Ciekawość

[Mistiko]

To o czym piszesz nazywa się "obudzenie wewnętrznego dziecka". Każdy z nas ma w sobie coś z dziecka. Każdy nim był.
Budząc w nas "wewnętrzne dziecko" pobudzamy ciekawość, cieszymy z małych rzeczy - piękne kwiaty, ułożenie terenu, ścieżka w lesie lub na łące, promienie słoneczne przebijające się prez gałęzie drzew tworzące piękny efekt.
Rozbudza się ciekawość, pierwsza fascynacja jakbyśmy zobaczyli coś pierwszy raz.
Natomiast ta ciekawość, fascynacja nie ma za wiele wspólnego z racjonalnym, materialistycznym myśleniem. Ktoś myślał w sposób materialistyczny to tak będzie myślał dopóki nie zajdzie wewnętrzna potrzeba zmiany lub impuls do zmiany od innej osoby. Zawsze musi być nawet najmniejsza chęć zmiany, krytycznego spojrzenia na siebie.
Aktualnie, ludzie szczególnie w dużych miastach podążają tylko za pieniędzmi, karierą. Nie liczą się uczucia, nie liczy ktoś inny tylko "JA" i "JA" i JA" i czubek własnego nosa. Ciągły pośpiech. Nie mają kontaktu z naturą. Potrzebują od razu dużej dawki efektów, powiadomień, ciaglego wyjmowania smartfonika/mobilnego komputera, noszenia go jak relikwie.
I to się to liczy? To jest ważne? Czy jest ważniejsze coś innego?
Warto czasami ograniczyc pewne czynności i postarać się uspokoić, pomyśleć.
Wymieniasz "próbowanie nowych rzeczy". To jest rozwój. Nie tylko wykonywanie rutynowych czynności.
Bardzo dobrze, że poruszasz ten temat.