Obserwacja myśli

[Adrianna]

Cześć wszystkim.
Od pewnego czasu mam pewien problem. Mianowicie nie potrafię już obserwować swoich myśli. Teraz, kiedy się do tego przymierzam wystarczy, że zamknę oczy i momentalnie myślenie się wyłącza. Nie ma mowy o przebiegu myśli. Kiedy otworzę oczy, myśli wracają, ale wtedy nie umiem ich obserwować, bo widzenie czegokolwiek mnie rozprasza. Może macie na to jakiś pomysł. Z góry dzięki.

[Olimpia]

Spróbuj przymusić się do myślenia.

[WhiteWolf]

Boże! (że tak zażartuję xD) Człowieku, przekaż mi tą wspaniałą zdolność nie myślenia! Ja o tym marzę.

[Adrianna]

O ludzie, to ja jestem jakaś inna, bo do mnie totalnie żadne myśli nie docierają, a chciałabym. Zamieńmy się!

[WhiteWolf]

Zamień się ze mną, ja czasami nie mogę ich zahamować i aż mnie męczą, mój umysł musi totalnie przemyśleć po 1000 razy co było, co jest i co będzie w 5000 wariantach

[wena]

Oj te myśli, ja mam cały czas prawie pustkę w głowie. XD A jak mam już strumień myśli to już konkretny.

Ja na przykład jestem zepsuty i odbieram myśli innych zepsutych ludzi. Myśl o o alkoholu, trawce nie zag-oszczy się w umyśle osoby, która nie miała z tym styczności. Nie spełnią się w tym umyśle dla tego szukają innego umysłu, żeby się zamanifestować.

Jak próbujesz obserwować potok swoich myśli przez zamknięte oczy to wyostrzasz świadomość i w ten sposób wyciszasz umysł.
Dla tego masz pustkę. Proponuje nie obserwować myśli tylko sobie tak myśleć z zamkniętymi oczami.
Myśl jako i miałeś dzień co się w wydarzyło itp. potem się przyzwyczaisz i będziesz mógł sobie obserwować je.

No jak mamy temat o myślach, to ja też zadam pytanie? Zdarzyło mi się parę razy, jak wykonywałem jakoś czynność sprzątałem w domu i oglądałem telewizje. Mój umysł skupił się na wykonywaniu sprzątania, że ja myślałem o natrzepanym dniu, ale w tle umysłu cały czas słyszałem rozmowę nie debatę na temat architektury wnętrz. Kiedy się skapowałem, że słyszę tą debatę te dwie postacie się też skapowały o tym i zamilkły. Drugim razem oglądałem jakiś film strasznie mnie wciągnął, każdy wie jak to jest no i ta sama sytuacja skapowałem się, że słyszę debatę w moim umyśle tym razem pamiętam, że była o sztuce coś tam się kłócili że sztuka współczesna jest lepsza od jakieś innej używali bardzo dobranych słów. Kiedy się skapowali ta sama sytuacja jakby po sobie popatrzeli i zamilkli. Jeszcze takich sytuacji parę miałem.
No i nie mogę rozkminić o co w tym wszystkim chodziło. Dla mnie to zagadką pozostaje. Wysnułem jakieś teorie, ale nie trzymają się kupy.

[WhiteWolf]

Ja mam często tak, że jakieś nieprzyjemne, destruktywne myśli zakradają się do mojego umysłu i zanim się skapnę, to już w połowie są rozwinięte, walczę z tym ale łatwo nie jest walczyć z samym sobą...

[Adrianna]

A ja mam tak: myślę i chcę się przestać skupiać na jednej myśli, a wtedy całkowicie wszystkie myśli się wyłączają. Gdy zaczynam się skupiać to wszystko idzie w pindu, że tak powiem.

[Darkness]

Adrianno, jeśli się nie mylę w niniejszym poście piszesz o pierwszym ćwiczeniu z ,,Wtajemniczenia do hermetyzmu". Mam tu pewne pytanie, czy wystarczy jedynie obserwować myśli w tym ćwiczeniu? Pytam bo autor wspomniał że prócz obserwacji myśli, nie powinniśmy również zatracać poczucia siebie, i nie wiem o co z tym poczuciem siebie dokładnie chodzi. Jak by ktoś mógł mi to obrazowo przedstawić, byłbym wdzięczny.

[HermetycznieŚwiadom]

nie wiem o co z tym poczuciem siebie dokładnie chodzi. Jak by ktoś mógł mi to obrazowo przedstawić...

 
Jeśli mogę wyręczyć Adriannę to kolego chodzi o nie angażowanie się w te sceny które przewijają się w głowie,masz wtedy okazję do poznania zdystansowania do nadarzających się zdarzeń,nie tylko z wyobraźni jak w ćwiczeniu ale też z życia codziennego.W skrócie w większej skali ma ci to pomóc zrozumieć że jesteś tu i teraz a pomiędzy akcją a twą reakcją jest pauza w której możesz decydować o swej reakcji,no i porządkuje głowę.Pozdrawiam