


1. Keter - korona, kosmiczny lub planetarny rozum, Absolut. W odniesieniu do ludzkiego ciała mózg. Punkt pozytywny ale jeszcze niezdefiniowany.
2. Chochma – mądrość wszechświata lub intuicja, rozum. W odniesieniu do ludzkiego ciała prawe oko. Punkt odróżniony od nie – siebie.
3. Bina – Logika jako rozdzielenie pojęć, rozsądek, w odniesieniu do ludzkiego ciała lewe oko. Punkt zdefiniowany przez relacje z 2 pozostałymi.
Otchłań – Rozdzielenie świata idei od aktualnego wszechświata. Jeśli byłeś świadkiem kłótni o religię i naukę z grubsza zrozumiesz o co chodzi.
4. Chased – uczciwość, sprawiedliwość, przyzwoitość. Zasada nieagresji jako fundament zachowania kosmicznej równowagi przy realizacji planów. Jej przedstawiciele to kapłani. W odniesieniu do ludzkiego ciała prawa ręka. Punkt zdefiniowany przez 3 wymiary , materia.
5. Gewura – Siła, obecność wystarczających sił do wcielenia w życie planów. W odniesieniu do ludzkiego ciała jest to lewa ręka co jest ostrzeżeniem, że siła powinna znać granice. Jej przedstawiciele to aktywni magowie. Ruch.
6.Tiferet – Piękno, które zbawi świat. Przedstawicielami tej sefiry są artyści, malarze poeci, muzycy. W odniesieniu do ludzkiego ciała tułów. Samoświadomy punkt mogący się sam zdefiniować dzięki powyższym.
7. Necach – Zwycięstwo nad samym sobą lub dowolnym niepodatnym materiałem, również wieczność w znaczeniu pozostawienia po sobie obiektywnych wartości. Człowiek który martwi się tylko o wykonanie swoich zadań. W odniesieniu do ludzkiego ciała jest to prawa noga. Idea punktu na temat szczęścia.
8. Hod – sława, dobra lub zła, która jako rezultat wywołania u innych subiektywnych opinii pozostaje lub odchodzi. Człowiek który martwi się tym co i kto będzie o nim mówił.. W odniesieniu do ludzkiego ciała lewa noga. Idea punktu na temat wiedzy.
9. Jesod – Podstawa, zakończenie tułowia. Kanał łączności między wyższymi światami a materialnym. Człowiek który niczego nie wie ale dąży do poznania. Idea punktu o bycie.
10.Malakut – królestwo minerałów, roślin i zwierząt. Idea punktu o spełnieniu siebie jako dopełnienie zdeterminowane przez 7,8,9.



0, 00, 000
Ain, Ain Sof i Ain Sof Aur będące ideą sefirot jeszcze nie powołanych do istnienia. Są one skoncentrowane w Kether które w tym sensie jest Malakuth ukrytych idei sefirot. Ain, negatywność, zero absolutne, składa się z 3 liter które formują 3 pierwsze sefiroty. Ain Sof, bezgraniczne nic, składa się z 6 liter i powołuje ideę 6 sefirot. Ain Sof Aur, bezgraniczne światło, składa się z 9 liter i symbolizuje 9 pierwsze dziewięć sefirot. Przejście dalej po dziewiątce wymaga powrotu do jedynki w formie dziesiątki czyli powrotu do jedności oddzielonej od negatywności co dobrze przedstawia 1 jako jedność wyłoniona z 0 jako nicości.
Bezgraniczna nicość jak widać koncentruje się w swoim wnętrzu tworząc centrum które tworzy 1 drzewa sefirotycznego czyli Kether. W uproszczeniu Ain to zero absolutne, Ain Sof to zero jako nieokreślone, Ain Sof Aur to zero z możliwością powstania wibracji.



Alfabet hebrajski
Alfabet hebrajski jest alfabetem hieroglificznym, oznacza to że każda jego litera jest obrazowym przedstawieniem jakiegoś przedmiotu i dodatkowo posiada wartość numeryczną. Każda litera jest przypisana do ścieżki łączącej 2 sefiroty.


ﬡ Alef - ﬡלף. Pierwsza litera hebrajskiego alfabetu. Oznacza wół/byk z powodu kształtu przypominającego jarzmo. Nawiązuje do łagodności i cierpliwości, i do w pewien sposób Harpokratesa. Rolę gra także czynność orki. Wartość liczbowa to 1, z dwoma kropkami u góry 1000, wartość nazwy litery 831 z pe końcowym i 111 ze zwykłym.
ב Bet – בית. Nazwa tej litery oznacza dom. Kształtem wygląda jak podłoga ściana i dach. Jest to miejsce człowieka w dualnym świecie iluzji. Wartość liczbowa 2, z dwoma kropkami u góry 2000. Suma liter nazwy litery 412.
ג Gimel – גםﬥ. Oznacza wielbłąda być może dlatego, że jej forma pisana przypomina szyję wielbłąda, na drzewie życia jej ścieżka łączy Keter z Tiferet i w tym sensie oznacza podróż przez otchłań.Wartość liczbowa 3, z dwoma kropkami 3000. Suma liter nazwy litery 434.
ד Dalet – דﬥ. Drzwi, kształtem przypomina ganek. Nawiązuje do pozycji pomiędzy Chochmą a Biną, bramą bóstw. Także jest to litera wenus. Wartość liczbowa 4, z dwoma kreskami u góry 4000. Suma nazwy litery 73.
ה He – הא. Piata litera o wartości liczbowej 5.Przypomina o zrozumieniu jako druga litera tertragrammatonu – Matka, w takim sensie, że światło dociera do nas przez okno którym jest przerwa w lini po lewej stronie litery. Znaczenie nazwy tłumaczy się jako: "oto!", "właśnie!". Suma nazwy wynosi 6.
ו Vau – וו. Gwóźdź, kształt czysto hieroglificzny. Sugeruje utrwalenie boskości w Tiferet. Wartość liczbowa 6, z dwoma kropkami u góry 6000. Suma nazwy 12.
ז Zajin – זין. Miecz, swoimi atrybutami nawiązuje do bliźniąt, znaku analitycznego intelektu. Wygląda jak miecz skierowany ostrzem w dół. Wartość liczbowa 7, Suma nazwy z nun końcowym 7171 i ze zwykłym 67.
ח Het – חית. Płot. Kształt belki umieszczonej na dwóch słupkach sugeruje jej nazwę. Nawiązuje do Graala. Wartość liczbowa 8, suma nazwy 418.
ט Tet – טית. Kształtem przypomina węża. Jest to symbol znaku lwa który swym symbolem nawiązuje do ureusza i jako znak słoneczny sugeruję idee tożsamości węża i gwiazdy. Wartość 9, cyfry 15 i 16 pisze się jako 9 +6, 9+7. Suma nazwy 419.
י Jod – יד. Ręka. Wszechświat został wprawiony w ruch przez pojedynczy nieskończenie mały punkt. Ręka jest tu symbolem działania, symbolem twórczej i ukierunkowanej energii. Wartość liczbowa 10, suma nazwy 14.
כ Kaf – כף. Dłoń. Jest to piasta koła 5 elementów. Nawiązuje do Jowisza i 10 atutu tarota. Wartość liczbowa 20, suma nazwy litery z pe końcowym 820 lub 100 z pe zwykłym.
ל Lamed – למﬢ. Kształtem przypomina kostur do popędzania bydła. Nasuwa się na myśli relacja z alef. Wartość liczbowa 30, wartość nazwy litery 74.
מ Mem – מים. Nazwa litery oznacza wodę a kształt sugeruje falę. Wartość liczbowa 40, suma nazwy litery z mem końcowym 650, ze zwykłym 90.
נ Nun – נון. Ryba, W pewnym sensie jako to co żyje w wodzie jest symbolem śmierci. Litera związana ze znakiem Skorpiona . Forma końcowa litery przypomina kijankę. Wartość liczbowa 50, suma liter całej nazwy z nun końcowym 756 i ze zwykłym 106.
ס Samech - סמך. Podpórka, Przynależy do ścieżki łączącej Tiferet z Jesod a więc funkcjonuje jako łącznik łączący microprosopus z jego podstawą. Wartość liczbowa 60, suma nazwy 600 z kaf końcowym i 120 ze zwykłym.
ע Ajin – עין. Oko, łączy się z 15 atutem tarota i z koziorożcem. Wartość liczbowa 70. Suma nazwy z kof końcowym 906, ze zwykłym 186.
פ Pe – פה. Usta z jod reprezentującym język. Wartość liczbowa 80, suma nazwy 85.
צ Cade – צﬢי. Haczyk na ryby. Wartość liczbowa 90, suma liter nazwy 104.
ק Kof – קוף. Tył głowy lub uszko. Wartość liczbowa 100, suma nazwy z pe końcowym 906 lub 186 ze zwykłym.
ר Resz – ריש. Głowa, miejsce ludzkiej świadomości. Litera solarnej natury. Kształtem przypomina duże jod. Suma liter nazwy 510.
ש Szin – שין. Ząb, jest to także glif 3 języków ognia. Jest to litera związana z żywiołem ognia. Można dostrzec połączenie pomiędzy trawiącym ogniem a zębami. Idea potrójności jest tu widoczna jako 3 jod ale nadal jest to jedna litera co dalej klaruję ideę trójcy. Poza ogniem w duugiej kolejności nawiązuje do elementu ducha. Wartość liczbowa 300, suma nazwy 1010 z nim końcowym i 360 ze zwykłym.
ת Taw – תו. Krzyż, symbolizuje element ziemi jako połączenie 4 elementów. Taw nawiązuje do Saturna i ma także falliczne konotacje. Wartość liczbowa 400, suma nazwy 406.



Cztery kabalistyczne światy.
W kabale wszechświat jest podzielony na cztery następujące po sobie światy. Można je zaprezentować na jednym drzewie życia albo rozrysować na cztery drzewa jedno pod drugim.
Pierwszy ze światów Acilut – boski świat emanacji. Wszystko w nim zawarte tworzy zamkniętą doskonałą całość, lecz nic się nie zdarzy i zdarzyć nie może bez ruchu w czasie i przestrzeni a te pojęcia jeszcze nie istnieją bo acilut istnieje na poziomie czystej woli. Jakbyśmy chcieli go zaznaczyć na schemacie drzewa z 10 sefirotami jego dolna krawędź obejmowała by trzy pierwsze Keter, Chochmę i Binę. Ten świat jako jest związany z ogniem i literą Jod w JHVH. Drugi świat – Berija czyli świat kreacji. Jest to stworzony przez Boga świat w ciągu 7 dni. W dzień 1 uporządkowane został chaos przez oddzielenie światłą od ciemności to znaczy utworzenie kolumny łaski i sprawiedliwości uczynionych przez Boga działającego w Keter. Drugiego dnia acilutyczna triada Necach, Hod i Malakut tworzą wielką triadę poziomu beriatycznego: Chochma, Bina i Tiferet. W Księdze Rodzaju jest to przedstawione jako oddzielenie się wód firmamentu na wody górne i dolne. Następne pięć dni to krok po kroku rozwinięcie drzewa życia.
W drugim rozdziale Księgi rodzaju cały opis kreacji wydaje się być powtórzony. Powtórzenie to ma wyraz znacznie głębszy niż poetycka stylistyka Biblii. Werset 1.27 brzmi: Vajiwra Elohim et ha Adam – Elohim stworzył Adama. W 2.7 tekst stwierdza: vajicer Jahve Elohim et ha Adam – I Pan Bóg uformował człowieka. Drugi rozdział dotyczy innego w większym stopniu zrealizowanego Drzewa Sefirotycznego, które zostało nazwane światem formowania- olam ha jecira. Cechą tego świata jest wieczna zmienność zjawisk podlegająca jednak boskim wpływom wyższych światów kreacji i woli. Można go porównać do do fazy projektowania , kiedy idea, której architekt pragnął (acilut) i którą przedsięwziął (berija) przybiera już szczegółową formę nim zostanie zrealizowana.
Czwarty świat, asija wyłania się z poprzedniego. Genezis mówi o nim, wspominając rzekę wypływającą z Edenu, która ma cztery nurty – powtórzenie czterech poziomów Drzewa Życia i zaznaczenie czterech oddzielnych poziomów w każdym ze światów. Ten najniższy świat działania jest światem czterech elementów, to świat materialny. Można w nim dostrzec obecność wyższych światów które przenikają całość istnienia. Dla naukowca składa się z energii i materii a więc ma cechy prawej kolumny siły i lewej, formy. Niektórzy fizycy oczekują, iż poniżej skali atomowej i poza najdalszymi galaktykami istnieje inny świat, który wydaje się być w jakiś sposób obecny w strukturze tego, być może nie aż tak racjonalnego i stałego kosmosu.]]> <![CDATA[Satanizm Teistyczny - uaktualniony wątek]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=6923 Sat, 06 Jun 2015 17:06:40 +0200 Void]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=6923
1)Ogół i Geneza.
2)Prekursor/Założyciel nurtu.
3)Źródła informacji i Główne prawdy Wiary.
4)Magia w rytualnych i technicznych podejściach.
5)Główne akty Religijne - Inicjacja i Celebracja.
6)Imię Szatana i Główne założenie drogi/ścieżki systemu.
7)Moja Opinia na ten temat.

Satanizm Duchowy.
1.Satanizm Duchowy to stosunkowo stary – gdyż pierwotny - Nurt Satanizmu. Jest on uznawany za Ogół Satanizmu Teistycznego. Nie ma dokładnej daty powstania ani założycieli. Można to wywnioskować z faktu że każdy kto parał się chociażby ziołolecznictwem, był z miejsca nazywany Czcicielem Szatana – mówię o średniowieczu. Ale nie miało to nic wspólnego z realnym Kultem.
Ale możemy sądzić że w średniowieczu znaleźli się i czciciele autentyczni. Nie mogę tego potwierdzić, ale stosując się do liczby tamtejszych Grimoire`s (tłum. Grymurów – jak kto woli) Możemy stwierdzić że takowi rzeczywiście istnieli.
Niedawno, no może jednak dawno gdyż około roku 2002 powstał nurt Satanizmu Duchowego – uznajmy go za odnowiony.

2.Jego założycielką była dziś najwyższa Kapłanka Kościoła Szatana – nie mówię o kościele LaVeyan – Madam. Maxine Dietrich. Jest ona dosyć anonimową osobą, lecz posiada dużą wiedzę z racji materiałów jakie przekazuje swoim adeptom.

3.Źródła z których możemy dowiedzieć się nieco o tym nurcie są dosyć ubogie. Głównym źródłem informacji o Demonach, zasadach kultu, technikach, historiach znajdziemy na jego stronie, Joy of Satan…
Joy of Satan – to główna witryna która reprezentuje informacje o tym systemie. Są tam opisywane określone rytuały, jak zaślubiny czy inicjacja przez chrzest. Ale i wiele więcej.
Jeżeli cię to ciekawi to możesz tam zajrzeć (www.angelfire.com/empire/serpentis666/) to nie jest tematem, więc nie będę tego rozpisywał.
Z kolei świętą księgą jest Czarna Księga – Al-Jilwah, można zdobyć o niej informacje także z Internetu. Jest to zbiór przykazań, porad i kazań jakie Szatan-Enki-Ea przekazał swoim ludziom. W tłumaczeniu, oto jej doktryny:

Rozdział I

Byłem, jestem teraz i nie będę miał końca. Sprawuję władzę nad wszelkimi istotami oraz sprawami wszystkich tych, którzy znajdują się pod opieką mojego wizerunku. Jestem zawsze obecny by pomóc wszystkim, którzy mi ufają i wołają mnie w czasie potrzeby. Nie ma miejsca we wszechświecie, które nie zna mojej obecności. Biorę udział we wszystkich sprawach, które ci, będący bez nazywają złymi, ponieważ ich natura nie jest taka, jaką aprobują. Każdy wiek ma swojego zarządcę, który kieruje sprawami według moich rozporządzeń. To stanowisko jest zmienne z pokolenia na pokolenie tak, że władca tego świata i jego przywódcy mogą wywiązać się z obowiązków swoich poszczególnych stanowisk, każdy w swojej kolejności. Pozwalam każdemu postępować zgodnie ze swoją naturą, ale ten, kto mi się sprzeciwia, gorzko tego pożałuje.

Żaden bóg nie ma prawa wtrącać się w moje sprawy, i uczyniłem to konieczną zasadą, że każdy będzie powstrzymać się przed czczeniem wszystkich bogów. Wszystkie księgi tych, którzy są bez, zostały przerobione przez nich; i podupadły przez nich, mimo, iż zostały napisane przez proroków i apostołów. To, że są w nich wtrącenia widoczne jest w tym, że każda sekta usiłuje udowodnić, że inni są w błędzie i zniszczyć ich księgi.

Prawda i fałsz są mi znane. Gdy przychodzi pokusa, daję moje przymierze temu, który mi ufa. Co więcej, daję rady wykwalifikowanym zarządcom, jako że wyznaczyłem ich na okresy, które są mi znane. Pamiętam potrzebne sprawy i wykonuję je w odpowiednim czasie. Uczę i prowadzę tych, którzy przestrzegają moich zaleceń. Jeśli ktokolwiek jest mi posłuszny i stosuje się do moich przykazań, dozna radości, rozkoszy i luksusu.

Rozdział II

Odpłacam potomkom Adama i obdarowuję ich różnymi nagrodami, które znam ja sam. Ponad to, władza i zwierzchnictwo nad wszystkim, co jest na Ziemi, tym, co jest powyżej i tym, co jest poniżej jest w moich rękach. Nie pozwalam na przyjazne związki z innymi ludźmi, ani też nie pozbawiam tych, którzy są moi z czegokolwiek co jest dobre dla nich. Kładę moje sprawy w ręce tych, których już wypróbowałem i którzy są zgodni z moimi pragnieniami. Ukazuję się w różnorodny sposób tym, którzy są wierni i znajdują się pod moimi rozkazami.

Daję i zabieram; wzbogacam i zubażam; sprowadzam zarówno szczęście i nieszczęście. Robię to wszystko zgodnie z charakterystyką każdej epoki. Nikt nie ma prawa mieszać się w moje zarządzanie spraw. Na tych, którzy mi się przeciwstawiają, zsyłam choroby; ale moi nie zginą jak synowie Adama, którzy są bez. Nikt nie będzie żył dłużej na tym świecie niż przez czas ustalony przeze mnie; a jeśli tego zapragnę, wysyłam osobę po raz drugi albo trzeci na ten lub jakiś inny świat poprzez wędrówkę dusz.

Rozdział III

Prowadzę prostą drogą bez objawionej księgi; kieruję właściwie moich ukochanych i wybranych w niewidoczny sposób. Wszystkie moje nauki można łatwo stosować we wszystkich czasach i warunkach. Karzę w innym świecie tych, którzy czynią wbrew mojej woli.

Ci synowie Adama bez nie znają stanu rzeczy, który ma nadejść. Z tego powodu popadają w wiele błędów. Bestie Ziemi, ptaki nieba i ryby mórz, wszystkie są pod kontrolą moich rąk. Wszystkie skarby i rzeczy ukryte są mi znane; i jeśli tak zapragnę, biorę je jednemu i obdarzam nimi innego.

Objawiam moje wspaniałości tym, którzy ich szukają, a w odpowiednim czasie moje cuda tym, którzy otrzymują je ode mnie. Lecz ci, którzy są bez są moimi przeciwnikami, dlatego też się mi przeciwstawiają. Nie wiedzą też oni, że taki sposób postępowania jest przeciwny ich interesom, jako że potęga, obfitość oraz bogactwa są w moich rękach i obdarzam nimi każdego zasługującego na nie potomka Adama. Tak więc rządy światów, przejścia pokoleń i zmiany ich rządzących są określane przeze mnie od początku.

Rozdział IV

Nie oddam moich praw innym bogom. Pozwoliłem na stworzenie czterech substancji, czterech czasów i czterech kątów; ponieważ są one niezbędne dla stworzeń.

Księgi żydów, chrześcijan i muzułmanów, jako tych, którzy są bez, akceptuj pod pewnymi względami, to znaczy gdy tylko zgadzają się i podporządkowują się moim zasadom. Cokolwiek jest mi przeciwne, zostało przez nich zmienione; nie akceptuj tego. Trzy rzeczy są przeciwko mnie i nienawidzę trzech rzeczy. Jednak ci, którzy dochowują moich tajemnic otrzymają spełnienie moich obietnic. Ci, którzy cierpią ze względu na mnie z pewnością wynagrodzę w jednym ze światów.

Jest moim pragnieniem, aby wszyscy moi wyznawcy zjednoczyli się w więzi jedności, aby ci, którzy są bez nie zwyciężyli nad nimi. A teraz, wszyscy ci, którzy przestrzegali mych przykazań, odrzućcie wszelkie nauki i powiedzenia tych, którzy są bez. Nie nauczyłem ich, ani też nie pochodzą one ode mnie. Nie wspominajcie mojego imienia ani moich cech, abyście tego nie żałowali, gdyż nie wiecie co ci, którzy są bez, mogą zrobić.

Rozdział V

O wy, którzy we mnie wierzyliście, szanujcie mój symbol i wizerunek, jako że przypominają wam o mnie. Przestrzegajcie moich praw i zasad. Bądźcie posłuszni moim sługom i słuchajcie tego, cokolwiek mogą wam podyktować z rzeczy ukrytych. Otrzymujcie to, co jest podyktowane i nie nieście tego przed tych, którzy są bez, żydów, chrześcijan, muzułmanów i innych; bo nie znają oni natury moich nauk. Nie dawajcie im swoich ksiąg, aby nie przerobili ich bez waszej wiedzy. Nauczcie się na pamięć ich większą część, żeby nie zostały przerobione.


Wiem, jest to długi temat.
Lecz i tak według tychże Satanistów największym i najprawdziwszym źródłem informacji jest sam Szatan. Z kolei przykazania, dzięki którym prosperuje ten system, wyglądają następująco:
1)„Wszystkie moje nauki można łatwo stosować we wszystkich czasach i warunkach.”
2)„Uczę i prowadzę tych, którzy przestrzegają moich zaleceń”
3)„Sprawuję władzę nad wszystkimi istotami i nad sprawami wszystkich tych, którzy znajdują się pod opieką mojego wizerunku.”
4)„Jestem zawsze obecny by pomóc wszystkim którzy mi ufają i wołają mnie w czasie potrzeby.”
5)„Pozwalam każdemu postępować zgodnie ze swoją naturą, ale ten, kto mi się sprzeciwia, gorzko tego pożałuje.”
6)„Żaden bóg nie ma prawa wtrącać się w moje sprawy, i uczyniłem to konieczną zasadą, że każdy będzie powstrzymać się przed czczeniem wszystkich bogów.”
7)„Gdy przychodzi pokusa, daję moje przymierze temu, który mi ufa.”
8)„Nie pozwalam na przyjazne związki z innymi ludźmi,” – odnośnik do Chrześcijan i Islamistów
9)„Ani też nie pozbawiam tych, którzy są moi z czegokolwiek co jest dobre dla nich.”
10)„Ukazuję się w różnorodny sposób tym, którzy są wierni i znajdują się pod moimi rozkazami.”
11)„Prowadzę prostą drogę bez objawionej księgi; kieruję właściwie moich ukochanych i wybranych w niewidoczny sposób.”
12)„Trzy rzeczy są przeciwko mnie i nienawidzę trzech rzeczy.” – Trójca Święta.
13)„Jednak ci, którzy dochowują moje tajemnice otrzymają spełnienie moich obietnic.”
14)„Jest moim pragnieniem, aby wszyscy moi wyznawcy zjednoczyli się w więzi jedności, aby ci, którzy są bez nie zwyciężyli nad nimi.”
15)„Wszyscy ci, którzy przestrzegali mych przykazań, odrzućcie wszystkie nauki i powiedzenia tych, którzy są bez(nich). Nie nauczyłem ich, ani też nie pochodzą one ode mnie.”
16)„Szanujcie mój symbol i wizerunek, jako że przypominają wam o Mnie.”
17)„Sprawuję władzę nad wszystkimi istotami i nad sprawami wszystkich tych, którzy znajdują się pod opieką mojego wizerunku. Jestem zawsze obecny by pomóc wszystkim którzy mi ufają i wołają mnie w czasie potrzeby.”

Jeżeli dostrzegłeś alegorię – to tak – przykazania są spisane z księgi jako bezpośrednie przestrogi dla tych którzy wierzą w Szatana i chcą ten stan kontynuować…
To tyle jeżeli chodzi o zasady i prawa wiary którymi ten system operuje.
Kolejnym ważnym elementem są techniki które są tu używane.
System skupia się głównie na samorozwoju przez różnorakie techniki medytacji.
Ważnym elementem jest tu kontakt z Bóstwem, odbywa się on szczególnie przez medytację.
Jakakolwiek forma mająca cię rozwinąć, dać wiedzę, czy utrwalić kontakt z bogiem – jest tu uznawana za dobrą.

4.Co do Magii tegoż systemu, jest ona dosyć dobrze rozbudowana, lecz nie jest jednolita.
W pierwotnym kulcie ograniczało się to do Magii Rytualnej/Ceremonialnej, czy podstawowych form Wiedźminiarstwa – mówię o średniowieczu.
Gdy magia stała się… hm – ogólnodostępna, to chyba złe słowo – możliwa do odkrywania w sposób bezpieczny i osobisty, rozwinął się także Satanizm w tym ujęciu.
Dziś Satanizm jako System Magiczny zawiera w sobie wiedzę i magię z wielu dziedzin.
Najlepszym tego dowodem jest fakt że wielu Satanistów tworzy własne:
-Alfabety pragnień i zbiory Glificzne
-Serwitory na odpowiedni użytek
-Narzędzia rytualne z odpowiednią intencją
-Pisane osobiście Rytuały
Ogółem jest to wiedza z wielu dziedzin, trudno to określić gdyż jeżeli kogoś to interesuje, sam się o tym dowiaduje i zgłębia to na własny użytek. Lecz ciekawostką w tym kontekście jest fakt że Szatan często podaje zaklęcia mantryczne swoim wyznawcom i kilka innych technik... (Tak wynika z relacji trzech osób z którymi rozmawiałem, i jest to ich cecha wspólna).

Kolejną kwestią w Magii jest fakt istnienia narzędzi rytualnych. Można to NIEMALŻE przyrównać do systemu Wicca, lecz istnieje tu kilka oboczności. Oto narzędzia:
-Athame: Nóż rytualny do kierowania energii.
-Czarne lustro: Narzędzie uniwersalne.
-Dzwon: Narzędzie oczyszczające i rozpoczynające/kończące rytuał.
-Kadzidło: Symbol Ognia i Powietrza – Szatana i Lucyfera.
-Misa z piaskiem/solą – Symbol Beliala/Belzebuba.
-Misa z woda – Symbol Lewiatan/Astaroth.
-Świeca – Symbol Ognia i Światła – Szatana i Lucyfera.
-Księga cieni – odnośnik do dziennika magicznego
-Sznury rytualne – używane do np. Rytuałów Miłosnych by łączyć manifestacje osób.
-Lalka – służy jako manifestacja postaci by wykonywać na niej określone akcje.
*Moje narzędzie* Pióro Glificzne – z racji że różdżka jest zakazana, używam czegoś do niej podobnego, lecz nie kieruje ona energii ani nie zmusza demonów do określonych akcji. Tworzy jedynie glify energetyczne mające określone zadania i funkcję.

Kwestia Magii Demonicznej - Z jednej strony nie istnieje coś takiego. To po prostu używanie pomocy demonów, ich energii, modłów, rad czy chociażby ich koncepcji/opinii na wykonanie czegoś, w rytuałach które sami wykonujemy. Można by to przyrównać do katolickich modlitw które stworzyli święci w ich kanonie - zrobili to by ułatwić im przekazanie prośby do Jahve.

To by było na tyle, wymieniłem ty wszystkie podstawowe narzędzia rytualne w tym systemie.
Zakończyliśmy właśnie temat Magii, poprzedziły go kwestie religijne, oraz geneza i ogólny opis. Czas na elementy praktyki.

5.Satanizm jest to system nieco podobny do chrześcijaństwa – w ujęciu pierwotnym – jak i wiele innych religii prostych. Nie tych materialistycznych, a duchowych.

Składa się głównie z dwóch elementów(W ujęciu Rytualno-Religijnym). Inicjacji i Celebracji.

Inicjacja odbywa się przez Cyrograf. W skrócie jest to dokument. spisujesz zasady paktu. Nie mówię tu o „coś za coś” to jest akt przynależności. Oferujesz swoje usługi, służbę, co możesz oddać, nie co możesz zyskać – zyski przychodzą same gdy spełniasz warunki umowy. Możesz oferować szerzenie jego wiary, gorliwość, regularną medytację. Wiele, ale tylko to co możesz wykonać – inaczej… nie ma on żadnej wartości.
Co do kolejnego aktu, to celebracja. Polega to na wskazaniu na ołtarzu 4 elementów, inwokację określonych wcześniej 4 władców, modlitwa, oddanie czegoś – np. bezczeszczenie Biblii, i odpędzenie ich. Możesz wtedy o coś prosić, czy po prostu dziękować – wola to jedyne co mamy wolne w samym sobie. Ogółem rytuał to sfera prywatna, to co wtedy robisz nie ma zbyt wielkiego znaczenia i nie podlega jakim kol wiek regułom – no może poza szacunkiem i warunkami rytuału, jakim jest: Określenie woli, wykonanie czynności oraz poprzedzające i kończące go oczyszczenie przestrzeni rytualnej.

No spoko, ale czy to wszystko? Nie ma żadnych uznawanych świąt ani tym podobnych? Oczywiście że są. Wyglądają jak święta wiccańskie - w kontekście czasu.
(http://www.angelfire.com/empire/serpenti...IDAYS.html)
Jest to bardzo rozbudowany temat, W kwestiach obchodzenia należy się kierować na ogół faktem szczególnej celebracji i odnosić to do fazy pory roku i księżyca...
Podam przykład... W Imbolc - Satanistyczny, stosuje się wiele elementów związanych z ogniem. Od Piromancji, Medytacji nad tym aspektem - po szczególne użycie w Magii Świec.
Lecz... im więcej napiszę, tym bardziej uznacie że nie warto to czytać (TL;DW ;P).
Podam źródła:
Ogół w tłumaczeniu: http://svveve-czarny-zmij.blogspot.com/2...wieta.html

*Imbolc- http://svveve-czarny-zmij.blogspot.com/2...wanie.html
*Beltane- http://svveve-czarny-zmij.blogspot.com/2...burga.html
*Letnie Przesilenie- http://svveve-czarny-zmij.blogspot.com/2...lenie.html
*SamHain- http://svveve-czarny-zmij.blogspot.com/2...oween.html

Tak, tu zostanę shejtowany za fakt nie pisania z własnego umysłu. Ale... żyje się wiele razy, mam czas na poprawy w innych życiach.

Dobrze, opisałem rytuały religijne. Cóż mi pozostało?
Ah, no tak – pozostały dwie kwestie: Pierwsza to zdanie wyznawców na temat systemu, druga to moja opinia. Zaczynając…

6.Wyznawcy Satanizmu Duchowego twierdzą jakoby Szatan to tylko z jedno z imion pradawnej i potężnej siły. Siła ta jak to wielu uważa charakteryzuje się faktem samorozwoju, dyscypliny oraz Magnum Opus – Perfekcji ducha i ciała.
Do tego posiada on własne byty służące jego wyznawcą, są oni także pomniejszymi, lub średnimi Bogami (Demonami).
Dla przykładu Isztar(Azathot), Azazel, Belzebub, Namtillaku – idąc w kolejności, wymieniłem tu Upadłą Boginie, Upadłego Anioła/Boga, Silnego i nieco trudnego w zrozumieniu Eregora, Demona z Necronomiconu Al Azif. To kilka klas dla pokazania ogromu tego panteonu.
Z kolei Co do tej siły. Miała ona według nich wiele imion. Zaczynając od: Enki, Ea, Quetzalcoatl, Hades – ale tylko w ujęciu symbolicznym, Mefistoteles…
Tyle znam sam, zapewne jest to nieco dłuższa historia, można dodać Apollyna, lecz ten ostatecznie oznacza Anioła Abaddona.
Wszystkie te byty miały symbolizować ścieżkę Lewej Dłoni. Rozwój duchowy i dobro jednostki poza dobro ogółu. Koniec kwestii odnoszącej się do zdania wyznawców.

7. Ostatni wątek, moja opinia. Według mnie system przykuwa uwagę. Jest to bardzo rozbudowany system religijny, podlega wielu zmiennym i zmuszą osoby go praktykujące do samorozwoju, praktyk i medytacji – co idzie tylko na dobro. Dodatkowo jego głównym założeniem jest kontakt z Bóstwem wytworzonym na przestrzeni wielu setek lat.
Jest to trzeci system religijny jaki praktykuję, po Dyskordianizmie i Wicca, sądzę że jest… Piękny? Ma coś w sobie co przyciąga ludzi, myślałem nad nim sporo, na początku miałem wątpliwości, ale im dalej niego wchodziłem tym bardziej mnie fascynował. Każdy jego drobiazg ma dwie natury, a to jaką odkrywasz zależy jakie masz do niej podejście.
Ważnym w nim aspektem jest także szczerość i oddanie bóstwu, bez tego nie osiągamy zbyt wiele.
Według mnie system idealny dla kogoś kto chce coś osiągnąć, jest na nim skupiony, oraz lubi nieco ciemniejsze sztuki.
To moje zdanie, oby wasze było równie pozytywne.
Ave…]]>
1)Ogół i Geneza.
2)Prekursor/Założyciel nurtu.
3)Źródła informacji i Główne prawdy Wiary.
4)Magia w rytualnych i technicznych podejściach.
5)Główne akty Religijne - Inicjacja i Celebracja.
6)Imię Szatana i Główne założenie drogi/ścieżki systemu.
7)Moja Opinia na ten temat.

Satanizm Duchowy.
1.Satanizm Duchowy to stosunkowo stary – gdyż pierwotny - Nurt Satanizmu. Jest on uznawany za Ogół Satanizmu Teistycznego. Nie ma dokładnej daty powstania ani założycieli. Można to wywnioskować z faktu że każdy kto parał się chociażby ziołolecznictwem, był z miejsca nazywany Czcicielem Szatana – mówię o średniowieczu. Ale nie miało to nic wspólnego z realnym Kultem.
Ale możemy sądzić że w średniowieczu znaleźli się i czciciele autentyczni. Nie mogę tego potwierdzić, ale stosując się do liczby tamtejszych Grimoire`s (tłum. Grymurów – jak kto woli) Możemy stwierdzić że takowi rzeczywiście istnieli.
Niedawno, no może jednak dawno gdyż około roku 2002 powstał nurt Satanizmu Duchowego – uznajmy go za odnowiony.

2.Jego założycielką była dziś najwyższa Kapłanka Kościoła Szatana – nie mówię o kościele LaVeyan – Madam. Maxine Dietrich. Jest ona dosyć anonimową osobą, lecz posiada dużą wiedzę z racji materiałów jakie przekazuje swoim adeptom.

3.Źródła z których możemy dowiedzieć się nieco o tym nurcie są dosyć ubogie. Głównym źródłem informacji o Demonach, zasadach kultu, technikach, historiach znajdziemy na jego stronie, Joy of Satan…
Joy of Satan – to główna witryna która reprezentuje informacje o tym systemie. Są tam opisywane określone rytuały, jak zaślubiny czy inicjacja przez chrzest. Ale i wiele więcej.
Jeżeli cię to ciekawi to możesz tam zajrzeć (www.angelfire.com/empire/serpentis666/) to nie jest tematem, więc nie będę tego rozpisywał.
Z kolei świętą księgą jest Czarna Księga – Al-Jilwah, można zdobyć o niej informacje także z Internetu. Jest to zbiór przykazań, porad i kazań jakie Szatan-Enki-Ea przekazał swoim ludziom. W tłumaczeniu, oto jej doktryny:

Rozdział I

Byłem, jestem teraz i nie będę miał końca. Sprawuję władzę nad wszelkimi istotami oraz sprawami wszystkich tych, którzy znajdują się pod opieką mojego wizerunku. Jestem zawsze obecny by pomóc wszystkim, którzy mi ufają i wołają mnie w czasie potrzeby. Nie ma miejsca we wszechświecie, które nie zna mojej obecności. Biorę udział we wszystkich sprawach, które ci, będący bez nazywają złymi, ponieważ ich natura nie jest taka, jaką aprobują. Każdy wiek ma swojego zarządcę, który kieruje sprawami według moich rozporządzeń. To stanowisko jest zmienne z pokolenia na pokolenie tak, że władca tego świata i jego przywódcy mogą wywiązać się z obowiązków swoich poszczególnych stanowisk, każdy w swojej kolejności. Pozwalam każdemu postępować zgodnie ze swoją naturą, ale ten, kto mi się sprzeciwia, gorzko tego pożałuje.

Żaden bóg nie ma prawa wtrącać się w moje sprawy, i uczyniłem to konieczną zasadą, że każdy będzie powstrzymać się przed czczeniem wszystkich bogów. Wszystkie księgi tych, którzy są bez, zostały przerobione przez nich; i podupadły przez nich, mimo, iż zostały napisane przez proroków i apostołów. To, że są w nich wtrącenia widoczne jest w tym, że każda sekta usiłuje udowodnić, że inni są w błędzie i zniszczyć ich księgi.

Prawda i fałsz są mi znane. Gdy przychodzi pokusa, daję moje przymierze temu, który mi ufa. Co więcej, daję rady wykwalifikowanym zarządcom, jako że wyznaczyłem ich na okresy, które są mi znane. Pamiętam potrzebne sprawy i wykonuję je w odpowiednim czasie. Uczę i prowadzę tych, którzy przestrzegają moich zaleceń. Jeśli ktokolwiek jest mi posłuszny i stosuje się do moich przykazań, dozna radości, rozkoszy i luksusu.

Rozdział II

Odpłacam potomkom Adama i obdarowuję ich różnymi nagrodami, które znam ja sam. Ponad to, władza i zwierzchnictwo nad wszystkim, co jest na Ziemi, tym, co jest powyżej i tym, co jest poniżej jest w moich rękach. Nie pozwalam na przyjazne związki z innymi ludźmi, ani też nie pozbawiam tych, którzy są moi z czegokolwiek co jest dobre dla nich. Kładę moje sprawy w ręce tych, których już wypróbowałem i którzy są zgodni z moimi pragnieniami. Ukazuję się w różnorodny sposób tym, którzy są wierni i znajdują się pod moimi rozkazami.

Daję i zabieram; wzbogacam i zubażam; sprowadzam zarówno szczęście i nieszczęście. Robię to wszystko zgodnie z charakterystyką każdej epoki. Nikt nie ma prawa mieszać się w moje zarządzanie spraw. Na tych, którzy mi się przeciwstawiają, zsyłam choroby; ale moi nie zginą jak synowie Adama, którzy są bez. Nikt nie będzie żył dłużej na tym świecie niż przez czas ustalony przeze mnie; a jeśli tego zapragnę, wysyłam osobę po raz drugi albo trzeci na ten lub jakiś inny świat poprzez wędrówkę dusz.

Rozdział III

Prowadzę prostą drogą bez objawionej księgi; kieruję właściwie moich ukochanych i wybranych w niewidoczny sposób. Wszystkie moje nauki można łatwo stosować we wszystkich czasach i warunkach. Karzę w innym świecie tych, którzy czynią wbrew mojej woli.

Ci synowie Adama bez nie znają stanu rzeczy, który ma nadejść. Z tego powodu popadają w wiele błędów. Bestie Ziemi, ptaki nieba i ryby mórz, wszystkie są pod kontrolą moich rąk. Wszystkie skarby i rzeczy ukryte są mi znane; i jeśli tak zapragnę, biorę je jednemu i obdarzam nimi innego.

Objawiam moje wspaniałości tym, którzy ich szukają, a w odpowiednim czasie moje cuda tym, którzy otrzymują je ode mnie. Lecz ci, którzy są bez są moimi przeciwnikami, dlatego też się mi przeciwstawiają. Nie wiedzą też oni, że taki sposób postępowania jest przeciwny ich interesom, jako że potęga, obfitość oraz bogactwa są w moich rękach i obdarzam nimi każdego zasługującego na nie potomka Adama. Tak więc rządy światów, przejścia pokoleń i zmiany ich rządzących są określane przeze mnie od początku.

Rozdział IV

Nie oddam moich praw innym bogom. Pozwoliłem na stworzenie czterech substancji, czterech czasów i czterech kątów; ponieważ są one niezbędne dla stworzeń.

Księgi żydów, chrześcijan i muzułmanów, jako tych, którzy są bez, akceptuj pod pewnymi względami, to znaczy gdy tylko zgadzają się i podporządkowują się moim zasadom. Cokolwiek jest mi przeciwne, zostało przez nich zmienione; nie akceptuj tego. Trzy rzeczy są przeciwko mnie i nienawidzę trzech rzeczy. Jednak ci, którzy dochowują moich tajemnic otrzymają spełnienie moich obietnic. Ci, którzy cierpią ze względu na mnie z pewnością wynagrodzę w jednym ze światów.

Jest moim pragnieniem, aby wszyscy moi wyznawcy zjednoczyli się w więzi jedności, aby ci, którzy są bez nie zwyciężyli nad nimi. A teraz, wszyscy ci, którzy przestrzegali mych przykazań, odrzućcie wszelkie nauki i powiedzenia tych, którzy są bez. Nie nauczyłem ich, ani też nie pochodzą one ode mnie. Nie wspominajcie mojego imienia ani moich cech, abyście tego nie żałowali, gdyż nie wiecie co ci, którzy są bez, mogą zrobić.

Rozdział V

O wy, którzy we mnie wierzyliście, szanujcie mój symbol i wizerunek, jako że przypominają wam o mnie. Przestrzegajcie moich praw i zasad. Bądźcie posłuszni moim sługom i słuchajcie tego, cokolwiek mogą wam podyktować z rzeczy ukrytych. Otrzymujcie to, co jest podyktowane i nie nieście tego przed tych, którzy są bez, żydów, chrześcijan, muzułmanów i innych; bo nie znają oni natury moich nauk. Nie dawajcie im swoich ksiąg, aby nie przerobili ich bez waszej wiedzy. Nauczcie się na pamięć ich większą część, żeby nie zostały przerobione.


Wiem, jest to długi temat.
Lecz i tak według tychże Satanistów największym i najprawdziwszym źródłem informacji jest sam Szatan. Z kolei przykazania, dzięki którym prosperuje ten system, wyglądają następująco:
1)„Wszystkie moje nauki można łatwo stosować we wszystkich czasach i warunkach.”
2)„Uczę i prowadzę tych, którzy przestrzegają moich zaleceń”
3)„Sprawuję władzę nad wszystkimi istotami i nad sprawami wszystkich tych, którzy znajdują się pod opieką mojego wizerunku.”
4)„Jestem zawsze obecny by pomóc wszystkim którzy mi ufają i wołają mnie w czasie potrzeby.”
5)„Pozwalam każdemu postępować zgodnie ze swoją naturą, ale ten, kto mi się sprzeciwia, gorzko tego pożałuje.”
6)„Żaden bóg nie ma prawa wtrącać się w moje sprawy, i uczyniłem to konieczną zasadą, że każdy będzie powstrzymać się przed czczeniem wszystkich bogów.”
7)„Gdy przychodzi pokusa, daję moje przymierze temu, który mi ufa.”
8)„Nie pozwalam na przyjazne związki z innymi ludźmi,” – odnośnik do Chrześcijan i Islamistów
9)„Ani też nie pozbawiam tych, którzy są moi z czegokolwiek co jest dobre dla nich.”
10)„Ukazuję się w różnorodny sposób tym, którzy są wierni i znajdują się pod moimi rozkazami.”
11)„Prowadzę prostą drogę bez objawionej księgi; kieruję właściwie moich ukochanych i wybranych w niewidoczny sposób.”
12)„Trzy rzeczy są przeciwko mnie i nienawidzę trzech rzeczy.” – Trójca Święta.
13)„Jednak ci, którzy dochowują moje tajemnice otrzymają spełnienie moich obietnic.”
14)„Jest moim pragnieniem, aby wszyscy moi wyznawcy zjednoczyli się w więzi jedności, aby ci, którzy są bez nie zwyciężyli nad nimi.”
15)„Wszyscy ci, którzy przestrzegali mych przykazań, odrzućcie wszystkie nauki i powiedzenia tych, którzy są bez(nich). Nie nauczyłem ich, ani też nie pochodzą one ode mnie.”
16)„Szanujcie mój symbol i wizerunek, jako że przypominają wam o Mnie.”
17)„Sprawuję władzę nad wszystkimi istotami i nad sprawami wszystkich tych, którzy znajdują się pod opieką mojego wizerunku. Jestem zawsze obecny by pomóc wszystkim którzy mi ufają i wołają mnie w czasie potrzeby.”

Jeżeli dostrzegłeś alegorię – to tak – przykazania są spisane z księgi jako bezpośrednie przestrogi dla tych którzy wierzą w Szatana i chcą ten stan kontynuować…
To tyle jeżeli chodzi o zasady i prawa wiary którymi ten system operuje.
Kolejnym ważnym elementem są techniki które są tu używane.
System skupia się głównie na samorozwoju przez różnorakie techniki medytacji.
Ważnym elementem jest tu kontakt z Bóstwem, odbywa się on szczególnie przez medytację.
Jakakolwiek forma mająca cię rozwinąć, dać wiedzę, czy utrwalić kontakt z bogiem – jest tu uznawana za dobrą.

4.Co do Magii tegoż systemu, jest ona dosyć dobrze rozbudowana, lecz nie jest jednolita.
W pierwotnym kulcie ograniczało się to do Magii Rytualnej/Ceremonialnej, czy podstawowych form Wiedźminiarstwa – mówię o średniowieczu.
Gdy magia stała się… hm – ogólnodostępna, to chyba złe słowo – możliwa do odkrywania w sposób bezpieczny i osobisty, rozwinął się także Satanizm w tym ujęciu.
Dziś Satanizm jako System Magiczny zawiera w sobie wiedzę i magię z wielu dziedzin.
Najlepszym tego dowodem jest fakt że wielu Satanistów tworzy własne:
-Alfabety pragnień i zbiory Glificzne
-Serwitory na odpowiedni użytek
-Narzędzia rytualne z odpowiednią intencją
-Pisane osobiście Rytuały
Ogółem jest to wiedza z wielu dziedzin, trudno to określić gdyż jeżeli kogoś to interesuje, sam się o tym dowiaduje i zgłębia to na własny użytek. Lecz ciekawostką w tym kontekście jest fakt że Szatan często podaje zaklęcia mantryczne swoim wyznawcom i kilka innych technik... (Tak wynika z relacji trzech osób z którymi rozmawiałem, i jest to ich cecha wspólna).

Kolejną kwestią w Magii jest fakt istnienia narzędzi rytualnych. Można to NIEMALŻE przyrównać do systemu Wicca, lecz istnieje tu kilka oboczności. Oto narzędzia:
-Athame: Nóż rytualny do kierowania energii.
-Czarne lustro: Narzędzie uniwersalne.
-Dzwon: Narzędzie oczyszczające i rozpoczynające/kończące rytuał.
-Kadzidło: Symbol Ognia i Powietrza – Szatana i Lucyfera.
-Misa z piaskiem/solą – Symbol Beliala/Belzebuba.
-Misa z woda – Symbol Lewiatan/Astaroth.
-Świeca – Symbol Ognia i Światła – Szatana i Lucyfera.
-Księga cieni – odnośnik do dziennika magicznego
-Sznury rytualne – używane do np. Rytuałów Miłosnych by łączyć manifestacje osób.
-Lalka – służy jako manifestacja postaci by wykonywać na niej określone akcje.
*Moje narzędzie* Pióro Glificzne – z racji że różdżka jest zakazana, używam czegoś do niej podobnego, lecz nie kieruje ona energii ani nie zmusza demonów do określonych akcji. Tworzy jedynie glify energetyczne mające określone zadania i funkcję.

Kwestia Magii Demonicznej - Z jednej strony nie istnieje coś takiego. To po prostu używanie pomocy demonów, ich energii, modłów, rad czy chociażby ich koncepcji/opinii na wykonanie czegoś, w rytuałach które sami wykonujemy. Można by to przyrównać do katolickich modlitw które stworzyli święci w ich kanonie - zrobili to by ułatwić im przekazanie prośby do Jahve.

To by było na tyle, wymieniłem ty wszystkie podstawowe narzędzia rytualne w tym systemie.
Zakończyliśmy właśnie temat Magii, poprzedziły go kwestie religijne, oraz geneza i ogólny opis. Czas na elementy praktyki.

5.Satanizm jest to system nieco podobny do chrześcijaństwa – w ujęciu pierwotnym – jak i wiele innych religii prostych. Nie tych materialistycznych, a duchowych.

Składa się głównie z dwóch elementów(W ujęciu Rytualno-Religijnym). Inicjacji i Celebracji.

Inicjacja odbywa się przez Cyrograf. W skrócie jest to dokument. spisujesz zasady paktu. Nie mówię tu o „coś za coś” to jest akt przynależności. Oferujesz swoje usługi, służbę, co możesz oddać, nie co możesz zyskać – zyski przychodzą same gdy spełniasz warunki umowy. Możesz oferować szerzenie jego wiary, gorliwość, regularną medytację. Wiele, ale tylko to co możesz wykonać – inaczej… nie ma on żadnej wartości.
Co do kolejnego aktu, to celebracja. Polega to na wskazaniu na ołtarzu 4 elementów, inwokację określonych wcześniej 4 władców, modlitwa, oddanie czegoś – np. bezczeszczenie Biblii, i odpędzenie ich. Możesz wtedy o coś prosić, czy po prostu dziękować – wola to jedyne co mamy wolne w samym sobie. Ogółem rytuał to sfera prywatna, to co wtedy robisz nie ma zbyt wielkiego znaczenia i nie podlega jakim kol wiek regułom – no może poza szacunkiem i warunkami rytuału, jakim jest: Określenie woli, wykonanie czynności oraz poprzedzające i kończące go oczyszczenie przestrzeni rytualnej.

No spoko, ale czy to wszystko? Nie ma żadnych uznawanych świąt ani tym podobnych? Oczywiście że są. Wyglądają jak święta wiccańskie - w kontekście czasu.
(http://www.angelfire.com/empire/serpenti...IDAYS.html)
Jest to bardzo rozbudowany temat, W kwestiach obchodzenia należy się kierować na ogół faktem szczególnej celebracji i odnosić to do fazy pory roku i księżyca...
Podam przykład... W Imbolc - Satanistyczny, stosuje się wiele elementów związanych z ogniem. Od Piromancji, Medytacji nad tym aspektem - po szczególne użycie w Magii Świec.
Lecz... im więcej napiszę, tym bardziej uznacie że nie warto to czytać (TL;DW ;P).
Podam źródła:
Ogół w tłumaczeniu: http://svveve-czarny-zmij.blogspot.com/2...wieta.html

*Imbolc- http://svveve-czarny-zmij.blogspot.com/2...wanie.html
*Beltane- http://svveve-czarny-zmij.blogspot.com/2...burga.html
*Letnie Przesilenie- http://svveve-czarny-zmij.blogspot.com/2...lenie.html
*SamHain- http://svveve-czarny-zmij.blogspot.com/2...oween.html

Tak, tu zostanę shejtowany za fakt nie pisania z własnego umysłu. Ale... żyje się wiele razy, mam czas na poprawy w innych życiach.

Dobrze, opisałem rytuały religijne. Cóż mi pozostało?
Ah, no tak – pozostały dwie kwestie: Pierwsza to zdanie wyznawców na temat systemu, druga to moja opinia. Zaczynając…

6.Wyznawcy Satanizmu Duchowego twierdzą jakoby Szatan to tylko z jedno z imion pradawnej i potężnej siły. Siła ta jak to wielu uważa charakteryzuje się faktem samorozwoju, dyscypliny oraz Magnum Opus – Perfekcji ducha i ciała.
Do tego posiada on własne byty służące jego wyznawcą, są oni także pomniejszymi, lub średnimi Bogami (Demonami).
Dla przykładu Isztar(Azathot), Azazel, Belzebub, Namtillaku – idąc w kolejności, wymieniłem tu Upadłą Boginie, Upadłego Anioła/Boga, Silnego i nieco trudnego w zrozumieniu Eregora, Demona z Necronomiconu Al Azif. To kilka klas dla pokazania ogromu tego panteonu.
Z kolei Co do tej siły. Miała ona według nich wiele imion. Zaczynając od: Enki, Ea, Quetzalcoatl, Hades – ale tylko w ujęciu symbolicznym, Mefistoteles…
Tyle znam sam, zapewne jest to nieco dłuższa historia, można dodać Apollyna, lecz ten ostatecznie oznacza Anioła Abaddona.
Wszystkie te byty miały symbolizować ścieżkę Lewej Dłoni. Rozwój duchowy i dobro jednostki poza dobro ogółu. Koniec kwestii odnoszącej się do zdania wyznawców.

7. Ostatni wątek, moja opinia. Według mnie system przykuwa uwagę. Jest to bardzo rozbudowany system religijny, podlega wielu zmiennym i zmuszą osoby go praktykujące do samorozwoju, praktyk i medytacji – co idzie tylko na dobro. Dodatkowo jego głównym założeniem jest kontakt z Bóstwem wytworzonym na przestrzeni wielu setek lat.
Jest to trzeci system religijny jaki praktykuję, po Dyskordianizmie i Wicca, sądzę że jest… Piękny? Ma coś w sobie co przyciąga ludzi, myślałem nad nim sporo, na początku miałem wątpliwości, ale im dalej niego wchodziłem tym bardziej mnie fascynował. Każdy jego drobiazg ma dwie natury, a to jaką odkrywasz zależy jakie masz do niej podejście.
Ważnym w nim aspektem jest także szczerość i oddanie bóstwu, bez tego nie osiągamy zbyt wiele.
Według mnie system idealny dla kogoś kto chce coś osiągnąć, jest na nim skupiony, oraz lubi nieco ciemniejsze sztuki.
To moje zdanie, oby wasze było równie pozytywne.
Ave…]]> <![CDATA[Wartość piękna.]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=6922 Sat, 06 Jun 2015 00:44:10 +0200 Aleksy]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=6922
Czym jest dla was piękno?
Jak pojmujecie piękno?
Czy waszym zdaniem piękno w obiektywnym sensie istnieje?
Czy można stopniować piękno?
Czy brzydota istnieje?
Czy można być bardziej lub mniej wrażliwym na piękno?
Czy istnieje w ogóle coś takiego jak wrażliwość na piękno?
Czy wrażliwość na piękno jest wrodzona? Czy można się jej nauczyć?


Niektóre pytania mogą się wydawać dość banalne, ale są po to, żeby rozruszać temat.

Zapraszam do dyskusji.]]>
Czym jest dla was piękno?
Jak pojmujecie piękno?
Czy waszym zdaniem piękno w obiektywnym sensie istnieje?
Czy można stopniować piękno?
Czy brzydota istnieje?
Czy można być bardziej lub mniej wrażliwym na piękno?
Czy istnieje w ogóle coś takiego jak wrażliwość na piękno?
Czy wrażliwość na piękno jest wrodzona? Czy można się jej nauczyć?


Niektóre pytania mogą się wydawać dość banalne, ale są po to, żeby rozruszać temat.

Zapraszam do dyskusji.]]> <![CDATA[Satanizm Teistyczny - Satanizm Duchowy...]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=6919 Fri, 05 Jun 2015 15:14:42 +0200 Void]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=6919 Pierwsze skojarzenie większości - krwawe orgie, Czarne msze, słowo: Sekta...
Czy to błędne skojarzenia?
Według mnie i wielu - jak najbardziej Tak...

Satanizm można podzielić, tak jak każdą religię o zawiłej strukturze...
Satanizm dzieli się na Satanizm Ateistyczny i Teistyczny.
Czymże są te nurty? Podam przykład.
Przykładem nurtu Ateistycznego jest nurt LaVeya (http://witchcraft.com.pl/T-anton-szandor...ight=LaVey) - Satanizm LaVeyański. Traktuje on Szatana jako symbol i Archetyp wyzwolenia oraz uwolnienia żądz. Biorąc z punktu magicznego, to magia z zakresu modelu Chaotyckiego i Psychologicznego - pomijając tu Kwestie duchowe. Jest tam także skrawem o Wampiryzmie Energetycznym, lecz to inna bajka - Odsyłam do Biblii Szatana.

No dobrze... ale czymże jest Satanizm Teistyczny?
Teizm to kult. Kult ich Boga - Szatana. Dużo tu słów takich jak Szatan, Satanizm itp, nieprawdaż? Ale przechodząc do sedna...

Teizm - kult. Kult ma różne formy, można go okazywać albo symbolicznie albo przez filtry określonych reguł. W tym wątku chciałbym się skupić na konkretnym nurcie:
Satanizmie Duchowym.

Zaczynając od Początku. Ich świętą księgą jest: Czarna Księga.
Mimo sporych zawiłości w tym kulcie można się doszukać kilku praw...
Podam link do przetłumaczonej strony Joy of Satan skąd cała religia wzięła swój początek: http://svveve-czarny-zmij.blogspot.com/2...nitio.html

Tu dowiesz się wszystkiego.
Ale powiem to wszystko w ogólnym skrócie.

-Satanizm ten skupia się na bezpośrednim kontakcie z Szatanem i głównymi władcami. Więź tworzysz przez rozmowy z techniką medytacyjną - Może to być technika świątyni Astralnej(Tworzenie przestrzeni rytualnej w transie), lub technika Ścieżkowania(Tworzenie trasy do Szatana przez np. Piekło, a przemyślenia których doznasz pomogą ci w problemach) - w dużym skrócie... Ile Satanistów, tyle technik rozmów.

-Ważną kwestią tej religii jest fakt rozwoju duchowego przez medytację. Ich główną ideą jest koncepcja: Magnum Opus - Perfekcja ducha i ciała.

-Ważną rolę w tej "Religii" pełnią także rytualne celebracje (regularne). Można to przyrównać do pierwotnego chrześcijaństwa - paradoks! - Jedyne obrzędy to Chrzest (Cyrograf/Inicjacja) i Msza (Celebracja lub określony rytuał).

-Ciekawą cechą odróżniającą ją od pierwotnego Satanizmu Teistycznego, jest fakt rozwiniętej Magii. Podając to losowo by pokazać ogół, wygląda to tak: Runy, Czarne Lustro, Athame, Chowańce i wiele innych.
Na ogół religię te charakteryzuje ogół Wiedźminiarstwa, Magii Rytualnej, Magii Ceremonialnej, Ogół Przyzwań, Wielość Technik z różnych systemów - dla jej pokazania: Tworzenie Serwitorów z Magii Chaosu, Tworzenie amuletów na zasadzie Magii Krwi. To ogółem spory system wierzeń i praktyk... Trudno ująć to w jednym wątku, zważając że jest System ten jest opisany w tysiącu podkart.

-Istotną kwestią jest wprowadzenie wielu nowości, między innymi: Demon strażnik, Demon stróż. To dwa losowe przykłady.
Polega to na odkryciu demona który bierze cię "pod swoje skrzydła" i cię naucza, oraz demona którego zadaniem jest cię chronić. Te kwestie często na siebie nachodzą, ale częściej to Serwitor jak byt sztuczny daje ci ochronę - początkowo.

-Co by tu jeszcze dodać... A no tak. Co do Kultu bóstw. Droga wolna... W moim "Panteonie" czczę:
*Szatana - Pana Ognia i biokinezy, a także rozwoju - "On jest siłą niszczycielską która jest dopełnieniem (...)".
*Lucyfera - Pana Rozumu, światła i ochrony - "(...) dopełnieniem swego Brata, intelektu tej machiny zwanej piekłem!"
*Beliala - Pana rozkładu, ziemi, mądrości, logiki i koncentracji.
*Lewiatan - Panią wody, spokoju, agresji, pustki, czystości, skupienia, medytacji...

Jest to większość aspektów żywiołów i aspektów które cechują dane byty.
Są oczywiście różne zdania na ten temat. Moja koncepcja wynosi się od Laveyan, doszukałem się w niej większego sensu...
Moja rozkmina: "Szatan jest główny mimo iż nie jest nawet stanem skupienia materii, ale to on jest ogniem który stworzył wszechświat, który ukształtował z pyłu planety, on jest słońcem. Lucyfer jest światłem które przenosi jego potęgę. Z ognia powstały pierwiastki. Pył z niego utworzył ziemie na kamieniach w pustce zwanych planetami, a elementy przy nim powstały dały życie wodzie, cieczą, gazom i ciałom stałym."

Ale to moje założenia, nie każę nikomu w nie wierzyć.
Inni wierzą jakoby był to kult Astaroth (Isztar), Beelzebuba (Bael/Beel), Azazela. I Szatana oraz Lucyfera jako jednego Bytu.
Jeszcze inni używając moich założeń - czyli założeń LaVeyan - łączą ten byt tworząc coś na kształt 4 pierwiastkowego - uniwersalnego - Absolutu.

To by było na tyle.
Uzupełnienia... Ta religia jak i każda inna ma swoje prawa i zagadnienia.
Głównym jest Fakt że Szatan to bóstwo odrodzone, jako pierwotny aspekt wszechświata, aspekt ścieżki Lewej dłoni - Enki, do tego inne bóstwa: Seth, Quetzalcoatl, coś w kształcie Hadesa. Papa Bones i ogółem Diabły z różnych mitologii, ale wiecie jak to jest... Pierwotnie nie ma zła, jest tylko intencja, a fakt że nie potrafimy się jej doszukać, nie świadczy źle o bycie, ale o nas samych.

Medytacja z diabłem ma i swoje pozytywne efekty - mówię na przykładzie: Wielkiego, czerwonego Kosmicznego Szkieletu. Ale mniejsza...

"Ludzie są nietrwali, umierają, rozsypują się... Ale tworzą coś niezwykłego. tworzą Idee - Idee są wieczne, niczym ogień przedzierają się przez ludzkie umysły trafiając do celu i tam rozpoczynają swoje działanie które jest odpowiedzią na ich głośne wołanie"

Cytat odnoszę oczywiście do Idei Satanizmu:
Szczerość, Oddanie, Medytacja, Wolność, Magia, Rozwój...
Takie są jego założenia, mam nadzieje że post do was trafia...]]> Pierwsze skojarzenie większości - krwawe orgie, Czarne msze, słowo: Sekta...
Czy to błędne skojarzenia?
Według mnie i wielu - jak najbardziej Tak...

Satanizm można podzielić, tak jak każdą religię o zawiłej strukturze...
Satanizm dzieli się na Satanizm Ateistyczny i Teistyczny.
Czymże są te nurty? Podam przykład.
Przykładem nurtu Ateistycznego jest nurt LaVeya (http://witchcraft.com.pl/T-anton-szandor...ight=LaVey) - Satanizm LaVeyański. Traktuje on Szatana jako symbol i Archetyp wyzwolenia oraz uwolnienia żądz. Biorąc z punktu magicznego, to magia z zakresu modelu Chaotyckiego i Psychologicznego - pomijając tu Kwestie duchowe. Jest tam także skrawem o Wampiryzmie Energetycznym, lecz to inna bajka - Odsyłam do Biblii Szatana.

No dobrze... ale czymże jest Satanizm Teistyczny?
Teizm to kult. Kult ich Boga - Szatana. Dużo tu słów takich jak Szatan, Satanizm itp, nieprawdaż? Ale przechodząc do sedna...

Teizm - kult. Kult ma różne formy, można go okazywać albo symbolicznie albo przez filtry określonych reguł. W tym wątku chciałbym się skupić na konkretnym nurcie:
Satanizmie Duchowym.

Zaczynając od Początku. Ich świętą księgą jest: Czarna Księga.
Mimo sporych zawiłości w tym kulcie można się doszukać kilku praw...
Podam link do przetłumaczonej strony Joy of Satan skąd cała religia wzięła swój początek: http://svveve-czarny-zmij.blogspot.com/2...nitio.html

Tu dowiesz się wszystkiego.
Ale powiem to wszystko w ogólnym skrócie.

-Satanizm ten skupia się na bezpośrednim kontakcie z Szatanem i głównymi władcami. Więź tworzysz przez rozmowy z techniką medytacyjną - Może to być technika świątyni Astralnej(Tworzenie przestrzeni rytualnej w transie), lub technika Ścieżkowania(Tworzenie trasy do Szatana przez np. Piekło, a przemyślenia których doznasz pomogą ci w problemach) - w dużym skrócie... Ile Satanistów, tyle technik rozmów.

-Ważną kwestią tej religii jest fakt rozwoju duchowego przez medytację. Ich główną ideą jest koncepcja: Magnum Opus - Perfekcja ducha i ciała.

-Ważną rolę w tej "Religii" pełnią także rytualne celebracje (regularne). Można to przyrównać do pierwotnego chrześcijaństwa - paradoks! - Jedyne obrzędy to Chrzest (Cyrograf/Inicjacja) i Msza (Celebracja lub określony rytuał).

-Ciekawą cechą odróżniającą ją od pierwotnego Satanizmu Teistycznego, jest fakt rozwiniętej Magii. Podając to losowo by pokazać ogół, wygląda to tak: Runy, Czarne Lustro, Athame, Chowańce i wiele innych.
Na ogół religię te charakteryzuje ogół Wiedźminiarstwa, Magii Rytualnej, Magii Ceremonialnej, Ogół Przyzwań, Wielość Technik z różnych systemów - dla jej pokazania: Tworzenie Serwitorów z Magii Chaosu, Tworzenie amuletów na zasadzie Magii Krwi. To ogółem spory system wierzeń i praktyk... Trudno ująć to w jednym wątku, zważając że jest System ten jest opisany w tysiącu podkart.

-Istotną kwestią jest wprowadzenie wielu nowości, między innymi: Demon strażnik, Demon stróż. To dwa losowe przykłady.
Polega to na odkryciu demona który bierze cię "pod swoje skrzydła" i cię naucza, oraz demona którego zadaniem jest cię chronić. Te kwestie często na siebie nachodzą, ale częściej to Serwitor jak byt sztuczny daje ci ochronę - początkowo.

-Co by tu jeszcze dodać... A no tak. Co do Kultu bóstw. Droga wolna... W moim "Panteonie" czczę:
*Szatana - Pana Ognia i biokinezy, a także rozwoju - "On jest siłą niszczycielską która jest dopełnieniem (...)".
*Lucyfera - Pana Rozumu, światła i ochrony - "(...) dopełnieniem swego Brata, intelektu tej machiny zwanej piekłem!"
*Beliala - Pana rozkładu, ziemi, mądrości, logiki i koncentracji.
*Lewiatan - Panią wody, spokoju, agresji, pustki, czystości, skupienia, medytacji...

Jest to większość aspektów żywiołów i aspektów które cechują dane byty.
Są oczywiście różne zdania na ten temat. Moja koncepcja wynosi się od Laveyan, doszukałem się w niej większego sensu...
Moja rozkmina: "Szatan jest główny mimo iż nie jest nawet stanem skupienia materii, ale to on jest ogniem który stworzył wszechświat, który ukształtował z pyłu planety, on jest słońcem. Lucyfer jest światłem które przenosi jego potęgę. Z ognia powstały pierwiastki. Pył z niego utworzył ziemie na kamieniach w pustce zwanych planetami, a elementy przy nim powstały dały życie wodzie, cieczą, gazom i ciałom stałym."

Ale to moje założenia, nie każę nikomu w nie wierzyć.
Inni wierzą jakoby był to kult Astaroth (Isztar), Beelzebuba (Bael/Beel), Azazela. I Szatana oraz Lucyfera jako jednego Bytu.
Jeszcze inni używając moich założeń - czyli założeń LaVeyan - łączą ten byt tworząc coś na kształt 4 pierwiastkowego - uniwersalnego - Absolutu.

To by było na tyle.
Uzupełnienia... Ta religia jak i każda inna ma swoje prawa i zagadnienia.
Głównym jest Fakt że Szatan to bóstwo odrodzone, jako pierwotny aspekt wszechświata, aspekt ścieżki Lewej dłoni - Enki, do tego inne bóstwa: Seth, Quetzalcoatl, coś w kształcie Hadesa. Papa Bones i ogółem Diabły z różnych mitologii, ale wiecie jak to jest... Pierwotnie nie ma zła, jest tylko intencja, a fakt że nie potrafimy się jej doszukać, nie świadczy źle o bycie, ale o nas samych.

Medytacja z diabłem ma i swoje pozytywne efekty - mówię na przykładzie: Wielkiego, czerwonego Kosmicznego Szkieletu. Ale mniejsza...

"Ludzie są nietrwali, umierają, rozsypują się... Ale tworzą coś niezwykłego. tworzą Idee - Idee są wieczne, niczym ogień przedzierają się przez ludzkie umysły trafiając do celu i tam rozpoczynają swoje działanie które jest odpowiedzią na ich głośne wołanie"

Cytat odnoszę oczywiście do Idei Satanizmu:
Szczerość, Oddanie, Medytacja, Wolność, Magia, Rozwój...
Takie są jego założenia, mam nadzieje że post do was trafia...]]> <![CDATA[[oddzielone] Fotki userów - religia w szkołach]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=6851 Sun, 03 May 2015 15:10:38 +0200 Gywher]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=6851 (2) Słodko-kwaśna ironia, że etyka katolicka ma wiele, a przynajmniej jedną silną różnicę w stosunku do etyki chrześcijańskiej. Ale - jak to mówią - to co.


Gdyby zamiast tego nauczać po prostu zwykłej etyki, ludzie chociaż mieliby frajdę w podejmowaniu prób rozstrzygnięcia dylematów na zasadzie wyboru albo deontologii albo utylitaryzmu.]]> (2) Słodko-kwaśna ironia, że etyka katolicka ma wiele, a przynajmniej jedną silną różnicę w stosunku do etyki chrześcijańskiej. Ale - jak to mówią - to co.


Gdyby zamiast tego nauczać po prostu zwykłej etyki, ludzie chociaż mieliby frajdę w podejmowaniu prób rozstrzygnięcia dylematów na zasadzie wyboru albo deontologii albo utylitaryzmu.]]> <![CDATA[Asatru]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=6627 Wed, 04 Mar 2015 04:29:44 +0100 Avi]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=6627
Dziś chciałam zaserwować trochę informacji o dość hermetycznej grupie jaką jest – Asatru. Asatru jest religią politeistyczną, jej wyznawcy oddają hołd Odynowi, Thorowi, Freji oraz wielu innym bogom, ale o nich później. Wiara w Asów praktykowana była głównie przez ludy germańskie, a więc osadników zamieszkujących Szwecję, Norwegię, Danię, Anglię a także tereny północnych Niemiec. Religia w dużej mierze została wyparta przed chrześcijaństwo ale jej nielicznych wyznawców możemy spotkać także i dzisiaj...

Kim są? co ich charakteryzuje?

Asatru są niezwykle zintegrowani z naturą, duchami przodków, bogami i członkami swojej asatryjskiej rodziny. Ich wiara implikuje sposób na życie, a dokładnie mówiąc ich moralność opisuje kodeks Asatru zwany 9 cnotami.

1. LOJALNOŚĆ
Kodeks otwiera lojalność, jest to przede wszystkim wierność bogom ale także ich krewnym, z którymi tworzą religijną wspólnotę.

2. ODPOWIEDZIALNOŚĆ
Ich wiara wznosi na piedestał także odpowiedzialność. Nakazuje ona ponoszenie konsekwencji za własne decyzje, stąd też wiąże się z rozsądkiem, spokojem i umiejętnością przewidywania podjętych działań.

3. PRACOWITOŚĆ
Hasło ,,pracowitość” oddaje potrzebę wytrwałego dążenia do postawionych sobie celów ale mówi też o wolności, jaką jest samowystarczalność.

4. UCZCIWOŚĆ
Czyli prawdomówność i konieczność dotrzymywania danego słowa. Asatru są zdania, że można na nich polegać jak ,,na Zawiszy’’.

5. GOŚCINNOŚĆ
Odpowiednik chrześcijańskiego ,,gość w dom, Bóg w dom”, piąte prawo kodeksu nawołuje do odpowiedniego poszanowania gości, zapewnienie im schronienia, oraz do hojnego dzielenia się żywnością i miodem pitnym!

6. SPRAWIEDLIWOŚĆ
Sprawiedliwość jest kumulacją savoir-vivre, szacunku dla prawdy oraz gotowości niesienia pomocy słabszym.

7. ODWAGA
Asatryjska odwaga nakazuje stawiania czoła przeciwnościom, podejmowanie ryzyka w celu obrony prawdy. Nie ma tu miejsca na chowanie się pod miotłę, czy podążanie do celu drogą na skróty.

8. NIEZŁOMNOŚĆ
Kolejna na liście niezłomność, mówiąca o wytrwałości psychicznej w obliczu przeciwności życia, jest to gotowość przyjęcia cierpienia w imię wyznawanych wartości. Członkowie tej religii mają obowiązek bronić własnego zdania i być nieugiętym w dążeniu do celu.

9. SAMODYSCYPLINA
Magiczną dziewiątkę zamyka samodyscyplina, czyli przezwyciężanie własnych słabości, spełnianie obowiązków, sumienność, dokładność w trakcie podejmowanych działań.

Bogowie

Kiedy hierarchia Asatru jest nam nieco bliższa, wypada nakreślić sylwetkę bogów, wiodących prym na asatryjskim panteonie. Królewski panteon bogów nazwany jest Asgardem, do którego można dostać się jedynie za pomocą Tęczowego Mostu (łączy on ziemię z niebem), a wejścia do owej krainy strzeże 4 krasnoludów! Asgard otacza potężny mur, wybudowany przez olbrzyma, który za żonę chciał pojąć Freyę- boginię miłości, piękna cielesnego oraz pożądania ale jak to w mitologii bywa, odwaga i przebiegłość Odyna wyzwoliła piękność z objęć zła.

Zdecydowanie najpotężniejszą władzę w Asgardzie ma Odyn, Thor i Frey.

• Odyn jest bogiem run, magii, wiedzy, oraz wojny. Ma tylko jedno oko, ponieważ drugie oddał w zamian za możliwość napicia się wody ze strumyka mądrości. Wisząc przez 9 nocy na drzewie Yggdrasil nauczył się pisma runicznego, oraz tajemnic jakie ono skrywa. Jest on głównym bogiem, jego żoną jest Frigg, natomiast jego syn Thor, jest wynikiem romansu z olbrzymką.

• Frigg jest boginią ogniska domowego, patronką płodności, małżeństwa. Żonie Odyna przypisuje się znajomość rozległej przyszłości, niestety nie ma ona tendencji do dzielenia się swoją wiedzą.

• Thor jak wspomniane było wcześniej, jest synem Odyna i olbrzymki Jörd. Jest opiekunem rolników, pogody, walki i wszelkich przygód. Sam ma tendencję do wszczynania bójek jeśli tylko naruszone zostały granice jego posiadłości (zwykle przez olbrzymy). Thor swoją potężną moc zawdzięcza młotowi Mjolnir, który został wykonany przez skrzaty. Uderzenie Mjolnirem, miażdżyło przeciwnika, wyzwalało błyskawice. Uważa się, że zabawka Thora po zgładzeniu celu zawsze sama posłusznie wracała do ręki właściciela. Thor jest związany z boginią Sif, ma z nią córkę o imieniu Thrud, ale jest także ojczymem Ullra. Thor ma tendencję dmuchania sobie w brodę, dzięki czemu tworzy przyjazny dla rozsiewu nasion wiatr.

• Frey – bóg zbiorów, urodzaju i pokoju.
• Freya – bogini piękna, miłości i namiętności.
• Loki – jest bratem Odyna, zdecydowanie czarny charakter w nordyckiej mitologii. Jest bogiem ognia, oszustów oraz podstępu. Za podstępne zabicie jemiołą boga Baldura, został zesłany do podziemi, do momentu nastąpienia Ragnarok (koniec świata). Asatru wierzą, ze wraz z nastąpieniem kresu czasów, Loki wypowie Asom wojnę, która zniszczy świat.
• Tyr – bóg wojny sprawiedliwej, sprawiedliwości. Jego symbolem jest miecz z wyryta runą Tiwaz.
• Sif – żona Thora, matka Ullra, bogini płodności i zbóż, dopuściła się zdrady Thora z Lokim.
• Ostara – bogini wiosny, światła i wschodzącego słońca
• Njórd – bóg morza i wód przybrzeżnych, ojciec Freya i Frey
• Sunna – bogini słońca
• Mani – bóg księżyca, jego siostrą jest Sunna
• Dsir – duchy przodków
• Landvaettir – duchy ziemi, lasu, strumyków

Obrzędy Asatru

Do najważniejszych obrzędów zalicza się Blot i Symbel.

Blot dla wyznawców Asatru jest oddaniem hołdu i czci bogom. W tym celu składane są ofiary w postaci miodu pitnego, pożywienia, lub inne cenne przedmioty w zależności od bóstwa i święta. Obrzęd ten ma na celu pojednanie się z bogami, podziękowanie im. Zwykle Blot odprawiany jest na świeżym powietrzu – lasach, łąkach, kamiennych świątyniach. Ze względu na duże poczucie jedności asatryjczyków, Bloty odprawia się w grupach, dlatego też istnieje potrzeba wyznaczenia kapłana (Gothar)bądź kapłanki (Gythia)kierującej całą ceremonią. Uroczyste rozpoczęcie rytuału zaczyna się od powitania duchów miejsca, w którym zgromadzeni są członkowie, a następnie przez kapłana napełnione zostaje naczynie rytualne, który prosi o poświęcenie trunku i zaprasza na uroczystość bogów. Dalsza część Blotu ma charakter toastów. Róg napełniony miodem pitnym krąży z rąk do rąk, w tym momencie każdy z wiernych może osobiście oddać hołd bogom. Na koniec obrzędu składane są ofiary. Symbel natomiast jest integracją wiernych. Uroczystość ma charakter biesiadny, gdzie ponownie- następuje raczenie się miodem pitnym śpiewane są pieśni, wygłaszane przemowy. Symbel to czas składania przysiąg, wyjaśniania nieporozumień, przeprosin, obietnic, życzeń, gratulacji i podziękowań.


Kalendarz Asatru:

• Thorrablot - Blot poświęcony Thorowi, święto środka zimy (styczeń)
• Disablot – Blot kobiecy poświęcony Disom czyli przodkiniom i żeńskim duchom opiekujących się kobietami (luty)
• Ostara – święto początku wiosny (marzec)
• Walpurga (noc Walpurgi)– święto miłości, seksu i namiętności (koniec kwietnia)
• Friggblot – poświęcony bogini Frigg, święto rodziny, małżeństwa, kobiecości (maj)
• Midsommer (noc Kupały) – święto miłości (czerwiec)
• Freyfaxi – Blot poświęcony Freyowi, bogowi płodności i urodzaju (sierpień)
• Herbstblot - święto plonów poświęcone bogini Idunie (wrzesień)
• Vetrablot – święto Odyna (październik)
• Einherjar – Blot poświęcony poległym wojownikom (listopad)
• Julfest – święto przesilenia zimowego (grudzień)

Oprócz wyżej wymienionych świąt obchodzone jest także nadanie imienia, śluby, przysięgi, pogrzeby oraz zawieranie braterstwa krwi.


Nadanie imienia

Inicjacja nadania imienia następuje wraz z przejściem na religię Asatru lub w przypadku asaryjskich chłopców, w wieku 13 roku życia, natomiast dziewcząt wraz z pojawieniem się pierwszego krwawienia. Rytuał nadania imienia nastoletniemu chłopcu, polega na postawieniu go w sytuacji nietypowej- czasem niebezpiecznej dla życia. W ten sposób sprawdzana jest jego odwaga, dojrzałość, odporność psychiczna oraz wytrwałość w dążeniu do celu. Próba zwykle odbywa się w dzień urodzin, po pomyślnie zakończonym zadaniu nowy już pełnowymiarowy, młody Asatru wypija zwycięski łyk alkoholu z rogu, po czym przyjmuje nowe imię oraz miecz i tarczę. W przypadku dziewczynek inicjacja nadania imienia przebiega zdecydowanie łagodniej, zwykle polega na wysłaniu nastoletniej do sklepu i samodzielne przygotowanie uczty dla wszystkich gości. Powinna przed tym zdać także sprawdzian z szycia i tkania. W trakcie biesiady następuje wręczenie podarków-srebrnej łyżki oraz kuli z kryształu górskiego, którą ma ona obowiązek zawsze nosić przypiętą do pasa.

Małżeństwo

Małżeństwa zawierane są w taki sposób, jakiego pragnie para. Zwykle organizowane są na świeżym powietrzu, przyszłych małżonków obowiązuje odświętny ubiór- panna młoda powinna założyć w ten dzień, własnoręcznie uszytą suknię oraz diadem z kryształu górskiego przekazywany z pokolenia na pokolenie. Młodzi podczas obrzędu składają sobie przysięgi, które sami wcześniej przygotowali . Tu należy wspomnieć, że kodeks zawierający 9 cnót, nie zezwala na łamanie żadnych obietnic, tak więc Asatryjczycy zwykle przysięgają, to czemu z pewnością uda im się sprostać. Podczas ślubu para wymienia się podarunkami – prezenty muszą mieć dla nich wartość symboliczną i sentymentalną. Na taką uroczystość zapraszają gości oraz bogów, którzy przypieczętują swoją obecnością obietnicę małżonków.


Pogrzeby

Pogrzeby, cóż. Ciała Asatryjczyków są palone lub zakopywane, najważniejsze aby zmarły odszedł z tego świata ubrany w najlepsze szaty, obsypany podarkami pogrzebowymi. Uroczystości pogrzebowe odprawia kapłan, oczyszcza on najpierw miejsce pochówku obracając się z pochodnią w 4 strony świata, po tym momencie każdy z gości może osobiście krótko pożegnać zmarłego. Kapłan wznosi toast za pamięć nieboszczyka, a za nim podąża reszta przybyłych. Jak to w Asatru bywa, ceremonia przybiera charakter biesiady- wszyscy ucztują, piją miód i wspominają zmarłego. Dozwolone są tańce i śpiewy.


Braterstwo krwi

Braterstwo. W tym obrzędzie główną rolę odgrywa przysięga przypieczętowana krwią oraz standardowo alkohol. Jest to umowa nierozerwana i zobowiązująca. Dwie zainteresowane osoby rozcinają sobie wnętrza dłoni, upuszczając krew do rogu z napojem, a następnie wymieniają się naczyniami i upijają łyk trunku. Od tego momentu...bracia mają obowiązek wspólnego ucztowania. Warto tu przywołać sytuację kiedy Loki, wypomina Odynowi, z którym zawarł braterstwo krwi, o konieczności zaproszenia go na ucztę ,,Czy pomnisz Odynie jak dawno temu zmieszaliśmy naszą krew? Przysięgałeś, że piwa nie wypijesz jeśli obu nam nie podadzą”.]]>
Dziś chciałam zaserwować trochę informacji o dość hermetycznej grupie jaką jest – Asatru. Asatru jest religią politeistyczną, jej wyznawcy oddają hołd Odynowi, Thorowi, Freji oraz wielu innym bogom, ale o nich później. Wiara w Asów praktykowana była głównie przez ludy germańskie, a więc osadników zamieszkujących Szwecję, Norwegię, Danię, Anglię a także tereny północnych Niemiec. Religia w dużej mierze została wyparta przed chrześcijaństwo ale jej nielicznych wyznawców możemy spotkać także i dzisiaj...

Kim są? co ich charakteryzuje?

Asatru są niezwykle zintegrowani z naturą, duchami przodków, bogami i członkami swojej asatryjskiej rodziny. Ich wiara implikuje sposób na życie, a dokładnie mówiąc ich moralność opisuje kodeks Asatru zwany 9 cnotami.

1. LOJALNOŚĆ
Kodeks otwiera lojalność, jest to przede wszystkim wierność bogom ale także ich krewnym, z którymi tworzą religijną wspólnotę.

2. ODPOWIEDZIALNOŚĆ
Ich wiara wznosi na piedestał także odpowiedzialność. Nakazuje ona ponoszenie konsekwencji za własne decyzje, stąd też wiąże się z rozsądkiem, spokojem i umiejętnością przewidywania podjętych działań.

3. PRACOWITOŚĆ
Hasło ,,pracowitość” oddaje potrzebę wytrwałego dążenia do postawionych sobie celów ale mówi też o wolności, jaką jest samowystarczalność.

4. UCZCIWOŚĆ
Czyli prawdomówność i konieczność dotrzymywania danego słowa. Asatru są zdania, że można na nich polegać jak ,,na Zawiszy’’.

5. GOŚCINNOŚĆ
Odpowiednik chrześcijańskiego ,,gość w dom, Bóg w dom”, piąte prawo kodeksu nawołuje do odpowiedniego poszanowania gości, zapewnienie im schronienia, oraz do hojnego dzielenia się żywnością i miodem pitnym!

6. SPRAWIEDLIWOŚĆ
Sprawiedliwość jest kumulacją savoir-vivre, szacunku dla prawdy oraz gotowości niesienia pomocy słabszym.

7. ODWAGA
Asatryjska odwaga nakazuje stawiania czoła przeciwnościom, podejmowanie ryzyka w celu obrony prawdy. Nie ma tu miejsca na chowanie się pod miotłę, czy podążanie do celu drogą na skróty.

8. NIEZŁOMNOŚĆ
Kolejna na liście niezłomność, mówiąca o wytrwałości psychicznej w obliczu przeciwności życia, jest to gotowość przyjęcia cierpienia w imię wyznawanych wartości. Członkowie tej religii mają obowiązek bronić własnego zdania i być nieugiętym w dążeniu do celu.

9. SAMODYSCYPLINA
Magiczną dziewiątkę zamyka samodyscyplina, czyli przezwyciężanie własnych słabości, spełnianie obowiązków, sumienność, dokładność w trakcie podejmowanych działań.

Bogowie

Kiedy hierarchia Asatru jest nam nieco bliższa, wypada nakreślić sylwetkę bogów, wiodących prym na asatryjskim panteonie. Królewski panteon bogów nazwany jest Asgardem, do którego można dostać się jedynie za pomocą Tęczowego Mostu (łączy on ziemię z niebem), a wejścia do owej krainy strzeże 4 krasnoludów! Asgard otacza potężny mur, wybudowany przez olbrzyma, który za żonę chciał pojąć Freyę- boginię miłości, piękna cielesnego oraz pożądania ale jak to w mitologii bywa, odwaga i przebiegłość Odyna wyzwoliła piękność z objęć zła.

Zdecydowanie najpotężniejszą władzę w Asgardzie ma Odyn, Thor i Frey.

• Odyn jest bogiem run, magii, wiedzy, oraz wojny. Ma tylko jedno oko, ponieważ drugie oddał w zamian za możliwość napicia się wody ze strumyka mądrości. Wisząc przez 9 nocy na drzewie Yggdrasil nauczył się pisma runicznego, oraz tajemnic jakie ono skrywa. Jest on głównym bogiem, jego żoną jest Frigg, natomiast jego syn Thor, jest wynikiem romansu z olbrzymką.

• Frigg jest boginią ogniska domowego, patronką płodności, małżeństwa. Żonie Odyna przypisuje się znajomość rozległej przyszłości, niestety nie ma ona tendencji do dzielenia się swoją wiedzą.

• Thor jak wspomniane było wcześniej, jest synem Odyna i olbrzymki Jörd. Jest opiekunem rolników, pogody, walki i wszelkich przygód. Sam ma tendencję do wszczynania bójek jeśli tylko naruszone zostały granice jego posiadłości (zwykle przez olbrzymy). Thor swoją potężną moc zawdzięcza młotowi Mjolnir, który został wykonany przez skrzaty. Uderzenie Mjolnirem, miażdżyło przeciwnika, wyzwalało błyskawice. Uważa się, że zabawka Thora po zgładzeniu celu zawsze sama posłusznie wracała do ręki właściciela. Thor jest związany z boginią Sif, ma z nią córkę o imieniu Thrud, ale jest także ojczymem Ullra. Thor ma tendencję dmuchania sobie w brodę, dzięki czemu tworzy przyjazny dla rozsiewu nasion wiatr.

• Frey – bóg zbiorów, urodzaju i pokoju.
• Freya – bogini piękna, miłości i namiętności.
• Loki – jest bratem Odyna, zdecydowanie czarny charakter w nordyckiej mitologii. Jest bogiem ognia, oszustów oraz podstępu. Za podstępne zabicie jemiołą boga Baldura, został zesłany do podziemi, do momentu nastąpienia Ragnarok (koniec świata). Asatru wierzą, ze wraz z nastąpieniem kresu czasów, Loki wypowie Asom wojnę, która zniszczy świat.
• Tyr – bóg wojny sprawiedliwej, sprawiedliwości. Jego symbolem jest miecz z wyryta runą Tiwaz.
• Sif – żona Thora, matka Ullra, bogini płodności i zbóż, dopuściła się zdrady Thora z Lokim.
• Ostara – bogini wiosny, światła i wschodzącego słońca
• Njórd – bóg morza i wód przybrzeżnych, ojciec Freya i Frey
• Sunna – bogini słońca
• Mani – bóg księżyca, jego siostrą jest Sunna
• Dsir – duchy przodków
• Landvaettir – duchy ziemi, lasu, strumyków

Obrzędy Asatru

Do najważniejszych obrzędów zalicza się Blot i Symbel.

Blot dla wyznawców Asatru jest oddaniem hołdu i czci bogom. W tym celu składane są ofiary w postaci miodu pitnego, pożywienia, lub inne cenne przedmioty w zależności od bóstwa i święta. Obrzęd ten ma na celu pojednanie się z bogami, podziękowanie im. Zwykle Blot odprawiany jest na świeżym powietrzu – lasach, łąkach, kamiennych świątyniach. Ze względu na duże poczucie jedności asatryjczyków, Bloty odprawia się w grupach, dlatego też istnieje potrzeba wyznaczenia kapłana (Gothar)bądź kapłanki (Gythia)kierującej całą ceremonią. Uroczyste rozpoczęcie rytuału zaczyna się od powitania duchów miejsca, w którym zgromadzeni są członkowie, a następnie przez kapłana napełnione zostaje naczynie rytualne, który prosi o poświęcenie trunku i zaprasza na uroczystość bogów. Dalsza część Blotu ma charakter toastów. Róg napełniony miodem pitnym krąży z rąk do rąk, w tym momencie każdy z wiernych może osobiście oddać hołd bogom. Na koniec obrzędu składane są ofiary. Symbel natomiast jest integracją wiernych. Uroczystość ma charakter biesiadny, gdzie ponownie- następuje raczenie się miodem pitnym śpiewane są pieśni, wygłaszane przemowy. Symbel to czas składania przysiąg, wyjaśniania nieporozumień, przeprosin, obietnic, życzeń, gratulacji i podziękowań.


Kalendarz Asatru:

• Thorrablot - Blot poświęcony Thorowi, święto środka zimy (styczeń)
• Disablot – Blot kobiecy poświęcony Disom czyli przodkiniom i żeńskim duchom opiekujących się kobietami (luty)
• Ostara – święto początku wiosny (marzec)
• Walpurga (noc Walpurgi)– święto miłości, seksu i namiętności (koniec kwietnia)
• Friggblot – poświęcony bogini Frigg, święto rodziny, małżeństwa, kobiecości (maj)
• Midsommer (noc Kupały) – święto miłości (czerwiec)
• Freyfaxi – Blot poświęcony Freyowi, bogowi płodności i urodzaju (sierpień)
• Herbstblot - święto plonów poświęcone bogini Idunie (wrzesień)
• Vetrablot – święto Odyna (październik)
• Einherjar – Blot poświęcony poległym wojownikom (listopad)
• Julfest – święto przesilenia zimowego (grudzień)

Oprócz wyżej wymienionych świąt obchodzone jest także nadanie imienia, śluby, przysięgi, pogrzeby oraz zawieranie braterstwa krwi.


Nadanie imienia

Inicjacja nadania imienia następuje wraz z przejściem na religię Asatru lub w przypadku asaryjskich chłopców, w wieku 13 roku życia, natomiast dziewcząt wraz z pojawieniem się pierwszego krwawienia. Rytuał nadania imienia nastoletniemu chłopcu, polega na postawieniu go w sytuacji nietypowej- czasem niebezpiecznej dla życia. W ten sposób sprawdzana jest jego odwaga, dojrzałość, odporność psychiczna oraz wytrwałość w dążeniu do celu. Próba zwykle odbywa się w dzień urodzin, po pomyślnie zakończonym zadaniu nowy już pełnowymiarowy, młody Asatru wypija zwycięski łyk alkoholu z rogu, po czym przyjmuje nowe imię oraz miecz i tarczę. W przypadku dziewczynek inicjacja nadania imienia przebiega zdecydowanie łagodniej, zwykle polega na wysłaniu nastoletniej do sklepu i samodzielne przygotowanie uczty dla wszystkich gości. Powinna przed tym zdać także sprawdzian z szycia i tkania. W trakcie biesiady następuje wręczenie podarków-srebrnej łyżki oraz kuli z kryształu górskiego, którą ma ona obowiązek zawsze nosić przypiętą do pasa.

Małżeństwo

Małżeństwa zawierane są w taki sposób, jakiego pragnie para. Zwykle organizowane są na świeżym powietrzu, przyszłych małżonków obowiązuje odświętny ubiór- panna młoda powinna założyć w ten dzień, własnoręcznie uszytą suknię oraz diadem z kryształu górskiego przekazywany z pokolenia na pokolenie. Młodzi podczas obrzędu składają sobie przysięgi, które sami wcześniej przygotowali . Tu należy wspomnieć, że kodeks zawierający 9 cnót, nie zezwala na łamanie żadnych obietnic, tak więc Asatryjczycy zwykle przysięgają, to czemu z pewnością uda im się sprostać. Podczas ślubu para wymienia się podarunkami – prezenty muszą mieć dla nich wartość symboliczną i sentymentalną. Na taką uroczystość zapraszają gości oraz bogów, którzy przypieczętują swoją obecnością obietnicę małżonków.


Pogrzeby

Pogrzeby, cóż. Ciała Asatryjczyków są palone lub zakopywane, najważniejsze aby zmarły odszedł z tego świata ubrany w najlepsze szaty, obsypany podarkami pogrzebowymi. Uroczystości pogrzebowe odprawia kapłan, oczyszcza on najpierw miejsce pochówku obracając się z pochodnią w 4 strony świata, po tym momencie każdy z gości może osobiście krótko pożegnać zmarłego. Kapłan wznosi toast za pamięć nieboszczyka, a za nim podąża reszta przybyłych. Jak to w Asatru bywa, ceremonia przybiera charakter biesiady- wszyscy ucztują, piją miód i wspominają zmarłego. Dozwolone są tańce i śpiewy.


Braterstwo krwi

Braterstwo. W tym obrzędzie główną rolę odgrywa przysięga przypieczętowana krwią oraz standardowo alkohol. Jest to umowa nierozerwana i zobowiązująca. Dwie zainteresowane osoby rozcinają sobie wnętrza dłoni, upuszczając krew do rogu z napojem, a następnie wymieniają się naczyniami i upijają łyk trunku. Od tego momentu...bracia mają obowiązek wspólnego ucztowania. Warto tu przywołać sytuację kiedy Loki, wypomina Odynowi, z którym zawarł braterstwo krwi, o konieczności zaproszenia go na ucztę ,,Czy pomnisz Odynie jak dawno temu zmieszaliśmy naszą krew? Przysięgałeś, że piwa nie wypijesz jeśli obu nam nie podadzą”.]]> <![CDATA[Magowie i Etyka.]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=6148 Thu, 30 Oct 2014 21:03:08 +0100 Saruman]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=6148

Zastanawiałem się właśnie nad naszymi zasadami i stwierdziłem, iż traktujemy je bardzo "gumowo" i "mobilnie". Weźmy np. zasadę którą przyjmuje spora ilość osób uzdolnionych magicznie, że nie wpływamy na wolną wolę istot żywych. Nie dyktujemy za pomocą magii, istotom żywym co mają robić bo uważamy to za nieetyczne. Ale czy zauważyliśmy co robimy gdy potrzebujemy sługi? Tworzymy Servitora. Servitora, który wykonuje wszystkie nasze polecenia i jest absolutnie poddany naszej woli i poleceniom. W instrukcji tworzenia i użytkowania tej istoty jest nawet zawarta informacja by w razie potrzeby, gdyby servitor zaczął za dużo myśleć i rozumieć to trzeba go na wszelki wypadek, by zachować bezpieczeństwo zniszczyć. I teraz na tym przykładzie Tworzy się pytanie. Jacy jesteśmy naprawdę? Czy jeśli mówimy A to się tego trzymamy czy jednak dopasowujemy się do sytuacji?]]>

Zastanawiałem się właśnie nad naszymi zasadami i stwierdziłem, iż traktujemy je bardzo "gumowo" i "mobilnie". Weźmy np. zasadę którą przyjmuje spora ilość osób uzdolnionych magicznie, że nie wpływamy na wolną wolę istot żywych. Nie dyktujemy za pomocą magii, istotom żywym co mają robić bo uważamy to za nieetyczne. Ale czy zauważyliśmy co robimy gdy potrzebujemy sługi? Tworzymy Servitora. Servitora, który wykonuje wszystkie nasze polecenia i jest absolutnie poddany naszej woli i poleceniom. W instrukcji tworzenia i użytkowania tej istoty jest nawet zawarta informacja by w razie potrzeby, gdyby servitor zaczął za dużo myśleć i rozumieć to trzeba go na wszelki wypadek, by zachować bezpieczeństwo zniszczyć. I teraz na tym przykładzie Tworzy się pytanie. Jacy jesteśmy naprawdę? Czy jeśli mówimy A to się tego trzymamy czy jednak dopasowujemy się do sytuacji?]]> <![CDATA[Satanizm BIBLIA SZATANA cz.1]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=6075 Wed, 08 Oct 2014 23:05:29 +0200 varaha]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=6075
Dziewięć Twierdzeń Satanizmu

Księga Szatana- Ogień.

Księga Lucyfera- Oświecenie. Powietrze.

Poszukiwany! - Bóg żywy lub martwy
Bóg, którego bronisz, może być Tobą samym!
Niektóre przykłady nowej ery Szatana
Piekło, Diabeł, a także- jak sprzedać swoją duszę
4 Piekielni Książęta
Piekielne imiona
Miłość i nienawiść
Satanistyczny SEX
Nie wszystkie wampiry piją krew!
Zaspokojenie... nie przymus
O wyborze ofiary z człowieka
Życie po śmierci jako spełnienie ego

Święta religijne
Czarna Msza

Księga Beliala- panowanie na ziemi. Ziemia.

Teoria i praktyka magii Szatana (określenie i cel)
Trzy rodzaje satanistycznych rytuałów
Rytuał, czyli "intelektualna komora dekompresyjna"
Elementy potrzebne przy praktykowaniu satanistycznej magii
Satanistyczny rytuał
Przedmioty używane do satanistycznego rytuału

Księga Lewiatana- gniewne morze. Woda

Inwokacja zaklinająca pożądanie
Inwokacja do Szatana
Inwokacja zaklinająca zniszczenie
Inwokacja zaklinająca litość
Klucze Henochiańskie
PRZEDMOWA

Książka ta powstała, ponieważ - oprócz kilku wyjątków - każda rozprawa, praca naukowa lub "tajemniczy" grimo-ire, wszystkie "wielkie dzieła" na temat magii, to nic innego jak obłudne kłamstwa tworzone przez kierowanych poczuciem winy włóczęgów i ezoteryczny bełkot kronikarzy magicznej wiedzy, niezdolnych do obiektywnego przedstawienia tematu lub temu niechętnych. Kolejni pisarze w swoich wysiłkach zebrania zasad "białej i czarnej" magii zaciemniali obraz całego zagadnienia do tego stopnia, że niedoszły badacz czarów kończy wszystko głupio - wyciąga planszę z literami, mającą ułatwić kontakt z "tamta stroną", stoi w obrębie pentagramu i czekając na pojawienie się demona, podrzuca lekko źdźbła krwawnika (co praktykuje się w I-Ching) niczym czerstwe precle na stolnicy, aby przepowiedzieć przyszłość, która straciła jakiekolwiek znaczenie, uczęszcza na seminaria gwarantujące stłamszenie jego ego - a to samo czynią z jego portfelem - i w ogóle robi z siebie skończonego durnia w oczach tych, którzy wiedzą!

Prawdziwy mag zna okultystyczną literaturę obfitującą w kruche zwłoki wystraszonych umysłów i sterylnych ciał, samooszukujące się metafizyczne dzienniki i księgi zasad wschodniego mistycyzmu. Zbyt długo temat satanistycznej magii i filozofii opisywany był przez dziennikarzy o dzikim wzroku wybierających ścieżkę prawej ręki. Dawna literatura stanowi produkt uboczny umysłów przesiąkniętych strachem i porażka, nieświadomie napisany w sposób pomagający tym, którzy naprawdę rządzą światem i którzy z piekielnych tronów śmieją się z obrzydliwą radością.

Płomienie Piekła palą się jaśniej z powodu opału, jakiego dostarczyły owe tomy sędziwej dezinformacji i fałszywych przepowiedni.

W tej książce znajdziesz prawdę - i fantazję. Obie są sobie niezbędne, ale każda musi być poznana jako to, czym w istocie jest. Nie zawsze możesz być zadowolony z tego, co zobaczysz, zobaczysz!

Jest tutaj zawarta satanistyczna myśl przedstawiona z prawdziwie satanistycznego punktu widzenia.

Anton Szandor LaVey
Kościół Szatana
San Francisco, Walpurgisnacht 1968

PROLOG



Bogowie ścieżki prawej ręki sprzeczali się i kłócili w ciągu całej historii ziemi. Każde z tych bóstw oraz ich księża i pastorzy próbowali do swych własnych kłamstw dopasować filozofię. Okres zlodowacenia religijnej myśli może trwać w tym wielkim schemacie ludzkiego istnienia tylko przez określony czas. Bogowie skalani mądrością mieli swoje sagi, a ich milenium traktowano jak rzeczywistość. Każdy z nich, kroczący własną "boską" ścieżką do raju, oskarżał pozostałych o herezje i duchową nierozważność. Pierścień Nibelungów rzeczywiście niesie wieczne przekleństwo, ale tylko dlatego, że ci, którzy go szukają, myślą w kategoriach "Dobra" i "Zła" - sami będąc przez cały czas "Dobrymi". Bogowie przeszłości, aby żyć, stali się podobni do swoich diabłów. Ich kapłani kiepsko grali rolę diabła, choć starali się w ten sposób zapełnić swoje przybytki i płacić czynsz za świątynie. Niestety, zbyt długo studiowali "sprawiedliwość", przez co stworzyli marny i wypaczony obraz diabła. Tak więc wszyscy łączą ręce w "braterskiej" jedności i w desperacji idą do Walhalli na swe ostatnie wielkie ekumeniczne zgromadzenie. "Znajdując się blisko mroków i zmierzch bogów". Kruki nocy wylatują, aby przywołać Lokiego, który podłożył płomienie pod Walhallę za pomocą palącego się piekielnego trójzębu. Nastał świt. Blask nowego światła zrodził się z ciemności nocy i powstał Lucyfer, aby po raz kolejny powiedzieć: "To wiek Szatana! Szatan rządzi światem!" Bogowie niesprawiedliwych nie żyją. Jest to okres narodzin magii i nieskalanej mądrości. CIAŁO zatriumfowało i zostanie zbudowany wielki Kościół poświęcony jego imieniu. Zbawienie człowieka nie będzie już zależało od jego samozaprzeczenia. I stanie się wiadomym, że świat ciała i życia okaże się największym wstępem do wszelkich wiecznych rozkoszy!

REGIE SATANAS!
AVE SATANAS!
CHWAŁA SZATANOWI!

DZIEWIĘĆ TWIERDZEŃ SATANIZMU
1 Szatan reprezentuje zaspokojenie żądz zamiast wstrzemięźliwości.
2 Szatan reprezentuje pełnię życia zamiast duchowych mrzonek!
3 Szatan reprezentuje nieskalaną mądrość zamiast obłudnego oszukiwania samego siebie.
4 Szatan reprezentuje przychylność dla tych, którzy na to zasługują, zamiast marnowania miłości na niewdzięczników.
5 Szatan reprezentuje zemstę zamiast nadstawiania drugiego policzka!
6 Szatan reprezentuje odpowiedzialność w stosunku do odpowiedzialnych zamiast troski o psychicznych wampirów!
7 Szatan reprezentuje opinię, że człowiek jest zwierzęciem, niekiedy lepszym, ale częściej gorszym od czworonogów, z powodu zaś swojego "boskiego - duchowego i intelektualnego rozwoju" stał się najbardziej drapieżnym zwierzęciem ze wszystkich!
8 Szatan reprezentuje wszystkie tak zwane grzechy, ponieważ prowadzą one do psychicznego, umysłowego i emocjonalnego zadowolenia!
9 Szatan jest najlepszym przyjacielem, jakiego kiedykolwiek Kościół posiadał, ponieważ przez wszystkie te lata dawał mu zajęcie!


(OGIEŃ) - KSIĘGA SZATANA - PIEKIELNA DIATRYBA




Pierwsza część Biblii Szatana nie jest próbą bluźnierstwa, lecz raczej wyrażeniem, jak to można określić, "diabolicznego oburzenia". Diabeł zawsze był atakowany przez sprzymierzeńców Boga z całą bezwzględnością i bez żadnych zahamowań. Książę Ciemności, z powodu braku literatury nigdy nie miał szansy, aby wypowiedzieć się w taki sam sposób jak rzecznicy Pana Sprawiedliwych. Twardogłowi kaznodzieje definiowali w przeszłości "dobro" i "zło" tak jak im pasowało, pozostawiając w zapomnieniu każdego, kto nie zgadzał się z ich kłamstwami - zarówno w słowach, jak i czasami fizycznie. Ich wypowiedzi o "miłosierdziu", gdy dotyczą Jego Piekielnej Mości, stają się wierutnym kłamstwem i - co najbardziej nieuczciwe - ich religie ległyby w gruzach bez szatańskiego wroga. Smutne, że alegoryczna postać najbardziej odpowiedzialna za sukces duchowych religii przedstawiana jest w sposób możliwie najmniej miłosierny, okazujący się ponadto najkonsekwentniejszym nadużyciem - a dzieje się to za sprawą tych, którzy obłudnie głoszą zasady fair play! Przez te wszystkie stulecia, w ciągu których Diabeł był zakrzykiwany, nigdy nie zareplikował swoim oszczercom. Zawsze pozostawał dżentelmenem, podczas gdy ci, których wspierał, wściekali się i szaleli. Pokazał się jako wzór dobrych manier, ale teraz poczuł, że nadszedł czas, aby wrzasnąć z oburzeniem. Zdecydował, że już najwyższa pora odebrać to, co mu należne. Opasłe tomy pełne hipokryzji nikomu nie są już potrzebne. Do ponownego nauczania Prawa Dżungli wystarczy mała, krótka diatryba. Każdy jej wers jest piekłem. Każde słowo językiem ognia. Płomienie Piekła buchają dziko... i oczyszczają! Czytaj i poznaj Prawa!

I
1 Wśród tej jałowej dziczy z kamienia i stali wznoszę swój głos abyś mógł go usłyszeć. Zwracam się na Wschód i na Zachód. Północ i na Południe daję znak i ogłaszam: Śmierć dla słabeuszy, bogactwa dla silnych!
2 Otwórzcie swoje oczy, abyście mogli zobaczyć. O! ludzie o spleśniałych umysłach, słuchajcie mnie, wy błądzące miliony!
3 Staję bowiem na czele, aby rzucić wyzwanie mądrości świata i zakwestionować "prawa" człowieka i "Boga"!
4 Proszę o uzasadnienie waszych złotych zasad i pytam was, z jakiego powodu przestrzegacie waszych dziesięciu przykazań.
5 Ponieważ do tej pory nie uczynił tego żaden z twoich bożków, ja ci pozwalam, a ten, kto powiedział do mnie "i będziesz", jest moim śmiertelnym wrogiem!
6 Zanurzam palec wskazujący w wodnistej krwi waszego bezsilnego, szalonego odkupiciela i piszę nad jego rozdarta cierniem brwią: PRAWDZIWY książę zła - król niewolników!
7 Żadne wiekowe kłamstwo nie będzie dla mnie prawdą, żaden ciasny dogmat nie powstrzyma mojego pióra!
8 Zrywam ze wszystkimi konwencjami, które nie prowadzą do mojego ziemskiego sukcesu i szczęścia.
9 Powstaję wśród rozpętanej, srogiej inwazji zasad mocy!
10 Spoglądam w szklane oko waszego przerażającego Jahwe, szarpię go za brodę; wznoszę szeroki topór i rozpoławiam jego wyżartą przez robaki czaszkę!
11 Wysadzam w powietrze ohydne treści filozoficzne pobielonych grobów i śmieję się z sardonicznym oburzeniem!

II
1 Spojrzyjcie na krucyfiks; cóż on symbolizuje? Bladą nieudolność wiszącą na drzewie.
2 Kwestionuję wszystko. Gdy staję przed rozkładającymi się i pomalowanymi fasadami waszych wyniosłych moralnych dogmatów, piszę o tym literami jaskrawej pogardy: Spójrzcie i zobaczcie - to wszystko kłamstwo!
3 Zbierzcie się wokół mnie, o wy skażeni śmiercią, a ziemia stanie się waszą.
4 Zbyt długo trupiej ręce pozwalano wyjaławiać żywą myśl!
5 Zbyt długo prawda i kłamstwo, dobro i zło przeinaczane były przez fałszywych proroków!
6 Żadnej wiary nie da się przyjąć na podstawie autorytetu "boskiej" natury. Religie muszą zostać zweryfikowane. Żadnego dogmatu moralnego nie można brać za pewnik - żadna miara nie może określać, co ma być deifikowane. Kodeksy moralne nie posiadają w sobie wrodzonej świętości, są jak drewniane posągi sprzed lat będące wytworami ludzkich rąk, a co człowiek stworzył, człowiek może zniszczyć!
7 Ten, kto nie kwapi się, aby uwierzyć w cokolwiek lub wszystko, posiadł wielką mądrość, ponieważ wiara w jedną fałszywą zasadę jest przyczyną wszelkiej głupoty!
8 Podstawowy obowiązek każdej nowej ery polega na wyniesieniu nowych ludzi, aby ci ustanawiali prawa prowadzące do materialnego sukcesu - aby zerwali zardzewiałe kłódki i łańcuchy obumarłych zwyczajów, które zawsze powstrzymywały zdrowy rozwój. Teorie i zasady, które mogły dla naszych przodków oznaczać życie, nadzieje i wolność, mogą teraz oznaczać zniszczenie, niewolnictwo i hańbę!
9 Ponieważ zmienia się środowisko, żaden ludzki ideał nie jest pewny!
10 Dlatego tam, gdzie kłamstwo w jakimkolwiek momencie buduje sobie tron, niech będzie zaatakowane bez litości i bez żalu, ponieważ podczas dominacji niewygodnego kłamstwa nikt nie może pomyślnie się rozwijać.
11 Niech ustanowione sofizmaty będą zdetronizowane, wykorzenione, wypalone i zniszczone, ponieważ są wyraźną groźbą dla wszelkiej prawdziwej szlachetności myśli i czynu!
12 Jeśli wykaże się, że jakakolwiek domniemana "prawda" jest niczym innym jak pustą fikcją, niech będzie bezceremonialnie ciśnięta w ciemność pomiędzy umarłych bogów, umarłe imperia, umarłe filozofie i cały inny niezliczony zbiór odpadków i śmieci!
13 Najbardziej niebezpiecznym ze wszystkich intronizowanych kłamstw jest to uświęcone i uprzywilejowane - kłamstwo powszechnie uważane za wzór prawdy. Jest płodną matką wszystkich innych powszechnych błędów i oszustw. Jest hydrogłowym drzewem bezrozumności o tysiącu korzeni. To rak toczący społeczeństwo!
14 Kłamstwo, które rozpoznano, jest już w połowie wykorzenione, ale takie, które nawet ludzie inteligentni przyjmują za fakt - kłamstwo, które zostało wpojone małemu dziecku na kolanach matki - jest bardziej niebezpieczne i trudniejsze do zwalczenia niż szerząca się zaraza!
15 Popularne kłamstwa zawsze były najsilniejszymi wrogami osobistej wolności. Istnieje tylko jeden sposób, aby sobie z nimi poradzić - wytnij je do samego dna, jak raka, zniszcz ich korzenie i gałęzie, unicestwij je, inaczej one unicestwią nas!

III
1 "Kochajcie się wzajemnie" - powiedziano, że to naczelne prawo, ale jaka siła nakazała, aby tak było? Na jakiej racjonalnej podstawie opiera się ewangelia miłości? Dlaczego nie powinienem nienawidzić swoich wrogów? Jeśli będę ich "kochać", czy to nie sprawi że znajdę się na ich łasce!
2 Czy można uznać za naturalne, aby wrogowie byli dla siebie dobrzy - CZYM JEST DOBRO?
3 Czy poraniona i krwawiąca ofiara może "kochać" zbroczone krwią szczęki które wyrywają jej członki?
4 Czy wszyscy nie jesteśmy za sprawą instynktu drapieżnymi zwierzętami? Jeżeli ludzie zupełnie przestaną na siebie polować, czy będą mogli dalej istnieć!
5 Czy "namiętność i cielesne żądze" nie są prawdziwszym określeniem "miłości" niż rozumienie tego pojęcia w kategoriach utrzymania ciągłości gatunku? Czy "miłość" opisywana w wypłowiałych księgach nie jest po prostu eufemizmem seksualnej aktywności, albo może "wielki nauczyciel" gloryfikuje eunuchów?
6 Kochaj swoich wrogów i czyń dobrze tym, którzy cię nienawidzą i wykorzystują - czyż to nie jest godna pogardy filozofia spaniela, który przewraca się łapami do góry, gdy się go kopnie?
7 Musisz nienawidzić swoich wrogów z całego serca i jeśli ktoś uderzy cię w policzek, TRZAŚNIJ go w jego! pobij go na głowę, ponieważ samoobrona jest najwyższym prawem!
8 Ten, kto nadstawia drugi policzek, jest tchórzliwym psem!
9 Odpłać ciosem za cios, pogardą za pogardę, przekleństwem za przekleństwo - mając w tym swój spory udział! Oko za oko, ząb za ząb, zawsze po czterokroć, po stokroć! Stań się Postrachem dla swojego przeciwnika i jeżeli wejdzie ci w drogę posiądzie dodatkową mądrość, aby przemyśleć swoje posunięcie. Masz więc sprawić, abyś pod każdym względem budził szacunek i twoja dusza - twoja nieśmiertelna dusza - będzie żyła, i to nie w niepojętym raju, ale w umysłach i energii tych, u których wzbudziłeś szacunek.

IV
1 Życie jest wielkim zaspokojeniem - śmierć wielką wstrzemięźliwością. Dlatego wykorzystaj życie - TU I TERAZ!
2 Nie istnieją niebiosa pełne chwały i piekło, w którym smażą się grzesznicy. Tu i teraz jest dzień naszej męki! Tu i teraz - dzień naszej radości! Tu i teraz - nasza szansa. Wybierz więc dzień, tę godzinę, ponieważ nie było żadnego zbawiciela!
3 Powiedz swojemu sercu: "Ja jestem swoim własnym zbawicielem".
4 Nie dopuść do siebie tych, którzy mogliby cię prześladować. Niech ci, którzy twierdzą, że jesteś zgubiony, wpadną w pomieszanie i okryją się niesławą. Niech będą jak śmieci rzucone na pastwę cyklonu, a kiedy upadną, ciesz się własnym zbawieniem.
5 Wtedy wszystkie twoje kości powiedzą z dumą "Kto mi dorówna? Czy nie byłem wystarczająco silny dla moich przeciwników? Czy nie zbawiłem SAMEGO SIEBIE własnym umysłem i ciałem?"

V
1 Niech będą błogosławieni silni, albowiem do nich należeć będzie ziemia - niech będą przeklęci słabi, albowiem odziedziczą jarzmo!
2 Niech będą błogosławieni potężni, albowiem inni oddadzą im cześć - niech będą przeklęci maluczcy, ponieważ zostaną wymazani z pamięci!
3 Niech będą błogosławieni śmiali, albowiem staną się panami świata - niech będą przeklęci cnotliwie pokorni, albowiem zostaną rozdeptani rozszczepionymi kopytami!
4 Niech będą błogosławieni zwycięscy, albowiem zwycięstwo jest podstawą prawa - niech będą przeklęci pokonani, ponieważ będą na zawsze poddanymi!
5 Niech będą błogosławieni żelaznoręcy, albowiem nieudolni będą przed nimi umykać - niech będą przeklęci ubodzy duchem, albowiem będzie się ich opluwać!
6 Niech będą błogosławieni prowokujący śmierć, albowiem długie będą ich dni na świecie - niech będą przeklęci ci, którzy spoglądają na lepsze życie poza grobem, albowiem zgubią się w tłumie!
7 Niech będą błogosławieni ci, którzy obalają złudne nadzieje, albowiem oni są prawdziwymi Mesjaszami - niech będą przeklęci czciciele boga, albowiem staną się zarżniętymi owcami!
8 Niech będą błogosławieni mężni, albowiem oni posiądą wielki skarb - niech będą przeklęci wierzący w dobro i w zło, albowiem boją się własnego cienia!
9 Niech będą błogosławieni ci, którzy wierzą w to, co jest dla nich najlepsze, albowiem strach nie zagości w ich umysłach - niech będą przeklęte "owieczki boże", albowiem wykrwawione staną się bielsze niż śnieg!
10 Niech będzie błogosławiony człowiek posiadający wrogów, albowiem uczynią go bohaterem - niech będzie przeklęty czyniący dobro innym, którzy w zamian za to szydzą z niego, albowiem będzie wzgardzony!
11 Niech będą błogosławieni ludzie o wszechmocnych umysłach, albowiem ich uniosą wiatry - niech będą przeklęci ci, którzy podają kłamstwa za prawdę, a prawdę za kłamstwa, albowiem budzą obrzydzenie!
12 Niech będą po trzykroć przeklęci słabi, którzy poprzez swoja niepewność są niegodziwi, albowiem będą służyć i cierpieć!
13 Anioł samoułudy zasiedla dusze "sprawiedliwych" - wieczny płomień mocy płynący z radości zamieszkuje w ciele satanisty!






(POWIETRZE) - KSIĘGA LUCYFERA - OŚWIECENIE




Rzymski bóg Lucyfer był tym, który niesie światło, duszę powietrza, uosabiając oświecenie. W mitologii chrześcijańskiej stał się synonimem zła; tylko tego można było oczekiwać od religii, których samo istnienie opiera się na niejasnych definicjach i fałszywych wartościach! Nadszedł jednak czas, aby wszystko wyjaśnić. Należy przeciwdziałać obłudnemu moralizmowi i ukrytym nieścisłościom. Większość opowieści i sztuk teatralnych ukazujących oddawanie czci Diabłu, bez względu na to, jak są zabawne, musi być uznana za przestarzałe absurdy, ponieważ takimi są faktycznie. Zostało powiedziane, że "prawda uczyni człowieka wolnym". Prawda sama w sobie jednak jeszcze nikogo nie wyzwoliła. Tylko ZWĄTPIENIE jest w stanie spowodować wyzwolenie umysłu. Bez tego cudownego elementu - zwątpienia - drzwi, przez które wydostaje się prawda, byłyby szczelnie zamknięte, nienaruszone mimo usilnych starań tysiąca Lucyferów. Jakże zrozumiałym staje się fakt, że Pismo święte nazywa władcę Piekła "ojcem kłamstw" - wspaniały przykład odwrócenia charakteru postaci. Jeżeli miałoby się uwierzyć w teologiczne oskarżenie, że Diabeł reprezentuje kłamstwo, należałoby oczywiście wnioskować, ze TO ON, A NIE BÓG USTANOWIŁ WSZYSTKIE DUCHOWE RELIGIE I NAPISAŁ WSZYSTKIE ŚWIĘTE BIBLIE! Gdy jedna wątpliwość rodzi drugą, długo pęczniejąca kłamstwem bańka grozi w końcu pęknięciem. Dla tych, którzy już zwątpili w domniemane prawdy, książka ta jest objawieniem. Wtedy powstanie Lucyfer. Nadszedł czas zwątpienia! Bańka fałszu pęka, a ów dźwięk to grzmiący krzyk świata!



- POSZUKIWANY! - BÓG ŻYWY LUB MARTWY

Bardzo typowym nieporozumieniem jest twierdzenie, jakoby satanista nie wierzył w Boga. Koncept "Boga" w człowieczej interpretacji tak bardzo się przez te wszystkie wieki różnił, ze satanista po prostu przyjmuje taki, jaki mu najbardziej odpowiada. To człowiek zawsze stwarzał swoich bogów, nie zaś oni jego. Dla niektórych Bóg jest łaskawy, dla innych przerażający. Przez satanistę "Bóg" - jakkolwiek by się go nazwało lub w ogóle bezimienny - postrzegany jest jako równoważący czynnik natury, nie zajmujący się ludzkim cierpieniem. Ta potężna siła, która przenika i równoważy wszechświat, jest zbyt bezosobowa, aby zajmować się szczęściem bądź niedolą stworzeń z krwi i kości na tej kulce brudu, na której właśnie żyjemy.
Każdy, kto uważa Szatana za uosobienie zła, powinien zastanowić się nad wszystkimi mężczyznami, kobietami, dziećmi i zwierzętami, o których śmierci zadecydowała "wola Boża". Oczywiście, że osoba rozpaczająca nad nieodwracalną stratą swojego ukochanego zdecydowanie wolałby, aby dalej z nią pozostawał zamiast spoczywać w Bogu! Duchowny obłudnie na to odpowie: "Mój drogi, taka była wola Boska" lub "Mój synu, przebywa teraz u Pana". Frazesy takie zawsze stanowiły wygodny sposób wybaczenia Bogu lub wytłumaczenia jego okrucieństwa. Jeżeli Bóg sprawuje nad wszystkim całkowitą kontrolę i jest tak łaskawy, za jakiego uchodzi, to dlaczego pozwala, aby wszystkie te rzeczy miały miejsce? Zbyt długo wierni znajdowali oparcie w swoich bibliach i kodeksach, aby czemuś zaprzeczyć lub coś sobie potwierdzić, usprawiedliwić, wybaczyć bądź zinterpretować.
Satanista zdaje sobie sprawę, że człowiek sam odpowiada za wszystko, i nie ma złudzeń, że ktoś martwi się o niego czy o to, co dzieje się we wszechświecie. Nie będziemy już dłużej siedzieć z założonymi rękami i nic nie robiąc przyjmować "los" takim, jakim on jest, ponieważ zostało to powiedziane w rozdziale takim a takim, w psalmie takim a takim - i to już powinno wystarczyć! Satanista wie, że modlitwa nie przynosi absolutnie nic dobrego - co więcej, zmniejsza szanse na powodzenie, bowiem głęboko wierzący zbyt często w spokoju ducha modli się tylko o coś, zamiast wziąć się do roboty i zrobić to o wiele szybciej samemu!
Satanista wystrzega się takich słów jak "nadzieja" i "modlitwa", gdyż oznaczają one obawę. Jeśli mamy nadzieję i modlimy się, aby coś się zdarzyło, nie postępujemy we właściwy sposób prowadzący do osiągnięcia celu. Satanista zdając sobie sprawę, że cokolwiek otrzymuje, osiąga to w rezultacie własnych starań, bierze los w swoje ręce zamiast modlić się do Boga, aby ten zrobił to za niego. Pozytywne myślenie i pozytywne działanie prowadzi do sukcesu.
Tak samo jak satanista nie modli się do Boga o pomoc, nie modli się o przebaczenie za swoje złe czyny. W innych religiach, gdy ktoś popełni coś złego, albo modli się do Boga o przebaczenie, albo spowiada się ziemskiemu pośrednikowi i prosi go, aby on modlił się do Boga o wybaczenie jego grzechów. Satanista wie, że skoro modlitwa nie przynosi nic dobrego, spowiadanie się innemu człowiekowi, niczym się odeń nie różniącemu, daje jeszcze mniej, a w dodatku poniża.
Gdy satanista zrobi coś niewłaściwego, pozostaje świadomy, ze popełnianie błędów jest dla człowieka czymś naturalnym - i jeśli naprawdę żałuje tego, co zrobił, postara się więcej nie powtórzyć tego samego błędu. Jeśli zaś nie żałuje tego, co uczynił, a ponadto wie, że będzie dalej tak postępował, nie widzi żadnej potrzeby spowiadania się i proszenia o wybaczenie. Lecz tak właśnie się dzieje. Ludzie spowiadają się ze swoich grzechów po to, aby oczyścić własne sumienie - i aby móc dalej swobodnie grzeszyć, najczęściej popełniając ten sam grzech.
Istnieje tak wiele różnych interpretacji Boga, w zwykłym sensie tego słowa, jak wiele jest różnych typów ludzi. Wyobrażenia rozciągają się od wiary w Boga pojmowanego jako jakiś dziwny rodzaj "uniwersalnego umysłu wszechświata" do wizji antropomorficznego bóstwa z długa siwą brodą, w sandałach, które śledzi wszelkie poczynania każdego stworzenia.
Nawet w obrębie danej religii subiektywne wyobrażenia Boga różnią się od siebie zasadniczo. Niektóre religie posuwają się tak daleko, że przyczepiają etykietę heretyka każdemu, kto należy do innej sekty religijnej niż ich własna, pomimo że ogólne założenia doktrynalne i wyobrażenia o pobożności mają prawie takie same. Na przykład katolicy uważają, że protestanci skazani są na potępienie z tego prostego powodu, że nie należą do Kościoła katolickiego. Z tej samej przyczyny wiele odłamów wiary chrześcijańskiej, jak Kościół ewangelicki czy grupy Kościołów odrodzonych, wierzy, że katolicy są poganami ponieważ oddają cześć wizerunkom (Chrystusa przedstawia się na nich w sposób najbardziej zbliżony do psychologicznych wyobrażeń jego czcicieli, a z drugiej strony chrześcijanie krytykują "pogan" za oddawanie czci symbolom i posążkom). Żydzi z kolei zawsze byli utożsamiani z Diabłem.
Chociaż we wszystkich religiach bóg jest zasadniczo ten sam, każdy uważa, że wybrane przez innych drogi prowadzą do potępienia, a co więcej - wszyscy oni modlą się w intencji pozostałych! Gardzą swoimi braćmi ścieżki prawej ręki, bowiem ich religie przypięły sobie inne etykiety i muszą w jakiś sposób dać upust swoim animozjom. Cóż może być lepszego od "modlitwy"! To niezwykle cyniczny sposób powiedzenia: "Nienawidzę tego, w co wierzysz" pod cienką przykrywką modlitwy za własnego wroga! Modlitwa za własnego wroga służy jedynie podtrzymaniu gniewu, w dodatku wyjątkowo podłego!
Jeżeli występuje tyle gwałtownych sprzeczności dotyczących właściwego sposobu oddawania czci Bogu, to jak wiele musi być różnych interpretacji Boga - i która jest właściwa?
Wszyscy wyznawcy "światłości wiekuistej" starają się przypodobać Bogu, aby po śmierci "perłowe wrota" stanęły przed nimi otworem. Nawet jeśli człowiek nie przeżył swojego życia w zgodzie z zasadami własnej wiary, może jeszcze w ostatniej chwili wezwać duchownego do swego łoża śmierci, aby ten udzielił mu rozgrzeszenia. Wówczas ksiądz lub pastor przybywa pospiesznie, aby "uregulować sprawy" z Bogiem i dopilnować czy paszport do Królestwa Niebieskiego jest w porządku. (Jezydzi, sekta wyznawców Diabła - wychodzą z innego założenia. Wierzą, że Bóg jest wszechmocny i jednocześnie wszystko wybaczający. W związku z tym zwracają się do Diabła, któremu również muszą oddawać cześć, ponieważ to on właśnie kieruje ich życiem podczas pobytu tu na ziemi. Tak silnie wierzą, że Bóg wybaczy im wszystkie grzechy przy ostatnim namaszczeniu, ze nie odczuwają najmniejszej potrzeby liczenia się z opinią Boga w ciągu całego swojego życia).
Wszystkie sprzeczności w chrześcijańskich pismach sprawiają, że wiele osób nie jest obecnie w stanie racjonalnie zaakceptować chrześcijaństwa w formie dotąd praktykowanej. Bardzo wielu zaczyna wątpić, w istnienie Boga, w przyjętym przez chrześcijaństwo rozumieniu tego słowa. Zaczynają wiec nazywać samych siebie "chrześcijańskimi ateistami". Faktem jest, że Biblia chrześcijańska okazuje się gmatwaniną sprzeczności, ale cóż zawiera w sobie więcej sprzeczności od określenia "chrześcijański ateista"?
Jeżeli wybitni reprezentanci wyznania chrześcijańskiego odrzucają minione interpretacje Boga, jak mogą oczekiwać, że ich wierni będą stosować się do reguł zamierzchłej religijnej tradycji?
Przy całej tej debacie nad tym, czy Bóg jest żywy czy martwy, nasuwa się wniosek, że jeśli faktycznie żyje, lepiej by dla niego było, aby WYZDROWIAŁ!



BÓG, KTÓREGO BRONISZ, MOŻE BYĆ TOBĄ SAMYM!

Wszystkie religie o charakterze duchowym są wymysłem człowieka. Stworzył on cały system bogów, używając tego właśnie swojego cielesnego mózgu. Tylko dlatego, że posiada on własne ego, z czym nie może się pogodzić, musiał je eksterioryzować i przyoblec w kształt jakiegoś wielkiego duchowego symbolu, który nazwał "Bogiem".
Bóg może robić wszystkie zabronione człowiekowi rzeczy - takie jak zabijanie ludzi, czynienie cudów w celu zaspokajania własnych zachcianek, sprawowanie władzy bez wyraźnych oznak odpowiedzialności itd. Jeżeli człowiek potrzebuje i uznaje takiego boga, w takim razie oddaje cześć istocie, którą wymyślili ludzie. Tak wiec ODDAJE ON CZEŚĆ, POPRZEZ POŚREDNIKA, CZŁOWIEKOWI, KTÓRY TEGO BOGA STWORZYŁ. Czy nie byłoby bardziej rozsądne, aby czcił on boga stworzonego przez niego samego, odpowiadającego jego emocjonalnym potrzebom - a przy tym najlepiej wyrażającego esencję cielesnego i duchowego istnienia, którego mocą twórczą jest przede wszystkim wymyślanie boga?
Jeżeli człowiekowi aż tak zależy na eksterioryzacji swojej prawdziwej natury w formie "Boga", to dlaczego boi się tego swojego prawdziwego ja, bojąc się "Boga" - dlaczego wychwala swoją prawdziwą naturę, wychwalając "Boga" - dlaczego pozostaje tak daleko od "Boga", ABY BRAĆ UDZIAŁ W RYTUAŁACH I RELIGIJNYCH CEREMONIACH ODBYWAJĄCYCH SIĘ W JEGO IMIENIU?
Człowiek potrzebuje rytuałów i dogmatów, ale żadne prawo nie mówi o tym, że uzewnętrzniony bóg potrzebny jest do brania udziału w rytuałach i ceremoniach odprawianych w imię boga! Czy nie mogłoby się zdarzyć, że gdy zniknie już przepaść pomiędzy człowiekiem i jego "Bogiem", dostrzeże on wypełzającego demona dumy - to żywe ucieleśnienie Lucyfera, które pojawiło się w samym jego wnętrzu? Nie może on już dłużej postrzegać siebie w dwóch postaciach, cielesnej i duchowej, ale zauważa, że łączą się one ze sobą w jedno i ku swojej niezmiernej zgrozie odkrywa, iż jest tylko tworem cielesnym - I ZAWSZE NIM BYŁ! Wtedy albo śmiertelnie siebie nienawidzi, z każdym dniem coraz bardziej - albo cieszy się z tego, że jest tym, czym jest!
Jeżeli nienawidzi siebie, poszukuje nowych, bardziej zawiłych ścieżek do duchowego "oświecenia" w nadziei, że może znowu uda mu się rozdzielić samego siebie w poszukiwaniu silniejszych i bardziej uzewnętrznionych "bogów", aby wysmagać swą biedną, żałosną skorupę. Jeżeli akceptuje samego siebie, ale zdaje sobie sprawę, że rytuały i ceremonie są ważnym czynnikiem, który stworzone przez niego religie wykorzystują w celu utrzymania jego wiary w kłamstwo, wtedy jest to TA SAMA FORMA RYTUAŁU, która utrzymuje go w wierze w prawdę - prymitywne, pogańskie widowisko przydające jego świadomości swą własną majestatyczną egzystencję dodatkowej substancji.
Cała religijna wiara w kłamstwa zniknie za sprawą zbliżenia się człowieka do samego siebie i oddalenia od "Boga", a zbliżenia do "Diabła". Jeżeli to właśnie wyraża diabeł, a człowiek przebywa i żyje w jego świątyni, gdzie ścięgna Szatana poruszają jego mięśniami, wtedy albo ucieka on od docinków i złośliwości cnotliwych, albo też trwa dumnie w swoich ziemskich kryjówkach, manipulując pozbawionym rozumu motłochem za pomocą swej szatańskiej mocy, dopóki nie nadejdzie dzień, w; którym będzie mógł wyjść w chwale i ogłosić: "JESTEM SATANISTĄ! POCHYLCIE CZOŁA, GDYŻ TO JA JESTEM NAJDOSKONALSZYM UCIELEŚNIENIEM LUDZKIEGO ŻYCIA!"



NIEKTÓRE PRZYKŁADY NOWEJ ERY SZATANA

Siedmioma grzechami głównymi w Kościele katolickim są: chciwość, pycha, zazdrość, gniew, nieumiarkowanie w jedzeniu i piciu, nieczystość i lenistwo. Satanizm nakłania do folgowania sobie w każdym z tych "grzechów", ponieważ wszystkie one prowadzą do psychicznego, umysłowego i emocjonalnego zadowolenia.
Satanista wie, że nie ma nic złego w tym, że jest się chciwym, ponieważ oznacza to tylko, że chce on mieć więcej niż obecnie posiada. Zazdrość oznacza spoglądanie z uznaniem na to, co mają inni, i pragnienie posięścia podobnych rzeczy samemu. Zazdrość i chciwość są siłami motywującymi ambicję - a bez ambicji niewiele ważnych spraw można osiągnąć. Nieumiarkowanie w jedzeniu jest po prostu jedzeniem więcej niż potrzeba, aby utrzymać się przy życiu. Gdy przejadasz się aż do otyłości, kolejny grzech - pycha - skłoni cię do starań o taki wygląd, dzięki któremu odzyskasz szacunek dla siebie.
Każdy, kto kupuje sobie jakieś ubranie w innym celu niż przykrycie swojego ciała i zabezpieczenie przed żywiołami, popada w pychę. Sataniści często spotykają się z szydercami, którzy utrzymują, że noszenie ozdób nie jest potrzebne. Należy jednak udowodnić tym przeciwnikom ozdóbek, że spośród kilku rzeczy, jakie mają na sobie, nie wszystkie służą tylko zapewnieniu im ciepła. Nie ma osoby na świecie, która całkowicie wyzbyła się ozdób. Satanista udowadnia, że każdy ornament na ciele tego, który nimi gardzi, dowodzi, że również on popełnia grzech pychy. Bez względu na to, jak wygadany cynik próbuje w swoich intelektualnych rozważaniach wykazać, że jest mu to obce, wciąż nosi na sobie dowody pychy.
Niechęć do porannego wstawania oznacza dopuszczanie się grzechu lenistwa, a jeśli do tego leży się w łóżku wystarczająco długo, istnieje możliwość popełnienia kolejnego grzechu - pożądania. Posiadanie najbardziej emocjonującego pragnienia seksualnego oznacza, że jest się winnym grzechu pożądania. W celu zapewnienia utrzymania ludzkiego gatunku natura stworzyła pożądanie jako drugi najsilniejszy instynkt, zaraz po instynkcie samozachowawczym. Zdając sobie z tego sprawę, Kościół katolicki stworzył cudzołóstwo jako "grzech pierworodny". W ten sposób utwierdza wszystkich w przekonaniu, że nikt nie może uniknąć grzechu. Sam fakt naszego istnienia to wynik grzech - grzechu pierworodnego!
Najsilniejszym instynktem wszystkich żywych istot jest instynkt samozachowawczy, który doprowadza nas do ostatniego z siedmiu grzechów głównych - gniewu. Czyż nie winniśmy uznawać, że nasz instynkt samozachowawczy budzi się, gdy ktoś nas zrani, że wpadamy w gniew, aby obronić się przed kolejnym atakiem? Satanista wyznaje motto: "Jeżeli ktoś uderzy cię w policzek, trzaśnij i jego!" Nie pozostawaj dłużnym za: wyrządzone ci zło. Bądź jak lew na drodze - niebezpieczny nawet wówczas, gdybyś miał zostać pokonany!
Ponieważ naturalne instynkty człowieka prowadzą go do grzechu, wszyscy ludzie są grzesznikami, wszyscy grzesznicy zaś idą do piekła. Skoro każdy idzie do piekła, to znaczy, że spotkasz tam wszystkich swoich przyjaciół. Niebo musi by zatem zamieszkane przez jakieś raczej dziwne istoty, zabiegające o znalezienie się w miejscu, gdzie będą przez całą wieczność brzdąkać na harfach.
"Czasy się zmieniły. Religijni przywódcy nie głoszą już, że całe nasze naturalne życie jest grzechem. Nie uważamy już, że seks to coś nieczystego - lub że duma z siebie przynosi wstyd - lub że złem jest chęć posiadania rzeczy, jakie inni mają". Oczywiście, że nie, czasy się zmieniły! "Jeżeli chcesz na to dowodu, wystarczy popatrzeć, jak bardzo liberalne stały się Kościoły. Z jakiego powodu praktykują wszystkie te rzeczy, które są zgodne z twoimi własnymi wierzeniami".
Sataniści przez cały czas słyszą te i podobne twierdzenia i z całego serca się z nimi zgadzają. ALE skoro świat aż tak się zmienił, to w jakim celu trzymać się umierającej wiary? Jeżeli wiele religii zaprzecza swoim własnym pismom, ponieważ są przestarzałe, i hołduje filozofiom satanizmu, dlaczego nie nazwać tego właściwym imieniem - satanizm? Z całą pewnością byłoby w tym o wiele mniej hipokryzji.
W ostatnich latach podjęto próby humanizacji duchowej koncepcji chrześcijaństwa. Przejawiało się to w najbardziej oczywistych nie zaś jego aspektach duchowych. Msze, które niegdyś celebrowano wyłącznie po łacinie, odprawiane są obecnie w językach narodowych, co tylko przyczyniło się do łatwiejszego zrozumienia wszystkich nonsensów, a jednocześnie pozbawiło ceremonię ezoterycznego charakteru - logicznego skutku zasad dogmatu. O wiele łatwiej wywoła emocjonalne reakcje za pomocą niezrozumiałych słów i fraz, niż uczynić to za pośrednictwem twierdzeń, które nawet najprostszy umysł zakwestionuje, gdy wypowie się je w zrozumiałym dla niego języku.
Jeżeli księża i pastorzy mieliby użyć tych samych środków co przed stu laty, aby zapełnić kościoły w czasach obecnych, oskarżeni by zostali o herezje, nazwani diabłami, posądzeni o zacofanie, a z całą pewnością bez wahania ekskomunikowani.
Wierni lamentują: "Musimy dotrzymywać kroku zmieniającym się czasom", zapominając, że z powodu czynników ograniczających i głęboko zakorzenionych praw religii światłości zmiany nigdy nie będą na tyle wystarczające, aby zaspokoić oczekiwania człowieka.
Niegdyś religie zawsze wyrażały duchową naturę człowieka, poświęcając bardzo niewiele uwagi jego cielesnym czy przyziemnym potrzebom lub w ogóle zapominając o nich. Uważano, że życie ziemskie jest tylko stanem przejściowym, a ciało jedynie skorupą; przyjemności fizyczne są trywialne, a cierpienie winno być istotnym przygotowaniem do "Królestwa Bożego". Jakżeż daleko posunąć się można w hipokryzji, skoro "sprawiedliwi" dokonują zmian w swojej religii dla dotrzymania kroku zmianom ludzkiej natury! Jedyny sposób na to, aby chrześcijaństwo mogło kiedykolwiek całkowicie służyć człowiekowi, stanowi przejście na satanizm - i to już TERAZ.
Stało się konieczne, aby wyszła z ukrycia NOWA religia, oparta na naturalnych instynktach człowieka. Nadano jej już imię. Brzmi ono satanizm. To ta właśnie siła, która potępiono za wywołanie religijnej kontrowersji dotyczącej kontroli urodzin - spowodowała niechętne przyjęcie do wiadomości, że istnieje coś takiego jak akt seksualny dla przyjemności.
To właśnie "Diabeł" sprawił, że kobiety pokazują swoje nogi aby podniecać mężczyzn - są to te same nogi, które odsłaniają młode zakonnice chodzące w swoich krótkich habitach, a ich widok został już społecznie zaakceptowany. Cóż za zachwycające zjawisko. Czy nie jest możliwe, że wkrótce zobaczymy zakonnice topless, pokazujące swoje zmysłowe ciała na konkursach piękności? Szatan cieszy się i niezwykle by mu się to podobało - przecież wiele zakonnic to bardzo ładne: dziewczyny o zgrabnych nogach.
W wielu kościołach w największych parafiach gra się najbardziej rytmiczną, zmysłową muzykę - inspirującą również, satanizm. Mimo wszystko Diabeł zawsze najlepiej znał się na muzyce.
Kościelne pikniki, bez względu na to, co ciocia Marta mówi o obfitym żniwie Pana, są niczym innym, jak dobrą wymówką dla niedzielnego obżarstwa i każdy wie, że przy takich okazjach więcej czasu spędza się w pobliskich krzakach niż na czytaniu Biblii.
Dodatkowym czynnikiem przynoszącym dochody kościelnym bazarom są powszechnie znane zabawy odpustowe - zwykły one oznaczać święto hołdujące ciału; obecnie zabawy takie są dobre, ponieważ przynoszą Kościołowi pieniądze, aby mógł on wygłaszać kazania przeciwko kuszeniu przez Diabla! Będzie się mówiło, że te rzeczy są tylko pogańskimi pomysłami i ceremoniami, które chrześcijaństwo jedynie zapożyczyło. Prawda, ale poganie rozkoszowali się cielesnymi uciechami i następnie byli za nie potępiani przez tych samych ludzi, którzy obchodzili ich rytuały, nazywając je tylko inaczej.
Księża i pastorzy są zawsze na czele demonstracji pokojowych, leżą też na torach kolejowych przed pociągami wiozącymi sprzęt wojskowy z równie wielkim oddaniem, jak ich duchowni bracia z tych samych seminariów, kapelani wojskowi błogosławiący kule, bomby i żołnierzy. Ktoś gdzieś musiał popełnić jakiś błąd. Czyż nie jest możliwe, że Szatan najbardziej nadaje się do wystąpienia jako oskarżyciel? Oczywiście, tak też został nazwany!
Gdy szczeniak dorasta, staje się psem; gdy topi się lód, nazywa się go wodą, gdy mija dwanaście miesięcy, bierzemy do ręki nowy kalendarz z odpowiednio uszeregowanymi imionami; gdy magia staje się naukowym faktem, zaczyna znajdować dla siebie miejsce w medycynie, astronomii itd. Gdy jakaś nazwa przestaje już do czegoś pasować, logika nakazuje zmienić ją na nową, bardziej pasującą do przedmiotu. Dlaczego wiec nie robimy podobnej aktualizacji na polu religijnym? Po co trwać przy nazywaniu religii tym samym mianem, skoro jej doktryny nie przystają już do swoich pierwotnych wzorców? Lub jeśli religia przez cały czas głosi to samo, ale jej zwolennicy nie praktykują już właściwych dla niej nauk, to dlaczego wciąż określają siebie nazwa odnoszącą się do wyznawców tej religii?
Jeżeli nie wierzysz w to, czego naucza cię twoja religia, po co trwać przy wierze sprzecznej z twoimi odczuciami. Nigdy nie głosowałbyś na osobę lub program, którym sam nie dowierzasz. Czemu wiec oddajesz swój wyznaniowy głos na religię niezgodną z twoimi przekonaniami? Nie masz prawa skarżyć się na sytuację polityczną, ponieważ sam wybrałeś i poparłeś ludzi, którzy ją stworzyli - dotyczy to również usuwania się w cień i zgadzania się dla świętego spokoju z sąsiadami, którym taka sytuacja odpowiada, tylko z tego powodu, że jesteś zbyt leniwy albo tchórzliwy, aby powiedzieć, co naprawdę myślisz. Tak same sprawy się mają z oddawaniem głosu na religię. Nawet jeżeli nie możesz być agresywnie szczery w swoich opiniach z powodu niemiłych konsekwencji ze strony szefów, miejscowych przywódców politycznych itp., możesz przynajmniej być szczery wobec samego siebie. W swoim własnym, domowym zaciszu, w gronie bliskich przyjaciół musisz wyznawać religię najbliższą TWOJEMU sercu.
"Satanizm opiera się na bardzo zdrowej filozofii" - wyemancypowanej. "Ale po co nazywa ją satanizmem? Dlaczego nie mogłaby się, na przykład, nazywać >>humanizmem<< lub nawiązywać do jakiegoś czarnoksięskiego zgromadzenia, czegoś nieco bardziej ezoterycznego - czegoś mniej rażącego". Istnieje co najmniej jeden ku temu powód. Humanizm nie jest religią. To po prostu styl życia bez ceremonii i dogmatów. Satanizm posiada zarówno ceremonie, jak i dogmaty. Dogmaty, co zostanie później wyjaśnione, są niezbędne.
Satanizm znacznie różni się od wszystkich innych tak zwanych religii światłości, zgrupowań czarnoksięskich i "białej" magii, jakie obecnie istnieją. Te sprawiedliwe dla samych siebie i butne religie protestują, ze członkowie ich wyznania używają siły magii tylko do altruistycznych celów. Sataniści patrzą z pogardą na zgrupowania wyznawców "białej" magii, ponieważ uważają, że altruizm na dłuższą metę jest grzechem. Brak chęci zdobywania rzeczy dla siebie to coś przeciwnego naturze. Satanizm wyraża formę kontrolowanego egoizmu. Nie znaczy to, że nigdy nie zrobisz nic dla kogoś innego. Jeśli zrobisz przyjemność komuś, na kim ci zależy, to jego szczęście da ci poczucie zadowolenia.
Satanizm opowiada się za zmodyfikowaną formą złotej reguły. Nasza interpretacja tej zasady brzmi: "Postępuj wobec innych tak, jak oni postępują wobec ciebie", ponieważ jeśli: "Postępujesz wobec innych tak, jak chciałbyś, żeby oni postępowali z tobą", a oni w zamian źle cię traktują, to dalsze okazywanie im szczególnych względów byłoby wbrew ludzkiej naturze. Powinieneś postępować z innymi tak, jak chciałbyś, żeby postępowali z tobą, ale jeśli twoja uprzejmość nie spotyka się z wzajemnością, powinno się ich traktować z całą surowością, na jaką sobie zasłużyli.
Ugrupowania zajmujące się białą magią twierdzą, że jeśli przeklniesz kogoś, obróci się to przeciwko tobie z potrójną siłą, przekleństwo spadnie na twoją głowę lub w jakiś inny sposób wróci do ciebie niczym bumerang. To jeszcze jeden element filozofii opartej na poczuciu winy utrzymywany przez ugrupowania neopogańskie i pseudochrześcijańskie. Białe wiedźmy chcą zgłębić czarnoksięstwo, ale nie mogą wyzbyć się ciążącego na nich: stygmatu. Dlatego też nazywają siebie białymi magami, opierając siedemdziesiąt pięć procent swojej filozofii na banalnych i stereotypowych chrześcijańskich dogmatach. Każdego; kto udaje, że interesuje się magią lub okultyzmem z innego powodu niż chęci powiększenia własnej siły i możliwości, należy uznać za najgorszego z możliwych hipokrytów. Satanista szanuje chrześcijaństwo, przynajmniej za to, że jest konsekwentne w swojej filozofii wszczepiania poczucia winy, ale nie może mieć nic innego prócz pogardy dla ludzi, którzy próbują sprawiać wrażenie uwolnionych od winy przez to, że wstępują do grup czarnoksięskich praktykując tę samą w swoich założeniach filozofie co chrześcijaństwo.
Biała magia rzekomo wykorzystywana jest tylko w dobrych i nieosobistych celach, a czarna magia - jak się twierdzi - jedynie w celach "złych" i egoistycznych. Satanizm nie widzi tu żadnej różnicy. Magia jest magią, niech się z niej korzysta, aby pomagała albo przeszkadzała. Satanista, będąc magiem, powinien posiadać zdolność decydowania o tym, co właściwe, aby następnie stosować swoja moc i osiągnąć zamierzony cel.
W czasie ceremonii białej magii praktykujący ja stoją w obrębie pentagramu, aby chronić się przed "złymi" mocami, które wzywają do pomocy. Sataniście wydaje się to nieco dwulicowe - wzywać do pomocy moce, a jednocześnie bronić się przed tymi samymi potęgami, które przywołano. Satanista zdaje sobie sprawę, że tylko poprzez wejście z nimi w całkowite przymierz może w pełni i bez hipokryzji wykorzystać dla swoich potrzeb Moce Ciemności.
W trakcie satanistycznej magicznej ceremonii jej uczestnicy NIE łącza rąk i nie bawią się w "kółko graniaste", NIE palą różnokolorowych świec odpowiadających rozmaitym życzeniom, NIE wykrzykują imion "Ojca, Syna i Ducha Świętego" podczas rzekomego praktykowania czarnej sztuki, NIE proszą o osobiste przewodnictwo "świętego" sprzyjające rozwiązaniu ich problemów, NIE nurzają się w cuchnących olejach w nadziei, że przyjdą pieniądze, NIE medytują w celu dostąpienia "wielkiego duchowego przebudzenia", NIE recytują długich zaklęć z imieniem Jezusa wtrącanym co kilka słów dla dobrego brzmienia itd., itd., ad nauseam!
BOWIEM - NIE jest sposób praktykowania satanistycznej magii. Jeżeli nie potrafisz pozbyć się obłudnego oszukiwania samego siebie, nigdy nie osiągniesz sukcesu jako magik, a tym bardziej jako satanista.
Satanistyczna religia nie tylko podniosła monetę - ale odwróciła ją zupełnie na drugą stronę. Z jakiego więc powodu miałaby ona popierać zasady, do których stoi w zdecydowanej opozycji, poprzez nazywanie się czymkolwiek innym niż mianem całkowicie związane z przeciwnymi doktrynami, które tworzą całą satanistyczną filozofię? Satanizm nie jest religią światłości; jest religią ciała, ziemskich rozkoszy i zmysłów - tego wszystkiego, czym rządzi Szatan, uosobienie Ścieżki Lewej Ręki.
Nie sposób uniknąć następnego pytania: "W porządku, nie można tego nazwać humanizmem, ponieważ humanizm to nie religia, ale dlaczego w ogóle mieć jakąś religię, skoro wszystko, co się robi, przychodzi niejako zgodnie z naturą? Dlaczego prostu nie robić tego?"
Współczesny człowiek przeszedł długą drogę, rozczarowały go nonsensowne dogmaty minionych religii. Żyjemy obecnie w oświeconych czasach. Psychiatria dokonała ogromnych postępów w uświadomieniu człowiekowi jego prawdziwej osobowości. Żyjemy w erze intelektualnej samowiedzy, jakiej nigdy nie widział świat.
Wszystko to bardzo dobrze wygląda, ALE ów nowy stan świadomości posiada jeden słaby punkt. Inną rzeczą jest rozumowe zaakceptowanie czegoś, odmienną zaś jego emocjonalne zaakceptowania. Istnieje pewna potrzeba, której psychiatria nie potrafi wyjaśnić - wrodzona ludzka potrzeba przemawiania do uczuć poprzez dogmaty. Człowiek potrzebuje ceremonii, rytuału, fantazji i magii. Psychiatria, pomijając wszystko dobre, co zdołała uczynić, pozbawiła człowieka czaru i fantazji, których dostarczały religie przeszłości.
Satanizm zdając sobie sprawę z bieżących potrzeb człowieka, wypełnia ogromną, szarą pustkę pomiędzy religia a psychiatrią. Filozofia satanistyczna łączy podstawowe zasady i dobre, uczciwe wyrażanie emocji lub dogmatów. W dogmatach nie ma nic złego pod warunkiem, że nie są oparte na pojęciach i czynnościach pozostających w zupełnej niezgodzie z ludzką naturą.
Za najszybszy sposób poruszania się pomiędzy dwoma punktami uważa się drogę po linii prostej. Jeśli wszystkie narosłe winy mogłyby obrócić się na korzyść, wyeliminowałoby to potrzebę intelektualnego oczyszczenia psychiki i jej wysiłku uwolnienia się od zahamowań. Satanizm to jedyna znana człowiekowi religia, która akceptuje człowieka takim, jakim on jest, i bardziej skłania do racjonalnego obracania złych rzeczy w dobre aniżeli do sięgania wstecz, aby wyeliminować zł rzeczy.
Z tego też powodu, po intelektualnym rozpracowaniu problemów za pomocą zdrowego rozsądku i zbliżeniu się do tego, czego nauczyła nas psychiatria, jeśli wciąż nie możesz wyzwoli się emocjonalnie od bezpodstawnego poczucia winy i nie czujesz się na siłach wprowadzić swoich teorii w życie, powinieneś nauczyć się sprawiać, aby twoja wina pracowała dla ciebie. Powinieneś działać zgodnie ze swoimi naturalnymi instynktami, a jeśli i wówczas nie potrafisz robić tego bez poczucia winy, znajdź rozkosz we własnej winie. Może to na pozór prowadzić do sprzeczności z zasadą, ale pomyśl o tym, że poczucie winy często pozwala dodać zmysłom smaku. Dorośli powinni brać lekcje u swoich dzieci. Dzieci często znajdują ogromne zadowolenie w robieniu rzeczy, których robić nie powinny.
Tak, czasy się zmieniły, ale człowiek nie. Podstawowe zasady satanizmu istniały zawsze. Jedyną rzeczą nową jest formalne zorganizowanie religii opartej na uniwersalnych cechach człowieka. Przez całe wieki wspaniałe budowle z kamienia, betonu, zaprawy murarskiej i stali poświęcane były ludzkiej wstrzemięźliwości. Już najwyższy czas, aby istoty ludzkie zaprzestały walczyć ze sobą i poświeciły swój czas budowaniu świątyń służących ludzkiemu zaspokojeniu.
Chociaż czasy się zmieniły i zawsze będą się zmieniać, człowiek pozostał w zasadzie taki sam. Przez dwa tysiące lat wyznaczał sobie pokutę za rzeczy, za które w ogóle nie powinien poczuwać się do winy. Zmęczeni jesteśmy odmawianiem sobie przyjemności życia, na jakie wszak zasłużyliśmy. Dzisiaj, jak zawsze, człowiek potrzebuje zabawić się raz na jakiś czas zamiast czekać na nagrodę w niebie. Dlaczego więc nie mieć religii opartej na zaspokojeniu? Oczywiście zgadza się to ze zwierzęcą naturą. Już dłużej nie będziemy trzęsącymi się w błaganiach słabeuszami przed obliczem bezlitosnego "Boga", który nie troszczy się o to, czy żyjemy czy umieramy. Jesteśmy pełnymi dla siebie szacunku, dumnymi ludźmi - jesteśmy satanistami!]]>
Dziewięć Twierdzeń Satanizmu

Księga Szatana- Ogień.

Księga Lucyfera- Oświecenie. Powietrze.

Poszukiwany! - Bóg żywy lub martwy
Bóg, którego bronisz, może być Tobą samym!
Niektóre przykłady nowej ery Szatana
Piekło, Diabeł, a także- jak sprzedać swoją duszę
4 Piekielni Książęta
Piekielne imiona
Miłość i nienawiść
Satanistyczny SEX
Nie wszystkie wampiry piją krew!
Zaspokojenie... nie przymus
O wyborze ofiary z człowieka
Życie po śmierci jako spełnienie ego

Święta religijne
Czarna Msza

Księga Beliala- panowanie na ziemi. Ziemia.

Teoria i praktyka magii Szatana (określenie i cel)
Trzy rodzaje satanistycznych rytuałów
Rytuał, czyli "intelektualna komora dekompresyjna"
Elementy potrzebne przy praktykowaniu satanistycznej magii
Satanistyczny rytuał
Przedmioty używane do satanistycznego rytuału

Księga Lewiatana- gniewne morze. Woda

Inwokacja zaklinająca pożądanie
Inwokacja do Szatana
Inwokacja zaklinająca zniszczenie
Inwokacja zaklinająca litość
Klucze Henochiańskie
PRZEDMOWA

Książka ta powstała, ponieważ - oprócz kilku wyjątków - każda rozprawa, praca naukowa lub "tajemniczy" grimo-ire, wszystkie "wielkie dzieła" na temat magii, to nic innego jak obłudne kłamstwa tworzone przez kierowanych poczuciem winy włóczęgów i ezoteryczny bełkot kronikarzy magicznej wiedzy, niezdolnych do obiektywnego przedstawienia tematu lub temu niechętnych. Kolejni pisarze w swoich wysiłkach zebrania zasad "białej i czarnej" magii zaciemniali obraz całego zagadnienia do tego stopnia, że niedoszły badacz czarów kończy wszystko głupio - wyciąga planszę z literami, mającą ułatwić kontakt z "tamta stroną", stoi w obrębie pentagramu i czekając na pojawienie się demona, podrzuca lekko źdźbła krwawnika (co praktykuje się w I-Ching) niczym czerstwe precle na stolnicy, aby przepowiedzieć przyszłość, która straciła jakiekolwiek znaczenie, uczęszcza na seminaria gwarantujące stłamszenie jego ego - a to samo czynią z jego portfelem - i w ogóle robi z siebie skończonego durnia w oczach tych, którzy wiedzą!

Prawdziwy mag zna okultystyczną literaturę obfitującą w kruche zwłoki wystraszonych umysłów i sterylnych ciał, samooszukujące się metafizyczne dzienniki i księgi zasad wschodniego mistycyzmu. Zbyt długo temat satanistycznej magii i filozofii opisywany był przez dziennikarzy o dzikim wzroku wybierających ścieżkę prawej ręki. Dawna literatura stanowi produkt uboczny umysłów przesiąkniętych strachem i porażka, nieświadomie napisany w sposób pomagający tym, którzy naprawdę rządzą światem i którzy z piekielnych tronów śmieją się z obrzydliwą radością.

Płomienie Piekła palą się jaśniej z powodu opału, jakiego dostarczyły owe tomy sędziwej dezinformacji i fałszywych przepowiedni.

W tej książce znajdziesz prawdę - i fantazję. Obie są sobie niezbędne, ale każda musi być poznana jako to, czym w istocie jest. Nie zawsze możesz być zadowolony z tego, co zobaczysz, zobaczysz!

Jest tutaj zawarta satanistyczna myśl przedstawiona z prawdziwie satanistycznego punktu widzenia.

Anton Szandor LaVey
Kościół Szatana
San Francisco, Walpurgisnacht 1968

PROLOG



Bogowie ścieżki prawej ręki sprzeczali się i kłócili w ciągu całej historii ziemi. Każde z tych bóstw oraz ich księża i pastorzy próbowali do swych własnych kłamstw dopasować filozofię. Okres zlodowacenia religijnej myśli może trwać w tym wielkim schemacie ludzkiego istnienia tylko przez określony czas. Bogowie skalani mądrością mieli swoje sagi, a ich milenium traktowano jak rzeczywistość. Każdy z nich, kroczący własną "boską" ścieżką do raju, oskarżał pozostałych o herezje i duchową nierozważność. Pierścień Nibelungów rzeczywiście niesie wieczne przekleństwo, ale tylko dlatego, że ci, którzy go szukają, myślą w kategoriach "Dobra" i "Zła" - sami będąc przez cały czas "Dobrymi". Bogowie przeszłości, aby żyć, stali się podobni do swoich diabłów. Ich kapłani kiepsko grali rolę diabła, choć starali się w ten sposób zapełnić swoje przybytki i płacić czynsz za świątynie. Niestety, zbyt długo studiowali "sprawiedliwość", przez co stworzyli marny i wypaczony obraz diabła. Tak więc wszyscy łączą ręce w "braterskiej" jedności i w desperacji idą do Walhalli na swe ostatnie wielkie ekumeniczne zgromadzenie. "Znajdując się blisko mroków i zmierzch bogów". Kruki nocy wylatują, aby przywołać Lokiego, który podłożył płomienie pod Walhallę za pomocą palącego się piekielnego trójzębu. Nastał świt. Blask nowego światła zrodził się z ciemności nocy i powstał Lucyfer, aby po raz kolejny powiedzieć: "To wiek Szatana! Szatan rządzi światem!" Bogowie niesprawiedliwych nie żyją. Jest to okres narodzin magii i nieskalanej mądrości. CIAŁO zatriumfowało i zostanie zbudowany wielki Kościół poświęcony jego imieniu. Zbawienie człowieka nie będzie już zależało od jego samozaprzeczenia. I stanie się wiadomym, że świat ciała i życia okaże się największym wstępem do wszelkich wiecznych rozkoszy!

REGIE SATANAS!
AVE SATANAS!
CHWAŁA SZATANOWI!

DZIEWIĘĆ TWIERDZEŃ SATANIZMU
1 Szatan reprezentuje zaspokojenie żądz zamiast wstrzemięźliwości.
2 Szatan reprezentuje pełnię życia zamiast duchowych mrzonek!
3 Szatan reprezentuje nieskalaną mądrość zamiast obłudnego oszukiwania samego siebie.
4 Szatan reprezentuje przychylność dla tych, którzy na to zasługują, zamiast marnowania miłości na niewdzięczników.
5 Szatan reprezentuje zemstę zamiast nadstawiania drugiego policzka!
6 Szatan reprezentuje odpowiedzialność w stosunku do odpowiedzialnych zamiast troski o psychicznych wampirów!
7 Szatan reprezentuje opinię, że człowiek jest zwierzęciem, niekiedy lepszym, ale częściej gorszym od czworonogów, z powodu zaś swojego "boskiego - duchowego i intelektualnego rozwoju" stał się najbardziej drapieżnym zwierzęciem ze wszystkich!
8 Szatan reprezentuje wszystkie tak zwane grzechy, ponieważ prowadzą one do psychicznego, umysłowego i emocjonalnego zadowolenia!
9 Szatan jest najlepszym przyjacielem, jakiego kiedykolwiek Kościół posiadał, ponieważ przez wszystkie te lata dawał mu zajęcie!


(OGIEŃ) - KSIĘGA SZATANA - PIEKIELNA DIATRYBA




Pierwsza część Biblii Szatana nie jest próbą bluźnierstwa, lecz raczej wyrażeniem, jak to można określić, "diabolicznego oburzenia". Diabeł zawsze był atakowany przez sprzymierzeńców Boga z całą bezwzględnością i bez żadnych zahamowań. Książę Ciemności, z powodu braku literatury nigdy nie miał szansy, aby wypowiedzieć się w taki sam sposób jak rzecznicy Pana Sprawiedliwych. Twardogłowi kaznodzieje definiowali w przeszłości "dobro" i "zło" tak jak im pasowało, pozostawiając w zapomnieniu każdego, kto nie zgadzał się z ich kłamstwami - zarówno w słowach, jak i czasami fizycznie. Ich wypowiedzi o "miłosierdziu", gdy dotyczą Jego Piekielnej Mości, stają się wierutnym kłamstwem i - co najbardziej nieuczciwe - ich religie ległyby w gruzach bez szatańskiego wroga. Smutne, że alegoryczna postać najbardziej odpowiedzialna za sukces duchowych religii przedstawiana jest w sposób możliwie najmniej miłosierny, okazujący się ponadto najkonsekwentniejszym nadużyciem - a dzieje się to za sprawą tych, którzy obłudnie głoszą zasady fair play! Przez te wszystkie stulecia, w ciągu których Diabeł był zakrzykiwany, nigdy nie zareplikował swoim oszczercom. Zawsze pozostawał dżentelmenem, podczas gdy ci, których wspierał, wściekali się i szaleli. Pokazał się jako wzór dobrych manier, ale teraz poczuł, że nadszedł czas, aby wrzasnąć z oburzeniem. Zdecydował, że już najwyższa pora odebrać to, co mu należne. Opasłe tomy pełne hipokryzji nikomu nie są już potrzebne. Do ponownego nauczania Prawa Dżungli wystarczy mała, krótka diatryba. Każdy jej wers jest piekłem. Każde słowo językiem ognia. Płomienie Piekła buchają dziko... i oczyszczają! Czytaj i poznaj Prawa!

I
1 Wśród tej jałowej dziczy z kamienia i stali wznoszę swój głos abyś mógł go usłyszeć. Zwracam się na Wschód i na Zachód. Północ i na Południe daję znak i ogłaszam: Śmierć dla słabeuszy, bogactwa dla silnych!
2 Otwórzcie swoje oczy, abyście mogli zobaczyć. O! ludzie o spleśniałych umysłach, słuchajcie mnie, wy błądzące miliony!
3 Staję bowiem na czele, aby rzucić wyzwanie mądrości świata i zakwestionować "prawa" człowieka i "Boga"!
4 Proszę o uzasadnienie waszych złotych zasad i pytam was, z jakiego powodu przestrzegacie waszych dziesięciu przykazań.
5 Ponieważ do tej pory nie uczynił tego żaden z twoich bożków, ja ci pozwalam, a ten, kto powiedział do mnie "i będziesz", jest moim śmiertelnym wrogiem!
6 Zanurzam palec wskazujący w wodnistej krwi waszego bezsilnego, szalonego odkupiciela i piszę nad jego rozdarta cierniem brwią: PRAWDZIWY książę zła - król niewolników!
7 Żadne wiekowe kłamstwo nie będzie dla mnie prawdą, żaden ciasny dogmat nie powstrzyma mojego pióra!
8 Zrywam ze wszystkimi konwencjami, które nie prowadzą do mojego ziemskiego sukcesu i szczęścia.
9 Powstaję wśród rozpętanej, srogiej inwazji zasad mocy!
10 Spoglądam w szklane oko waszego przerażającego Jahwe, szarpię go za brodę; wznoszę szeroki topór i rozpoławiam jego wyżartą przez robaki czaszkę!
11 Wysadzam w powietrze ohydne treści filozoficzne pobielonych grobów i śmieję się z sardonicznym oburzeniem!

II
1 Spojrzyjcie na krucyfiks; cóż on symbolizuje? Bladą nieudolność wiszącą na drzewie.
2 Kwestionuję wszystko. Gdy staję przed rozkładającymi się i pomalowanymi fasadami waszych wyniosłych moralnych dogmatów, piszę o tym literami jaskrawej pogardy: Spójrzcie i zobaczcie - to wszystko kłamstwo!
3 Zbierzcie się wokół mnie, o wy skażeni śmiercią, a ziemia stanie się waszą.
4 Zbyt długo trupiej ręce pozwalano wyjaławiać żywą myśl!
5 Zbyt długo prawda i kłamstwo, dobro i zło przeinaczane były przez fałszywych proroków!
6 Żadnej wiary nie da się przyjąć na podstawie autorytetu "boskiej" natury. Religie muszą zostać zweryfikowane. Żadnego dogmatu moralnego nie można brać za pewnik - żadna miara nie może określać, co ma być deifikowane. Kodeksy moralne nie posiadają w sobie wrodzonej świętości, są jak drewniane posągi sprzed lat będące wytworami ludzkich rąk, a co człowiek stworzył, człowiek może zniszczyć!
7 Ten, kto nie kwapi się, aby uwierzyć w cokolwiek lub wszystko, posiadł wielką mądrość, ponieważ wiara w jedną fałszywą zasadę jest przyczyną wszelkiej głupoty!
8 Podstawowy obowiązek każdej nowej ery polega na wyniesieniu nowych ludzi, aby ci ustanawiali prawa prowadzące do materialnego sukcesu - aby zerwali zardzewiałe kłódki i łańcuchy obumarłych zwyczajów, które zawsze powstrzymywały zdrowy rozwój. Teorie i zasady, które mogły dla naszych przodków oznaczać życie, nadzieje i wolność, mogą teraz oznaczać zniszczenie, niewolnictwo i hańbę!
9 Ponieważ zmienia się środowisko, żaden ludzki ideał nie jest pewny!
10 Dlatego tam, gdzie kłamstwo w jakimkolwiek momencie buduje sobie tron, niech będzie zaatakowane bez litości i bez żalu, ponieważ podczas dominacji niewygodnego kłamstwa nikt nie może pomyślnie się rozwijać.
11 Niech ustanowione sofizmaty będą zdetronizowane, wykorzenione, wypalone i zniszczone, ponieważ są wyraźną groźbą dla wszelkiej prawdziwej szlachetności myśli i czynu!
12 Jeśli wykaże się, że jakakolwiek domniemana "prawda" jest niczym innym jak pustą fikcją, niech będzie bezceremonialnie ciśnięta w ciemność pomiędzy umarłych bogów, umarłe imperia, umarłe filozofie i cały inny niezliczony zbiór odpadków i śmieci!
13 Najbardziej niebezpiecznym ze wszystkich intronizowanych kłamstw jest to uświęcone i uprzywilejowane - kłamstwo powszechnie uważane za wzór prawdy. Jest płodną matką wszystkich innych powszechnych błędów i oszustw. Jest hydrogłowym drzewem bezrozumności o tysiącu korzeni. To rak toczący społeczeństwo!
14 Kłamstwo, które rozpoznano, jest już w połowie wykorzenione, ale takie, które nawet ludzie inteligentni przyjmują za fakt - kłamstwo, które zostało wpojone małemu dziecku na kolanach matki - jest bardziej niebezpieczne i trudniejsze do zwalczenia niż szerząca się zaraza!
15 Popularne kłamstwa zawsze były najsilniejszymi wrogami osobistej wolności. Istnieje tylko jeden sposób, aby sobie z nimi poradzić - wytnij je do samego dna, jak raka, zniszcz ich korzenie i gałęzie, unicestwij je, inaczej one unicestwią nas!

III
1 "Kochajcie się wzajemnie" - powiedziano, że to naczelne prawo, ale jaka siła nakazała, aby tak było? Na jakiej racjonalnej podstawie opiera się ewangelia miłości? Dlaczego nie powinienem nienawidzić swoich wrogów? Jeśli będę ich "kochać", czy to nie sprawi że znajdę się na ich łasce!
2 Czy można uznać za naturalne, aby wrogowie byli dla siebie dobrzy - CZYM JEST DOBRO?
3 Czy poraniona i krwawiąca ofiara może "kochać" zbroczone krwią szczęki które wyrywają jej członki?
4 Czy wszyscy nie jesteśmy za sprawą instynktu drapieżnymi zwierzętami? Jeżeli ludzie zupełnie przestaną na siebie polować, czy będą mogli dalej istnieć!
5 Czy "namiętność i cielesne żądze" nie są prawdziwszym określeniem "miłości" niż rozumienie tego pojęcia w kategoriach utrzymania ciągłości gatunku? Czy "miłość" opisywana w wypłowiałych księgach nie jest po prostu eufemizmem seksualnej aktywności, albo może "wielki nauczyciel" gloryfikuje eunuchów?
6 Kochaj swoich wrogów i czyń dobrze tym, którzy cię nienawidzą i wykorzystują - czyż to nie jest godna pogardy filozofia spaniela, który przewraca się łapami do góry, gdy się go kopnie?
7 Musisz nienawidzić swoich wrogów z całego serca i jeśli ktoś uderzy cię w policzek, TRZAŚNIJ go w jego! pobij go na głowę, ponieważ samoobrona jest najwyższym prawem!
8 Ten, kto nadstawia drugi policzek, jest tchórzliwym psem!
9 Odpłać ciosem za cios, pogardą za pogardę, przekleństwem za przekleństwo - mając w tym swój spory udział! Oko za oko, ząb za ząb, zawsze po czterokroć, po stokroć! Stań się Postrachem dla swojego przeciwnika i jeżeli wejdzie ci w drogę posiądzie dodatkową mądrość, aby przemyśleć swoje posunięcie. Masz więc sprawić, abyś pod każdym względem budził szacunek i twoja dusza - twoja nieśmiertelna dusza - będzie żyła, i to nie w niepojętym raju, ale w umysłach i energii tych, u których wzbudziłeś szacunek.

IV
1 Życie jest wielkim zaspokojeniem - śmierć wielką wstrzemięźliwością. Dlatego wykorzystaj życie - TU I TERAZ!
2 Nie istnieją niebiosa pełne chwały i piekło, w którym smażą się grzesznicy. Tu i teraz jest dzień naszej męki! Tu i teraz - dzień naszej radości! Tu i teraz - nasza szansa. Wybierz więc dzień, tę godzinę, ponieważ nie było żadnego zbawiciela!
3 Powiedz swojemu sercu: "Ja jestem swoim własnym zbawicielem".
4 Nie dopuść do siebie tych, którzy mogliby cię prześladować. Niech ci, którzy twierdzą, że jesteś zgubiony, wpadną w pomieszanie i okryją się niesławą. Niech będą jak śmieci rzucone na pastwę cyklonu, a kiedy upadną, ciesz się własnym zbawieniem.
5 Wtedy wszystkie twoje kości powiedzą z dumą "Kto mi dorówna? Czy nie byłem wystarczająco silny dla moich przeciwników? Czy nie zbawiłem SAMEGO SIEBIE własnym umysłem i ciałem?"

V
1 Niech będą błogosławieni silni, albowiem do nich należeć będzie ziemia - niech będą przeklęci słabi, albowiem odziedziczą jarzmo!
2 Niech będą błogosławieni potężni, albowiem inni oddadzą im cześć - niech będą przeklęci maluczcy, ponieważ zostaną wymazani z pamięci!
3 Niech będą błogosławieni śmiali, albowiem staną się panami świata - niech będą przeklęci cnotliwie pokorni, albowiem zostaną rozdeptani rozszczepionymi kopytami!
4 Niech będą błogosławieni zwycięscy, albowiem zwycięstwo jest podstawą prawa - niech będą przeklęci pokonani, ponieważ będą na zawsze poddanymi!
5 Niech będą błogosławieni żelaznoręcy, albowiem nieudolni będą przed nimi umykać - niech będą przeklęci ubodzy duchem, albowiem będzie się ich opluwać!
6 Niech będą błogosławieni prowokujący śmierć, albowiem długie będą ich dni na świecie - niech będą przeklęci ci, którzy spoglądają na lepsze życie poza grobem, albowiem zgubią się w tłumie!
7 Niech będą błogosławieni ci, którzy obalają złudne nadzieje, albowiem oni są prawdziwymi Mesjaszami - niech będą przeklęci czciciele boga, albowiem staną się zarżniętymi owcami!
8 Niech będą błogosławieni mężni, albowiem oni posiądą wielki skarb - niech będą przeklęci wierzący w dobro i w zło, albowiem boją się własnego cienia!
9 Niech będą błogosławieni ci, którzy wierzą w to, co jest dla nich najlepsze, albowiem strach nie zagości w ich umysłach - niech będą przeklęte "owieczki boże", albowiem wykrwawione staną się bielsze niż śnieg!
10 Niech będzie błogosławiony człowiek posiadający wrogów, albowiem uczynią go bohaterem - niech będzie przeklęty czyniący dobro innym, którzy w zamian za to szydzą z niego, albowiem będzie wzgardzony!
11 Niech będą błogosławieni ludzie o wszechmocnych umysłach, albowiem ich uniosą wiatry - niech będą przeklęci ci, którzy podają kłamstwa za prawdę, a prawdę za kłamstwa, albowiem budzą obrzydzenie!
12 Niech będą po trzykroć przeklęci słabi, którzy poprzez swoja niepewność są niegodziwi, albowiem będą służyć i cierpieć!
13 Anioł samoułudy zasiedla dusze "sprawiedliwych" - wieczny płomień mocy płynący z radości zamieszkuje w ciele satanisty!






(POWIETRZE) - KSIĘGA LUCYFERA - OŚWIECENIE




Rzymski bóg Lucyfer był tym, który niesie światło, duszę powietrza, uosabiając oświecenie. W mitologii chrześcijańskiej stał się synonimem zła; tylko tego można było oczekiwać od religii, których samo istnienie opiera się na niejasnych definicjach i fałszywych wartościach! Nadszedł jednak czas, aby wszystko wyjaśnić. Należy przeciwdziałać obłudnemu moralizmowi i ukrytym nieścisłościom. Większość opowieści i sztuk teatralnych ukazujących oddawanie czci Diabłu, bez względu na to, jak są zabawne, musi być uznana za przestarzałe absurdy, ponieważ takimi są faktycznie. Zostało powiedziane, że "prawda uczyni człowieka wolnym". Prawda sama w sobie jednak jeszcze nikogo nie wyzwoliła. Tylko ZWĄTPIENIE jest w stanie spowodować wyzwolenie umysłu. Bez tego cudownego elementu - zwątpienia - drzwi, przez które wydostaje się prawda, byłyby szczelnie zamknięte, nienaruszone mimo usilnych starań tysiąca Lucyferów. Jakże zrozumiałym staje się fakt, że Pismo święte nazywa władcę Piekła "ojcem kłamstw" - wspaniały przykład odwrócenia charakteru postaci. Jeżeli miałoby się uwierzyć w teologiczne oskarżenie, że Diabeł reprezentuje kłamstwo, należałoby oczywiście wnioskować, ze TO ON, A NIE BÓG USTANOWIŁ WSZYSTKIE DUCHOWE RELIGIE I NAPISAŁ WSZYSTKIE ŚWIĘTE BIBLIE! Gdy jedna wątpliwość rodzi drugą, długo pęczniejąca kłamstwem bańka grozi w końcu pęknięciem. Dla tych, którzy już zwątpili w domniemane prawdy, książka ta jest objawieniem. Wtedy powstanie Lucyfer. Nadszedł czas zwątpienia! Bańka fałszu pęka, a ów dźwięk to grzmiący krzyk świata!



- POSZUKIWANY! - BÓG ŻYWY LUB MARTWY

Bardzo typowym nieporozumieniem jest twierdzenie, jakoby satanista nie wierzył w Boga. Koncept "Boga" w człowieczej interpretacji tak bardzo się przez te wszystkie wieki różnił, ze satanista po prostu przyjmuje taki, jaki mu najbardziej odpowiada. To człowiek zawsze stwarzał swoich bogów, nie zaś oni jego. Dla niektórych Bóg jest łaskawy, dla innych przerażający. Przez satanistę "Bóg" - jakkolwiek by się go nazwało lub w ogóle bezimienny - postrzegany jest jako równoważący czynnik natury, nie zajmujący się ludzkim cierpieniem. Ta potężna siła, która przenika i równoważy wszechświat, jest zbyt bezosobowa, aby zajmować się szczęściem bądź niedolą stworzeń z krwi i kości na tej kulce brudu, na której właśnie żyjemy.
Każdy, kto uważa Szatana za uosobienie zła, powinien zastanowić się nad wszystkimi mężczyznami, kobietami, dziećmi i zwierzętami, o których śmierci zadecydowała "wola Boża". Oczywiście, że osoba rozpaczająca nad nieodwracalną stratą swojego ukochanego zdecydowanie wolałby, aby dalej z nią pozostawał zamiast spoczywać w Bogu! Duchowny obłudnie na to odpowie: "Mój drogi, taka była wola Boska" lub "Mój synu, przebywa teraz u Pana". Frazesy takie zawsze stanowiły wygodny sposób wybaczenia Bogu lub wytłumaczenia jego okrucieństwa. Jeżeli Bóg sprawuje nad wszystkim całkowitą kontrolę i jest tak łaskawy, za jakiego uchodzi, to dlaczego pozwala, aby wszystkie te rzeczy miały miejsce? Zbyt długo wierni znajdowali oparcie w swoich bibliach i kodeksach, aby czemuś zaprzeczyć lub coś sobie potwierdzić, usprawiedliwić, wybaczyć bądź zinterpretować.
Satanista zdaje sobie sprawę, że człowiek sam odpowiada za wszystko, i nie ma złudzeń, że ktoś martwi się o niego czy o to, co dzieje się we wszechświecie. Nie będziemy już dłużej siedzieć z założonymi rękami i nic nie robiąc przyjmować "los" takim, jakim on jest, ponieważ zostało to powiedziane w rozdziale takim a takim, w psalmie takim a takim - i to już powinno wystarczyć! Satanista wie, że modlitwa nie przynosi absolutnie nic dobrego - co więcej, zmniejsza szanse na powodzenie, bowiem głęboko wierzący zbyt często w spokoju ducha modli się tylko o coś, zamiast wziąć się do roboty i zrobić to o wiele szybciej samemu!
Satanista wystrzega się takich słów jak "nadzieja" i "modlitwa", gdyż oznaczają one obawę. Jeśli mamy nadzieję i modlimy się, aby coś się zdarzyło, nie postępujemy we właściwy sposób prowadzący do osiągnięcia celu. Satanista zdając sobie sprawę, że cokolwiek otrzymuje, osiąga to w rezultacie własnych starań, bierze los w swoje ręce zamiast modlić się do Boga, aby ten zrobił to za niego. Pozytywne myślenie i pozytywne działanie prowadzi do sukcesu.
Tak samo jak satanista nie modli się do Boga o pomoc, nie modli się o przebaczenie za swoje złe czyny. W innych religiach, gdy ktoś popełni coś złego, albo modli się do Boga o przebaczenie, albo spowiada się ziemskiemu pośrednikowi i prosi go, aby on modlił się do Boga o wybaczenie jego grzechów. Satanista wie, że skoro modlitwa nie przynosi nic dobrego, spowiadanie się innemu człowiekowi, niczym się odeń nie różniącemu, daje jeszcze mniej, a w dodatku poniża.
Gdy satanista zrobi coś niewłaściwego, pozostaje świadomy, ze popełnianie błędów jest dla człowieka czymś naturalnym - i jeśli naprawdę żałuje tego, co zrobił, postara się więcej nie powtórzyć tego samego błędu. Jeśli zaś nie żałuje tego, co uczynił, a ponadto wie, że będzie dalej tak postępował, nie widzi żadnej potrzeby spowiadania się i proszenia o wybaczenie. Lecz tak właśnie się dzieje. Ludzie spowiadają się ze swoich grzechów po to, aby oczyścić własne sumienie - i aby móc dalej swobodnie grzeszyć, najczęściej popełniając ten sam grzech.
Istnieje tak wiele różnych interpretacji Boga, w zwykłym sensie tego słowa, jak wiele jest różnych typów ludzi. Wyobrażenia rozciągają się od wiary w Boga pojmowanego jako jakiś dziwny rodzaj "uniwersalnego umysłu wszechświata" do wizji antropomorficznego bóstwa z długa siwą brodą, w sandałach, które śledzi wszelkie poczynania każdego stworzenia.
Nawet w obrębie danej religii subiektywne wyobrażenia Boga różnią się od siebie zasadniczo. Niektóre religie posuwają się tak daleko, że przyczepiają etykietę heretyka każdemu, kto należy do innej sekty religijnej niż ich własna, pomimo że ogólne założenia doktrynalne i wyobrażenia o pobożności mają prawie takie same. Na przykład katolicy uważają, że protestanci skazani są na potępienie z tego prostego powodu, że nie należą do Kościoła katolickiego. Z tej samej przyczyny wiele odłamów wiary chrześcijańskiej, jak Kościół ewangelicki czy grupy Kościołów odrodzonych, wierzy, że katolicy są poganami ponieważ oddają cześć wizerunkom (Chrystusa przedstawia się na nich w sposób najbardziej zbliżony do psychologicznych wyobrażeń jego czcicieli, a z drugiej strony chrześcijanie krytykują "pogan" za oddawanie czci symbolom i posążkom). Żydzi z kolei zawsze byli utożsamiani z Diabłem.
Chociaż we wszystkich religiach bóg jest zasadniczo ten sam, każdy uważa, że wybrane przez innych drogi prowadzą do potępienia, a co więcej - wszyscy oni modlą się w intencji pozostałych! Gardzą swoimi braćmi ścieżki prawej ręki, bowiem ich religie przypięły sobie inne etykiety i muszą w jakiś sposób dać upust swoim animozjom. Cóż może być lepszego od "modlitwy"! To niezwykle cyniczny sposób powiedzenia: "Nienawidzę tego, w co wierzysz" pod cienką przykrywką modlitwy za własnego wroga! Modlitwa za własnego wroga służy jedynie podtrzymaniu gniewu, w dodatku wyjątkowo podłego!
Jeżeli występuje tyle gwałtownych sprzeczności dotyczących właściwego sposobu oddawania czci Bogu, to jak wiele musi być różnych interpretacji Boga - i która jest właściwa?
Wszyscy wyznawcy "światłości wiekuistej" starają się przypodobać Bogu, aby po śmierci "perłowe wrota" stanęły przed nimi otworem. Nawet jeśli człowiek nie przeżył swojego życia w zgodzie z zasadami własnej wiary, może jeszcze w ostatniej chwili wezwać duchownego do swego łoża śmierci, aby ten udzielił mu rozgrzeszenia. Wówczas ksiądz lub pastor przybywa pospiesznie, aby "uregulować sprawy" z Bogiem i dopilnować czy paszport do Królestwa Niebieskiego jest w porządku. (Jezydzi, sekta wyznawców Diabła - wychodzą z innego założenia. Wierzą, że Bóg jest wszechmocny i jednocześnie wszystko wybaczający. W związku z tym zwracają się do Diabła, któremu również muszą oddawać cześć, ponieważ to on właśnie kieruje ich życiem podczas pobytu tu na ziemi. Tak silnie wierzą, że Bóg wybaczy im wszystkie grzechy przy ostatnim namaszczeniu, ze nie odczuwają najmniejszej potrzeby liczenia się z opinią Boga w ciągu całego swojego życia).
Wszystkie sprzeczności w chrześcijańskich pismach sprawiają, że wiele osób nie jest obecnie w stanie racjonalnie zaakceptować chrześcijaństwa w formie dotąd praktykowanej. Bardzo wielu zaczyna wątpić, w istnienie Boga, w przyjętym przez chrześcijaństwo rozumieniu tego słowa. Zaczynają wiec nazywać samych siebie "chrześcijańskimi ateistami". Faktem jest, że Biblia chrześcijańska okazuje się gmatwaniną sprzeczności, ale cóż zawiera w sobie więcej sprzeczności od określenia "chrześcijański ateista"?
Jeżeli wybitni reprezentanci wyznania chrześcijańskiego odrzucają minione interpretacje Boga, jak mogą oczekiwać, że ich wierni będą stosować się do reguł zamierzchłej religijnej tradycji?
Przy całej tej debacie nad tym, czy Bóg jest żywy czy martwy, nasuwa się wniosek, że jeśli faktycznie żyje, lepiej by dla niego było, aby WYZDROWIAŁ!



BÓG, KTÓREGO BRONISZ, MOŻE BYĆ TOBĄ SAMYM!

Wszystkie religie o charakterze duchowym są wymysłem człowieka. Stworzył on cały system bogów, używając tego właśnie swojego cielesnego mózgu. Tylko dlatego, że posiada on własne ego, z czym nie może się pogodzić, musiał je eksterioryzować i przyoblec w kształt jakiegoś wielkiego duchowego symbolu, który nazwał "Bogiem".
Bóg może robić wszystkie zabronione człowiekowi rzeczy - takie jak zabijanie ludzi, czynienie cudów w celu zaspokajania własnych zachcianek, sprawowanie władzy bez wyraźnych oznak odpowiedzialności itd. Jeżeli człowiek potrzebuje i uznaje takiego boga, w takim razie oddaje cześć istocie, którą wymyślili ludzie. Tak wiec ODDAJE ON CZEŚĆ, POPRZEZ POŚREDNIKA, CZŁOWIEKOWI, KTÓRY TEGO BOGA STWORZYŁ. Czy nie byłoby bardziej rozsądne, aby czcił on boga stworzonego przez niego samego, odpowiadającego jego emocjonalnym potrzebom - a przy tym najlepiej wyrażającego esencję cielesnego i duchowego istnienia, którego mocą twórczą jest przede wszystkim wymyślanie boga?
Jeżeli człowiekowi aż tak zależy na eksterioryzacji swojej prawdziwej natury w formie "Boga", to dlaczego boi się tego swojego prawdziwego ja, bojąc się "Boga" - dlaczego wychwala swoją prawdziwą naturę, wychwalając "Boga" - dlaczego pozostaje tak daleko od "Boga", ABY BRAĆ UDZIAŁ W RYTUAŁACH I RELIGIJNYCH CEREMONIACH ODBYWAJĄCYCH SIĘ W JEGO IMIENIU?
Człowiek potrzebuje rytuałów i dogmatów, ale żadne prawo nie mówi o tym, że uzewnętrzniony bóg potrzebny jest do brania udziału w rytuałach i ceremoniach odprawianych w imię boga! Czy nie mogłoby się zdarzyć, że gdy zniknie już przepaść pomiędzy człowiekiem i jego "Bogiem", dostrzeże on wypełzającego demona dumy - to żywe ucieleśnienie Lucyfera, które pojawiło się w samym jego wnętrzu? Nie może on już dłużej postrzegać siebie w dwóch postaciach, cielesnej i duchowej, ale zauważa, że łączą się one ze sobą w jedno i ku swojej niezmiernej zgrozie odkrywa, iż jest tylko tworem cielesnym - I ZAWSZE NIM BYŁ! Wtedy albo śmiertelnie siebie nienawidzi, z każdym dniem coraz bardziej - albo cieszy się z tego, że jest tym, czym jest!
Jeżeli nienawidzi siebie, poszukuje nowych, bardziej zawiłych ścieżek do duchowego "oświecenia" w nadziei, że może znowu uda mu się rozdzielić samego siebie w poszukiwaniu silniejszych i bardziej uzewnętrznionych "bogów", aby wysmagać swą biedną, żałosną skorupę. Jeżeli akceptuje samego siebie, ale zdaje sobie sprawę, że rytuały i ceremonie są ważnym czynnikiem, który stworzone przez niego religie wykorzystują w celu utrzymania jego wiary w kłamstwo, wtedy jest to TA SAMA FORMA RYTUAŁU, która utrzymuje go w wierze w prawdę - prymitywne, pogańskie widowisko przydające jego świadomości swą własną majestatyczną egzystencję dodatkowej substancji.
Cała religijna wiara w kłamstwa zniknie za sprawą zbliżenia się człowieka do samego siebie i oddalenia od "Boga", a zbliżenia do "Diabła". Jeżeli to właśnie wyraża diabeł, a człowiek przebywa i żyje w jego świątyni, gdzie ścięgna Szatana poruszają jego mięśniami, wtedy albo ucieka on od docinków i złośliwości cnotliwych, albo też trwa dumnie w swoich ziemskich kryjówkach, manipulując pozbawionym rozumu motłochem za pomocą swej szatańskiej mocy, dopóki nie nadejdzie dzień, w; którym będzie mógł wyjść w chwale i ogłosić: "JESTEM SATANISTĄ! POCHYLCIE CZOŁA, GDYŻ TO JA JESTEM NAJDOSKONALSZYM UCIELEŚNIENIEM LUDZKIEGO ŻYCIA!"



NIEKTÓRE PRZYKŁADY NOWEJ ERY SZATANA

Siedmioma grzechami głównymi w Kościele katolickim są: chciwość, pycha, zazdrość, gniew, nieumiarkowanie w jedzeniu i piciu, nieczystość i lenistwo. Satanizm nakłania do folgowania sobie w każdym z tych "grzechów", ponieważ wszystkie one prowadzą do psychicznego, umysłowego i emocjonalnego zadowolenia.
Satanista wie, że nie ma nic złego w tym, że jest się chciwym, ponieważ oznacza to tylko, że chce on mieć więcej niż obecnie posiada. Zazdrość oznacza spoglądanie z uznaniem na to, co mają inni, i pragnienie posięścia podobnych rzeczy samemu. Zazdrość i chciwość są siłami motywującymi ambicję - a bez ambicji niewiele ważnych spraw można osiągnąć. Nieumiarkowanie w jedzeniu jest po prostu jedzeniem więcej niż potrzeba, aby utrzymać się przy życiu. Gdy przejadasz się aż do otyłości, kolejny grzech - pycha - skłoni cię do starań o taki wygląd, dzięki któremu odzyskasz szacunek dla siebie.
Każdy, kto kupuje sobie jakieś ubranie w innym celu niż przykrycie swojego ciała i zabezpieczenie przed żywiołami, popada w pychę. Sataniści często spotykają się z szydercami, którzy utrzymują, że noszenie ozdób nie jest potrzebne. Należy jednak udowodnić tym przeciwnikom ozdóbek, że spośród kilku rzeczy, jakie mają na sobie, nie wszystkie służą tylko zapewnieniu im ciepła. Nie ma osoby na świecie, która całkowicie wyzbyła się ozdób. Satanista udowadnia, że każdy ornament na ciele tego, który nimi gardzi, dowodzi, że również on popełnia grzech pychy. Bez względu na to, jak wygadany cynik próbuje w swoich intelektualnych rozważaniach wykazać, że jest mu to obce, wciąż nosi na sobie dowody pychy.
Niechęć do porannego wstawania oznacza dopuszczanie się grzechu lenistwa, a jeśli do tego leży się w łóżku wystarczająco długo, istnieje możliwość popełnienia kolejnego grzechu - pożądania. Posiadanie najbardziej emocjonującego pragnienia seksualnego oznacza, że jest się winnym grzechu pożądania. W celu zapewnienia utrzymania ludzkiego gatunku natura stworzyła pożądanie jako drugi najsilniejszy instynkt, zaraz po instynkcie samozachowawczym. Zdając sobie z tego sprawę, Kościół katolicki stworzył cudzołóstwo jako "grzech pierworodny". W ten sposób utwierdza wszystkich w przekonaniu, że nikt nie może uniknąć grzechu. Sam fakt naszego istnienia to wynik grzech - grzechu pierworodnego!
Najsilniejszym instynktem wszystkich żywych istot jest instynkt samozachowawczy, który doprowadza nas do ostatniego z siedmiu grzechów głównych - gniewu. Czyż nie winniśmy uznawać, że nasz instynkt samozachowawczy budzi się, gdy ktoś nas zrani, że wpadamy w gniew, aby obronić się przed kolejnym atakiem? Satanista wyznaje motto: "Jeżeli ktoś uderzy cię w policzek, trzaśnij i jego!" Nie pozostawaj dłużnym za: wyrządzone ci zło. Bądź jak lew na drodze - niebezpieczny nawet wówczas, gdybyś miał zostać pokonany!
Ponieważ naturalne instynkty człowieka prowadzą go do grzechu, wszyscy ludzie są grzesznikami, wszyscy grzesznicy zaś idą do piekła. Skoro każdy idzie do piekła, to znaczy, że spotkasz tam wszystkich swoich przyjaciół. Niebo musi by zatem zamieszkane przez jakieś raczej dziwne istoty, zabiegające o znalezienie się w miejscu, gdzie będą przez całą wieczność brzdąkać na harfach.
"Czasy się zmieniły. Religijni przywódcy nie głoszą już, że całe nasze naturalne życie jest grzechem. Nie uważamy już, że seks to coś nieczystego - lub że duma z siebie przynosi wstyd - lub że złem jest chęć posiadania rzeczy, jakie inni mają". Oczywiście, że nie, czasy się zmieniły! "Jeżeli chcesz na to dowodu, wystarczy popatrzeć, jak bardzo liberalne stały się Kościoły. Z jakiego powodu praktykują wszystkie te rzeczy, które są zgodne z twoimi własnymi wierzeniami".
Sataniści przez cały czas słyszą te i podobne twierdzenia i z całego serca się z nimi zgadzają. ALE skoro świat aż tak się zmienił, to w jakim celu trzymać się umierającej wiary? Jeżeli wiele religii zaprzecza swoim własnym pismom, ponieważ są przestarzałe, i hołduje filozofiom satanizmu, dlaczego nie nazwać tego właściwym imieniem - satanizm? Z całą pewnością byłoby w tym o wiele mniej hipokryzji.
W ostatnich latach podjęto próby humanizacji duchowej koncepcji chrześcijaństwa. Przejawiało się to w najbardziej oczywistych nie zaś jego aspektach duchowych. Msze, które niegdyś celebrowano wyłącznie po łacinie, odprawiane są obecnie w językach narodowych, co tylko przyczyniło się do łatwiejszego zrozumienia wszystkich nonsensów, a jednocześnie pozbawiło ceremonię ezoterycznego charakteru - logicznego skutku zasad dogmatu. O wiele łatwiej wywoła emocjonalne reakcje za pomocą niezrozumiałych słów i fraz, niż uczynić to za pośrednictwem twierdzeń, które nawet najprostszy umysł zakwestionuje, gdy wypowie się je w zrozumiałym dla niego języku.
Jeżeli księża i pastorzy mieliby użyć tych samych środków co przed stu laty, aby zapełnić kościoły w czasach obecnych, oskarżeni by zostali o herezje, nazwani diabłami, posądzeni o zacofanie, a z całą pewnością bez wahania ekskomunikowani.
Wierni lamentują: "Musimy dotrzymywać kroku zmieniającym się czasom", zapominając, że z powodu czynników ograniczających i głęboko zakorzenionych praw religii światłości zmiany nigdy nie będą na tyle wystarczające, aby zaspokoić oczekiwania człowieka.
Niegdyś religie zawsze wyrażały duchową naturę człowieka, poświęcając bardzo niewiele uwagi jego cielesnym czy przyziemnym potrzebom lub w ogóle zapominając o nich. Uważano, że życie ziemskie jest tylko stanem przejściowym, a ciało jedynie skorupą; przyjemności fizyczne są trywialne, a cierpienie winno być istotnym przygotowaniem do "Królestwa Bożego". Jakżeż daleko posunąć się można w hipokryzji, skoro "sprawiedliwi" dokonują zmian w swojej religii dla dotrzymania kroku zmianom ludzkiej natury! Jedyny sposób na to, aby chrześcijaństwo mogło kiedykolwiek całkowicie służyć człowiekowi, stanowi przejście na satanizm - i to już TERAZ.
Stało się konieczne, aby wyszła z ukrycia NOWA religia, oparta na naturalnych instynktach człowieka. Nadano jej już imię. Brzmi ono satanizm. To ta właśnie siła, która potępiono za wywołanie religijnej kontrowersji dotyczącej kontroli urodzin - spowodowała niechętne przyjęcie do wiadomości, że istnieje coś takiego jak akt seksualny dla przyjemności.
To właśnie "Diabeł" sprawił, że kobiety pokazują swoje nogi aby podniecać mężczyzn - są to te same nogi, które odsłaniają młode zakonnice chodzące w swoich krótkich habitach, a ich widok został już społecznie zaakceptowany. Cóż za zachwycające zjawisko. Czy nie jest możliwe, że wkrótce zobaczymy zakonnice topless, pokazujące swoje zmysłowe ciała na konkursach piękności? Szatan cieszy się i niezwykle by mu się to podobało - przecież wiele zakonnic to bardzo ładne: dziewczyny o zgrabnych nogach.
W wielu kościołach w największych parafiach gra się najbardziej rytmiczną, zmysłową muzykę - inspirującą również, satanizm. Mimo wszystko Diabeł zawsze najlepiej znał się na muzyce.
Kościelne pikniki, bez względu na to, co ciocia Marta mówi o obfitym żniwie Pana, są niczym innym, jak dobrą wymówką dla niedzielnego obżarstwa i każdy wie, że przy takich okazjach więcej czasu spędza się w pobliskich krzakach niż na czytaniu Biblii.
Dodatkowym czynnikiem przynoszącym dochody kościelnym bazarom są powszechnie znane zabawy odpustowe - zwykły one oznaczać święto hołdujące ciału; obecnie zabawy takie są dobre, ponieważ przynoszą Kościołowi pieniądze, aby mógł on wygłaszać kazania przeciwko kuszeniu przez Diabla! Będzie się mówiło, że te rzeczy są tylko pogańskimi pomysłami i ceremoniami, które chrześcijaństwo jedynie zapożyczyło. Prawda, ale poganie rozkoszowali się cielesnymi uciechami i następnie byli za nie potępiani przez tych samych ludzi, którzy obchodzili ich rytuały, nazywając je tylko inaczej.
Księża i pastorzy są zawsze na czele demonstracji pokojowych, leżą też na torach kolejowych przed pociągami wiozącymi sprzęt wojskowy z równie wielkim oddaniem, jak ich duchowni bracia z tych samych seminariów, kapelani wojskowi błogosławiący kule, bomby i żołnierzy. Ktoś gdzieś musiał popełnić jakiś błąd. Czyż nie jest możliwe, że Szatan najbardziej nadaje się do wystąpienia jako oskarżyciel? Oczywiście, tak też został nazwany!
Gdy szczeniak dorasta, staje się psem; gdy topi się lód, nazywa się go wodą, gdy mija dwanaście miesięcy, bierzemy do ręki nowy kalendarz z odpowiednio uszeregowanymi imionami; gdy magia staje się naukowym faktem, zaczyna znajdować dla siebie miejsce w medycynie, astronomii itd. Gdy jakaś nazwa przestaje już do czegoś pasować, logika nakazuje zmienić ją na nową, bardziej pasującą do przedmiotu. Dlaczego wiec nie robimy podobnej aktualizacji na polu religijnym? Po co trwać przy nazywaniu religii tym samym mianem, skoro jej doktryny nie przystają już do swoich pierwotnych wzorców? Lub jeśli religia przez cały czas głosi to samo, ale jej zwolennicy nie praktykują już właściwych dla niej nauk, to dlaczego wciąż określają siebie nazwa odnoszącą się do wyznawców tej religii?
Jeżeli nie wierzysz w to, czego naucza cię twoja religia, po co trwać przy wierze sprzecznej z twoimi odczuciami. Nigdy nie głosowałbyś na osobę lub program, którym sam nie dowierzasz. Czemu wiec oddajesz swój wyznaniowy głos na religię niezgodną z twoimi przekonaniami? Nie masz prawa skarżyć się na sytuację polityczną, ponieważ sam wybrałeś i poparłeś ludzi, którzy ją stworzyli - dotyczy to również usuwania się w cień i zgadzania się dla świętego spokoju z sąsiadami, którym taka sytuacja odpowiada, tylko z tego powodu, że jesteś zbyt leniwy albo tchórzliwy, aby powiedzieć, co naprawdę myślisz. Tak same sprawy się mają z oddawaniem głosu na religię. Nawet jeżeli nie możesz być agresywnie szczery w swoich opiniach z powodu niemiłych konsekwencji ze strony szefów, miejscowych przywódców politycznych itp., możesz przynajmniej być szczery wobec samego siebie. W swoim własnym, domowym zaciszu, w gronie bliskich przyjaciół musisz wyznawać religię najbliższą TWOJEMU sercu.
"Satanizm opiera się na bardzo zdrowej filozofii" - wyemancypowanej. "Ale po co nazywa ją satanizmem? Dlaczego nie mogłaby się, na przykład, nazywać >>humanizmem<< lub nawiązywać do jakiegoś czarnoksięskiego zgromadzenia, czegoś nieco bardziej ezoterycznego - czegoś mniej rażącego". Istnieje co najmniej jeden ku temu powód. Humanizm nie jest religią. To po prostu styl życia bez ceremonii i dogmatów. Satanizm posiada zarówno ceremonie, jak i dogmaty. Dogmaty, co zostanie później wyjaśnione, są niezbędne.
Satanizm znacznie różni się od wszystkich innych tak zwanych religii światłości, zgrupowań czarnoksięskich i "białej" magii, jakie obecnie istnieją. Te sprawiedliwe dla samych siebie i butne religie protestują, ze członkowie ich wyznania używają siły magii tylko do altruistycznych celów. Sataniści patrzą z pogardą na zgrupowania wyznawców "białej" magii, ponieważ uważają, że altruizm na dłuższą metę jest grzechem. Brak chęci zdobywania rzeczy dla siebie to coś przeciwnego naturze. Satanizm wyraża formę kontrolowanego egoizmu. Nie znaczy to, że nigdy nie zrobisz nic dla kogoś innego. Jeśli zrobisz przyjemność komuś, na kim ci zależy, to jego szczęście da ci poczucie zadowolenia.
Satanizm opowiada się za zmodyfikowaną formą złotej reguły. Nasza interpretacja tej zasady brzmi: "Postępuj wobec innych tak, jak oni postępują wobec ciebie", ponieważ jeśli: "Postępujesz wobec innych tak, jak chciałbyś, żeby oni postępowali z tobą", a oni w zamian źle cię traktują, to dalsze okazywanie im szczególnych względów byłoby wbrew ludzkiej naturze. Powinieneś postępować z innymi tak, jak chciałbyś, żeby postępowali z tobą, ale jeśli twoja uprzejmość nie spotyka się z wzajemnością, powinno się ich traktować z całą surowością, na jaką sobie zasłużyli.
Ugrupowania zajmujące się białą magią twierdzą, że jeśli przeklniesz kogoś, obróci się to przeciwko tobie z potrójną siłą, przekleństwo spadnie na twoją głowę lub w jakiś inny sposób wróci do ciebie niczym bumerang. To jeszcze jeden element filozofii opartej na poczuciu winy utrzymywany przez ugrupowania neopogańskie i pseudochrześcijańskie. Białe wiedźmy chcą zgłębić czarnoksięstwo, ale nie mogą wyzbyć się ciążącego na nich: stygmatu. Dlatego też nazywają siebie białymi magami, opierając siedemdziesiąt pięć procent swojej filozofii na banalnych i stereotypowych chrześcijańskich dogmatach. Każdego; kto udaje, że interesuje się magią lub okultyzmem z innego powodu niż chęci powiększenia własnej siły i możliwości, należy uznać za najgorszego z możliwych hipokrytów. Satanista szanuje chrześcijaństwo, przynajmniej za to, że jest konsekwentne w swojej filozofii wszczepiania poczucia winy, ale nie może mieć nic innego prócz pogardy dla ludzi, którzy próbują sprawiać wrażenie uwolnionych od winy przez to, że wstępują do grup czarnoksięskich praktykując tę samą w swoich założeniach filozofie co chrześcijaństwo.
Biała magia rzekomo wykorzystywana jest tylko w dobrych i nieosobistych celach, a czarna magia - jak się twierdzi - jedynie w celach "złych" i egoistycznych. Satanizm nie widzi tu żadnej różnicy. Magia jest magią, niech się z niej korzysta, aby pomagała albo przeszkadzała. Satanista, będąc magiem, powinien posiadać zdolność decydowania o tym, co właściwe, aby następnie stosować swoja moc i osiągnąć zamierzony cel.
W czasie ceremonii białej magii praktykujący ja stoją w obrębie pentagramu, aby chronić się przed "złymi" mocami, które wzywają do pomocy. Sataniście wydaje się to nieco dwulicowe - wzywać do pomocy moce, a jednocześnie bronić się przed tymi samymi potęgami, które przywołano. Satanista zdaje sobie sprawę, że tylko poprzez wejście z nimi w całkowite przymierz może w pełni i bez hipokryzji wykorzystać dla swoich potrzeb Moce Ciemności.
W trakcie satanistycznej magicznej ceremonii jej uczestnicy NIE łącza rąk i nie bawią się w "kółko graniaste", NIE palą różnokolorowych świec odpowiadających rozmaitym życzeniom, NIE wykrzykują imion "Ojca, Syna i Ducha Świętego" podczas rzekomego praktykowania czarnej sztuki, NIE proszą o osobiste przewodnictwo "świętego" sprzyjające rozwiązaniu ich problemów, NIE nurzają się w cuchnących olejach w nadziei, że przyjdą pieniądze, NIE medytują w celu dostąpienia "wielkiego duchowego przebudzenia", NIE recytują długich zaklęć z imieniem Jezusa wtrącanym co kilka słów dla dobrego brzmienia itd., itd., ad nauseam!
BOWIEM - NIE jest sposób praktykowania satanistycznej magii. Jeżeli nie potrafisz pozbyć się obłudnego oszukiwania samego siebie, nigdy nie osiągniesz sukcesu jako magik, a tym bardziej jako satanista.
Satanistyczna religia nie tylko podniosła monetę - ale odwróciła ją zupełnie na drugą stronę. Z jakiego więc powodu miałaby ona popierać zasady, do których stoi w zdecydowanej opozycji, poprzez nazywanie się czymkolwiek innym niż mianem całkowicie związane z przeciwnymi doktrynami, które tworzą całą satanistyczną filozofię? Satanizm nie jest religią światłości; jest religią ciała, ziemskich rozkoszy i zmysłów - tego wszystkiego, czym rządzi Szatan, uosobienie Ścieżki Lewej Ręki.
Nie sposób uniknąć następnego pytania: "W porządku, nie można tego nazwać humanizmem, ponieważ humanizm to nie religia, ale dlaczego w ogóle mieć jakąś religię, skoro wszystko, co się robi, przychodzi niejako zgodnie z naturą? Dlaczego prostu nie robić tego?"
Współczesny człowiek przeszedł długą drogę, rozczarowały go nonsensowne dogmaty minionych religii. Żyjemy obecnie w oświeconych czasach. Psychiatria dokonała ogromnych postępów w uświadomieniu człowiekowi jego prawdziwej osobowości. Żyjemy w erze intelektualnej samowiedzy, jakiej nigdy nie widział świat.
Wszystko to bardzo dobrze wygląda, ALE ów nowy stan świadomości posiada jeden słaby punkt. Inną rzeczą jest rozumowe zaakceptowanie czegoś, odmienną zaś jego emocjonalne zaakceptowania. Istnieje pewna potrzeba, której psychiatria nie potrafi wyjaśnić - wrodzona ludzka potrzeba przemawiania do uczuć poprzez dogmaty. Człowiek potrzebuje ceremonii, rytuału, fantazji i magii. Psychiatria, pomijając wszystko dobre, co zdołała uczynić, pozbawiła człowieka czaru i fantazji, których dostarczały religie przeszłości.
Satanizm zdając sobie sprawę z bieżących potrzeb człowieka, wypełnia ogromną, szarą pustkę pomiędzy religia a psychiatrią. Filozofia satanistyczna łączy podstawowe zasady i dobre, uczciwe wyrażanie emocji lub dogmatów. W dogmatach nie ma nic złego pod warunkiem, że nie są oparte na pojęciach i czynnościach pozostających w zupełnej niezgodzie z ludzką naturą.
Za najszybszy sposób poruszania się pomiędzy dwoma punktami uważa się drogę po linii prostej. Jeśli wszystkie narosłe winy mogłyby obrócić się na korzyść, wyeliminowałoby to potrzebę intelektualnego oczyszczenia psychiki i jej wysiłku uwolnienia się od zahamowań. Satanizm to jedyna znana człowiekowi religia, która akceptuje człowieka takim, jakim on jest, i bardziej skłania do racjonalnego obracania złych rzeczy w dobre aniżeli do sięgania wstecz, aby wyeliminować zł rzeczy.
Z tego też powodu, po intelektualnym rozpracowaniu problemów za pomocą zdrowego rozsądku i zbliżeniu się do tego, czego nauczyła nas psychiatria, jeśli wciąż nie możesz wyzwoli się emocjonalnie od bezpodstawnego poczucia winy i nie czujesz się na siłach wprowadzić swoich teorii w życie, powinieneś nauczyć się sprawiać, aby twoja wina pracowała dla ciebie. Powinieneś działać zgodnie ze swoimi naturalnymi instynktami, a jeśli i wówczas nie potrafisz robić tego bez poczucia winy, znajdź rozkosz we własnej winie. Może to na pozór prowadzić do sprzeczności z zasadą, ale pomyśl o tym, że poczucie winy często pozwala dodać zmysłom smaku. Dorośli powinni brać lekcje u swoich dzieci. Dzieci często znajdują ogromne zadowolenie w robieniu rzeczy, których robić nie powinny.
Tak, czasy się zmieniły, ale człowiek nie. Podstawowe zasady satanizmu istniały zawsze. Jedyną rzeczą nową jest formalne zorganizowanie religii opartej na uniwersalnych cechach człowieka. Przez całe wieki wspaniałe budowle z kamienia, betonu, zaprawy murarskiej i stali poświęcane były ludzkiej wstrzemięźliwości. Już najwyższy czas, aby istoty ludzkie zaprzestały walczyć ze sobą i poświeciły swój czas budowaniu świątyń służących ludzkiemu zaspokojeniu.
Chociaż czasy się zmieniły i zawsze będą się zmieniać, człowiek pozostał w zasadzie taki sam. Przez dwa tysiące lat wyznaczał sobie pokutę za rzeczy, za które w ogóle nie powinien poczuwać się do winy. Zmęczeni jesteśmy odmawianiem sobie przyjemności życia, na jakie wszak zasłużyliśmy. Dzisiaj, jak zawsze, człowiek potrzebuje zabawić się raz na jakiś czas zamiast czekać na nagrodę w niebie. Dlaczego więc nie mieć religii opartej na zaspokojeniu? Oczywiście zgadza się to ze zwierzęcą naturą. Już dłużej nie będziemy trzęsącymi się w błaganiach słabeuszami przed obliczem bezlitosnego "Boga", który nie troszczy się o to, czy żyjemy czy umieramy. Jesteśmy pełnymi dla siebie szacunku, dumnymi ludźmi - jesteśmy satanistami!]]> <![CDATA[Zoroastryzm]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=5161 Wed, 16 Apr 2014 13:43:31 +0200 Viktor]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=5161
Zoroastryzm (zaratustryzm) to tradycyjna religia irańska (perska), licząca ponad 2500 lat. Jest jedną z najstarszych istniejących obecnie religii ludzkości. Jej wierzenia mają charakter dualistyczny. Na temat początku zoroastryzmu, życia jego założyciela oraz pierwotnych wierzeń i obrzędów naukowcy nie mają pewnych wiadomości.
Przypuszcza się, że założyciel religii mógł żyć zarówno w XIV jak i w VI wieku p.n.e. Niektórzy badacze uważają nawet, że nigdy nie istniał i jest tylko postacią legendarną. Wiadomo o nim, że pochodził z rodziny hodowców koni we wschodnim Iranie. Był biedny. W młodości przeżył doświadczenie religijne i odtąd stał się prorokiem dobrego boga Ahura Mazdy (dosłownie imię to oznacza "Pan Mądrości"). Jego nowa nauka nie zawsze spotykała się z życzliwym przyjęciem. Uciekając przed wrogami, znalazł możnego opiekuna w osobie księcia Wisztaspy. Przez całe życie sławił Ahura Mazdę i skłaniał swoich słuchaczy do walki ze złym bogiem (Angra Mainju) i jego demonami. Zaratustra dożył - według tradycji - 77 lat i został zamordowany przez nieprzyjaciół swojego wyznania.

W wierzeniach religii dualistycznych występują dwaj przeciwstawni bogowie: jeden dobry, drugi zły. Bóg dobry łączony jest ze światłem, a zły, przeciwnie, z ciemnością. Często występują jako niezależni od siebie, choć bywa, że bóg zła jest zbuntowanym synem dobrego boga, walczącym z własnym ojcem. Dzieje świata w religiach dualistycznych zwykle dzielą się na trzy epoki:

1 - pierwotnego rozdzielenia królestw obu bogów,

2 - ataku złego boga na królestwo dobra,

3 - zwycięstwa dobra nad złem.

Wyznawcy religii dualistycznych oddają część tylko dobremu bogu i jego przodkom. Do religii dualistycznych można zaliczyć oprócz zoroastryzmu także wymarłą religię o zasięgu światowym - manicheizm.

Religia zaratustriańska początek swojej historii wiążę nierozerwalnie z królestwem perskim. Za panowania trzech pierwszych dynastii była jedną z kilku religii wyznawanych w państwie "króla królów". Okres świetności zoroastryzmu przypada dopiero na panowanie rodu Sasanidów (III - VII w n.e.). królowie tej dynastii chcieli dorównać znaczeniem i wielkością Dariuszowi I (żyjącemu na przełomie VI - V w p.n.e.), za którego panowania państwo perskie było najpotężniejsze w swej historii i sięgało od Morza Egejskiego na zachodzie aż po rzekę Indus na wschodzie. Jednym ze sposobów wzmacniania królestwa Sasanidów miało być wprowadzenie religii państwowej. To właśnie zoroastryzm znalazł się pod szczególną opieką państwa. Z czasem kapłani zaratustriańscy uzyskali duży wpływ na politykę królów perskich. W VII wieku najazd Arabów zniszczył królestwo Persów. Po podboju zaczęli oni wprowadzać w Iranie swoją religię - islam. Od tego momentu można mówić o schyłku religii zaratustrian.

Jednakże część wyznawców Ahura Mazdy (którego za panowania Sasanidów zaczęto nazywać Ormuzdem) mimo prześladowań pozostała wierna swojemu bogu: byli to przede wszystkim ludzie ubożsi. Liczba oficjalnych zaratustrian zmniejszyła się. Spychani na nieurodzajne pustynne tereny, zostali zmuszeni do opanowania sztuki uprawy roli i ogrodów, w czym osiągnęli prawdziwe mistrzostwo. Pod nazwą garbów stali się znani jako doskonali ogrodnicy. Natomiast warstwy wykształcone i arystokracja przyjęły islam nie wyzbyły się jednak perskiego języka i kultury. Stał się on wkrótce językiem literackim kultury islamu, a mieszkańcy Iranu, do tej pory wyznają mniej popularną odmianę tej religii zwaną szyizmem. Ostatnim sposobem obrony "czcicieli ognia" (tak byli nazywani zaratustrianie z powodu czci oddawanej ogniowi) była emigracja. W X wieku mała wspólnota zaratustriańska przedostała się na zachodnie wybrzeże Indii i tu się osiedliła.

Według wierzeń Ahura Mazda jest otoczony przez siedmiu pomniejszych bogów, którzy opiekują się dobrymi rzeczami na świecie, harmonia, długowieczność, zdrowie, szczęście. Do świata Pana Mądrego należą też inni dobroczynni bogowie oraz anielskie istoty zwane frawaszi.

Angra Mainju również ma swoje bóstwa, lecz one są złe, szkodliwe i stanowią przeciwieństwa bóstw dobrych. To one wraz ze swym panem są odpowiedzialne za zło na świecie.

W czasach wcześniejszych zaraustrianie wierzyli, że bóg Angra Mainju pojawił się później od Ahura Mazdy i nie jest mu równy. Za panowania dynastii sasanidzkiej uznano, że obaj bogowie są sobie równi. Obecnie żyjący "czciciele ognia" twierdzą, że najważniejszym bogiem i stwórcą świata jest Ahura Mazda, natomiast Angra Mainju powstał wskutek złej myśli, która przytrafiła się Panu Mądremu.

W najpomyślniejszych dla zoroastryzmu czasie, tzn za panowania dynastii Sasanidów, podzielono historię świata na trzy epoki.

Pierwsza - gdy obaj bogowie, dobry i zły pozostają rozdzieleni, jednakże na skutek agresji Angra Mainju dochodzi do walki między tymi siłami.

Druga - w tym czasie zostają stworzeni pomniejsi bogowie, a także niebo, ziemia, rośliny, zwierzęta i człowiek. My żyjemy właśnie w tej epoce.

Trzecia - ostatni okres zapoczątkuje pojawienie się zbawiciela - Saoszjanta. Wówczas rozgorzeje ostateczna walka, wskutek której Angra Mainju i wszelkie zło zostanie zniszczone.

W drugim etapie rozwoju świata pojawia się pierwsza para ludzka: Maszja i Maszjana. Wiara zaratustriańska uznawała że, człowiek może wybierać między postępowaniem dobrym i złym, choć powinien wybierać przykład dobrego boga Ahura mazdy. Taka koncepcja nie jest wspólna dla wszystkich religii: można ją przypisać jeszcze chrześcijaństwu i manicheizmowi, lecz religii żydowskiej i islamowi, już nie. Po śmierci dusza ludzka miała odebrać zapłatę za swoje ziemskie postępowanie. Jeżeli zmarły był człowiekiem sprawiedliwym, pojawiała się obok jego duszy postać pięknej dziewczyny, jeżeli zaś niegodziwcem - stara jędza. Owe postaci z zaświatów prowadziły duszę przez most do raju, z tym że dusza grzesznika nigdy tam nie docierała, gdyż most robił się pod jej stopami coraz węższy i spadała w otchłań piekła. Przy końcu świata dusze połączą się ze swymi ciałami i dopiero wówczas zostanie wydany ostateczny wyrok. Sprawiedliwi zostaną oddzieleni rzeką ognia od występnych i żyć będą w swych nieśmiertelnych ciałach. Najbardziej znane obyczaje zaratustrian to kult ognia i wystawianie ciał zmarłych..

Kult ognia był na tyle charakterystyczny, że już za czasów p9erwszej perskiej dynastii Achmenidów zaratustrian nazywano "czcicielami ognia". Najpierw święty ogień był palony na ołtarzach stojących na wolnym powietrzu, następnie zaś we wnętrzu świątyń. Ogień, podobny przecież do słońca, ma symbolizować dobrego boga, a także siłę ożywiającą naturę.

Niezwykłe są zwyczaje pogrzebowe zaratustrian. We wszystkich wielkich religiach świata wyznawcy grzebią swoich zmarłych w ziemi (jak chrześcijanie, muzułmanie, żydzi) albo palą zwłoki (jak buddyści i hinduiści). Zwolennicy Ahura Mazdy składają natomiast zwłoki w tzw wieżach milczenia, czyli okrągłych budowlach otwartych od góry, aby sępy mogły dostać się do zmarłych i obedrzeć ich z ciała. gdy pozostają same kości, są wydobywane z wież milczenia i składane w ziemi. Ten rzadki sposób traktowania zmarłych wynika z wiary, że zwłoki jako nieczyste nie powinny kalać ognia i ziemi, a sępy stworzono po to, by pożreć ciała.

Dzisiaj najwięcej wyznawców zaratustryzmu żyje w Indiach. Ci potomkowie emigrantów z X wieku nazywają siebie parsami (od ich ojczyzny Iranu, czyli Persji), a ich liczba sięga około 70 tysięcy. Są to głównie ludzie wykształceni, mieszkający w mieście, odgrywający dużą rolę w polityce i interesach współczesnych Indii. W rodzinnym Iranie przetrwało do dziś około 25 tysięcy gabrów. Żyją na wsi i nie odgrywają w kraju większej roli. Obecnie na świecie żyje około 130 tysięcy zaratustrian.

"Awesta" - zbiór tekstów religijnych przypisywanych założycielowi irańskiej religii boga Ahura Mazdy - prorokowi Zoroastrowi. Zostały one spisane dopiero za panowania trzeciej perskiej dynastii Sasanidów. Księga zawiera święte pieśni, modlitwy i mity.

Zanim księga została spisana, jej teksty przekazywano ustnie z pokolenia na pokolenie zarówno przez kapłanów (kult publiczny), jak i w tradycji rodzinnej (modlitwa indywidualna). Podobnie było ze świętymi księgami innych religii. Według tradycji nauki proroka spisać miał jego zięć, uczeń i następca - Dżamasp. Ta legendarna "Awesta" składała się jakoby z 21 nasków (ksiąg), liczących 1000 rozdziałów. Z jej oryginału, napisanego złotym atramentem na wołowej skórze, sporządzono dwa oficjalne egzemplarze i przechowywano je w skarbcu władców pierwszej perskiej dynastii - Achmenidów (VI - IV w n.e.). Miały one zaginąć po podboju Iranu przez Aleksandra macedońskiego. Według tego samego podania rozproszone fragmenty świętych tekstów były następnie zbierane za panowania dynastii perskiej, Arsacydów (II w p.n.e. - III w n.e.), przez króla Walgasza, a później przez założyciela dynastii Sasanidów - Ardaszira I.

Tymczasem naukowcy doszli do wniosku, że święte teksty zoroastryzmu zostały spisane około tysiąca lat później, niż podaje tradycja - dopiero za panowania dynastii sasanidzkiej (najczęściej jako datę powstania pisanej wersji "Awesty" podaje się IV lub V wiek). W tym czasie nadarzyły się dwie sprzyjające okoliczności: zoroastryzm został uznany przez Sasanidów za religie państwową, a jej kapłani rozwiązali problem zapisu niejednolitego językowo (bo tworzonego przez tysiąclecie) tekstu "Awesty". Zapisano ją alfabetem awestyjskim liczącym 49 liter, utworzonym na podstawie istniejącego wówczas pisma perskiego, które składało się z 19 liter (pismo awestyjskie biegnie od strony prawej do lewej - podobnie jak w alfabecie arabskim i hebrajskim).

Kapłani dynastii sasanidzkiej kierowali się raczej zasadą włączania różnych ustnych tekstów do pisanej "Awesty" niż ich odrzucania. Przebiegało to więc inaczej niż w tym samym czasie w chrześcijaństwie. Tu pisma mówiące o działalności Jezusa Chrystusa i życiu pierwszych gmin chrześcijańskich zostały podzielone na kanoniczne i apokryficzne. Tylko te pierwsze uznano za objawione, święte i włączono do Nowego Testamentu.

Nie wiadomo, jak długo trwało scalanie wątków tradycji ustnej "Awesty" i ich zapisywania. Można sądzić, że zostało ukończone przed najazdem arabskim w VI wieku. "Awesta" spisana za czasów sasanidzkich, została skopiowana w czterech egzemplarzach i rozesłana do głównych kapłanów prowincji. Służyła więc wyłącznie celom oficjalnego kultu oraz studiom teologicznym. Świeccy wyznawcy zoroastryzmu nie odczuli mocniej tego wydarzenia. Podczas nabożeństw i modlitw używali nadal słów, które przekazywane były w ich rodzinach ustnie od pokoleń.

Według opinii naukowców zebrana i spisana w czasach sasanidzkich "Awesta" miała liczyć, 21 nasków, a do naszych czasów zachowała się zaledwie czwarta część tego zbioru, która we współczesnych wydaniach ma objętość porównywalną do biblii.

"Awestę" którą obecnie posługują się wspólnoty zoroastriańskie, można podzielić na Starszą i Młodsza. Jest to podział tak pod względem językowym jak i treściowym.

"Starsza Awesta"

"Starsza Awesta", zwana "Jasną", to zbiór w którego skład wchodzą "Gathy" . przedstawia naukę samego założyciela religii - Zoroastra,. Jej postacią centralną jest najwyższy, dobry bóg Ahura Mazda (Pan mądry) i jego pomocnicy Amesza Spentowie (Nieśmiertelni Dobroczyńcy), opiekujący się rzeczami dobrymi na tym świecie. Ta część "Awesty" została przekazana w języku perskim z połowy (co najmniej ) I tysiąclecia p.n.e. Zawiera modlitwy liturgiczne używane w zoroastryzmie. Spośród nich należy wymienić wyznanie wiary oraz modlitwę Aszem Wohlu. Jest ona bardzo popularna - kończy większość zoroastriańskich nabożeństw.

Wyznanie wiary zoroastrian. "Starsza Awesta" - "Jasna"

Odrzekam się być wyznawcą dewów, jestem wyznawcą Mazdy, zoroastriańczykiem, wrogiem dewów, wyznawcą Pana, chwalą nieśmiertelnych świętych, wyznaje nieśmiertelność świętych. Panu i mędrcowi przyrzekam wszystko dobre, łaskawemu, sprawiedliwemu, wspaniałemu, świetnemu, wszystko najlepsze [temu] od którego [ otrzymujemy] światło [na niebie, z którego światłami [ niebieskimi] łączą się przyjaciele [zbawienia]. Wybieram sobie świętą dobrą Armaiti, niechaj będzie przy mnie. Odrzekam się kradzieży i rabunku bydła, grabienia i niszczenia wsi mazdaistów.

Mieszkańcom domu życzę swobodnego życia, swobodnego mieszkania i zwierząt domowych, z którymi żyją na ziemi. Z należnym szacunkiem uroczyście przyrzekam przy święconej wodzie, co następuje:

Odtąd nie dopuszczę grabieży i niszczenia we wsiach wyznawców Mazdy ani nie będę nastawać na niczyje życie.

Uznaje się wyznawcą Mazdy, zoroastriańczyka, uroczyście to przyznając. Ślubuję uczciwie myśleć, uczciwie wypowiadać słowa, uczciwie spełniać czyny.

"Młodsza Awesta"

"Młodsza Awesta" (Chorda Awesta) obejmuje teksty, w których obok Ahura Mazdy czczone są także inne bóstwa (tzw. jazaty), istniejące w wierzeniach Irańczyków jeszcze przed religią Zoroastra. W skład jej wchodzą "Jaszty" i "Widewdat". Język tej części "Awesty" jest bliższy czasom, w którym została spisana.

" Gathy " (tę nazwę można przetłumaczyć jako " śpiewane strofy"), zawarte w 17 rozdziałach, liczą ogółem 248 strof. Są to wspaniałe hymny ułożone przez Zoroastra, wiernie przechowane przez jego społeczność. Prezentują one nie nauki, lecz natchnione wypowiedzi, poetycki zapis doświadczenia religijnego proroka. Wiele z nich jest adresowanych bezpośrednio do boga Ahura Mazdy. "Gathy" oddają myśli i uczucia proroka; mało jest tam informacji o jego życiu i ówczesnej rzeczywistości.

"Jaszty" to zbiór hymnów religijnych sławiących bóstwa poza Ahura Mazdą i Amesza Spentami - jazaty oraz inne duchy. Do hymnów tych kapłani włączyli fragmenty pieśni o bohaterach, starsze od "Awesty".

Jaszt 5. Opiewa np. bóstwo mitycznej rzeki, Aredwi Surę, Anahitę, przedstawione w postaci pięknej dziewczyny, uosabiające zapładniająca moc wód i wspomagające herosów w walce ze złem. W czasach sasanidzkich Anahita cieszyła się szczególnym kultem jako opiekunka dynastii królewskiej.

Z kolei jaszt 13. Zwraca się do frawaszi, duchów opiekuńczych rodów i plemion irańskich, przedstawianych także pod żeńską postacią. Duchy frawaszi to wojsko Ahury, które zstępuje raz do roku na ziemię na swe macierzyste tereny

Natomiast jaszt 19. Zawiera pochwałę i historię chwareny - aureoli, która otaczała bohaterów i świętych i obdarzała ich błogosławieństwem i prawem do panowania. Opuszczała królów, gdy popełnili występek. Ostatnimi posiadaczami tego nimbu są wg "Awesty" Zoroaster i jego opiekun, nawrócony przez proroka książę Wisztaspa. Przy końcu świata posiadaczem chwareny będzie zbawiciel - Saoszjant.

Jedyna cała księga "Awesty", która przetrwała do naszych czasów, to "Widewdat", czyli "Prawo przeciwko złym duchom". Nazwę tę zawdzięcza temu, że udziela wskazówek, jak uniknąć rytualnego skalania (następuje ono głównie przez zetknięcie ze zmarłym), i podaje sposoby religijnego oczyszczenia. Inną metodą obrony przed wysłannikami złego ducha Angra Mainju jest odmawianie strof świętych gath. Rozdział 19. Zawiera legendę o tym, jak Angra Mainju nakłaniał Zoroastra, by odstąpił od wiary i przyłączył się do niego. Obiecywał mu za to sławę i bogactwo. Prorok przepędził go jednak właśnie za pomocą modlitwy. "Widewdat" zawiera także stare podania o stworzeniu pierwszych krajów irańskich i o panowaniu mitycznego króla Jimy Chszaety (Dżamszida). Ta księga "Awesty", w przeciwieństwie do gath, zawiera mnóstwo szczegółów dotyczących realiów epoki i pozwala spojrzeć na życie zoroastriańskiej społeczności religijnej, na jej wiarę i obyczajowość.

Po najeździe arabskim na Iran dzieje "Awesty" są ściśle związane z niełatwymi losami zoroastrian, którzy w X wieku podzielili się na gwebrów (pozostali w Iranie) i parsów (wyemigrowali na zachodnie wybrzeże Indii).

W Iranie "Awesta" i inne księgi zoroastrian były kopiowane i tłumaczone na język średnioperski, zrozumiały dla tamtejszych wyznawców Ahura Mazdy. W Indiach zaś persowie tłumaczyli świętą księgę na sanskryt i gudżarati. Pierwszy drukowany fragment "Awesty" został wydany w Indiach w języku gudżarati w latach dwudziestych XIX wieku. Do Europy święta księga zoroastrian dotarła w XVII wieku, ale pierwszy przekład europejski (francuski) został sporządzony w roku 1771 z tekstów perskich. W połowie XIX wieku polski orientalista Ignacy Pietraszewski (1796 - 1869) dokonał wydania "Awesty" wraz z jej tłumaczeniem na język polski i francuski. Tłumacz, zamiast dbać o jego obiektywność, pragnął wykazać etniczną bliskość irańskiego ludu i narodu polskiego. Tak więc "Awesta" czeka na naukowy polski przekład i opracowanie.]]>
Zoroastryzm (zaratustryzm) to tradycyjna religia irańska (perska), licząca ponad 2500 lat. Jest jedną z najstarszych istniejących obecnie religii ludzkości. Jej wierzenia mają charakter dualistyczny. Na temat początku zoroastryzmu, życia jego założyciela oraz pierwotnych wierzeń i obrzędów naukowcy nie mają pewnych wiadomości.
Przypuszcza się, że założyciel religii mógł żyć zarówno w XIV jak i w VI wieku p.n.e. Niektórzy badacze uważają nawet, że nigdy nie istniał i jest tylko postacią legendarną. Wiadomo o nim, że pochodził z rodziny hodowców koni we wschodnim Iranie. Był biedny. W młodości przeżył doświadczenie religijne i odtąd stał się prorokiem dobrego boga Ahura Mazdy (dosłownie imię to oznacza "Pan Mądrości"). Jego nowa nauka nie zawsze spotykała się z życzliwym przyjęciem. Uciekając przed wrogami, znalazł możnego opiekuna w osobie księcia Wisztaspy. Przez całe życie sławił Ahura Mazdę i skłaniał swoich słuchaczy do walki ze złym bogiem (Angra Mainju) i jego demonami. Zaratustra dożył - według tradycji - 77 lat i został zamordowany przez nieprzyjaciół swojego wyznania.

W wierzeniach religii dualistycznych występują dwaj przeciwstawni bogowie: jeden dobry, drugi zły. Bóg dobry łączony jest ze światłem, a zły, przeciwnie, z ciemnością. Często występują jako niezależni od siebie, choć bywa, że bóg zła jest zbuntowanym synem dobrego boga, walczącym z własnym ojcem. Dzieje świata w religiach dualistycznych zwykle dzielą się na trzy epoki:

1 - pierwotnego rozdzielenia królestw obu bogów,

2 - ataku złego boga na królestwo dobra,

3 - zwycięstwa dobra nad złem.

Wyznawcy religii dualistycznych oddają część tylko dobremu bogu i jego przodkom. Do religii dualistycznych można zaliczyć oprócz zoroastryzmu także wymarłą religię o zasięgu światowym - manicheizm.

Religia zaratustriańska początek swojej historii wiążę nierozerwalnie z królestwem perskim. Za panowania trzech pierwszych dynastii była jedną z kilku religii wyznawanych w państwie "króla królów". Okres świetności zoroastryzmu przypada dopiero na panowanie rodu Sasanidów (III - VII w n.e.). królowie tej dynastii chcieli dorównać znaczeniem i wielkością Dariuszowi I (żyjącemu na przełomie VI - V w p.n.e.), za którego panowania państwo perskie było najpotężniejsze w swej historii i sięgało od Morza Egejskiego na zachodzie aż po rzekę Indus na wschodzie. Jednym ze sposobów wzmacniania królestwa Sasanidów miało być wprowadzenie religii państwowej. To właśnie zoroastryzm znalazł się pod szczególną opieką państwa. Z czasem kapłani zaratustriańscy uzyskali duży wpływ na politykę królów perskich. W VII wieku najazd Arabów zniszczył królestwo Persów. Po podboju zaczęli oni wprowadzać w Iranie swoją religię - islam. Od tego momentu można mówić o schyłku religii zaratustrian.

Jednakże część wyznawców Ahura Mazdy (którego za panowania Sasanidów zaczęto nazywać Ormuzdem) mimo prześladowań pozostała wierna swojemu bogu: byli to przede wszystkim ludzie ubożsi. Liczba oficjalnych zaratustrian zmniejszyła się. Spychani na nieurodzajne pustynne tereny, zostali zmuszeni do opanowania sztuki uprawy roli i ogrodów, w czym osiągnęli prawdziwe mistrzostwo. Pod nazwą garbów stali się znani jako doskonali ogrodnicy. Natomiast warstwy wykształcone i arystokracja przyjęły islam nie wyzbyły się jednak perskiego języka i kultury. Stał się on wkrótce językiem literackim kultury islamu, a mieszkańcy Iranu, do tej pory wyznają mniej popularną odmianę tej religii zwaną szyizmem. Ostatnim sposobem obrony "czcicieli ognia" (tak byli nazywani zaratustrianie z powodu czci oddawanej ogniowi) była emigracja. W X wieku mała wspólnota zaratustriańska przedostała się na zachodnie wybrzeże Indii i tu się osiedliła.

Według wierzeń Ahura Mazda jest otoczony przez siedmiu pomniejszych bogów, którzy opiekują się dobrymi rzeczami na świecie, harmonia, długowieczność, zdrowie, szczęście. Do świata Pana Mądrego należą też inni dobroczynni bogowie oraz anielskie istoty zwane frawaszi.

Angra Mainju również ma swoje bóstwa, lecz one są złe, szkodliwe i stanowią przeciwieństwa bóstw dobrych. To one wraz ze swym panem są odpowiedzialne za zło na świecie.

W czasach wcześniejszych zaraustrianie wierzyli, że bóg Angra Mainju pojawił się później od Ahura Mazdy i nie jest mu równy. Za panowania dynastii sasanidzkiej uznano, że obaj bogowie są sobie równi. Obecnie żyjący "czciciele ognia" twierdzą, że najważniejszym bogiem i stwórcą świata jest Ahura Mazda, natomiast Angra Mainju powstał wskutek złej myśli, która przytrafiła się Panu Mądremu.

W najpomyślniejszych dla zoroastryzmu czasie, tzn za panowania dynastii Sasanidów, podzielono historię świata na trzy epoki.

Pierwsza - gdy obaj bogowie, dobry i zły pozostają rozdzieleni, jednakże na skutek agresji Angra Mainju dochodzi do walki między tymi siłami.

Druga - w tym czasie zostają stworzeni pomniejsi bogowie, a także niebo, ziemia, rośliny, zwierzęta i człowiek. My żyjemy właśnie w tej epoce.

Trzecia - ostatni okres zapoczątkuje pojawienie się zbawiciela - Saoszjanta. Wówczas rozgorzeje ostateczna walka, wskutek której Angra Mainju i wszelkie zło zostanie zniszczone.

W drugim etapie rozwoju świata pojawia się pierwsza para ludzka: Maszja i Maszjana. Wiara zaratustriańska uznawała że, człowiek może wybierać między postępowaniem dobrym i złym, choć powinien wybierać przykład dobrego boga Ahura mazdy. Taka koncepcja nie jest wspólna dla wszystkich religii: można ją przypisać jeszcze chrześcijaństwu i manicheizmowi, lecz religii żydowskiej i islamowi, już nie. Po śmierci dusza ludzka miała odebrać zapłatę za swoje ziemskie postępowanie. Jeżeli zmarły był człowiekiem sprawiedliwym, pojawiała się obok jego duszy postać pięknej dziewczyny, jeżeli zaś niegodziwcem - stara jędza. Owe postaci z zaświatów prowadziły duszę przez most do raju, z tym że dusza grzesznika nigdy tam nie docierała, gdyż most robił się pod jej stopami coraz węższy i spadała w otchłań piekła. Przy końcu świata dusze połączą się ze swymi ciałami i dopiero wówczas zostanie wydany ostateczny wyrok. Sprawiedliwi zostaną oddzieleni rzeką ognia od występnych i żyć będą w swych nieśmiertelnych ciałach. Najbardziej znane obyczaje zaratustrian to kult ognia i wystawianie ciał zmarłych..

Kult ognia był na tyle charakterystyczny, że już za czasów p9erwszej perskiej dynastii Achmenidów zaratustrian nazywano "czcicielami ognia". Najpierw święty ogień był palony na ołtarzach stojących na wolnym powietrzu, następnie zaś we wnętrzu świątyń. Ogień, podobny przecież do słońca, ma symbolizować dobrego boga, a także siłę ożywiającą naturę.

Niezwykłe są zwyczaje pogrzebowe zaratustrian. We wszystkich wielkich religiach świata wyznawcy grzebią swoich zmarłych w ziemi (jak chrześcijanie, muzułmanie, żydzi) albo palą zwłoki (jak buddyści i hinduiści). Zwolennicy Ahura Mazdy składają natomiast zwłoki w tzw wieżach milczenia, czyli okrągłych budowlach otwartych od góry, aby sępy mogły dostać się do zmarłych i obedrzeć ich z ciała. gdy pozostają same kości, są wydobywane z wież milczenia i składane w ziemi. Ten rzadki sposób traktowania zmarłych wynika z wiary, że zwłoki jako nieczyste nie powinny kalać ognia i ziemi, a sępy stworzono po to, by pożreć ciała.

Dzisiaj najwięcej wyznawców zaratustryzmu żyje w Indiach. Ci potomkowie emigrantów z X wieku nazywają siebie parsami (od ich ojczyzny Iranu, czyli Persji), a ich liczba sięga około 70 tysięcy. Są to głównie ludzie wykształceni, mieszkający w mieście, odgrywający dużą rolę w polityce i interesach współczesnych Indii. W rodzinnym Iranie przetrwało do dziś około 25 tysięcy gabrów. Żyją na wsi i nie odgrywają w kraju większej roli. Obecnie na świecie żyje około 130 tysięcy zaratustrian.

"Awesta" - zbiór tekstów religijnych przypisywanych założycielowi irańskiej religii boga Ahura Mazdy - prorokowi Zoroastrowi. Zostały one spisane dopiero za panowania trzeciej perskiej dynastii Sasanidów. Księga zawiera święte pieśni, modlitwy i mity.

Zanim księga została spisana, jej teksty przekazywano ustnie z pokolenia na pokolenie zarówno przez kapłanów (kult publiczny), jak i w tradycji rodzinnej (modlitwa indywidualna). Podobnie było ze świętymi księgami innych religii. Według tradycji nauki proroka spisać miał jego zięć, uczeń i następca - Dżamasp. Ta legendarna "Awesta" składała się jakoby z 21 nasków (ksiąg), liczących 1000 rozdziałów. Z jej oryginału, napisanego złotym atramentem na wołowej skórze, sporządzono dwa oficjalne egzemplarze i przechowywano je w skarbcu władców pierwszej perskiej dynastii - Achmenidów (VI - IV w n.e.). Miały one zaginąć po podboju Iranu przez Aleksandra macedońskiego. Według tego samego podania rozproszone fragmenty świętych tekstów były następnie zbierane za panowania dynastii perskiej, Arsacydów (II w p.n.e. - III w n.e.), przez króla Walgasza, a później przez założyciela dynastii Sasanidów - Ardaszira I.

Tymczasem naukowcy doszli do wniosku, że święte teksty zoroastryzmu zostały spisane około tysiąca lat później, niż podaje tradycja - dopiero za panowania dynastii sasanidzkiej (najczęściej jako datę powstania pisanej wersji "Awesty" podaje się IV lub V wiek). W tym czasie nadarzyły się dwie sprzyjające okoliczności: zoroastryzm został uznany przez Sasanidów za religie państwową, a jej kapłani rozwiązali problem zapisu niejednolitego językowo (bo tworzonego przez tysiąclecie) tekstu "Awesty". Zapisano ją alfabetem awestyjskim liczącym 49 liter, utworzonym na podstawie istniejącego wówczas pisma perskiego, które składało się z 19 liter (pismo awestyjskie biegnie od strony prawej do lewej - podobnie jak w alfabecie arabskim i hebrajskim).

Kapłani dynastii sasanidzkiej kierowali się raczej zasadą włączania różnych ustnych tekstów do pisanej "Awesty" niż ich odrzucania. Przebiegało to więc inaczej niż w tym samym czasie w chrześcijaństwie. Tu pisma mówiące o działalności Jezusa Chrystusa i życiu pierwszych gmin chrześcijańskich zostały podzielone na kanoniczne i apokryficzne. Tylko te pierwsze uznano za objawione, święte i włączono do Nowego Testamentu.

Nie wiadomo, jak długo trwało scalanie wątków tradycji ustnej "Awesty" i ich zapisywania. Można sądzić, że zostało ukończone przed najazdem arabskim w VI wieku. "Awesta" spisana za czasów sasanidzkich, została skopiowana w czterech egzemplarzach i rozesłana do głównych kapłanów prowincji. Służyła więc wyłącznie celom oficjalnego kultu oraz studiom teologicznym. Świeccy wyznawcy zoroastryzmu nie odczuli mocniej tego wydarzenia. Podczas nabożeństw i modlitw używali nadal słów, które przekazywane były w ich rodzinach ustnie od pokoleń.

Według opinii naukowców zebrana i spisana w czasach sasanidzkich "Awesta" miała liczyć, 21 nasków, a do naszych czasów zachowała się zaledwie czwarta część tego zbioru, która we współczesnych wydaniach ma objętość porównywalną do biblii.

"Awestę" którą obecnie posługują się wspólnoty zoroastriańskie, można podzielić na Starszą i Młodsza. Jest to podział tak pod względem językowym jak i treściowym.

"Starsza Awesta"

"Starsza Awesta", zwana "Jasną", to zbiór w którego skład wchodzą "Gathy" . przedstawia naukę samego założyciela religii - Zoroastra,. Jej postacią centralną jest najwyższy, dobry bóg Ahura Mazda (Pan mądry) i jego pomocnicy Amesza Spentowie (Nieśmiertelni Dobroczyńcy), opiekujący się rzeczami dobrymi na tym świecie. Ta część "Awesty" została przekazana w języku perskim z połowy (co najmniej ) I tysiąclecia p.n.e. Zawiera modlitwy liturgiczne używane w zoroastryzmie. Spośród nich należy wymienić wyznanie wiary oraz modlitwę Aszem Wohlu. Jest ona bardzo popularna - kończy większość zoroastriańskich nabożeństw.

Wyznanie wiary zoroastrian. "Starsza Awesta" - "Jasna"

Odrzekam się być wyznawcą dewów, jestem wyznawcą Mazdy, zoroastriańczykiem, wrogiem dewów, wyznawcą Pana, chwalą nieśmiertelnych świętych, wyznaje nieśmiertelność świętych. Panu i mędrcowi przyrzekam wszystko dobre, łaskawemu, sprawiedliwemu, wspaniałemu, świetnemu, wszystko najlepsze [temu] od którego [ otrzymujemy] światło [na niebie, z którego światłami [ niebieskimi] łączą się przyjaciele [zbawienia]. Wybieram sobie świętą dobrą Armaiti, niechaj będzie przy mnie. Odrzekam się kradzieży i rabunku bydła, grabienia i niszczenia wsi mazdaistów.

Mieszkańcom domu życzę swobodnego życia, swobodnego mieszkania i zwierząt domowych, z którymi żyją na ziemi. Z należnym szacunkiem uroczyście przyrzekam przy święconej wodzie, co następuje:

Odtąd nie dopuszczę grabieży i niszczenia we wsiach wyznawców Mazdy ani nie będę nastawać na niczyje życie.

Uznaje się wyznawcą Mazdy, zoroastriańczyka, uroczyście to przyznając. Ślubuję uczciwie myśleć, uczciwie wypowiadać słowa, uczciwie spełniać czyny.

"Młodsza Awesta"

"Młodsza Awesta" (Chorda Awesta) obejmuje teksty, w których obok Ahura Mazdy czczone są także inne bóstwa (tzw. jazaty), istniejące w wierzeniach Irańczyków jeszcze przed religią Zoroastra. W skład jej wchodzą "Jaszty" i "Widewdat". Język tej części "Awesty" jest bliższy czasom, w którym została spisana.

" Gathy " (tę nazwę można przetłumaczyć jako " śpiewane strofy"), zawarte w 17 rozdziałach, liczą ogółem 248 strof. Są to wspaniałe hymny ułożone przez Zoroastra, wiernie przechowane przez jego społeczność. Prezentują one nie nauki, lecz natchnione wypowiedzi, poetycki zapis doświadczenia religijnego proroka. Wiele z nich jest adresowanych bezpośrednio do boga Ahura Mazdy. "Gathy" oddają myśli i uczucia proroka; mało jest tam informacji o jego życiu i ówczesnej rzeczywistości.

"Jaszty" to zbiór hymnów religijnych sławiących bóstwa poza Ahura Mazdą i Amesza Spentami - jazaty oraz inne duchy. Do hymnów tych kapłani włączyli fragmenty pieśni o bohaterach, starsze od "Awesty".

Jaszt 5. Opiewa np. bóstwo mitycznej rzeki, Aredwi Surę, Anahitę, przedstawione w postaci pięknej dziewczyny, uosabiające zapładniająca moc wód i wspomagające herosów w walce ze złem. W czasach sasanidzkich Anahita cieszyła się szczególnym kultem jako opiekunka dynastii królewskiej.

Z kolei jaszt 13. Zwraca się do frawaszi, duchów opiekuńczych rodów i plemion irańskich, przedstawianych także pod żeńską postacią. Duchy frawaszi to wojsko Ahury, które zstępuje raz do roku na ziemię na swe macierzyste tereny

Natomiast jaszt 19. Zawiera pochwałę i historię chwareny - aureoli, która otaczała bohaterów i świętych i obdarzała ich błogosławieństwem i prawem do panowania. Opuszczała królów, gdy popełnili występek. Ostatnimi posiadaczami tego nimbu są wg "Awesty" Zoroaster i jego opiekun, nawrócony przez proroka książę Wisztaspa. Przy końcu świata posiadaczem chwareny będzie zbawiciel - Saoszjant.

Jedyna cała księga "Awesty", która przetrwała do naszych czasów, to "Widewdat", czyli "Prawo przeciwko złym duchom". Nazwę tę zawdzięcza temu, że udziela wskazówek, jak uniknąć rytualnego skalania (następuje ono głównie przez zetknięcie ze zmarłym), i podaje sposoby religijnego oczyszczenia. Inną metodą obrony przed wysłannikami złego ducha Angra Mainju jest odmawianie strof świętych gath. Rozdział 19. Zawiera legendę o tym, jak Angra Mainju nakłaniał Zoroastra, by odstąpił od wiary i przyłączył się do niego. Obiecywał mu za to sławę i bogactwo. Prorok przepędził go jednak właśnie za pomocą modlitwy. "Widewdat" zawiera także stare podania o stworzeniu pierwszych krajów irańskich i o panowaniu mitycznego króla Jimy Chszaety (Dżamszida). Ta księga "Awesty", w przeciwieństwie do gath, zawiera mnóstwo szczegółów dotyczących realiów epoki i pozwala spojrzeć na życie zoroastriańskiej społeczności religijnej, na jej wiarę i obyczajowość.

Po najeździe arabskim na Iran dzieje "Awesty" są ściśle związane z niełatwymi losami zoroastrian, którzy w X wieku podzielili się na gwebrów (pozostali w Iranie) i parsów (wyemigrowali na zachodnie wybrzeże Indii).

W Iranie "Awesta" i inne księgi zoroastrian były kopiowane i tłumaczone na język średnioperski, zrozumiały dla tamtejszych wyznawców Ahura Mazdy. W Indiach zaś persowie tłumaczyli świętą księgę na sanskryt i gudżarati. Pierwszy drukowany fragment "Awesty" został wydany w Indiach w języku gudżarati w latach dwudziestych XIX wieku. Do Europy święta księga zoroastrian dotarła w XVII wieku, ale pierwszy przekład europejski (francuski) został sporządzony w roku 1771 z tekstów perskich. W połowie XIX wieku polski orientalista Ignacy Pietraszewski (1796 - 1869) dokonał wydania "Awesty" wraz z jej tłumaczeniem na język polski i francuski. Tłumacz, zamiast dbać o jego obiektywność, pragnął wykazać etniczną bliskość irańskiego ludu i narodu polskiego. Tak więc "Awesta" czeka na naukowy polski przekład i opracowanie.]]> <![CDATA[Huna]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=4685 Thu, 27 Feb 2014 17:19:38 +0100 Ismena]]> http://witchcraft.com.pl/showthread.php?tid=4685 Huna - religia pozytywna

Jak osiągnąć harmonię – siedem zasad huny według Serge’a Kahili Kinga

Legenda mówi, że zasady huny zostały opracowane na podstawie obserwacji przyrody przez starożytnych szamanów hawajskich. Zdobytej wiedzy nadali oni nazwę huna – co w ich języku oznaczało tajemnicę.

Zasad jest siedem:
1. IKE mówi o tym, że świat jest taki, jaki myślimy, że jest. To nasza myśl tworzy rzeczywistość i wyznacza jej granice.
2. KALA wyjaśnia, że w świecie nie ma żadnych ograniczeń. Te, które są, to produkty naszego własnego umysłu.
3. MAKIA tłumaczy, że energia podąża za uwagą, jeśli się na czymś koncentrujemy, obojętnie, czy jest to rzecz, czy uczucie, realizuje się to w naszym życiu.
4. MANAWA przekonuje, że chwila, w której można podjąć jakiekolwiek działanie – to czas teraźniejszy. Ani przeszłość, ani przyszłość nie mają znaczenia.
5. ALOHA mówi, że miłość to najgłębsza tajemnica ludzkiego istnienia. To uczucie, które realizuje się po to, by przynieść nam szczęście. Aloha jest też słowem, którym witają się Hawajczycy. Według Suzan Wiegel, wykładowczyni wiedzy kahunów, oznacza ono:
„podzielmy się wibracją miłości”. Wiegel wyjaśnia też, że dla kahunów miłość to nie uczucie, które łączy kobietę i mężczyznę, tylko „stan jasności”. Człowiek jest w nim szczęśliwy, kocha i szanuje siebie oraz inne istoty, z którymi obcuje.
6. MANA zakłada, że źródło boskiej siły jest w każdym w nas – innymi słowy: cała moc pochodzi z naszego wnętrza.
7. PONO objaśnia, że skuteczność jest miarą prawdy. Istnieje wiele dróg, jakimi pragniemy dojść do celu – prawdziwa jest ta, która nas do niego doprowadza. *** Szczegolowo opisane zasady Huny- http://zenforest.wordpress.com/huna/]]> Huna - religia pozytywna

Jak osiągnąć harmonię – siedem zasad huny według Serge’a Kahili Kinga

Legenda mówi, że zasady huny zostały opracowane na podstawie obserwacji przyrody przez starożytnych szamanów hawajskich. Zdobytej wiedzy nadali oni nazwę huna – co w ich języku oznaczało tajemnicę.

Zasad jest siedem:
1. IKE mówi o tym, że świat jest taki, jaki myślimy, że jest. To nasza myśl tworzy rzeczywistość i wyznacza jej granice.
2. KALA wyjaśnia, że w świecie nie ma żadnych ograniczeń. Te, które są, to produkty naszego własnego umysłu.
3. MAKIA tłumaczy, że energia podąża za uwagą, jeśli się na czymś koncentrujemy, obojętnie, czy jest to rzecz, czy uczucie, realizuje się to w naszym życiu.
4. MANAWA przekonuje, że chwila, w której można podjąć jakiekolwiek działanie – to czas teraźniejszy. Ani przeszłość, ani przyszłość nie mają znaczenia.
5. ALOHA mówi, że miłość to najgłębsza tajemnica ludzkiego istnienia. To uczucie, które realizuje się po to, by przynieść nam szczęście. Aloha jest też słowem, którym witają się Hawajczycy. Według Suzan Wiegel, wykładowczyni wiedzy kahunów, oznacza ono:
„podzielmy się wibracją miłości”. Wiegel wyjaśnia też, że dla kahunów miłość to nie uczucie, które łączy kobietę i mężczyznę, tylko „stan jasności”. Człowiek jest w nim szczęśliwy, kocha i szanuje siebie oraz inne istoty, z którymi obcuje.
6. MANA zakłada, że źródło boskiej siły jest w każdym w nas – innymi słowy: cała moc pochodzi z naszego wnętrza.
7. PONO objaśnia, że skuteczność jest miarą prawdy. Istnieje wiele dróg, jakimi pragniemy dojść do celu – prawdziwa jest ta, która nas do niego doprowadza. *** Szczegolowo opisane zasady Huny- http://zenforest.wordpress.com/huna/]]>