Wypociny imitujące wiersze

[Jiruka]

A ja nigdzie nie stwierdziłam, że jesteś bee oraz, że mnie krytykujesz. Co tych tych sylab... Ja po prostu lubię narzucać sobie rytm. Ze mną nie da rady inaczej, chyba, że to czuję. Z tą przerzutnią to nawet Kochanowski stosował ją po to, aby liczba sylab w wersie się zgadzała.
A jeśli chodzi o nieszczęsnych gimnazjalistów - nie, wcale nie uczy się nas czytać wierszy, nauczyciele - o dziwo - mają to gdzieś. Przynajmniej w mojej szkole. Każą nam czytać je samemu i samemu je opracowywać, interpretować. Na końcu mówią czy zgadzają się z nami, czy nie.

[Jiruka]

Dostawa. Tym razem eksperyment z wierszami białymi.

_______________________________


rozlany szkarłat
barwi całun
z gwiazd
wóz po niebie mknie
ucieka przed płomieniem

światło tańczy
na mej skórze
zlizując
rozpacz z mojej twarzy
oszpeconej łzami

ściskając w agonii
me bezwładne ciało
delektujesz się
samotnością
przegniłej duszy

cień poluje
na krok twój każdy
sidła uciechy
rozstawiając
na rozstajach dróg

zaś kiedy odejdziesz
konając w szumach
twoich wspomnień
będę cicho żyła
głęboko krwawiąc

_____________________


światła nocy ukryte
za obrożą płonącą
co na niebie włada
szablą ognistą
popieli wędrowców zmierzchu
a one czekają

gdy nimb pożółkłej gwiazdy
tonie w oceanie niebytu
srebrne paciorki kradną koronę
dla swej królowej
co cieniom rozkazuje
i ścieżki zaciera

król blasku wzgardzony
topi niebo we krwi
upadłej władczyni
a mary spłoszone
wygnane z królestwa
kryją się we własnym odbiciu

_______________________________